அலகு 12 — வினாத்தொகுப்பு
இரசாயனச் சமநிலை (Chemical Equilibrium) எனும் அலகின் எல்லா உட்தலைப்புகளையும் — இயங்குநிலைச் சமநிலையும் சமநிலை மாறிலி Kc உம், Kp உம் Kp–Kc உறவும், லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாடு (செறிவு, அமுக்கம், வெப்பநிலை, வினையூக்கி), பல்வகைச் சமநிலை, அமிலம்–கூழ்மச் சமநிலை, Ka உம் Kb உம், வலிமையான மற்றும் மென் அமிலம்/கூழ்மங்களின் pH, இடையகச் செயற்பாடும் ஹென்டர்சன்–ஹாசல்பால்க் சமன்பாடும், உப்பு நீராற்பகுப்பு, கரைதிறன் பெருக்கம் Ksp உம் கரைதிறனும், பொது அயன் விளைவு, படிவை முன்கணித்தல், தடுப்பேற்ற வளையிகளும் சுட்டித் தெரிவும், ரௌல்ட் விதியும் விலகல்களும், பகுபகுத்தல் வடித்தலும் இணைகொதிக் கலவைகளும், பகுதிக் குணகமும் கரைப்பான் பிரித்தெடுப்பும் — உள்ளடக்கிய வினாத்தொகுப்பு இது. முதல் பகுதியில் வினாத்தாள் I வகையான பல்தேர்வு வினாக்களும், இரண்டாவது பகுதியில் வினாத்தாள் II வகையான கட்டமைப்பு வினாக்களும் தரப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு வினாவையும் முழுமையாகச் சிந்தித்த பின்னரே விடையைப் பார்க்க வேண்டும்.
இரசாயனச் சமநிலை வினாக்களை ஒரே வழியில் அணுகலாம் — முதலில் வினா சமநிலையின் நிலையைப் பற்றியதா (Kc, Kp, லீ-சாட்டெலியர் இடப்பெயர்வு) அல்லது அயனிச் சமநிலையைப் பற்றியதா (pH, Ka, Kb, இடையகம், Ksp) என்பதைப் பிரித்தறிதல்; அடுத்து Kc உம் Kp உம் வெப்பநிலையை மட்டுமே சார்ந்தவை என்பதையும், தூய திண்மங்களும் தூய நீர்மங்களும் சமநிலைக் கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுதல்; இறுதியில் கணிப்பு வினாக்களில் செறிவுகளைச் சமநிலையில் அளக்கப்பட்டவையாக எடுத்து, அலகுகளைச் சரியாக எழுதுதல்.
பகுதி I — பல்தேர்வு வினாக்கள்
ஒவ்வொரு வினாவுக்கும் (1)–(5) என்னும் ஐந்து விடைகளில் சரியான ஒன்றைத் தெரிவு செய்க.
1. இயங்குநிலைச் சமநிலையின் (dynamic equilibrium) சரியான வரைவிலக்கணம் எது?
(1) முன்னோக்கிய தாக்க வீதமும் பின்னோக்கிய தாக்க வீதமும் சமமாகும் நிலை (2) தாக்கி முற்றாக விளைபொருளாக மாறிய நிலை (3) வெப்பநிலை மாறாதிருக்கும் நிலை (4) முன்னோக்கிய தாக்கம் முற்றாக நின்றுவிட்ட நிலை (5) தாக்கிகளும் விளைபொருள்களும் சம செறிவில் உள்ள நிலை
விடை: (1). இயங்குநிலைச் சமநிலை என்பது ஒரு மீளும் தாக்கத்தில் முன்னோக்கிய தாக்கத்தின் வீதமும் பின்னோக்கிய தாக்கத்தின் வீதமும் சமமாகும் நிலையாகும். இந்நிலையில் தாக்கம் நின்றுவிடவில்லை — இரு தாக்கங்களும் தொடர்ந்து நிகழ்கின்றன; ஆனால் இனங்கள் உருவாகும், செலவழியும் வீதங்கள் சமமாதலால் அவற்றின் செறிவுகள் மட்டுமே மாறாதிருக்கின்றன. தாக்கிகளும் விளைபொருள்களும் சம செறிவில் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
2. N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g) எனும் தாக்கத்திற்குச் சமநிலை மாறிலி Kc இன் சரியான கோவை எது?
(1) [NH₃] ÷ ([N₂][H₂]) (2) [NH₃]² ÷ ([N₂][H₂]³) (3) [N₂][H₂]³ ÷ [NH₃]² (4) 2[NH₃] ÷ ([N₂] + 3[H₂]) (5) [NH₃]² ÷ ([N₂]³[H₂])
விடை: (2). Kc கோவையில் தொகுதி (numerator) விளைபொருள்களின் செறிவுகளும், பகுதி (denominator) தாக்கிகளின் செறிவுகளும்; ஒவ்வொரு செறிவின் அடுக்கும் சமன்படுத்தப்பட்ட சமன்பாட்டில் அந்த இனத்தின் வாய்ப்பாட்டுக் குணகம். எனவே Kc = [NH₃]² ÷ ([N₂][H₂]³). செறிவுகள் சமநிலையில் mol dm⁻³ இல் அளக்கப்பட்டவை; குணகங்கள் கூட்டப்படுவதில்லை, அடுக்குகளாக எழுதப்படுகின்றன.
3. CaCO₃(s) ⇌ CaO(s) + CO₂(g) எனும் பல்வகைச் சமநிலைக்கு (heterogeneous equilibrium) Kc இன் கோவை எது?
(1) [CaO][CO₂] ÷ [CaCO₃] (2) [CaCO₃] ÷ ([CaO][CO₂]) (3) [CO₂] (4) [CaO][CO₂] (5) 1 ÷ [CO₂]
விடை: (3). பல்வகைச் சமநிலையில் தூய திண்மங்களும் தூய நீர்மங்களும் Kc கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை, ஏனெனில் அவற்றின் தொழிற்படுதிறன் (activity) மாறிலியாக 1 ஆக எடுக்கப்படுகின்றது. CaCO₃ உம் CaO உம் தூய திண்மங்கள்; எனவே கோவையில் வாயுவான CO₂ மட்டுமே தோன்றுகின்றது: Kc = [CO₂]. இதனால் CaCO₃ இன் அளவைக் கூட்டினாலும் சமநிலையில் CO₂ இன் செறிவு மாறுவதில்லை.
4. பின்வரும் வாயுச் சமநிலைகளுள் Kp = Kc ஆக அமைவது (அதாவது Δn = 0) எது?
(1) 2NO₂(g) ⇌ N₂O₄(g) (2) N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g) (3) 2SO₂(g) + O₂(g) ⇌ 2SO₃(g) (4) H₂(g) + I₂(g) ⇌ 2HI(g) (5) PCl₅(g) ⇌ PCl₃(g) + Cl₂(g)
விடை: (4). Kp = Kc(RT)Δn; Δn = வாயு விளைபொருள் மோல்கள் − வாயுத் தாக்கி மோல்கள். (RT)0 = 1 ஆதலால் Δn = 0 எனின் மட்டுமே Kp = Kc. H₂ + I₂ ⇌ 2HI இல் தாக்கி பக்கம் 2 மோல், விளைபொருள் பக்கம் 2 மோல், எனவே Δn = 2 − 2 = 0. ஏனைய தெரிவுகளில் Δn முறையே −2, −1, +1, −1 ஆக அமைகின்றன.
5. சமநிலை மாறிலி Kc இன் பெறுமானத்தைப் பின்வருவனவற்றுள் எது மட்டுமே மாற்றும்?
(1) தொகுதியின் கனவளவைக் குறைத்தல் (2) தாக்கியின் செறிவைக் கூட்டுதல் (3) தொகுதியின் அமுக்கத்தைக் கூட்டுதல் (4) ஒரு வினையூக்கியைச் சேர்த்தல் (5) தொகுதியின் வெப்பநிலையை மாற்றுதல்
விடை: (5). Kc வெப்பநிலையின் ஒரு சார்பு மட்டுமே. செறிவு, அமுக்கம் அல்லது கனவளவை மாற்றினால் சமநிலை இடம்பெயரக்கூடும், ஆனால் Kc இன் பெறுமானம் மாறுவதில்லை. வினையூக்கி முன்/பின்னோக்கிய தாக்கங்களைச் சமமாக விரைவுபடுத்துவதால் Kc ஐயும் சமநிலையின் நிலையையும் மாற்றுவதில்லை. வெப்பநிலையை மாற்றுதல் மட்டுமே Kc இன் உண்மையான பெறுமானத்தை மாற்றுகின்றது.
6. N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g); ΔH = −92 kJ mol⁻¹ எனும் சமநிலையில் வெப்பநிலையை உயர்த்தினால் என்ன நிகழும்?
(1) சமநிலை இடப்புறம் நகர்ந்து NH₃ விளைச்சல் குறையும் (2) சமநிலை நகராது, Kc மட்டும் கூடும் (3) Kc மாறாது, விளைச்சல் கூடும் (4) தாக்கம் முற்றாக நின்றுவிடும் (5) சமநிலை வலப்புறம் நகர்ந்து NH₃ விளைச்சல் கூடும்
விடை: (1). முன்னோக்கிய தாக்கம் புறவெப்பம் (ΔH எதிர்க் குறி); எனவே பின்னோக்கிய தாக்கம் அகவெப்பம். லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாட்டின்படி வெப்பநிலையை உயர்த்தினால் வெப்பத்தை உறிஞ்சும் அகவெப்பத் திசையில் — அதாவது இடப்புறம் — சமநிலை நகர்ந்து NH₃ விளைச்சல் குறைகின்றது; Kc இன் பெறுமானமும் குறைகின்றது. இதனால்தான் ஹேபர் முறையில் மிக உயர்ந்த வெப்பநிலை பயன்படுத்தப்படுவதில்லை.
7. 2SO₂(g) + O₂(g) ⇌ 2SO₃(g) எனும் சமநிலையில் மாறா வெப்பநிலையில் தொகுதியின் அமுக்கத்தைக் கூட்டினால் சமநிலை எத்திசையில் நகரும்?
(1) வாயு மோல்கள் அதிகமுள்ள இடப்புறம் (2) வாயு மோல்கள் குறைவாக உள்ள வலப்புறம் (3) நகராது (4) தாக்கி பக்கம் (5) Kc கூடும், சமநிலை நகராது
விடை: (2). தாக்கி பக்கம் 2 + 1 = 3 மோல் வாயுவும், விளைபொருள் பக்கம் 2 மோல் வாயுவும் உள்ளன. அமுக்கத்தைக் கூட்டுதல் ஒரு மாற்றம்; லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாட்டின்படி அமுக்கத்தைக் குறைக்கும் வகையில் — அதாவது வாயு மோல்கள் குறைவாக உள்ள வலப்புறம் (SO₃ பக்கம்) — சமநிலை நகர்கின்றது. வெப்பநிலை மாறாததால் Kc இன் பெறுமானம் மாறுவதில்லை.
8. ஒரு சமநிலையிலுள்ள வாயுத் தொகுதிக்கு ஒரு வினையூக்கியைச் சேர்ப்பதன் விளைவு என்ன?
(1) Kc இன் பெறுமானம் கூடும் (2) விளைபொருளின் விளைச்சல் கூடும் (3) சமநிலை விரைவில் அடையப்படும்; நிலையும் விளைச்சலும் மாறா (4) தாக்கம் நின்றுவிடும் (5) சமநிலை வலப்புறம் நகரும்
விடை: (3). வினையூக்கி குறைந்த ஏவற்சக்தியுடைய மாற்றுத் தாக்க முறையை வழங்கி முன்னோக்கிய, பின்னோக்கிய இரு தாக்கங்களையும் சமமாக விரைவுபடுத்துகின்றது. எனவே சமநிலை விரைவாக அடையப்படுகின்றது; ஆனால் சமநிலையின் நிலையோ, விளைபொருளின் விளைச்சலோ, Kc இன் பெறுமானமோ மாறுவதில்லை. தொழிற்துறையில் வினையூக்கி நேரத்தைச் சேமிக்கப் பயன்படுகின்றது.
9. 25 °C இல் நீரின் அயனிப் பெருக்கம் Kw = 1.0 × 10⁻¹⁴ mol² dm⁻⁶. ஒரு நடுநிலைக் கரைசலின் pH என்ன?
(1) 14 (2) 0 (3) 1 (4) 7 (5) 10
விடை: (4). நடுநிலைக் கரைசலில் [H⁺] = [OH⁻]. Kw = [H⁺][OH⁻] = [H⁺]² = 1.0 × 10⁻¹⁴ ஆதலால் [H⁺] = 1.0 × 10⁻⁷ mol dm⁻³. எனவே pH = −log(1.0 × 10⁻⁷) = 7. (குறிப்பு — 25 °C இல் மட்டுமே நடுநிலை pH = 7; வெப்பநிலை உயரின் Kw கூடி நடுநிலை pH 7 ஐ விடச் சிறிதாகும், ஆயினும் [H⁺] = [OH⁻] எனும் நடுநிலைத் தன்மை மாறாது.)
10. 0.010 mol dm⁻³ செறிவுள்ள வலிமையான ஒரு புரோத்தனிய அமிலமான HCl கரைசலின் pH என்ன?
(1) 7 (2) 10 (3) 12 (4) 1 (5) 2
விடை: (5). HCl வலிமையான அமிலம்; நீரில் முற்றாக அயனாகின்றது (HCl → H⁺ + Cl⁻). ஒரு புரோத்தனிய அமிலமாதலால் [H⁺] = அமிலச் செறிவு = 0.010 = 1.0 × 10⁻² mol dm⁻³. எனவே pH = −log(1.0 × 10⁻²) = 2. வலிமையான அமிலத்திற்கு Ka பயன்படுத்த வேண்டியதில்லை — முழு அயனாக்கம் எனக் கொள்ளலாம்.
11. 0.010 mol dm⁻³ NaOH கரைசலின் pH என்ன? (25 °C, Kw = 1.0 × 10⁻¹⁴)
(1) 12 (2) 14 (3) 2 (4) 7 (5) 10
விடை: (1). NaOH வலிமையான கூழ்மம்; முற்றாக அயனாகின்றது. [OH⁻] = 0.010 = 1.0 × 10⁻² mol dm⁻³, எனவே pOH = −log(1.0 × 10⁻²) = 2. pH + pOH = 14 ஆதலால் pH = 14 − 2 = 12. வலிமையான கூழ்மத்திற்கு நேரடியாக pH ஐக் கணிக்காமல், [OH⁻] இலிருந்து pOH வழியாகச் செல்வது மிக முக்கியம்.
12. சமச் செறிவுள்ள ஒரு வலிமையான அமிலத்தையும் ஒரு மென் அமிலத்தையும் ஒப்பிடும்போது மென் அமிலத்தைப் பற்றிய சரியான கூற்று எது?
(1) அது முற்றாக அயனாகின்றது (2) அதன் [H⁺] குறைவாகவும் pH கூடுதலாகவும் இருக்கும் (3) அதன் Ka பெரிதாக இருக்கும் (4) அதன் pH எப்போதும் 7 (5) அதன் pH குறைவாக இருக்கும்
விடை: (2). மென் அமிலம் நீரில் பகுதியளவே அயனாகின்றது; எனவே சமச் செறிவுள்ள வலிமையான அமிலத்துடன் ஒப்பிடும்போது மென் அமிலத்தில் [H⁺] குறைவாக இருக்கும், அதனால் pH கூடுதலாக இருக்கும். மென் அமிலத்தின் Ka சிறியது (pKa பெரியது). pH 7 ஐ விடச் சிறியதாக இருக்கும் (அமிலமாதலால்), ஆயினும் 7 ஆகாது.
13. மென் அமிலம் HA ⇌ H⁺ + A⁻ க்கு அமில அயனாக்க மாறிலி Ka இன் சரியான கோவை எது?
(1) [H⁺] + [A⁻] (2) [HA] ÷ ([H⁺][A⁻]) (3) [H⁺][A⁻] ÷ [HA] (4) [H⁺] ÷ [A⁻] (5) [HA] − [H⁺]
விடை: (3). Ka என்பது மென் அமிலத்தின் அயனாக்கச் சமநிலைக்கான சமநிலை மாறிலி. சமநிலை மாறிலியின் வரைவிலக்கணப்படி தொகுதியில் விளைபொருள்களின் (H⁺, A⁻) செறிவுகளும், பகுதியில் தாக்கியின் (HA) செறிவும்: Ka = [H⁺][A⁻] ÷ [HA]. நீர் தூய நீர்மமாதலால் கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை. Ka பெரிதாயின் அமிலம் வலிமையானது.
14. 25 °C இல் ஒரு மென் அமிலத்தின் Ka = 1.0 × 10⁻⁵ mol dm⁻³. அதன் pKa என்ன?
(1) 14 (2) 1 (3) 3 (4) 5 (5) 9
விடை: (4). pKa = −log Ka = −log(1.0 × 10⁻⁵) = 5. pKa என்பது அமிலத்தின் வலிமையின் ஒரு நேரடி அளவீடு — Ka சிறிதாயின் pKa பெரியது, அமிலம் மெலிது; Ka பெரிதாயின் pKa சிறியது, அமிலம் வலிது. pKa = 5 எனப்படும் ஒரு அமிலம் ஓரளவு மெலிந்த அமிலம் (எடுத்துக்காட்டாக எத்தனோயிக் அமிலத்தின் pKa ≈ 4.8).
15. பின்வருவனவற்றுள் ஒரு இடையகக் கரைசலை (buffer solution) உருவாக்கும் கலவை எது?
(1) HCl உம் NaOH உம் சம மோல்களில் (2) தூய நீரும் NaCl உம் (3) HCl உம் NaCl உம் (4) NaOH உம் NaCl உம் (5) CH₃COOH உம் CH₃COONa உம்
விடை: (5). ஒரு இடையகக் கரைசல் ஒரு மென் அமிலமும் அதன் உப்பும் (அல்லது ஒரு மென் கூழ்மமும் அதன் உப்பும்) கொண்டது. CH₃COOH ஒரு மென் அமிலம், CH₃COONa அதன் உப்பு — எனவே இக்கலவை ஒரு அமில இடையகம். HCl வலிமையான அமிலமாதலால் (1) இடையகமாகாது; (4) இல் HCl உம் NaOH உம் முழுமையாக நடுநிலையாகித் தனி உப்புக் கரைசலையே தரும்.
16. ஒரு இடையகக் கரைசல் சிறிதளவு வலிமையான அமிலம் சேர்க்கப்பட்டாலும் pH ஐ ஏறக்குறைய மாறாமல் வைப்பது எவ்வாறு?
(1) உப்பின் எதிர் அயன் (இணைக் கூழ்மம்) சேர்க்கப்படும் H⁺ ஐ நடுநிலையாக்குகின்றது (2) நீர் சேர்க்கப்படும் அமிலத்தை நீர்த்தாக்குகின்றது (3) Kc மாறுகின்றது (4) வெப்பநிலை தானாகக் குறைகின்றது (5) சேர்க்கப்படும் அமிலம் வினைபடாது வெளியேறுகின்றது
விடை: (1). ஒரு அமில இடையகத்தில் மென் அமிலமும் (HA) அதன் உப்பின் எதிர் அயனும் (A⁻, இணைக் கூழ்மம்) கணிசமான செறிவில் உள்ளன. சிறிதளவு வலிமையான அமிலம் சேர்க்கப்படும்போது அதன் H⁺ அயன்கள் A⁻ உடன் வினைபட்டு HA ஆக மாறுகின்றன (A⁻ + H⁺ → HA); எனவே [H⁺] கூர்மையாகக் கூடாது, pH ஏறக்குறைய மாறாதிருக்கின்றது. சேர்க்கப்படும் கூழ்மத்தை மென் அமிலம் HA நடுநிலையாக்குகின்றது.
17. [CH₃COOH] = [CH₃COONa] ஆக உள்ள ஒரு இடையகக் கரைசலின் pH பற்றிய சரியான கூற்று எது? (CH₃COOH இன் pKa = 4.76)
(1) pH = 0 (2) pH = 4.76 (3) pH = 7 (4) pH = 9.24 (5) pH = 14
விடை: (2). ஹென்டர்சன்–ஹாசல்பால்க் சமன்பாட்டின்படி pH = pKa + log([உப்பு] ÷ [அமிலம்]). [உப்பு] = [அமிலம்] ஆதலால் அவற்றின் விகிதம் = 1, log 1 = 0; எனவே pH = pKa = 4.76. உப்பின் செறிவும் அமிலத்தின் செறிவும் சமமாக உள்ள புள்ளியில் இடையகம் மிகச் சிறந்த தாங்குதிறன் (buffering capacity) கொண்டிருக்கின்றது.
18. பின்வரும் உப்புகளுள் நீரில் கரைக்கப்படும்போது ஒரு அமிலக் கரைசலைத் தருவது எது?
(1) NaCl (2) CH₃COONa (3) NH₄Cl (4) KNO₃ (5) Na₂SO₄
விடை: (3). NH₄Cl ஒரு வலிமையான அமிலத்தின் (HCl) மற்றும் ஒரு மென் கூழ்மத்தின் (NH₃) உப்பு. நீரில் NH₄⁺ அயன் நீராற்பகுப்புக்கு உட்பட்டு (NH₄⁺ + H₂O ⇌ NH₃ + H₃O⁺) H₃O⁺ அயன்களை உருவாக்குகின்றது; எனவே கரைசல் அமிலத்தன்மை பெறுகின்றது (pH < 7). NaCl, KNO₃, Na₂SO₄ ஆகியன வலிமை+வலிமை உப்புகள், நடுநிலைக் கரைசல்களைத் தருகின்றன; CH₃COONa கூழ்மக் கரைசலைத் தரும்.
19. மென் கரையும் ஓர் உப்பு AgCl(s) ⇌ Ag⁺(aq) + Cl⁻(aq) க்கு கரைதிறன் பெருக்கம் Ksp இன் சரியான கோவை எது?
(1) [AgCl] ÷ ([Ag⁺][Cl⁻]) (2) [Ag⁺]²[Cl⁻]² (3) [Ag⁺] + [Cl⁻] (4) [Ag⁺][Cl⁻] (5) [Ag⁺][Cl⁻] ÷ [AgCl]
விடை: (4). AgCl ஒரு தூய திண்மம்; அதன் தொழிற்படுதிறன் = 1, எனவே கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை. Ksp என்பது கரைந்த அயன்களின் செறிவுகளின் பெருக்கம், ஒவ்வொன்றும் அதன் வாய்ப்பாட்டுக் குணகத்தின் அடுக்கில்: Ksp = [Ag⁺][Cl⁻]. AgCl இல் ஒவ்வொரு அயனின் குணகமும் 1 ஆதலால் அடுக்குகள் 1.
20. ஒரு நிறைவுற்ற AgCl கரைசலுக்குச் சிறிதளவு திண்ம NaCl ஐச் சேர்த்தால் AgCl இன் கரைதிறனுக்கு என்ன நிகழும்?
(1) கரைதிறன் மாறாது (2) Ksp கூடும் (3) AgCl முற்றாகக் கரைந்துவிடும் (4) கரைதிறன் கூடும் (5) கரைதிறன் குறையும்
விடை: (5). NaCl கரைந்து பொது அயனான Cl⁻ ஐ வழங்குகின்றது; இதனால் கரைசலில் [Cl⁻] கூடுகின்றது. லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாட்டின்படி AgCl(s) ⇌ Ag⁺ + Cl⁻ எனும் சமநிலை திண்மப் பக்கம் (இடப்புறம்) நகர்ந்து AgCl படிகின்றது; எனவே AgCl இன் கரைதிறன் குறைகின்றது — இதுவே பொது அயன் விளைவு (common-ion effect). Ksp வெப்பநிலையை மட்டுமே சார்ந்ததால் மாறுவதில்லை.
21. இரு கரைசல்களைக் கலக்கும்போது ஒரு படிவு (precipitate) உருவாகும் என்பதை முன்கணிக்கும் சரியான நிபந்தனை எது?
(1) அயனிப் பெருக்கம் > Ksp (2) Ksp = 0 (3) கரைசல் நடுநிலையாக இருக்கும்போது (4) அயனிப் பெருக்கம் = Ksp (5) அயனிப் பெருக்கம் < Ksp
விடை: (1). கலந்த கரைசலில் சம்பந்தப்பட்ட அயன்களின் செறிவுகளால் கணிக்கப்படும் அயனிப் பெருக்கத்தை (ionic product, Q) Ksp உடன் ஒப்பிட வேண்டும். Q > Ksp எனின் கரைசல் மீ-நிறைவுற்றது, படிவு உருவாகித் தொகுதி சமநிலையை அடைகின்றது. Q = Ksp எனின் கரைசல் சரியாக நிறைவுற்றுள்ளது (படிவு இல்லை); Q < Ksp எனின் கரைசல் நிறைவுறாதது, படிவு உருவாகாது.
22. ஒரு வலிமையான அமிலத்தை ஒரு வலிமையான கூழ்மத்துடன் தடுப்பேற்றம் செய்யும்போது சமான புள்ளியில் (equivalence point) pH ஏறக்குறைய என்னவாக இருக்கும், எந்தச் சுட்டியைத் (indicator) தெரிவு செய்யலாம்?
(1) pH ≈ 9; லிட்மஸ் மட்டும் (2) pH ≈ 7; பினொல்தாலின் அல்லது மெத்தில் ஒரேஞ்சு இரண்டும் பொருத்தம் (3) pH ≈ 2; மெத்தில் ஒரேஞ்சு மட்டும் (4) pH ≈ 12; பினொல்தாலின் மட்டும் (5) pH ≈ 0; எந்தச் சுட்டியும் தேவையில்லை
விடை: (2). வலிமையான அமிலம்–வலிமையான கூழ்மத் தடுப்பேற்றத்தில் உருவாகும் உப்பு வலிமை+வலிமை வகையாதலால் சமான புள்ளியில் கரைசல் நடுநிலையானது, pH ≈ 7. மேலும் இவ்வகைத் தடுப்பேற்றத்தில் சமான புள்ளியில் pH மிகப் பரந்த செங்குத்துப் பகுதியைக் (ஏறக்குறைய pH 3 முதல் 11 வரை) காட்டுகின்றது; எனவே பினொல்தாலின் (pH 8.3–10.0) அல்லது மெத்தில் ஒரேஞ்சு (pH 3.1–4.4) — இரண்டின் நிற மாற்ற வீச்சும் செங்குத்துப் பகுதியுள் அமைவதால் — பயன்படுத்தலாம்.
23. ரௌல்ட் விதியிலிருந்து (Raoult's law) நேர்விலகல் (positive deviation) காட்டும் ஒரு கூட்டுக் கலவை பற்றிய சரியான கூற்று எது?
(1) கலவை ஒரு திண்மக் கரைசலாகும் (2) கலவையின் ஆவி அமுக்கம் ரௌல்ட் விதி கணிப்பதைவிடக் குறைவு (3) கலவையின் ஆவி அமுக்கம் ரௌல்ட் விதி கணிப்பதைவிடக் கூடுதல்; A–B கவர்ச்சி A–A, B–B கவர்ச்சிகளைவிட வலுக் குறைவு (4) கலப்பின்போது வெப்பம் வெளியேறுகின்றது (5) கலவை எப்போதும் தூய நிலையில் கொதிக்கின்றது
விடை: (3). நேர்விலகலில் கலவையின் மொத்த ஆவி அமுக்கம் ரௌல்ட் விதி கணிக்கும் இலட்சிய பெறுமானத்தைவிடக் கூடுதல். இதற்குக் காரணம் வேறுபட்ட மூலக்கூறுகளுக்கிடையேயான கவர்ச்சி (A–B) ஒரே வகை மூலக்கூறுகளுக்கிடையேயான கவர்ச்சிகளை (A–A, B–B) விட வலுக் குறைவாக இருப்பதே; மூலக்கூறுகள் எளிதாக ஆவியாகின்றன. கலப்பின்போது வெப்பம் உறிஞ்சப்படுகின்றது (அகவெப்பம்). அதிக நேர்விலகல் ஒரு குறைந்த-கொதிநிலை இணைகொதிக் கலவையைத் (azeotrope) தரக்கூடும்.
24. ஒரு கரைபொருளை நீரிலிருந்து ஒரு கரிமக் கரைப்பானுக்குப் பிரித்தெடுக்கும்போது (solvent extraction), கொடுக்கப்பட்ட மொத்தக் கரைப்பானால் அதிக அளவு கரைபொருளைப் பெறச் சரியான முறை எது?
(1) நீரின் அளவைக் கூட்டுதல் (2) கரைப்பானைச் சேர்க்காமல் வடித்தல் (3) மொத்தக் கரைப்பானையும் ஒரே பெரும் பங்காகப் பயன்படுத்துதல் (4) கரைப்பானைப் பல சிறு பங்குகளாகப் பிரித்து மீண்டும் மீண்டும் பிரித்தெடுத்தல் (5) வெப்பநிலையை உயர்த்துதல் மட்டும்
விடை: (4). ஒவ்வொரு பிரித்தெடுப்பிலும் கரைபொருள் பகுதிக் குணகத்தால் (partition coefficient) தீர்மானிக்கப்படும் ஒரு குறித்த விகிதத்திலேயே இரு கட்டங்களுக்கிடையே பகிரப்படுகின்றது. அதே மொத்தக் கரைப்பானைப் பல சிறு பங்குகளாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு பங்காகவும் பயன்படுத்தினால், ஒவ்வொரு படியிலும் மீதமுள்ள கரைபொருளில் ஒரு பகுதி அகற்றப்படுவதால், ஒரே பெரும் பங்காகப் பயன்படுத்துவதைவிட அதிக மொத்த அளவு கரைபொருள் பிரித்தெடுக்கப்படுகின்றது.
25. 🟢 1981Ap/52 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
527°C இல் தாக்கம். A(g) + 2B(g) ⇌ 3C(g) இன் சமநிலை மாறிலி 2.25 ஆகும். 527°C இல் சமநிலையில் B இனது செறிவு 2 mol l⁻¹ ஆகவும், C இனது செறிவு 3 mol l⁻¹ ஆகவும் இருந்தால் A இனது செறிவு யாது?
(1) 1.5 mol l⁻¹ (2) 2 mol l⁻¹ (3) 4 mol l⁻¹ (4) 1 mol l⁻¹ (5) 3 mol l⁻¹
விடை: (5). Kc = [C]³ ÷ ([A][B]²). 2.25 = (3)³ ÷ ([A]×2²) = 27 ÷ (4[A]). 4[A] = 27 ÷ 2.25 = 12. [A] = 3 mol l⁻¹.
26. 🟢 1982/60 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
2XO₃(g) ⇌ 2XO₂(g) + O₂(g). T°C இல் பாத்திரத்தினுள் உள்ள மொத்த அமுக்கம் 10 வளிமண்டலங்களாகவும், பாத்திரத்தினுள் உள்ள XO₃ இன் அளவு ஆரம்பத்திணிவின் அரைப்பங்காகவும் இருப்பின், இவ் வெப்பநிலையில் இத்தாக்கத்தின் Kp இன் எண்ணுக்குரிய மதிப்பு யாது?
(1) 2 (2) 20 (3) 8 (4) 16 (5) 4
விடை: (1). ஆரம்ப மூல் n எனின், சமநிலையில் XO₃ மீதம் = n/2 (பாதி வினைபட்டது). XO₂ உருவானது = n/2; O₂ உருவானது = n/4. மொத்த மூல் = n/2+n/2+n/4 = 5n/4. மூல்பின்னங்கள்: x(XO₃)=0.4, x(XO₂)=0.4, x(O₂)=0.2. பகுதியமுக்கங்கள் (மொத்தம் 10 atm): P(XO₃)=4, P(XO₂)=4, P(O₂)=2. Kp = P(XO₂)²×P(O₂) ÷ P(XO₃)² = (4²×2)÷4² = 2.
27. 🟢 1986/17 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மூன்று தாக்கங்களுக்குரிய சமநிலை (Kp) கீழே சுட்டிக்காட்டப்ட்டவாறுள்ளன: C(s)+½O₂(g)⇌CO(g); K₁. CO(g)+½O₂(g)⇌CO₂(g); K₂. C(s)+O₂(g)⇌CO₂(g); K₃. K₁, K₂, K₃ ஆகியவற்றிற்கிடையிலுள்ள தொடர்பு எது?
(1) K₂ = K₁K₃ (2) K₃ = (K₁K₂) (3) K₃=(K₁K₂)^½ (4) K₁=K₃^½ K₂ (5) K₁ = K₂K₃
விடை: (2). தாக்கம் 3 = தாக்கம் 1 + தாக்கம் 2 (இரு படித் தாக்கங்களையும் கூட்டினால் மொத்தத் தாக்கம் கிடைக்கின்றது). இரசாயனச் சமன்பாடுகள் கூட்டப்படும்போது, அவற்றின் சமநிலை மாறிலிகள் பெருக்கப்படுகின்றன: K₃ = K₁ × K₂.
28. ஒரு நிலையான வெப்பநிலையில், ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் A₂(g), B₂(g) ஆகியன 1:3 என்னும் மோலார் விகிதத்தில் இடப்பட்டன. அப்போது பின்வரும் தாக்கம் நடைபெறுகின்றது: A₂(g) + 3B₂(g) ⇌ 2AB₃(g). சமநிலையில் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கம் P_T ஆகவும், AB₃(g) இன் பகுதியமுக்கம் P(AB₃) ஆகவும், சமநிலை மாறிலி K_P ஆகவும் இருக்கும். இவ்வெப்பநிலையில் P(AB₃) <<< P_T எனின், P(AB₃) இன் பெறுமானம் யாது?
(1) 33/2K_P1/2P_T²/4 (2) 33/2K_P1/2P_T²/16 (3) K_P1/2P_T²/16 (4) K_P1/2P_T²/4 (5) 3³K_P1/2P_T²/16
விடை: (2). ஆரம்ப மோலார் விகிதம் A₂:B₂ = 1:3 வினைச் சமன்பாட்டின் ஸ்தூகியோமெற்றி விகிதத்திற்கே (1:3) சமமாக இருப்பதால், P(AB₃) மிகச் சிறியது (P(AB₃)≪P_T) என்பதால் தாக்கம் மிகச் சொற்பமாகவே முன்னேறியிருக்கும் — எனவே A₂, B₂ இன் பகுதியமுக்கங்கள் ஏறக்குறைய அவற்றின் ஆரம்ப மோல்பின்ன விகிதத்திலேயே (1:3) உள்ளன எனக் கொள்ளலாம்: P(A₂) ≈ P_T/4, P(B₂) ≈ 3P_T/4. K_P = P(AB₃)² ÷ [P(A₂)×P(B₂)³] = P(AB₃)² ÷ [(P_T/4)×(3P_T/4)³] = P(AB₃)² ÷ [27P_T⁴/256]. எனவே P(AB₃)² = 27K_P P_T⁴/256 ⟹ P(AB₃) = √(27K_P P_T⁴/256) = 3√3 × K_P1/2 × P_T² ÷ 16 = 33/2K_P1/2P_T²/16 — இது 2025 உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்தில் (marking scheme) விடை (2) என உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
29. பின்வரும் விடைகளில் எது 25°C இல் உள்ள ஓர் 1.775 mol dm⁻³ MgCl₂ நீர்க் கரைசலில் இருக்கக்கூடிய உயர்ந்தபட்ச ஐதரொட்சைட்டு செறிவைத் தருகின்றது? இவ்வெப்பநிலையில் Mg(OH)₂ இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 7.1×10⁻¹² mol³ dm⁻⁹ ஆகும்.
(1) 4.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ (2) 2.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ (3) 1.775×10⁻¹² mol dm⁻³ (4) √7.1×10⁻⁶ mol dm⁻³ (5) 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³
விடை: (2) 2.0×10⁻⁶ mol dm⁻³. MgCl₂ முழுமையாக அயனாகும் → [Mg²⁺] = 1.775 mol dm⁻³. Ksp = [Mg²⁺][OH⁻]² = 7.1×10⁻¹². [OH⁻]² = 7.1×10⁻¹² ÷ 1.775 = 4.0×10⁻¹². [OH⁻] = √(4.0×10⁻¹²) = 2.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ — இதுவே இக் கரைசலில் இருக்கக்கூடிய உயர்ந்தபட்ச [OH⁻] (இதற்கு மேல் சென்றால் Mg(OH)₂ படிவாகும்).
30. ஒரு திரவத்தின் ஆவியாக்கலின் வெப்பவுள்ளடை மாற்றமும் ஆவியாக்கலின் என்ற்றொப்பி மாற்றமும் முறையே 45.00 kJ mol⁻¹, 90.0 J K⁻¹ mol⁻¹ ஆகும். திரவத்தின் கொதிநிலை:
(1) 45.0 °C (2) 62.7 °C (3) 100.0 °C (4) 135.0 °C (5) 227.0 °C
விடை: (5) 227.0 °C. கொதிநிலையில் திரவமும் ஆவியும் சமநிலையில் உள்ளன, எனவே ΔG = 0: ΔH = TΔS ⟹ T = ΔH/ΔS = 45000 J mol⁻¹ ÷ 90.0 J K⁻¹ mol⁻¹ = 500 K. °C இற்கு மாற்ற: 500 − 273 = 227.0 °C.
31. ஒரு 0.10 mol dm⁻³ ஒருமூல மென்னமிலக் கரைசலையும் இவ்வமிலத்தின் சோடியம் உப்பின் ஒரு 0.10 mol dm⁻³ கரைசலையும் சம கனவளவுகளில் கலப்பதன்மூலம் pH ஆனது 5.0 ஆகவுள்ள ஓர் தாங்கற் கரைசல் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தாங்கற் கரைசலின் 20.00 cm³ ஐயும் 0.10 mol dm⁻³ மென்னமிலக் கரைசலின் 90.00 cm³ ஐயும் கலக்கும்போது உண்டாகும் கரைசலின் pH பெறுமானம்:
(1) 3.0 (2) 4.0 (3) 4.5 (4) 5.5 (5) 6.0
விடை: (2) 4.0. சம கனவளவு 0.10M அமிலம்+0.10M உப்பு கலக்கும்போது ஒவ்வொன்றும் 0.05M ஆகும்; [HA]=[A⁻] என்பதால் pH=pKa=5.0 ⟹ pKa=5.0. 20.00 cm³ தாங்கற் கரைசலில்: HA=0.05×0.020=1 mmol; A⁻=0.05×0.020=1 mmol. 90.00 cm³ 0.10M மென்னமிலத்தில் (உப்பு இல்லை): HA=0.10×0.090=9 mmol. கலந்த பின்: HA=1+9=10 mmol; A⁻=1 mmol (மாறாது). Henderson-Hasselbalch: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]) = 5.0 + log(1/10) = 5.0 − 1 = 4.0.
32. பின்வரும் மூன்று நீர்க் கரைசல்களையும் கருதுக: P — ஒரு மென்னமிலம்; Q — மென்னமிலத்தினதும் அதன் சோடியம் உப்பினதும் ஒரு சமமூலக் கரைசல்; R — மென்னமிலத்தினதும் ஒரு வன் காரத்தினதும் நியமிப்பின் சமவலுப் புள்ளியில் கிடைக்கும் நியமிப்புக் கலவை. ஒவ்வொரு கரைசலும் மாறா வெப்பநிலையில் ஓரே அளவினால் நீர்த்தாக்கப்படுகையில் P, Q, R ஆகியவற்றின் pH பெறுமானங்கள் முறையே:
(1) குறையும், அதிகரிக்கும், மாறமாட்டாது (2) அதிகரிக்கும், மாறமாட்டாது, குறையும் (3) அதிகரிக்கும், மாறமாட்டாது, மாறமாட்டாது (4) அதிகரிக்கும், மாறமாட்டாது, அதிகரிக்கும் (5) அதிகரிக்கும், அதிகரிக்கும், அதிகரிக்கும்
விடை: (2). P (தூய மென்னமிலம்): நீர்த்தாக்கம் [H⁺] ஐக் குறைத்து pH அதிகரிக்கச் செய்கிறது. Q (தாங்கல்): pH = pKa + log([A⁻]/[HA]); நீர்த்தாக்கத்தில் இரு செறிவுகளும் ஒரே காரணியால் குறைவதால் விகிதம் மாறாது — pH மாறமாட்டாது (தாங்கலின் அடிப்படைப் பண்பு). R (சமவலுப் புள்ளி = தூய இணைக் காரம், A⁻ மட்டும், Q இல்லை): இது ஒரு மென் காரக் கரைசல் போன்றது — நீர்த்தாக்கம் [OH⁻] ஐக் குறைத்து pH ஐ 7 ஐ நோக்கி குறையச் செய்கிறது.
33. 25°C இல் ஓர் அமில நீர்க் கரைசலின் அடர்த்தி 1.0 kg dm⁻³ ஆகும். இக்கரைசலின் pH பெறுமானம் 1.0 எனின், அதன் H⁺ செறிவு ppm இல்:
(1) 0.1 (2) 1 (3) 100 (4) 1000 (5) 10,000
விடை: (3) 100. pH=1.0 ⟹ [H⁺] = 10⁻¹ = 0.1 mol dm⁻³. அடர்த்தி 1.0 kg dm⁻³ = 1000 g dm⁻³, எனவே 1 dm³ கரைசலின் நிறை = 1000 g. 1 dm³ இல் H⁺ இன் நிறை = 0.1 mol × 1 g mol⁻¹ (H இன் அணுத்திணிவு) = 0.1 g. ppm (நிறை/நிறை அடிப்படையில்) = (H⁺ நிறை ÷ கரைசல் நிறை) × 10⁶ = (0.1 ÷ 1000) × 10⁶ = 100 ppm.
34. ஒரு மென்னமிலத்திற்கு F = (அமிலத்தின் கூட்டப்பிரிகையடைந்த அளவு) ÷ (அமிலத்தின் கூட்டப்பிரிகையடையாத அளவு) எனத் தரப்படலாம். Log F (மடக்கை F) இற்கும் pH பெறுமானத்திற்குமிடையே உள்ள தொடர்புடைமையைப் பின்வரும் எவ்வரைபு காட்டுகின்றது?
(1) pH உடன் மாறாத ஒரு கிடைக்கோடு (2) pH கூட Log F குறையும் ஒரு வளைவரை (3) pH கூட Log F கூடும், தட்டையாகும் ஒரு வளைவரை (4) pH கூட Log F குறையும் ஒரு நேர்கோடு (5) pH கூட Log F நேர்கோட்டில் அதிகரிக்கும் ஒரு நேர்கோடு (சாய்வு +1)
விடை: (5). F = [A⁻]/[HA]. Ka = [H⁺][A⁻]/[HA] ⟹ F = Ka/[H⁺]. Log F = Log Ka − Log[H⁺] = −pKa + pH = pH − pKa. இது pH இற்கும் Log F இற்குமிடையேயான ஒரு நேர்கோட்டுத் தொடர்பு (சாய்வு = +1), pH = pKa இல் Log F = 0 ஆக இருக்கும் (எனவே pKa இல் அமிலம் பாதி மட்டும் கூட்டப்பிரிகையடைந்திருக்கும்). இது ஒரு நேர்-சாய்வு நேர்கோட்டையே குறிக்கும் — வளைவு அல்ல, கிடைக்கோடு அல்ல, குறையும் கோடு அல்ல.
35. ஒன்றோடொன்று தாக்கம் புரியாத இரு இலட்சிய வாயுக்கள் ஒரு திருகுப்பிடியினால் வேறாக்கப்பட்டு ஒரு விறைத்த பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தொகுதி மாறா வெப்பநிலையிலும் அமுக்கத்திலும் பேணப்படுகின்றது. திருகுப்பிடி திறக்கப்பட்ட பின்னர் தொகுதியின் கிப்ஸ் சக்தி, வெப்பவுள்ளடை, என்ற்றொப்பி ஆகியவற்றில் உள்ள மாற்றத்தை முறையே பின்வருவனவற்றுள் எது சரியாக விவரிக்கின்றது?
(1) குறைகின்றது, குறைகின்றது, குறைகின்றது (2) குறைகின்றது, குறைகின்றது, அதிகரிக்கின்றது (3) குறைகின்றது, மாறுவதில்லை, அதிகரிக்கின்றது (4) குறைகின்றது, அதிகரிக்கின்றது, அதிகரிக்கின்றது (5) அதிகரிக்கின்றது, அதிகரிக்கின்றது, அதிகரிக்கின்றது
விடை: (3). இது இரு இலட்சிய வாயுக்களின் மாறா T, P இல் நிகழும் கலத்தலாகும் (mixing). வெப்பவுள்ளடை (H): இலட்சிய வாயுக்களுக்கு இடையே எவ்விதத் தொடர்பு விசைகளும் இல்லை என்பதால் கலத்தலின் வெப்பவுள்ளடை மாற்றம் ΔH_mix = 0 — மாறுவதில்லை. என்ற்றொப்பி (S): கலத்தல் எப்போதும் சீர்குலைவை (disorder/microstates) அதிகரிக்கும் — ΔS_mix > 0, எனவே அதிகரிக்கின்றது. கிப்ஸ் சக்தி (G): ΔG = ΔH − TΔS = 0 − T(நேர்) = எதிர்ப் பெறுமானம் — எனவே குறைகின்றது (இயல்பாகவே இந்தக் கலத்தல் தன்னிச்சையானது என்பதற்கும் இதுவே காரணம்).
36. உலோக அயன்களின் நீரக் கரைசல்களினுள்ளே H₂S(g) ஐ அனுப்புவதன் மூலம் அவ்வயன்களை வீழ்படியச் செய்தல் பற்றிப் பின்வரும் கூற்றுகளில் எது/எவை சரியானது/சரியானவை?
(a) H₂S(g) இல் அமுக்கம் குறைக்கப்படும்போது சல்பைட்டு அயன் செறிவு அதிகரிக்கின்றது.
(b) வெப்பநிலையை அதிகரிக்கச் செய்யும்போது சல்பைட்டு அயன் செறிவு குறைகின்றது.
(c) கரைசலுடன் Na₂S(s) ஐச் சேர்க்கும்போது கரைந்த H₂S(aq) இன் கூட்டப்பிரிகை குறைகின்றது.
(d) கரைசலின் pH பெறுமானம் அதிகரிக்கையில் சல்பைட்டு அயன் செறிவு குறைகின்றது.
(1) (a),(b) மாத்திரம் திருத்தமானவை (2) (b),(c) மாத்திரம் திருத்தமானவை (3) (c),(d) மாத்திரம் திருத்தமானவை (4) (d),(a) மாத்திரம் திருத்தமானவை (5) வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவை
விடை: (2). சமநிலை: H₂S(g) ⇌ H₂S(aq) ⇌ 2H⁺(aq) + S²⁻(aq). (a) தவறு — H₂S(g) இன் அமுக்கம் குறையும்போது (ஹென்றியின் விதிப்படி) குறைவான H₂S கரைசலில் கரையும், எனவே S²⁻ செறிவும் குறையும் (கூடாது). (b) சரி — வாயுக்களின் கரைதிறன் பொதுவாக வெப்பநிலை கூடக் குறையும் (H₂S இன் கரைதல் அகவெப்பத் தாக்கம்) — குறைந்த H₂S(aq) → குறைந்த S²⁻. (c) சரி — Na₂S சேர்ப்பது பொது-அயன் விளைவால் (common-ion effect) கூடுதல் S²⁻ ஐச் சேர்க்கும்; இது சமநிலையைப் பின்னோக்கித் தள்ளி H₂S இன் கூட்டப்பிரிகையைக் குறைக்கும். (d) தவறு — pH அதிகரிக்கும்போது [H⁺] குறையும்; லீ சாத்தலியேவின் விதிப்படி இது சமநிலையை முன்னோக்கித் தள்ளி S²⁻ செறிவை அதிகரிக்கச் செய்யும் (குறைக்காது). இதன்படி (b),(c) மாத்திரம் சரி = (2).
37. முறையே P°ₐ, P°_B (P°ₐ≠P°_B) என்னும் நிரம்பலாவி அமுக்கங்களை உடைய A, B என்னும் ஆவிப்பறப்புள்ள திரவங்கள் ஓர் இலட்சியக் கரைசலை உண்டாக்குகின்றன. ஓர் அடைத்த பாத்திரத்தில் A, B ஆகிய திரவங்களின் ஒரு கலவை அவற்றின் ஆவி அவத்தையுடன் சமநிலையில் உள்ளது. பாத்திரத்தின் கனவளவை அதிகரிக்கச் செய்து அதே வெப்பநிலையில் சமநிலையை மீளத்தாபிக்கும்போது பின்வரும் கூற்றுகளில் எது/எவை சரியானது/சரியானவை?
(a) A,B ஆகியவற்றின் குறித்த அளவு ஒன்று வாயு அவத்தைக்குச் செல்லும் அதே வேளை திரவ அவத்தையின் அமைப்பு மாறாமல் இருக்கின்றது.
(b) A,B ஆகியவற்றின் குறித்த அளவு ஒன்று வாயு அவத்தைக்குச் செல்லும் அதே வேளை வாயு அவத்தையின் அமைப்பு மாறாமல் இருக்கின்றது.
(c) A,B ஆகியவற்றின் குறித்த அளவு ஒன்று வாயு அவத்தைக்குச் செல்லும் அதே வேளை திரவ அவத்தையின் அமைப்பு மாறுகின்றது.
(d) A,B ஆகியவற்றின் குறித்த அளவு ஒன்று வாயு அவத்தைக்குச் செல்லும் அதே வேளை வாயு அவத்தையின் அமைப்பு மாறுகின்றது.
(1) (a),(b) மாத்திரம் திருத்தமானவை (2) (b),(c) மாத்திரம் திருத்தமானவை (3) (c),(d) மாத்திரம் திருத்தமானவை (4) (d),(a) மாத்திரம் திருத்தமானவை (5) வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவை
விடை: (3). P°ₐ≠P°_B என்பதால் A, B வேறுபட்ட ஆவிப்பறப்புத்தன்மை கொண்டவை — ரௌல்ற் விதிப்படி, ஆவி கட்டம் எப்போதும் திரவத்தை விட மிகவும் ஆவிப்பறக்கக்கூடிய கூறில் செறிவூட்டப்பட்டதாக இருக்கும் (ஆவி அமைப்பு ≠ திரவ அமைப்பு). கனவளவு அதிகரிக்கும்போது, திரவத்திலிருந்து மேலும் சிறிதளவு ஆவியாகி வெற்றிடத்தை நிரப்பும் — ஆனால் ஆவியாகும் அப்பகுதி எப்போதும் மிகவும் ஆவிப்பறக்கக்கூடிய கூற்றில் செறிவூட்டப்பட்டிருப்பதால், மீதமுள்ள திரவம் படிப்படியாகக் குறைவான ஆவிப்பறப்புத் தன்மையுள்ள கூற்றில் செறிவூட்டப்படும் — அதாவது திரவ அமைப்பு மாறுகின்றது. திரவ அமைப்பு மாறுவதால், ரௌல்ற் விதிப்படி புதிய சமநிலை ஆவி அழுத்தங்களும் மாறும் — எனவே ஆவி அமைப்பும் மாறுகின்றது. (இதுவே பின்னக் காய்ச்சி வடித்தல் — fractional distillation — இன் அடிப்படைத் தத்துவம்.) இதன்படி (c),(d) மாத்திரம் சரி = (3).
38. 🟢 2019/P1/Q42 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (கூற்று-காரண வடிவம்)
கூற்று 1: ஒரு அடைபட்ட அமுக்கத்தில் வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது N₂ உம் H₂ உம் தாக்கம் புரிந்து NH₃ ஐ உண்டாக்கும் தாக்கத்தின் சுயவியல்பு (conversion/yield) குறைகின்றது.
கூற்று 2: NH₃ ஐத் தரும் N₂ இற்கும் H₂ இற்குமிடையே உள்ள தாக்கத்தின் என்ற்றொப்பி மாற்றம் எதிர் (மறை) ஆகும்.
(1) கூற்று 1 பொய், கூற்று 2 உண்மை (2) இரண்டும் பொய் (3) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது (4) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது (5) கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய்
விடை: (3). கூற்று 1 உண்மை — N₂ + 3H₂ ⇌ 2NH₃ ஓர் அகவெப்பத் (exothermic) தாக்கம்; லீ சாத்தலியேவின் விதிப்படி, வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது சமநிலை பின்னோக்கித் தள்ளப்பட்டு NH₃ இன் மாற்றத் தொகை குறைகின்றது (ஹேபர் முறையில் இது ஒரு நன்கறியப்பட்ட தொழில்துறை உண்மை). கூற்று 2 உண்மை — 1 mol N₂ + 3 mol H₂ (மொத்தம் 4 mol வாயு) → 2 mol NH₃ (2 mol வாயு) — வாயு மோல் எண்ணிக்கை குறைவதால் ΔS எதிர்ப் பெறுமானமாகும். கூற்று 2 ஆனது கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தையும் தருகிறது — ΔG° = ΔH° − TΔS° இல், ΔS° எதிர்மறையாக இருப்பதால், வெப்பநிலை அதிகரிக்க அதிகரிக்க −TΔS° உறுப்பு மேலும் மேலும் நேர்மறையாகி (சாதகமற்றதாகி) ΔG° ஐக் குறைவாகச் சாதகமாக்கும் — இது K ஐக் குறைத்து, NH₃ மாற்றத் தொகையையும் குறைக்கும்.
39. 🟢 2019/P1/Q44 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (கூற்று-காரண வடிவம்)
கூற்று 1: ஒரு சுய (spontaneous) தாக்கத்திற்கு நிலைமைகள் எவையாக இருந்தபோதிலும் எப்போதும் ஓர் எதிர் (மறை)க் கிப்ஸ் சக்தி மாற்றம் உண்டு.
கூற்று 2: ஒரு தாக்கம் நடைபெறும் திசையை எதிர்வுகூறுவதற்கு மாறா வெப்பநிலை, மாறா அமுக்க நிலைமைகளின் கீழ் மாத்திரம் கிப்ஸ் சக்தி மாற்றத்தைப் பயன்படுத்தலாம்.
(1) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது (2) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது (3) கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் (4) கூற்று 1 பொய், கூற்று 2 உண்மை (5) இரண்டும் பொய்
விடை: (4). கூற்று 1 பொய் — ΔG ஆனது நிலைமைகளைப் (T, செறிவு/அமுக்கம்) பொறுத்தே மாறுபடும் (ΔG = ΔH − TΔS; ΔG = ΔG° + RT ln Q); ஒரு குறிப்பிட்ட நிலைமையின் கீழ் சுயமாக நடக்கும் ஒரு தாக்கம், வேறு நிலைமைகளின் (எ.கா. வேறு வெப்பநிலை) கீழ் சுயமாக நடக்காமலும் போகலாம் (ΔH, ΔS ஒரே குறியீட்டைக் கொண்டிருக்கும் தாக்கங்களுக்கு இது நேரடியாகப் பொருந்தும்) — எனவே "நிலைமைகள் எவையாக இருந்தபோதிலும் எப்போதும்" எனும் பொதுமைப்படுத்தல் தவறானது. கூற்று 2 உண்மை — ΔG ஆனது மாறா T, P நிலைமைகளின் கீழ் மாத்திரமே தாக்கத்தின் திசையை நேரடியாகக் குறிக்கும் திருத்தமான வெப்பஇயங்கியல் திறவுகோலாகும் (வேறு நிலைமைகளின் கீழ் ஹெல்ம்ஹோல்ற்சு சக்தி A போன்ற வேறு ஒரு தேவைப்படும்) — இது ஒரு நிலைநிறுத்தப்பட்ட உண்மை.
57. 🟢 2023(2024)/P1/Q6 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் உலோகக் குளோரைட்டுகள் சிலவற்றின் கரைதிறன் பெருக்கங்கள் கீழே பட்டியற்படுத்தப்பட்டுள்ளன: A:PbCl₂, Ksp=5.00×10⁻⁷ mol³dm⁻⁹; B:CuCl, Ksp=1.60×10⁻⁷ mol²dm⁻⁶; C:AgCl, Ksp=1.60×10⁻¹⁰ mol²dm⁻⁶; D:Hg₂Cl₂, Ksp=1.08×10⁻¹⁶ mol³dm⁻⁹. உலோகக் குளோரைட்டுகள் அவற்றின் நிரம்பிய நீர்க் கரைசல்களின் குளோரைட்டு அயன் செறிவு அதிகரிக்கும் வரிசையில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருக்கும் தொடரி யாது?
(1) D<C<A<B (2) A<B<C<D (3) B<A<C<D (4) A<B<D<C (5) D<C<B<A
விடை: (5) D<C<B<A. ஒவ்வொரு உப்பினதும் கரைதிறன் s இற்கும் [Cl⁻] இற்கும் இடையிலான தொடர்பு அதன் புரிநிலைப்படி வேறுபடும்: A (PbCl₂): Ksp=[Pb²⁺][Cl⁻]²=4s³ ⟹ s=(5.00×10⁻⁷÷4)^⅓≈5.0×10⁻³ ⟹ [Cl⁻]=2s≈1.0×10⁻² mol dm⁻³. B (CuCl): Ksp=s² ⟹ s=√(1.60×10⁻⁷)≈4.0×10⁻⁴ ⟹ [Cl⁻]=s≈4.0×10⁻⁴ mol dm⁻³. C (AgCl): Ksp=s² ⟹ s=√(1.60×10⁻¹⁰)≈1.26×10⁻⁵ ⟹ [Cl⁻]=s≈1.26×10⁻⁵ mol dm⁻³. D (Hg₂Cl₂): Ksp=[Hg₂²⁺][Cl⁻]²=4s³ ⟹ s=(1.08×10⁻¹⁶÷4)^⅓≈3.0×10⁻⁶ ⟹ [Cl⁻]=2s≈6.0×10⁻⁶ mol dm⁻³. அதிகரிக்கும் வரிசையில்: D(6.0×10⁻⁶) < C(1.26×10⁻⁵) < B(4.0×10⁻⁴) < A(1.0×10⁻²).
58. 🟢 2023(2024)/P1/Q12 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
தரப்பட்டுள்ள நியமிப்பு வளையி ஓர் ஒருமூல மென்னமிலத்தை NaOH உடன் நியமிப்புச் செய்வதனால் பெறப்பட்டது (pH-vs-NaOH கனவளவு வரைபடம்: A≈pH4, ≈10-12cm³ — அரைச்சமவலுப் புள்ளிக்கு அண்மையில்; B≈pH8-9, ≈25cm³ — வளையியின் செங்குத்துப் பகுதி/சமவலுப் புள்ளி; C≈pH12, ≈30cm³ — தட்டையான பகுதி, மிகையான NaOH). கீழே தரப்பட்ட கூற்றுகளிடையே பிழையான கூற்றை இனங்காண்க.
(1) புள்ளி B இல், நியமிப்புக் கலவையில் H⁺,OH⁻ ஆகியவற்றின் செறிவுகள் சமமாகும். (2) இந்நியமிப்புக்கான ஒரு காட்டியாகப் பினோப்தலீனைப் பயன்படுத்தலாம். (3) புள்ளி C இல், நியமிப்புக் கலவையின் pH ஆனது பயன்படுத்தப்பட்ட NaOH கரைசலின் pH இலும் குறைவாகும். (4) புள்ளி A இல், நியமிப்புக் கலவையின் pH ஆனது மென்னமிலத்தின் pKₐ இற்குச் சமமாகும். (5) புள்ளி A இல், நியமிப்புக் கலவையில் எஞ்சியுள்ள மென்னமிலத்தினதும் அதன் இணை மூலத்தினதும் செறிவுகள் சமமாகும்.
விடை: (1) பிழையானது. (1) சரி — புள்ளி A சமவலுப்புள்ளிக்கு (≈25cm³) அரைவழியில் அமைந்துள்ளது (≈10-12cm³) — அரைச்சமவலுப் புள்ளியில், Henderson-Hasselbalch சமன்பாட்டின்படி pH=pKₐ+log([A⁻]/[HA]), [A⁻]=[HA] ஆகும்போது pH=pKₐ. (2) சரி — அதே அரைச்சமவலுப் புள்ளியின் காரணத்தால், [HA]=[A⁻]. (3) பிழையானது — புள்ளி B வளையியின் செங்குத்துப் பகுதியில் (சமவலுப்புள்ளி, ≈pH8-9) அமைந்துள்ளது — மென்னமிலம்+வலிமையான காரம் நியமிப்பில் சமவலுப்புள்ளியின் கரைசல் காரத்தன்மையானது (இணை மூலத்தின் நீர்பகுப்பு காரணமாக) — எனவே [OH⁻]>[H⁺], சமமன்று. (4) சரி — பினோப்தலீனின் நிற மாற்ற வீச்சு (pH 8.2-10.0) இச்சமவலுப்புள்ளியின் pH (≈8-9) உடன் நன்கு பொருந்துகின்றது. (5) சரி — புள்ளி C இல் கலவை மிகையான NaOH ஐக் கொண்டிருந்தாலும், அது அமில மூலக்கூற்றுக் கரைசலுடன் கலந்து ஐதாக்கப்பட்டுள்ளது — ஐதாக்கல் pH ஐக் குறைக்கும் (pure NaOH கரைசலுடன் ஒப்பிடும்போது), எனவே கலவையின் pH பயன்படுத்தப்பட்ட மூல NaOH கரைசலின் pH ஐ விடக் குறைவாகவே இருக்கும்.
59. 🟢 2023(2024)/P1/Q16 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
H₂(g) + I₂(g) ⇌ 2HI(g). மாறா வெப்பநிலையில் உள்ள ஒரு மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் மேற்குறித்த தாக்கம் சமநிலையில் காணப்படுகின்றது. I₂(g) இன் ஒரு குறித்த அளவைக் கொள்கலத்தில் சேர்த்தவுடன் முன்முகத் தாக்கத்தினதும் பிற் தாக்கத்தினதும் வீதங்களில் உள்ள வேறுபாட்டினைப் பின்வரும் கூற்றுகளில் எது சரியாக விளக்குகின்றது?
(1) முன்முகத் தாக்கத்தினதும் பிற் தாக்கத்தினதும் வீதங்கள் மாறுவதில்லை. (2) முன்முகத் தாக்கத்தின் வீதம் அதிகரிக்கும் அதேவேளை பிற் தாக்கத்தின் வீதம் மாறுவதில்லை. (3) முன்முகத் தாக்கத்தின் வீதம் குறையும் அதேவேளை பிற் தாக்கத்தின் வீதம் மாறுவதில்லை. (4) முன்முகத் தாக்கத்தினதும் பிற் தாக்கத்தினதும் வீதங்கள் குறைகின்றன. (5) முன்முகத் தாக்கத்தினதும் பிற் தாக்கத்தினதும் வீதங்கள் அதிகரிக்கின்றன.
விடை: (2). முன்முகத் தாக்க வீதம் = k_f[H₂][I₂]. I₂(g) சேர்க்கப்பட்ட உடனேயே [I₂] திடீரென அதிகரிக்கின்றது, [H₂] அக்கணத்தில் மாறாதிருக்கும் — எனவே முன்முகத் தாக்க வீதம் உடனடியாக அதிகரிக்கின்றது. பிற் தாக்க வீதம் = k_r[HI]². I₂ சேர்க்கப்பட்ட அக்கணத்தில் [HI] இன்னும் மாறியிராது (இன்னும் தாக்கம் நடைபெறவில்லை) — எனவே பிற் தாக்க வீதம் அக்கணத்தில் மாறாதிருக்கும். (பின்னர், கூடுதலான முன்முகத் தாக்கம் [HI] ஐ அதிகரிக்கச் செய்யும், அப்போது பிற் தாக்க வீதமும் அதிகரிக்கத் தொடங்கும் — ஆனால் இது சேர்த்த உடனேயான கணம் அல்ல, சமநிலை மீள் நிலைநாட்டப்படும் செயன்முறையின் பின்னரான கட்டம்.)
60. 🟢 2023(2024)/P1/Q17 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
1.0 mol dm⁻³ CH₃COOH(aq) இன் 100.0 cm³ ஐயும் 1.0 mol dm⁻³ CH₃COONa(aq) இன் 100.0 cm³ ஐயும் கலப்பதன் மூலம் ஒரு கரைசல் தயாரிக்கப்பட்டது. கிடைக்கும் கரைசலின் 25°C இலான pH ஆனது 4.8 ஆகும். இக்கரைசலுடன் 0.10 mol dm⁻³ HCl(aq) இன் சில துளிகளைச் சேர்த்து நன்றாகக் கலக்கும்போது pH பெறுமானம் 4.8 இலேயே காணப்படுகின்றது. கரைசலின் pH பெறுமானம் மாறுவதைத் தடுப்பதற்குப் பின்வரும் தாக்கங்களில் எது நடைபெற்றிருத்தல் வேண்டும்?
(1) H₃O⁺(aq) + OH⁻(aq) + CH₃COOH(aq) → CH₃COO⁻(aq) + 2H₂O(aq) + H⁺(aq) (2) H₃O⁺(aq) + OH⁻(aq) → 2H₂O(l) (3) H₃O⁺(aq) + CH₃COO⁻(aq) → CH₃COOH(aq) + H₂O(l) (4) H₃O⁺(aq) + Cl⁻(aq) → HCl(aq) + H₂O(l) (5) H₃O⁺(aq) + CH₃COOH(aq) → CH₃COOH₂⁺(aq) + H₂O(l)
விடை: (3). கலப்பப்பட்ட கரைசல் CH₃COOH/CH₃COONa (சம செறிவுகள் — pH=pKₐ≈4.8, தரப்பட்ட pH உடன் பொருந்துகின்றது) கொண்ட ஒரு தாங்கல் கரைசல் (buffer solution) ஆகும். HCl இலிருந்து சேர்க்கப்படும் H₃O⁺ ஆனது தாங்கல் கரைசலின் இணை மூலமான CH₃COO⁻ ஆல் நடுநிலைப்படுத்தப்படுகின்றது: H₃O⁺(aq) + CH₃COO⁻(aq) → CH₃COOH(aq) + H₂O(l) — இதுவே தாங்கல் தொழிற்பாட்டின் அடிப்படை, சேர்க்கப்படும் சிறிதளவு அமிலத்தை உறிஞ்சி pH ஐ கிட்டத்தட்ட மாற்றமின்றி வைத்திருக்கும்.
61. 🟢 2023(2024)/P1/Q21 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
பின்வரும் மீள் தாக்கத்தைக் கருதுக. FeF₂(s) + 2H⁺(aq) ⇌ Fe²⁺(aq) + 2HF(aq) (மேற்குறித்த தாக்கத்தின் சமநிலை மாறிலி K ஆகும்.) இச்சமநிலை பின்வரும் பொறிமுறையினூடாக அடையப்படுகின்றது:
FeF₂(s) ⇌ Fe²⁺(aq) + 2F⁻(aq), K₁ = 2.0×10⁻⁶ mol³ dm⁻⁹
F⁻(aq) + H⁺(aq) ⇌ HF(aq), K₂ = 1.0×10³ mol⁻¹ dm³
இந்த ஒட்டுமொத்தச் சமநிலை தொடர்பாக பின்வரும் எக்கூற்று சரியானது?
(1) தரப்பட்ட தகவல்களின் மூலம் சமநிலைத் தானத்தைத் துணிய முடியாது. (2) K₂>1 ஆகையால் சமநிலை நோக்கம் விளைபொருள்களை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. (3) K₁<1 ஆகையால் சமநிலை தானம் தாக்கிகளை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. (4) K>1 ஆகையால் சமநிலை தானம் விளைபொருள்களை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. (5) K<1 ஆகையால் சமநிலை தானம் தாக்கிகளை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது.
விடை: (4) K>1 ஆகையால் சமநிலை தானம் விளைபொருள்களை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. ஒட்டுமொத்தத் தாக்கம் FeF₂(s)+2H⁺(aq)⇌Fe²⁺(aq)+2HF(aq) ஆனது Rxn1 + 2×Rxn2 எனப் பெறப்படுகிறது (FeF₂⇌Fe²⁺+2F⁻ இணைந்து 2×[F⁻+H⁺⇌HF] உடன் கூட்டி 2F⁻ ஐ ரத்துச்செய்தால் சரியான ஒட்டுமொத்தத் தாக்கம் கிடைக்கும்). எனவே K = K₁ × K₂² = 2.0×10⁻⁶ × (1.0×10³)² = 2.0×10⁻⁶ × 1.0×10⁶ = 2.0. K>1 என்பதால், சமநிலை தானம் விளைபொருள்களை (Fe²⁺, HF) நோக்கி நகர்ந்துள்ளது.
62. 🟢 2023(2024)/P1/Q30 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு மாறா வெப்பநிலையில் நடைபெறும் பின்வரும் தாக்கத்தைக் கருதுக். PCl₃(g) + Cl₂(g) ⇌ PCl₅(g), K꜀ = 6.5 mol⁻¹ dm³. முன்கூட்டியே வெற்றிடமாக்கப்பட்ட, கனவளவு 1.0 dm³ ஐ உடைய ஒரு மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தினுள்ளே PCl₃(g) இன் 1.5 mol, Cl₂(g) இன் 1.0 mol, PCl₅(g) இன் 2.5 mol ஆகியன புகுத்தப்பட்டன. தாக்கம் சமநிலையை அடைகையில் கொள்கலத்தின் அளக்கப்பட்ட அமுக்கம் மாறும் விதத்தைப் பின்வரும் எது மிகச் சிறந்த விதத்தில் விவரிக்கின்றது? (Q꜀ = தாக்க ஈவு, K꜀ = சமநிலை மாறிலி)
(1) Q꜀>K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் குறைகின்றது. (2) Q꜀ = K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் மாறுவதில்லை. (3) Q꜀<K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் அதிகரிக்கின்றது. (4) Q꜀>K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் அதிகரிக்கின்றது. (5) Q꜀<K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் குறைகின்றது.
விடை: (5) Q꜀<K꜀ ஆகையால் அமுக்கம் குறைகின்றது. கொள்கலத்தின் கனவளவு 1.0 dm³ என்பதால், மோல் எண்களே செறிவுகளாகும்: [PCl₃]=1.5, [Cl₂]=1.0, [PCl₅]=2.5 mol dm⁻³. புகுத்தப்பட்ட உடனான ஈவு Q꜀ = [PCl₅]/([PCl₃][Cl₂]) = 2.5/(1.5×1.0) = 1.67. Q꜀(1.67) < K꜀(6.5) ஆகையால், தாக்கம் முன்னோக்கி (PCl₅ உருவாக்கும் திசையில்) நகர்ந்து சமநிலையை அடையும். முன்னோக்கிய தாக்கத்தில் 2 மோல் வாயு (PCl₃+Cl₂) → 1 மோல் வாயு (PCl₅) என்பதால், வாயுவின் மொத்த மோல் எண்ணிக்கை குறையும்; மாறா V, T இல் மோல் எண்ணிக்கை குறையும்போது கொள்கலத்தின் அமுக்கமும் குறையும்.
63. 🟢 2023(2024)/P1/Q38 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
பின்வரும் எக்கூற்று/கூற்றுகள் கீழே தரப்பட்டுள்ள தாக்கம் தொடர்பாகச் சரியானது/சரியானவை?
Cu(OH)₂(s) ⇌ Cu²⁺(aq) + 2OH⁻(aq)
(a) கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கூட்டுதல் Cu(OH)₂(s) இன் கரைதிறனைக் குறைக்கின்றது.
(b) கரைசலுடன் NaOH(s) ஐச் சேர்த்தல் Cu(OH)₂(s) இன் கரைதிறனை மாற்றமாட்டாது.
(c) Cu(OH)₂(s) இன் கரைதிறன் வெப்பநிலையைச் சார்ந்ததன்று.
(d) கரைசலுடன் மேலதிக Cu(OH)₂(s) ஐச் சேர்த்தல் Cu(OH)₂(s) இன் கரைதிறனை மாற்றமாட்டாது.
(1) (c),(d) மாத்திரம் திருத்தமானவை (2) (d),(a) மாத்திரம் திருத்தமானவை (3) வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவை (4) (a),(b) மாத்திரம் திருத்தமானவை (5) (b),(c) மாத்திரம் திருத்தமானவை
விடை: (2). (a) சரி — pH ஐக் கூட்டுதல் [OH⁻] ஐ அதிகரிக்கும்; பொது-அயன் விளைவின்படி (Cu(OH)₂ ⇌ Cu²⁺+2OH⁻ சமநிலையில் OH⁻ ஏற்கனவே ஒரு விளைபொருள்) கூடுதல் OH⁻ சமநிலையை இடதுபுறமாக நகர்த்தி Cu(OH)₂ இன் கரைதிறனைக் குறைக்கும். (b) தவறு — NaOH(s) கரையும்போது [OH⁻] ஐ நேரடியாக அதிகரிக்கும்; அதே பொது-அயன் விளைவின்படி இது Cu(OH)₂ இன் கரைதிறனை குறைக்கும் (மாற்றாது என்பது தவறு). (c) தவறு — கரைதிறன் விளைவு Ksp வெப்பநிலையைப் பொறுத்தே மாறுபடும் (வான்ட் ஹொவ் சமன்பாட்டின்படி) — ஏறத்தாழ எல்லாத் திண்மங்களினதும் கரைதிறன் வெப்பநிலையைப் பொறுத்தே அமையும்; "சார்ந்ததன்று" (சாராது) எனல் தவறு. (d) சரி — மேலதிகத் திண்ம Cu(OH)₂(s) ஐச் சேர்த்தால் சமநிலைக் கரைசலின் அயன் செறிவுகள் (Ksp ஆல் நிர்ணயிக்கப்படும்) மாறாது — வெறும் மேலதிகத் தொடும் திண்மம் கொள்கலத்தின் அடியில் தங்கும், கரைதிறன் (ஓர் தீவலு பண்பு) அதே வெப்பநிலையில் மாறாது. எனவே சரியானவை (a),(d) மாத்திரம் = (4).
64. 🟢 2023(2024)/P1/Q48 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (கூற்று-காரண வடிவம்)
கூற்று 1: ஒரு கரையத்தின் பங்கீட்டுக் குணகம் வெப்பநிலையைச் சார்ந்தது.
கூற்று 2: வெவ்வேறு கரைப்பான்களில் உள்ள ஒரு கரையத்தின் கரைதிறன் வெப்பநிலையுடன் ஒரே அளவினால் மாறுகின்றது.
(1) கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் (2) கூற்று 1 பொய், கூற்று 2 உண்மை (3) இரண்டும் பொய் (4) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது (5) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது
விடை: (1). கூற்று 1 உண்மை — பங்கீட்டுக் குணகம் K_D = [கரையம்]சேதனம்/[கரையம்]நீர் (சமநிலையில்) என வரையறுக்கப்படும்; இரு படைகளிலும் உள்ள தனித்தனிக் கரைதிறன்களும் வெப்பநிலையைப் பொறுத்தே அமையும், எனவே அவற்றின் விகிதமும் (K_D) பொதுவாக வெப்பநிலையுடன் மாறும் — நிலைநிறுத்தப்பட்ட பங்கீட்டு விதி. கூற்று 2 பொய் — வெவ்வேறு கரைப்பான்கள் ஒரு கரையத்துடன் வேறுபட்ட மூலக்கூறிடை ஈர்ப்பு விசைகளையும் வேறுபட்ட கரைசல் ஆற்றல் மாற்றங்களையும் (ΔH_கரைசல்) கொண்டிருக்கும் — எனவே ஒரே கரையத்தின் கரைதிறன் வெவ்வேறு கரைப்பான்களில் வெப்பநிலையுடன் வெவ்வேறு அளவுகளாலேயே மாறும், "ஒரே அளவினால்" மாறாது — இதற்கு எந்தப் பொருத்தமான இயற்பியல் காரணமும் இல்லை. (உண்மையில் இதுவே கூற்று 1 உண்மையாக இருப்பதற்கான காரணம்: இரு படைகளின் கரைதிறன்களும் வெப்பநிலையுடன் வெவ்வேறு அளவில் மாறுவதால்தான் அவற்றின் விகிதம் (K_D) மாறுகின்றது.) எனவே கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் = (3).
65. 🟢 2024/P1/Q6 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
வெப்பநிலை 25°C இல் உலோக ஐதரொட்சைட்டு M(OH)₂ இன் ஒரு நிரம்பிய கரைசலின் pH யாது? (25°C இல் M(OH)₂ இன் Ksp = 4 × 10⁻¹² mol³ dm⁻⁹)
(1) 7 (2) 10 (3) 12 (4) 2 (5) 4
விடை: (2) 10. M(OH)₂(s) ⇌ M²⁺(aq) + 2OH⁻(aq). கரைதிறனை s எனக் கொள்ள, [M²⁺]=s, [OH⁻]=2s. Ksp = [M²⁺][OH⁻]² = s(2s)² = 4s³.
4s³ = 4×10⁻¹² ⟹ s³ = 10⁻¹² ⟹ s = 10⁻⁴ mol dm⁻³.
[OH⁻] = 2s = 2×10⁻⁴ mol dm⁻³.
pOH = −log(2×10⁻⁴) = 4 − log 2 = 4 − 0.301 = 3.70.
pH = 14 − pOH = 14 − 3.70 = 10.3 ≈ 10.
66. 🟢 2024/P1/Q13 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
ஒரு 0.05 mol dm⁻³ CO₃²⁻(aq) கரைசலின் 25.00 cm³ உடன் 0.100 mol dm⁻³ HCl(aq) ஐச் சேர்க்கும்போது கிடைக்கும் நியமிப்பு வளையியைப் பின்வரும் எவ்வொரு சரியாக வகைகுறிக்கின்றது?
விடை: (3). CO₃²⁻ ஓர் ஈரடிச் காரம் (diprotic base) — HCl உடன் இரு படிகளில் தாக்கமுறும்: படி 1: CO₃²⁻ + H⁺ → HCO₃⁻. படி 2: HCO₃⁻ + H⁺ → H₂CO₃ (CO₂+H₂O). மோல்கள் CO₃²⁻ = 0.02500 dm³ × 0.05 mol dm⁻³ = 1.25×10⁻³ mol. படி 1 சமவலுப் புள்ளிக்கு வேண்டிய HCl கனவளவு = 12.5 cm³, படி 2க்கு (குவிந்த) 25 cm³. எனவே தாவல்கள் 12.5, 25 cm³ இல் அமைய வேண்டும் -- (1),(2),(4) தவறு (25,50 cm³ காட்டுகின்றன). மேலும், HCl ஒரு காரக் கரைசலில் சேர்க்கப்படுவதால் pH உயரிலிருந்து தாழவே செல்ல வேண்டும் — இது (5) ஐ நிராகரிக்கிறது. எஞ்சியிருப்பது (3) மாத்திரமே.
67. 🟢 2024/P1/Q19 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
பின்வரும் தாக்கம் தொடர்பாகச் சரியான கூற்றைத் தெரிந்தெடுக்க: CH₃NH₂(aq) + H₂O(l) ⇌ CH₃NH₃⁺(aq) + OH⁻(aq)
(1) CH₃NH₂(aq) முன்முகத் தாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்ளும் அதே வேளை OH⁻(aq) பின்றாக்கத்தில் ஒரு அமிலமாக நடந்துகொள்கின்றது. (2) H₂O(l) முன்முகத் தாக்கத்தில் ஒரு அமிலமாக நடந்துகொள்ளும் அதே வேளை CH₃NH₃⁺(aq) பின்றாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்கின்றது. (3) CH₃NH₂(aq) முன்முகத் தாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்ளும் அதே வேளை OH⁻(aq) பின்றாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்கின்றது. (4) CH₃NH₂(aq) முன்முகத் தாக்கத்தில் ஒரு அமிலமாக நடந்துகொள்ளும் அதே வேளை CH₃NH₃⁺(aq) பின்றாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்கின்றது. (5) H₂O(l) முன்முகத் தாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்ளும் அதே வேளை OH⁻(aq) பின்றாக்கத்தில் ஒரு மூலமாக நடந்துகொள்கின்றது.
விடை: (3). முன்முகத் தாக்கம்: CH₃NH₂ (ப்ரோன்சுட்டட்-லோரி மூலம்) H₂O விடமிருந்து H⁺ ஐ ஏற்று CH₃NH₃⁺ ஆகின்றது; H₂O (அமிலம்) H⁺ ஐ இழந்து OH⁻ ஆகின்றது. பின்றாக்கம் (சமநிலையின் தலைகீழ் திசை): CH₃NH₃⁺ + OH⁻ → CH₃NH₂ + H₂O — இங்கு OH⁻ ஆனது CH₃NH₃⁺ இலிருந்து H⁺ ஐ ஏற்கின்றது (CH₃NH₂ ஆக மாறுவதற்கு), எனவே பின்றாக்கத்தில் OH⁻ ஒரு மூலமாகவே தொழிற்படுகின்றது (அமிலமாக அல்ல); CH₃NH₃⁺ H⁺ ஐ இழந்து ஒரு அமிலமாகத் தொழிற்படுகின்றது.
சரிபார்ப்பு: (1) தவறு — CH₃NH₂ முன்முகத்தில் மூலம், அமிலம் அல்ல. (2) தவறு — H₂O முன்முகத்தில் அமிலம், மூலம் அல்ல. (3) தவறு — OH⁻ பின்றாக்கத்தில் மூலம், அமிலம் அல்ல. (4) தவறு — CH₃NH₃⁺ பின்றாக்கத்தில் அமிலம், மூலம் அல்ல. (5) சரி — CH₃NH₂ முன்முகத்தில் மூலம் (சரி), OH⁻ பின்றாக்கத்தில் மூலம் (சரி) — இரண்டும் சரியான இணை-அமில/மூலச் சோடி பகுப்பாய்வுடன் பொருந்துகின்றன.
68. 🟢 2024/P1/Q26 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் நடைபெறும் பின்வரும் தாக்கத்தைக் கருதுக: 4NH₃(g) + 5O₂(g) ⇌ 4NO(g) + 6H₂O(g); ΔH = −900 kJ mol⁻¹. பின்வரும் எந்தக் கூற்று இத்தாக்கம் தொடர்பாக உண்மையானது?
(1) உயர் அமுக்கமும் உயர் வெப்பநிலையும் NO(g) இன் அதியுயர் சமநிலை அளவைத் தருகின்றன. (2) தாழ் அமுக்கமும் உயர் வெப்பநிலையும் NO(g) இன் அதியுயர் சமநிலை அளவைத் தருகின்றன. (3) உயர் அமுக்கமும் தாழ் வெப்பநிலையும் NO(g) இன் அதியுயர் சமநிலை அளவைத் தருகின்றன. (4) தாழ் அமுக்கமும் தாழ் வெப்பநிலையும் NO(g) இன் அதியுயர் சமநிலை அளவைத் தருகின்றன. (5) அமுக்கத்திலும் வெப்பநிலையிலும் உள்ள மாற்றங்கள் NO(g) இன் சமநிலை அளவில் விளைவு எதனையும் கொண்டிருப்பதில்லை.
விடை: (4) தாழ் அமுக்கமும் தாழ் வெப்பநிலையும். அமுக்க விளைவு: வாயு மூல்களின் எண்ணிக்கை இடதுபுறம் (4+5=9) இலிருந்து வலதுபுறம் (4+6=10) அதிகரிக்கின்றது — முன்முக தாக்கம் வாயு மூல்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கின்றது. லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாட்டின்படி, அமுக்கத்தை அதிகரித்தால் சமநிலை குறைந்த வாயு மூல்கள் உள்ள பக்கத்தை (இடதுபுறம்) நோக்கி நகரும் — எனவே தாழ் அமுக்கமே அதிக NO உற்பத்தியைத் தரும்.
வெப்பநிலை விளைவு: தாக்கம் வெளிவெப்பம் (ΔH=−900, முன்முகத் தாக்கம் வெப்பத்தை வெளியிடும்). வெப்பநிலையை அதிகரித்தால் சமநிலை உட்கிரகிக்கும் திசையை (பின்னோக்கி) நோக்கி நகரும் — எனவே தாழ் வெப்பநிலையே அதிக NO உற்பத்தியைத் தரும்.
இரண்டு காரணிகளும் ஒன்றிணைந்து: தாழ் அமுக்கமும் தாழ் வெப்பநிலையும் NO இன் அதியுயர் சமநிலை அளவைத் தரும் — (4).
69. 🟡 2024/P1/Q29 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (⚠ உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டம் ஐந்து விருப்பங்களையுமே ஏற்கின்றது — "(all)")
ஒரு மரச் சாம்பல் மாதிரி X இல் CaCO₃, K₂CO₃, ஒரு சடத்துவத் திரவியம் ஆகியன அடங்கியிருக்கின்றன. X இல் CaCO₃:K₂CO₃ இன் மூலார் விகிதம் 2:1 ஆகும். உலர் தூளாக்கிய X இன் ஓர் 1.0 g மாதிரியானது மிகையான HCl உடன் தாக்கம் புரியச் செய்யப்பட்டது. பயன்படுத்திய HCl இன் செறிவும் கனவளவும் முறையே 0.30 mol dm⁻³, 25.0 cm³ ஆகும். தாக்கம் முடிவடைந்த பின்னர், எஞ்சியிருக்கும் HCl அளவறிமுறையாகச் சேகரிக்கப்பட்டு 0.10 mol dm⁻³ NaOH உடன் நியமிப்புச் செய்யப்பட்டது. முடிவுப் புள்ளியில் அளவியின் வாசிப்பு 15.0 cm³ ஆகும். மரச் சாம்பல் மாதிரி X இல் உள்ள CaCO₃ இன் சதவீதம்
(1) 10% (2) 16% (3) 20% (4) 24% (5) 40%
விடை: சுயேச்சையான கணக்கீடு 20% ஐத் தருகின்றது (விருப்பம் 3) — உத்தியோகபூர்வமாக ஐந்து விருப்பங்களுமே ஏற்கப்பட்டன ("(all)"). மொத்த HCl = 0.30×0.0250 = 0.0075 mol. எஞ்சிய (தாக்கமுறாத) HCl = NaOH உடன் நியமிக்கப்பட்டது = 0.10×0.0150 = 0.0015 mol. கார்பனேட்டுகளுடன் உண்மையில் தாக்கமுற்ற HCl = 0.0075−0.0015 = 0.0060 mol.
CaCO₃ + 2HCl → CaCl₂ + H₂O + CO₂; K₂CO₃ + 2HCl → 2KCl + H₂O + CO₂ (இரண்டுமே 1 மோல் கார்பனேட்டுக்கு 2 மோல் HCl தேவைப்படும்).
மோல்கள் CaCO₃ = 2x, K₂CO₃ = x (தரப்பட்ட 2:1 விகிதப்படி) எனக் கொள்ள, மொத்த HCl நுகர்வு = 2(2x)+2(x) = 6x = 0.0060 mol ⟹ x = 0.0010 mol.
மோல்கள் CaCO₃ = 2×0.0010 = 0.0020 mol. திணிவு CaCO₃ = 0.0020×100 = 0.20 g. சதவீதம் = 0.20/1.0×100% = 20% — இது விருப்பம் (3) உடன் பொருந்துகின்றது.
⚠ குறிப்பு: மேற்கண்ட கணக்கீடு தெளிவாகவும் சந்தேகமற்றும் 20% ஐத் தருகின்றது எனினும், திணைக்களம் இவ்வினாவிற்கு ஐந்து விருப்பங்களையுமே ("(all)") மதிப்பெண் வழங்கியது — சரியான கணக்கீட்டு முறையைப் புரிந்துகொள்வதே முக்கியம்.
70. 🟢 2024/P1/Q30 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
கீழே தரப்பட்டுள்ள சமநிலைத் தாக்கத்தைக் கருதுக: H₂(g) + I₂(g) ⇌ 2HI(g) (வெப்பநிலை 600°C இல் KC = 50). H₂(g), I₂(g), HI(g) ஆகியவற்றின் சம மூலார் அளவுகள் ஏற்கனவே வெற்றிடமாக்கப்பட்ட ஓர் 2.0 dm³ முடிய விறைத்த கொள்கலத்தினுள்ளே அறை வெப்பநிலையில் இடப்பட்டு வெப்பநிலை 600°C இற்கு அதிகரிக்கச் செய்யப்பட்டது. தொகுதி சமநிலையை அடையும்போது பின்வரும் எது நடைபெறலாம்?
(1) QC > KC ஆகையால் கூடுதலான அளவு H₂(g) உம் I₂(g) உம் உண்டாகும். (2) QC > KC ஆகையால் குறைந்த அளவு H₂(g) உம் I₂(g) உம் உண்டாகும். (3) QC < KC ஆகையால் கூடுதலான அளவு H₂(g) உம் I₂(g) உம் உண்டாகும். (4) QC < KC ஆகையால் குறைந்த அளவு HI(g) உண்டாகும். (5) QC < KC ஆகையால் கூடுதலான அளவு HI(g) உண்டாகும்.
விடை: (5). H₂, I₂, HI மூன்றும் சம மூலார் அளவுகளில் (எனவே சம செறிவுகளில், ஒரே 2.0 dm³ கொள்கலத்தில்) தொடங்குகின்றன — ஒவ்வொன்றின் செறிவும் c எனக் கொள்ள:
QC = [HI]²/([H₂][I₂]) = c²/(c×c) = 1.
கொடுக்கப்பட்ட KC = 50 உடன் ஒப்பிடுகையில், QC(=1) < KC(=50) — எனவே தொகுதி இன்னும் சமநிலையை அடையவில்லை, இன்னும் விளைபொருள் (HI) உருவாகும் திசையில் (முன்னோக்கி) நகர வேண்டும். இதனால் HI அளவு அதிகரிக்கும் (H₂,I₂ அளவுகள் குறையும்) — (5).
71. 🟢 2024/P1/Q35 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் உறுதிசெய்யப்பட்டது)
காபனீரொட்சைட்டு (CO₂) இன் அவத்தை வரிப்படம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது (மும்மைப் புள்ளி T ≈ −57°C, 5.11 atm; அவதிப் புள்ளி C ≈ 31°C, 73 atm). 25°C இலும் 1 atm அமுக்கத்திலும் திண்ம CO₂ (உலர் பனிக்கட்டி) இன் ஒரு மாதிரி ஒரு முகவையில் வைக்கப்படும்போது திரவ CO₂ உண்டாவதில்லை என அவதானிக்கப்பட்டது. மேற்குறித்த வரிப்படத்திற்கேற்ப பின்வரும் கூற்றுகளில் எது/எவை இந்த அவதானிப்பை விளக்குகின்றது/விளக்குகின்றன?
(a) மும்மைப் புள்ளியில் உள்ள வெப்பநிலை அவதிப் புள்ளியில் உள்ள வெப்பநிலையிலும் பார்க்கக் குறைவானது.
(b) அவதிப் புள்ளியில் உள்ள வெப்பநிலை 25°C இலும் பார்க்க உயர்ந்தது.
(c) மும்மைப் புள்ளியில் உள்ள அமுக்கம் 1 atm இலும் உயர்ந்தது.
(d) 1 atm அமுக்கத்தில் திண்ம CO₂ ஆனது வாயு அவத்தையுடன் மாத்திரம் சமநிலையில் இருக்கின்றது.
விடை: (3) — (c),(d) இவ்வவதானிப்பை விளக்குகின்றன. கேள்வி கேட்பது எந்தக் கூற்றுகள் உண்மையானவை என்பது மாத்திரமன்று, மாறாக எவை குறிப்பாக திரவம் உருவாகாமையை விளக்குகின்றன என்பதே.
(a),(b) — உண்மையான கூற்றுகளே (மும்மைப் புள்ளி வெப்பநிலை −57°C < அவதிப் புள்ளி வெப்பநிலை 31°C; அவதிப் புள்ளி வெப்பநிலை 31°C > 25°C) — ஆனால் இவை மும்மைப் புள்ளிக்கும் அவதிப் புள்ளிக்குமிடையேயான தொடர்பைக் குறிப்பதே தவிர, ஏன் 1 atm இல் திரவம் உருவாகவில்லை என்பதற்கு நேரடிக் காரணத்தைத் தராது — எனவே விளக்கமளிக்கும் கூற்றுகள் அல்ல.
(c) விளக்குகின்றது — மும்மைப் புள்ளியின் அமுக்கம் (5.11 atm) 1 atm ஐ விட உயர்ந்தது என்பதால், 1 atm அமுக்க வரிக்கோட்டில் திண்மம்-திரவம் எல்லைக் கோடு கடக்கப்படுவதே இல்லை (அது 5.11 atm க்கு மேலேயே தொடங்குகின்றது) — எனவே 1 atm இல் திரவநிலை அணுகவே முடியாது.
(d) விளக்குகின்றது — 1 atm அமுக்க வரிக்கோடு திண்மம்-வாயு உயர்வழிவு (sublimation) எல்லைக் கோட்டை மாத்திரமே கடக்கின்றது (−78.5°C இல்) — எனவே வெப்பநிலை உயர உயர, திண்ம CO₂ நேரடியாக வாயுவாக மாறுகின்றது (உயர்வழிவு), திரவநிலையைத் தொடாமலேயே.
எனவே இவ்வவதானிப்பை நேரடியாக விளக்குவன (c),(d) மாத்திரமே — (3).
72. 🟢 2024/P1/Q43 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (கூற்று-காரண வடிவம்)
கூற்று 1: CH₃NH₂(aq)/CH₃NH₃Cl(aq) இன் ஒரு 100 cm³ கரைசலுடன் ஐதான கனிப்பொருளமிலத்தின் சில துளிகள் சேர்க்கப்படும்போது கரைசலின் pH கணிசமான அளவில் மாறுவதில்லை.
கூற்று 2: CH₃NH₂(aq), CH₃NH₃Cl(aq) ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஒரு கரைசல் ஒரு தாங்கல் கரைசலாகச் செயற்படும்.
(1) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது (2) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது (3) கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் (4) கூற்று 1 பொய், கூற்று 2 உண்மை (5) இரண்டும் பொய்
விடை: (1). கூற்று 1 உண்மை — CH₃NH₂ (பலவீனமான காரம்) மற்றும் அதன் இணை அமிலமான CH₃NH₃⁺ (CH₃NH₃Cl இலிருந்து) இரண்டும் கரைசலில் கணிசமான அளவில் இருப்பதால், ஐதான அமிலத்தின் சில துளிகள் சேர்க்கப்படும்போது சேர்க்கப்படும் H⁺ பெரும்பாலும் அதிக அளவில் இருக்கும் CH₃NH₂ ஆல் நடுநிலையாக்கப்படுகின்றது (CH₃NH₂ + H⁺ → CH₃NH₃⁺), எனவே pH கணிசமாக மாறாது. கூற்று 2 உண்மை — ஒரு பலவீன காரமும் அதன் இணை அமில உப்பும் சேர்ந்த கரைசல் தான் தாங்கல் கரைசலின் நியமவரையறையே. கூற்று 2 ஆனது கூற்று 1 ஐ நேரடியாக விளக்குகின்றது — தாங்கல் செயற்பாட்டின் அடிப்படைக் காரணமே (CH₃NH₂/CH₃NH₃⁺ இணை இருத்தல்) கூற்று 1 இல் அவதானிக்கப்பட்ட pH மாறாமையை உருவாக்குகின்றது. எனவே இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது = (1).
73. 🟢 2024/P1/Q48 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (கூற்று-காரண வடிவம்)
கூற்று 1: PbC₂O₄ இன் ஒரு நிரம்பிய கரைசலுடன் ஐதான HNO₃(aq) ஐச் சேர்க்கும்போது PbC₂O₄(s) இன் கரைதிறன் அதிகரிக்கின்றது.
கூற்று 2: சமநிலையில் PbC₂O₄(s) ⇌ Pb²⁺(aq) + C₂O₄²⁻(aq) இல் C₂O₄²⁻(aq) ஆனது H₂C₂O₄(aq) அமிலத்தின் இணை மூலமாகக் கருதப்படலாம்.
(1) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது (2) கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் (3) கூற்று 1 பொய், கூற்று 2 உண்மை (4) இரண்டும் பொய் (5) இரண்டும் உண்மை, கூற்று 2 கூற்று 1 இற்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது
விடை: (2) — கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய். கூற்று 1 உண்மை — ஆக்சலேட் (C₂O₄²⁻) ஒரு பலவீன இருகார்பாக்சிலிக் அமிலமான ஆக்சாலிக் அமிலத்தின் (H₂C₂O₄) இரட்டைக் காரணி (dibasic) இணைத்தளமாகும். ஐதான HNO₃ சேர்க்கப்படும்போது, சேர்க்கப்படும் H⁺ கரைசலில் உள்ள C₂O₄²⁻ ஐ HC₂O₄⁻/H₂C₂O₄ ஆக மாற்றுகின்றது, இதனால் கரைசலில் உள்ள சுதந்திர C₂O₄²⁻ இன் செறிவு குறைகின்றது — Le Chatelier தத்துவப்படி, சமநிலை PbC₂O₄(s) ⇌ Pb²⁺(aq) + C₂O₄²⁻(aq) வலப்பக்கமாக நகர்கின்றது, மேலும் திண்மம் கரைவதால் கரைதிறன் அதிகரிக்கின்றது.
கூற்று 2 பொய் — H₂C₂O₄ ஓர் இருகார்பாக்சிலிக் (diprotic) அமிலம் என்பதால், அது இரண்டு தனித் தொடர்நிலைகளில் புரோட்டானை இழக்கின்றது: H₂C₂O₄ ⇌ H⁺ + HC₂O₄⁻ (இதன் இணைத்தளம் HC₂O₄⁻), பின்னர் HC₂O₄⁻ ⇌ H⁺ + C₂O₄²⁻ (இதன் இணைத்தளம் C₂O₄²⁻). ஆகவே C₂O₄²⁻ ஆனது நேரடியாக HC₂O₄⁻ இன் இணைத்தளமே தவிர, H₂C₂O₄ இன் நேரடி இணைத்தளம் அல்ல — இடைநிலை இனமான HC₂O₄⁻ ஐத் தவிர்த்துக் கூறுவது துல்லியமற்றது. எனவே கூற்று 1 உண்மை, கூற்று 2 பொய் = (3).
74. 🟢 2025/P1/Q5 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் A₂(g), B₂(g) ஆகியன 1:3 என்னும் மூலர் விகிதத்தில் இடப்பட்டன. அப்போது பின்வரும் தாக்கம் நடைபெற்றது: A₂(g) + 3B₂(g) ⇌ 2AB₃(g). சமநிலையில் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கம், AB₃(g) இன் பகுதியமுக்கம், சமநிலை மாறிலி ஆகியன முறையே PT, PAB₃, KP ஆகும். இவ்வெப்பநிலையில் PAB₃ <<< PT எனின், PAB₃ இன் பெறுமானம் யாது?
(1) 33/2KP1/2PT²/4 (2) 33/2KP1/2PT²/16 (3) KP1/2PT²/16 (4) KP1/2PT²/4 (5) 3³KP1/2PT²/16
விடை: (2) 33/2KP1/2PT²/16. PAB₃ <<< PT என்பதால் தாக்கத்தின் அளவு புறக்கணிக்கத்தக்கது — அதாவது A₂, B₂ இன் வினையாகாத அளவு தோராயமாக அவற்றின் தொடக்க 1:3 மூலர் விகிதத்திலேயே உள்ளது, எனவே PT ≈ PA₂ + PB₂ (இவ்விரண்டுமே அதே 1:3 விகிதத்தில்). எனவே PA₂ = PT/4, PB₂ = 3PT/4.
KP = PAB₃²/(PA₂·PB₂³) என்பதிலிருந்து:
PAB₃² = KP·(PT/4)·(3PT/4)³ = KP·(PT/4)·(27PT³/64) = 27KPPT⁴/256.
PAB₃ = √(27KPPT⁴/256) = (PT²/16)·√(27KP) = (PT²/16)·3√3·√KP = 33/2KP1/2PT²/16 — விருப்பம் (2).
75. 🟢 2025/P1/Q14 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் ஓர் ஒரு-புரோற்றிக் மூலத்தின் 25.00 cm³ ஆனது ஓர் ஒரு-மூல அமிலத்துடன் நியமிப்புச் செய்யப்பட்டபோது பெறப்பட்ட நியமிப்பு வளையி பின்வருமாறு: pH ஆனது தொடக்கத்தில் ≈11 இலிருந்து படிப்படியாகக் குறைந்து, V≈25 cm³ இல் ஒரு கூர்மையான வீழ்ச்சி (pH≈7.5 இலிருந்து pH≈3 வரை) கொண்டு, பின் மெதுவாகக் pH≈1 வரை தட்டையாகின்றது. பின்வரும் எவ்விவரணம் இந்த நியமிப்பு வளையிக்குச் சரியானது?
நியமிப்பு முடிவுப் புள்ளியில் நியமனியின் கனவளவு (cm³) முடிவுப் புள்ளியில் pH உகந்த காட்டி
(1) WA + SB, 12.50, 5, MR (2) SA + WB, 25.00, 5, Ph (3) WA + WB, 12.50, 9, Ph (4) SA + SB, 25.00, 7, MO (5) SA + WB, 25.00, 5, MR
விடை: (5) SA + WB, 25.00, 5, MR. வளையியில் pH மிகவும் கூர்மையாக மாறும் புள்ளியே (V≈25 இல் pH≈7.5 இலிருந்து ≈3 ஆகக் குதிக்கும் பகுதி) சமான்மப் புள்ளி (equivalence point) ஆகும் — ஒரு ஒரு-புரோற்றிக்/ஒரு-மூல தாக்கத்திற்கு இதுவே ஒரே சமான்மப் புள்ளியாக இருக்க முடியும். எனவே நியமிப்புக் கனவளவு = 25.00 cm³ ஆகும் (V=12.5 என்பது வெறும் அரை-சமான்மப் புள்ளியே, தாக்க அளவீட்டு புள்ளி அல்ல).
சமான்மப் புள்ளியில் pH = 5 (அமிலத்தன்மையானது, நடுநிலை 7 அல்ல) — இது வலு அமிலம்+பலவீன மூலம் (SA+WB) தாக்கத்திற்கே பொருந்தும்: பலவீன மூலத்தை வலு அமிலத்தால் நியமிக்கும்போது உருவாகும் உப்பு (இணை அமிலம்) நீரில் நீராற்பகுப்படைந்து சற்று அமிலத்தன்மையுள்ள கரைசலைத் தரும் (pH<7). வலு அமிலம் + வலு மூலம் தாக்கமாக இருந்தால் சமான்மப் புள்ளியில் pH=7 (நடுநிலை) இருக்கும்; பலவீன அமிலம் இருந்திருந்தால் தொடக்க pH மிக அதிகமாக இராது, மேலும் தொடக்கப் பகுதியில் ஒரு தெளிவான தாங்கல் (buffer) தட்டையான பகுதி இருக்கும்.
காட்டி: மெதயில் சிவப்பு (MR, மாறும் வீச்சு pH≈4.4-6.2) சமான்மப் புள்ளியின் அமிலத்தன்மையான pH≈5 ஐச் சரியாக உள்ளடக்குகின்றது — கூர்மையான வீழ்ச்சிப் பகுதியிலேயே நிறமாற்றம் நிகழும். பினோத்தலீன் (Ph, வீச்சு pH≈8.2-10) இப்பகுதிக்கு மிகவும் முந்தியே (இன்னும் pH அதிகமாக இருக்கும்போதே) நிறமாறிவிடும் — இது ஒரு தவறான, முன்கூட்டிய முடிவுப் புள்ளியைத் தரும், எனவே இக்காட்டி பொருந்தாது. இதனால் (5) சரியான விடையாகும்.
76. 🟢 2025/P1/Q17 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
AgBr(s), AgI(s) ஆகியவற்றின் நிறங்கள் முறையே இளம் மஞ்சள், மஞ்சள் ஆகும். NaI(aq) இன் ஒரு கரைசல் AgBr(s) ஐக் கொண்ட ஒரு சோதனைக் குழாயில் சேர்க்கப்பட்டது. சோதனைக் குழாயின் உள்ளடக்கங்கள் கலக்கப்பட்டபோது அதன் நிறம் மஞ்சளாக மாறியது. இந்த அவதானிப்பை விளக்குவதற்குப் பின்வரும் கருத்துகள் தெரிவிக்கப்பட்டன.
I. தாக்கம் AgBr(s) + I⁻(aq) ⟶ AgI(s) + Br⁻(aq) நடைபெறுகின்றது.
II. AgBr(s) இன் Ksp > AgI(s) இன் Ksp
III. AgBr(s) இன் Ksp < AgI(s) இன் Ksp
IV. I⁻(aq) இன் செறிவு குறைகின்றது.
V. Br⁻(aq) இன் செறிவு குறைகின்றது.
மேற்குறித்த எவை இந்த அவதானிப்பு தொடர்பாகச் சரியானவை?
(1) I, III, V ஆகியன (2) I, IV, V ஆகியன (3) I, II, IV ஆகியன (4) I, II, V ஆகியன (5) I, III, IV ஆகியன
விடை: (3) I, II, IV ஆகியன. இளம் மஞ்சள் AgBr(s) மஞ்சள் AgI(s) ஆக மாறியது என்பது AgBr, AgI ஆக மாற்றமடைகின்றது என்பதைக் காட்டுகின்றது.
I சரி — AgBr(s) + I⁻(aq) → AgI(s) + Br⁻(aq) என்னும் தாக்கமே இந்த நிற மாற்றத்தை நேரடியாக விளக்குகின்றது.
இத்தாக்கம் தானாக (spontaneous) முன்னேறுவதற்கு AgI ஆனது AgBr ஐ விட குறைந்த கரைதிறன் கொண்டதாக (குறைந்த Ksp) இருக்க வேண்டும் — கரையக்கூடிய, அதிக Ksp கொண்ட திண்மமே குறைந்த Ksp கொண்ட திண்மமாக மாறும் (Ag⁺ ஐ I⁻ "பறித்துக்" கொள்ளும், ஏனெனில் AgI உருவாதல் தொகுதியின் ஆற்றலைக் குறைக்கும்). எனவே Ksp(AgBr) > Ksp(AgI) — II சரி, III தவறு.
IV சரி — தாக்கத்தில் I⁻ நுகரப்படுகின்றது (AgI ஆக மாறுவதற்கு), எனவே [I⁻(aq)] குறைகின்றது.
V தவறு — Br⁻ இத்தாக்கத்தில் ஒரு விளைபொருள் (AgBr(s) கரைந்து Br⁻(aq) ஆக வெளியேறுவதால்) — எனவே [Br⁻(aq)] அதிகரிக்கும், குறையாது.
எனவே சரியானவை I, II, IV — விருப்பம் (3).
77. 🟢 2025/P1/Q29 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
300 K இல் ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் நடைபெறும் பின்வரும் சமநிலைத் தாக்கத்தைக் கருதுக: AB(g) + CD₂(s) ⇌ AD(g) + BD(g) + C(s). 300 K இல் நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு பரிசோதனையில் AB(g) இன் 5% ஆனது AD(g) ஆக மாறியுள்ளதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, அதேவேளை சமநிலையில் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கம் 10 atm ஆக இருந்தது. 300 K இல் தொகுதியின் சமநிலை மாறிலி KP ஆனது
(1) (19×19×10)/39 (2) (19×19×0.10)/39 (3) (19×10)/21 (4) 10/(19×21) (5) 0.10/(19×21)
விடை: (4) 10/(19×21). CD₂(s), C(s) திண்மங்கள் — அமுக்கத்திற்குப் பங்களிக்கா. தொடக்கத்தில் AB(g) மாத்திரமே வாயு நிலையில் உள்ளது என்று கொள்க, தொடக்க அமுக்கம் P₀.
5% மாறுவதால்: சமநிலையில் P(AB)=0.95P₀, P(AD)=P(BD)=0.05P₀.
மொத்த அமுக்கம் = 0.95P₀+0.05P₀+0.05P₀ = 1.05P₀ = 10 atm ⟹ P₀ = 10/1.05 = 200/21 atm.
P(AB) = 0.95×(200/21) = 190/21; P(AD) = P(BD) = 0.05×(200/21) = 10/21.
KP = [P(AD)][P(BD)]/P(AB) = (10/21)²/(190/21) = (100/441)/(190/21) = (100/441)×(21/190) = 100/(21×190) = 100/3990 = 10/399 = 10/(19×21) (ஏனெனில் 21×19=399) — விருப்பம் (2).
78. 🟢 2025/P1/Q32 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் பின்வரும் சமநிலை இருக்கின்றது: CO(g) + 2O₂(g) ⇌ 2CO₂(g); ΔH < 0. இத்தொகுதி பற்றிய பின்வரும் எந்தக் கூற்று/கூற்றுகள் சரியானது/சரியானவை?
(a) அதே வெப்பநிலையில் கூடுதலான CO₂(g) ஐச் சேர்க்கையில் CO(g) இன் அளவு அதிகரிப்பதுடன் சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் மாறுகின்றது.
(b) தொகுதியின் வெப்பநிலையை அதிகரிக்கையில் CO(g) இன் அளவு அதிகரிப்பதுடன் சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் குறைகின்றது.
(c) அதே வெப்பநிலையில் கூடுதலான CO(g) ஐச் சேர்க்கையில் CO₂(g) இன் அளவு அதிகரிப்பதுடன் சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் மாறமாட்டாது.
(d) அதே வெப்பநிலையில் கூடுதலான CO₂(g) ஐச் சேர்க்கையில் O₂(g) இன் அளவு அதிகரிப்பதுடன் சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் அதிகரிக்கின்றது.
(a),(b) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (1); (b),(c) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (2); (c),(d) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (3); (d),(a) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (4); வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவையெனில் (5).
விடை: (2) — (b),(c) மாத்திரம் திருத்தமானவை. ஒரு நியம விதி: சமநிலை மாறிலி Kc வெப்பநிலையை மாத்திரமே சார்ந்தது — செறிவு/அமுக்க மாற்றங்களால் (Le Chatelier மூலம் சமநிலை நிலை மாறினாலும்) Kc மாறாது.
(a) தவறு — CO₂ (விளைபொருள்) சேர்க்கை சமநிலையை இடதுபுறமாக நகர்த்தும் (CO அதிகரிக்கும் — இப்பகுதி சரி), ஆனால் Kc மாறாது (அதே வெப்பநிலை) — "மாறுகின்றது" எனல் தவறு.
(b) சரி — ΔH<0 (முன்முக வெப்பவெளியேற்றத் தாக்கம்) என்பதால், வெப்பநிலை அதிகரிப்பு Le Chatelier படி பின்முகமாக (எண்டோதேர்மிக் திசையில்) சமநிலையை நகர்த்தும் — CO, O₂ அதிகரிக்கும் (சரி); மேலும் வெப்பவெளியேற்றத் தாக்கங்களுக்கு K வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது குறையும் (van't Hoff சமன்பாட்டின்படி) — சரி.
(c) சரி — CO (வினைபடி) சேர்க்கை சமநிலையை வலப்புறமாக நகர்த்தும் (CO₂ அதிகரிக்கும் — சரி), Kc அதே வெப்பநிலையில் மாறாது — சரி.
(d) தவறு — CO₂ சேர்க்கை O₂ ஐ அதிகரிக்கும் (இப்பகுதி சரி), ஆனால் Kc "அதிகரிக்கின்றது" எனல் தவறு (அதே வெப்பநிலையில் மாறாது).
எனவே (b), (c) மாத்திரமே சரி — விருப்பம் (2).
79. 🟢 2025/P1/Q48 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: pH=5 இல் Cu(OH)₂(s) இன் கரைதிறன் pH=10 இல் உள்ள கரைதிறனிலும் உயர்ந்தது.
இரண்டாம் கூற்று: அமிலக் கரைசல்களில் OH⁻ நடுநிலையாக்கப்படுகின்றது.
(1) இரண்டும் பொய் (2) இரண்டும் உண்மை, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தருகிறது (3) இரண்டும் உண்மை, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குத் திருத்தமான விளக்கத்தைத் தராது (4) முதலாம் கூற்று உண்மை, இரண்டாம் கூற்று பொய் (5) முதலாம் கூற்று பொய், இரண்டாம் கூற்று உண்மை
விடை: (2). முதலாம் கூற்று உண்மை — Cu(OH)₂(s) ⇌ Cu²⁺(aq)+2OH⁻(aq) சமநிலையில், pH=5 (அதிக அமிலத்தன்மை) இல் தாழ் [OH⁻] உள்ளது, pH=10 (அதிக காரத்தன்மை) இல் அதிக [OH⁻] உள்ளது (பொது-அயன் விளைவு) — எனவே Le Chatelier படி pH=5 இல் சமநிலை வலப்புறமாக நகர்ந்து அதிக Cu(OH)₂ கரையும்.
இரண்டாம் கூற்று உண்மை — H⁺ + OH⁻ → H₂O, ஓர் அடிப்படை அமில-கார நடுநிலையாக்கல் தாக்கம்.
இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றை நேரடியாக விளக்குகின்றது — அதிக அமிலத்தன்மையுள்ள pH=5 கரைசலில், கரைதல் சமநிலையிலிருந்து வெளிவரும் OH⁻ ஆனது மிகையான H⁺ ஆல் நடுநிலையாக்கப்பட்டு [OH⁻] ஐக் குறைக்கின்றது — இதுவே Le Chatelier தத்துவப்படி சமநிலையை வலப்புறமாக நகர்த்தி அதிக Cu(OH)₂ கரையக் காரணமாகின்றது. எனவே இரண்டும் உண்மை, திருத்தமான விளக்கம் = (1).
80. 🟢 2020/P1/Q10 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
AX(s), A₂Y(s), AZ(s) ஆகியன நீரில் அரிதாகக் கரையும் உப்புகளாகும். 25°C இல் அவற்றின் Ksp பெறுமானங்கள் முறையே 1.6×10⁻⁹, 3.2×10⁻¹¹, 9.0×10⁻¹² ஆகும். 25°C இல் கற்றயன் A⁺(aq) இன் செறிவு குறையும் விதத்தில் இவ்வுப்புகளின் மூன்று நிரம்பிய கரைசல்களின் வரிசையைப் பின்வருவனவற்றில் எது காட்டுகின்றது?
(1) AX(s) > AZ(s) > A₂Y(s) (2) A₂Y(s) > AZ(s) > AX(s) (3) AZ(s) > A₂Y(s) > AX(s) (4) AX(s) > A₂Y(s) > AZ(s) (5) A₂Y(s) > AX(s) > AZ(s)
விடை: (5) A₂Y(s) > AX(s) > AZ(s). ஒவ்வொரு உப்பினதும் மோலார் கரைதிறன் (s) மற்றும் [A⁺] ஐக் கணிக்க:
AX: AX⇌A⁺+X⁻; Ksp=s² → s=√(1.6×10⁻⁹)=4.0×10⁻⁵. [A⁺]=s=4.0×10⁻⁵.
A₂Y: A₂Y⇌2A⁺+Y²⁻; Ksp=(2s)²(s)=4s³ → s³=3.2×10⁻¹¹/4=8×10⁻¹² → s=2×10⁻⁴. [A⁺]=2s=4×10⁻⁴.
AZ: AZ⇌A⁺+Z⁻; Ksp=s² → s=√(9.0×10⁻¹²)=3×10⁻⁶. [A⁺]=s=3×10⁻⁶.
ஒப்பீடு: A₂Y(4×10⁻⁴) > AX(4.0×10⁻⁵) > AZ(3×10⁻⁶) — எனவே A₂Y(s) > AX(s) > AZ(s).
81. 🟡 2020/P1/Q15 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (⚠ அதிகாரப்பூர்வ திட்டம் இவ்வினாவை இரத்துச் செய்து அனைத்து விடைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டது — கீழுள்ளது எனது சுயாதீன கணிப்பு)
ஒரே நிலைமைகளின் கீழ் வெவ்வேறான இரு விறைத்த மூடிய கொள்கலங்களில் நடைபெறும் பின்வரும் இரு சமநிலைகளையும் கருதுக.
N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g); KP1 = 3.0×10⁻⁴
NH₃(g) + H₂S(g) ⇌ NH₄HS(g); KP2 = 8.0×10⁻⁴
இந்நிலைமைகளின் கீழ்ச் சமநிலை 2H₂S(g) + N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₄HS(g) இற்கு KP ஆனது
(1) 5.76×10⁻¹² (2) 7.2×10⁻¹⁰ (3) 1.92×10⁻⁸ (4) 3.40×10⁻⁶ (5) 3.75×10⁻²
சுயாதீன கணிப்பு: 1.92×10⁻¹⁰ (தரப்பட்ட ஐந்து விடைகளில் எதுவும் இதற்குச் சரியாகப் பொருந்தவில்லை — இதுவே இவ்வினா இரத்துச் செய்யப்பட்டதற்கான காரணமாக இருக்கலாம்). இலக்குச் சமன்பாடு = சமன்பாடு1 + 2×சமன்பாடு2 (2NH₃ இரு பக்கங்களிலும் ரத்துச் செய்யப்படும்):
N₂+3H₂⇌2NH₃ (KP1)
+ 2NH₃+2H₂S⇌2NH₄HS (KP2²)
= N₂+3H₂+2H₂S⇌2NH₄HS ✓ இலக்கத்துடன் பொருந்துகின்றது.
தாக்கங்கள் கூட்டப்படும்போது K மதிப்புகள் பெருக்கப்படும்: KP(இலக்கு) = KP1 × KP2² = 3.0×10⁻⁴ × (8.0×10⁻⁴)² = 3.0×10⁻⁴ × 6.4×10⁻⁷ = 1.92×10⁻¹⁰.
⚠ குறிப்பு: இக்கணக்கீடு கணிதவியல் ரீதியாகச் சரியானது (ஹெஸ்ஸின் விதியை நேரடியாகப் பயன்படுத்துகின்றது) எனினும் தரப்பட்ட ஐந்து விடைகளில் எதுவுமே 1.92×10⁻¹⁰ உடன் பொருந்தவில்லை — இதனாலேயே அதிகாரப்பூர்வ திட்டம் இவ்வினாவை இரத்துச் செய்து அனைத்து விடைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கலாம்.
82. 🟢 2020/P1/Q23 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
298K இல், ஒரு மென்மையான அமிலம் HA இன் ஓர் ஐதான நீர்க் கரைசலின் செறிவு C mol dm⁻³ உம், அதன் அமிலக் கூட்டப்பிரிகை மாறிலி Ka உம் ஆகும். பின்வரும் கோவைகளில் எது 298K இல் கரைசலின் pH ஐத் தருகின்றது?
(1) pH = ½pKa − ½log C (2) pH = −½pKa − ½log C (3) pH = −½pKa + ½log C (4) pH = −½pKa − ½log(1/C) (5) pH = ½pKa − ½log(1/C)
விடை: (1) pH = ½pKa − ½log C. HA ⇌ H⁺ + A⁻. மென்மையான அமிலமாதலால் [H⁺]=[A⁻] என்றும், C−[H⁺]≈C என்றும் தோராயப்படுத்த:
Ka = [H⁺][A⁻]/[HA] ≈ [H⁺]²/C
[H⁺]² = KaC → [H⁺] = √(KaC)
pH = −log[H⁺] = −log√(KaC) = −½(log Ka + log C) = −½log Ka − ½log C
pKa = −log Ka என்பதிலிருந்து log Ka = −pKa:
pH = −½(−pKa) − ½log C = ½pKa − ½log C.
83. 🟡 2020/P1/Q25 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (⚠ அதிகாரப்பூர்வ திட்டம் இவ்வினாவை இரத்துச் செய்து அனைத்து விடைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டது — கீழுள்ளது எனது சுயாதீன கணக்கீடு)
M(OH)₂(s) ஆனது 298K இல் M²⁺(aq) அயனிற்கும் OH⁻(aq) அயனிற்குமிடையே உள்ள தாக்கத்தின் மூலம் உண்டாகிய நீரில் அரிதாகக் கரையும் உப்பாகும். pH=5 இல் நீரில் M(OH)₂(s) இன் கரைதிறன் (mol dm⁻³) யாது? (298K இல், Ksp,M(OH)₂ = 4.0×10⁻³⁶)
(1) √2×10⁻¹⁸ (2) 2×10⁻¹⁸ (3) 1×10⁻¹⁸ (4) ∛2×10⁻¹² (5) 1×10⁻¹²
சுயாதீன கணக்கீடு: 4×10⁻¹⁸ (தரப்பட்ட ஐந்து விடைகளில் எதுவும் இதற்குச் சரியாகப் பொருந்தவில்லை — இதுவே இவ்வினா இரத்துச் செய்யப்பட்டதற்கான காரணமாக இருக்கலாம்).
pH=5 என்பது வெளியிலிருந்து நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிலைமையாதலால்: [H⁺]=10⁻⁵ → [OH⁻]=Kw/[H⁺]=10⁻¹⁴/10⁻⁵=10⁻⁹ mol dm⁻³.
Ksp = [M²⁺][OH⁻]² = 4.0×10⁻³⁶
[M²⁺] = Ksp/[OH⁻]² = 4.0×10⁻³⁶/(10⁻⁹)² = 4.0×10⁻³⁶/10⁻¹⁸ = 4.0×10⁻¹⁸ mol dm⁻³.
ஒவ்வொரு M(OH)₂ கரையும்போதும் சரியாக ஒரு M²⁺ அயனையே தருவதால், கரைதிறன் = [M²⁺] = 4.0×10⁻¹⁸.
⚠ குறிப்பு: தரப்பட்ட Ksp மதிப்பை (4.0×10⁻³⁶) பயன்படுத்தி இக்கணக்கீடு சரியாகச் செய்யப்பட்டுள்ளது (600dpi இல் மீள்சரிபார்க்கப்பட்டது), எனினும் இது தரப்பட்ட ஐந்து விடைகளில் எதனுடனும் பொருந்தவில்லை.
84. 🟢 2020/P1/Q27 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
298K இல் இருகுளோரோமெதேனிற்கும் நீருக்குமிடையே ஓர் ஒருமூலச் சேதன அமிலத்தின் பங்கீட்டுக் குணகம் KD ஐத் துணிவதற்குப் பின்வரும் முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. அமிலத்தின் ஒரு 0.20 mol dm⁻³ நீர்க் கரைசலின் 50.00cm³ ஆனது இருகுளோரோமெதேனின் 10.00cm³ உடன் நன்றாகக் கலக்கப்பட்டு, இரு படைகளும் வேறாவதற்கு விடப்பட்டன. பின்னர் குடுவையின் அடியில் உள்ள இருகுளோரோமெதேன் படை அகற்றப்பட்டது. நீர்ப் படையில் எஞ்சியிருக்கும் அமிலத்தை நடுநிலையாக்குவதற்கு 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கரைசலின் 10.00cm³ தேவைப்பட்டது. (சேதன அவத்தையில் அமிலம் இருபகுதியமாவதில்லையெனக் கொள்க.) 298K இல் இருகுளோரோமெதேனிற்கும் நீருக்குமிடையே உள்ள அமிலத்தின் KD ஆனது
(1) 245.00 (2) 0.05 (3) 0.25 (4) 4.00 (5) 20.00
விடை: (1) 245.00. ஆரம்ப அமில மோல்கள் (நீர்ப் படையில்) = 0.20×0.05000 = 0.010 mol (10 mmol).
நீர்ப் படையில் மீதமுள்ள அமிலம் (NaOH நடுநிலையாக்கல் மூலம்): மோல்கள் NaOH = 0.02×0.01000 = 0.2 mmol = மீதமுள்ள அமிலம் (1:1 நடுநிலையாக்கல்).
இருகுளோரோமெதேனுக்கு எடுக்கப்பட்ட அமிலம் = 10−0.2 = 9.8 mmol.
செறிவு (நீர்ப் படை) = 0.2 mmol/50.00cm³ = 0.004 mol dm⁻³.
செறிவு (இருகுளோரோமெதேன் படை) = 9.8 mmol/10.00cm³ = 0.98 mol dm⁻³.
KD = [இருகுளோரோமெதேன்]/[நீர்] = 0.98/0.004 = 245.
85. 🟢 2020/P1/Q33 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
500K இல் N₂(g) இன் 0.01 மோல்களும் H₂(g) இன் 0.10 மோல்களும் NH₃(g) இன் 0.40 மோல்களும் ஓர் 1.0dm³ விறைத்த மூடிய கொள்கலத்தில் இடப்பட்டு, கீழே தரப்பட்டவாறு 500K இல் சமநிலையை அடைவதற்கு விடப்பட்டன.
N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g); KC = 2.0×10² mol⁻² dm⁶
தொகுதியில் தொடக்கத்திலிருந்து சமநிலை வரைக்கும் ஏற்படும் மாற்றங்கள் பற்றிய பின்வரும் கூற்றுகளில் எது/எவை சரியானது/சரியானவை? QC ஆனது தாக்க ஈவகமாகும்.
(a) தொடக்கத்தில் QC>KC; NH₃(g) ஆனது N₂(g) ஐயும் H₂(g) ஐயும் உண்டாக்கத் தொடங்கிக் தொகுதி சமநிலையை அடைகின்றது.
(b) தொடக்கத்தில் QC<KC; NH₃(g) ஆனது N₂(g) ஐயும் H₂(g) ஐயும் உண்டாக்கத் தொடங்கி தொகுதி சமநிலையை அடைகின்றது.
(c) தொடக்கத்தில் QC<KC; N₂(g) உம் H₂(g) உம் NH₃(g) ஐ உண்டாக்குவதற்குத் தாக்கம் புரிந்து தொகுதி சமநிலையை அடைகின்றது.
(d) தொடக்கத்தில் QC>KC; N₂(g) உம் H₂(g) உம் NH₃(g) ஐ உண்டாக்குவதற்குத் தாக்கம் புரிந்து தொகுதி சமநிலையை அடைகின்றது.
(a),(b) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (1) இன் மீதும்; (b),(c) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (2) இன் மீதும்; (c),(d) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (3) இன் மீதும்; (d),(a) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (4) இன் மீதும் — வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவையெனில் (5) இன் மீதும் குறிக்குக.
விடை: (5) — (a) மாத்திரமே சரி, இது நான்கு-தெரிவு அணுக்கச் சோடி அமைப்பில் பொருந்தாது. தொடக்கச் செறிவுகள்: [N₂]=0.01, [H₂]=0.10, [NH₃]=0.40 mol dm⁻³ (கனவளவு 1.0dm³ என்பதால் மோல்களே செறிவுகளாகும்).
QC = [NH₃]²/([N₂][H₂]³) = (0.40)²/((0.01)(0.10)³) = 0.16/(0.01×0.001) = 0.16/0.00001 = 1.6×10⁴.
ஒப்பீடு: QC(1.6×10⁴) >> KC(2.0×10²) — எனவே QC>KC.
QC>KC என்பதால் தாக்கம் பிற்திசையில் (தலைகீழாக) நகர்ந்து சமநிலையை அடையும் — NH₃ சிதைந்து N₂,H₂ ஐ உண்டாக்கும்.
(a) சரி — QC>KC, NH₃→N₂+H₂ திசை, இரண்டும் என் கணக்கீட்டுடன் பொருந்துகின்றன.
(b) தவறு — QC<KC எனும் ஒப்பீடு தவறானது.
(c) தவறு — QC<KC தவறு, திசையும் (N₂+H₂→NH₃) தலைகீழானது.
(d) தவறு — QC>KC சரி எனினும், திசை (N₂+H₂→NH₃, முன்திசை) தவறானது (QC>KC பிற்திசையையே கோரும்).
(a) மாத்திரமே சரி என்பதால், இது நான்கு-தெரிவு அணுக்கச் சோடி விருப்பங்களில் (1)-(4) எதனுடனும் பொருந்தாது — எனவே (5).
86. 🟡 2020/P1/Q42 — உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி (⚠ அதிகாரப்பூர்வ திட்டம் (1) அல்லது (2) இரண்டையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றது)
முதலாம் கூற்று: ஒரு மென்னமிலம் HA(aq) ஐ அதன் சோடிய உப்பு NaA(aq) உடன் கலப்பதன் மூலம் ஓர் அமிலத் தாங்கற் கரைசலைத் தயாரிக்கலாம்.
இரண்டாம் கூற்று: OH⁻(aq) அல்லது H⁺(aq) அயன்கள் ஒரு தாங்கற் கரைசலுடன் சேர்க்கப்படும்போது, சேர்க்கப்பட்ட OH⁻(aq) அல்லது H⁺(aq) அயன்களின் அளவுகள் முறையே OH⁻(aq)+HA(aq)→A⁻(aq)+H₂O(l) மற்றும் H⁺(aq)+A⁻(aq)→HA(aq) என்னும் தாக்கங்களின் மூலம் அகற்றப்படுகின்றன.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (1) அல்லது (2) — இரண்டுமே அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.
முதலாம் கூற்று சரி — HA + NaA கலவை ஒரு அமிலத் தாங்கற் கரைசலைத் தயாரிப்பதற்கான நியமமான, நன்கறியப்பட்ட முறை.
இரண்டாம் கூற்று சரி — இது தாங்கல் தொழிற்பாட்டின் சரியான வழிமுறையையே விவரிக்கின்றது (சேர்க்கப்படும் H⁺ அல்லது OH⁻ இரண்டையும் தாங்கல் "நடுநிலையாக்குதல்").
ஏன் இரு விருப்பங்களும் ஏற்கப்படுகின்றன: சிலர் 2ஆம் கூற்றை 1ஆம் கூற்றின் நேரடியான, சரியான விளக்கமாகக் கருதலாம் (தாங்கல் ஏன் வேலை செய்கின்றது என்பதன் பொறிமுறையை நேரடியாக விவரிப்பதால்) — இது (1). மற்றவர்கள், 2ஆம் கூற்று தாங்கல் ஏற்கனவே உருவான பின்னரான அதன் "செயற்பாட்டை" விவரிக்கின்றதே தவிர, HA+NaA கலவை ஏன் ஒரு தாங்கலாக அமைகின்றது என்பதற்கான (சமான செறிவு/பொது-அயன் விளைவு போன்ற) அடிப்படை வேதியியல் காரணத்தை நேரடியாகத் தராது எனக் கருதலாம் — இது (2). இவ்விரு பார்வைகளும் நியாயமானவை என்பதாலேயே DoE திட்டம் இரண்டையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றது.
87. 🟢 2018/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு சிறிதளவு காய்ச்சி வடித்த நீருக்கு AgI, AgBr ஆகியவற்றின் வீழ்படிவுகள் சேர்க்கப்பட்டன. இக்கலவையானது 25°C இல் சமநிலை அடைய விடப்பட்டது. சமநிலையில் இரண்டு திண்மங்களும் தொகுதியில் இருப்பது அவதானிக்கப்பட்டது. (25°C இல் Ksp(AgI)=8.0×10⁻¹⁷ mol² dm⁻⁶, Ksp(AgBr)=5.0×10⁻¹³ mol² dm⁻⁶.) மேற்படி கரைசலுக்குப் பின்வரும் தொடர்புகளில் எது பிரயோகிக்கப்பட முடியும்?
(1) [Ag⁺]=(√(5.0×10⁻¹³)+√(8.0×10⁻¹⁷)) mol dm⁻³
(2) [Br⁻]/[I⁻] = (5.0/8.0)×10⁴
(3) [Ag⁺]=[Br⁻]=[I⁻] (4) [Br⁻]=√(5.0×10⁻¹³) mol dm⁻³, [I⁻]=√(8.0×10⁻¹⁷) mol dm⁻³
(5) [Br⁻][I⁻]=[Ag⁺]²
விடை: (2).
இரு திண்மங்களும் (AgI, AgBr) ஒரே கரைசலில் சமநிலையில் இருப்பதால், அவை ஒரே பொது Ag⁺ இருப்பைப் பகிர்ந்துகொள்கின்றன -- எனவே தனித்தனியாக √Ksp எனக் கணிக்கும் (1),(3) அணுகுமுறை தவறானது (அது ஒவ்வொரு உப்பும் தனித்து கரைந்தால் மாத்திரமே செல்லுபடியாகும்).
Ksp(AgI)=[Ag⁺][I⁻]=8.0×10⁻¹⁷; Ksp(AgBr)=[Ag⁺][Br⁻]=5.0×10⁻¹³. இரண்டையும் ஒன்றையொன்று வகுக்க ([Ag⁺] நீக்கப்படும்):
Ksp(AgBr)/Ksp(AgI) = [Br⁻]/[I⁻] = (5.0×10⁻¹³)/(8.0×10⁻¹⁷) = (5.0/8.0)×10⁴.
இது தெரிவு (4) உடன் முழுமையாகப் பொருந்துகின்றது. (2) பரிமாணரீதியில் தவறானது; (5) அனைத்தும் சமமெனல் Ksp பெறுமானங்கள் மிகவும் வேறுபட்டிருப்பதால் தவறு.
எனவே (4).
88. 🟢 2018/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
pKa பெறுமானங்கள் முறையே 4.7, 5.0 ஆகவுள்ள மென்னமிலங்கள் HA, HB ஆகியவற்றின் ஒரு சமமூலர் நீர்க் கரைசல் (ஒவ்வோர் அமிலமும் 1.0 mol dm⁻³) சமநிலையில் உள்ளது. log([A⁻]/[B⁻]) இன் பெறுமானம் அண்ணளவாகச் சமமாவது
(1) 23.5 (2) −0.3 (3) 0.3 (4) 0.94 (5) 1.06
விடை: (3) 0.3.
Ka(HA)=[H⁺][A⁻]/[HA], Ka(HB)=[H⁺][B⁻]/[HB] -- இரண்டு அமிலங்களும் ஒரே கரைசலில் ஒரே [H⁺] ஐப் பகிர்ந்துகொள்கின்றன.
[A⁻]/[B⁻] = (Ka(HA)×[HA])/(Ka(HB)×[HB]). மென்னமிலங்கள் மிகக் குறைவாகவே பிரிகையடைவதால் [HA]≈[HB]≈1.0 mol dm⁻³ (தொடக்கச் செறிவுக்கு நெருக்கமானது) -- இவை ஒன்றையொன்று ஏறத்தாழ நீக்கிவிடும்:
[A⁻]/[B⁻] ≈ Ka(HA)/Ka(HB)
log([A⁻]/[B⁻]) = log(Ka(HA)) − log(Ka(HB)) = −pKa(HA) − (−pKa(HB)) = pKa(HB) − pKa(HA) = 5.0−4.7 = 0.3.
எனவே (3).
89. 🟢 2018/P1/Q31 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு மென்னமிலத்திற்கும் (நிலையான கனவளவு) ஒரு வன்காரத்திற்கும் இடையிலான ஒரு நியமிப்பைக் கருதுக. பின்வருவனவற்றுள் எது/எவை மென்னமிலத்தின் செறிவைச் சார்ந்திருப்பதில்லை?
(a) சமவலுப் புள்ளியில் pH பெறுமானம்.
(b) முடிவுப் புள்ளியை அடைய தேவைப்பட்ட வன்காரத்தின் கனவளவு.
(c) மென்னமிலத்தின் கூட்டற்பிரிகை மாறிலி.
(d) நியமிப்புக் குடுவையில் உள்ள கரைசலின் [H⁺]×[OH⁻] இன் பெறுமானம்.
(a),(b) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (1) இன் மீதும்; (b),(c) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (2) இன் மீதும்; (c),(d) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (3) இன் மீதும்; (d),(a) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (4) இன் மீதும் -- வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவையெனில் (5) இன் மீதும் குறிக்குக.
விடை: (3) -- (c),(d) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவை.
(a) சார்ந்துள்ளது -- சமவலுப் புள்ளியில் pH ஆனது இணைந்த கார உப்பின் நீராற்பகுப்பைச் சார்ந்துள்ளது, எனவே இது மென்னமிலத்தின் தொடக்கச் செறிவைச் சார்ந்துள்ளது.
(b) சார்ந்துள்ளது -- வன்காரத்தின் தேவையான கனவளவு மென்னமிலத்தின் மொத்த மூல்களைச் (செறிவு×கனவளவு) சார்ந்துள்ளது.
(c) சாராது -- Ka ஒரு அமிலத்தின் உள்ளார்ந்த பண்பு (intrinsic property), செறிவைச் சாராது -- மாறா வெப்பநிலையில் மாறிலியே.
(d) சாராது -- [H⁺]×[OH⁻]=Kw, இது மாறா வெப்பநிலையில் ஒரு மாறிலி, பயன்படுத்தப்படும் அமிலம்/காரம் அல்லது அவற்றின் செறிவைச் சாராது.
எனவே (3).
90. 🟢 2018/P1/Q37 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மூடிய விறைத்த கொள்கலன் ஒன்றில் நடைபெறும் C(s)+CO₂(g)⇌2CO(g) எனும் தாக்கத்தில் 700°C, 800°C ஆகியவற்றில் CO(g) இன் சதவீத விளைவுகள் முறையே 60%, 80% ஆக உள்ளன. மேற்கூறிய தாக்கம் சம்பந்தமாகப் பின்வருவனவற்றுள் சரியான கூற்று/கூற்றுகள் எது/எவை?
(a) தாக்கம் அகவெப்பத்திற்குரியது.
(b) தாக்கம் புறவெப்பத்திற்குரியது.
(c) வெப்பநிலையைக் குறைப்பதன் மூலம் பிற்தாக்கம் சாதகமாக்கப்படும்.
(d) C(s) ஐ அகற்றுவதன் மூலம் சமநிலையைத் தாக்கிகளை நோக்கி நகர்த்த முடியும்.
(a),(b) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (1) இன் மீதும்; (b),(c) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (2) இன் மீதும்; (c),(d) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (3) இன் மீதும்; (d),(a) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவையெனில் (4) இன் மீதும் -- வேறு தெரிவுகளின் எண்ணோ சேர்மானங்களோ திருத்தமானவையெனில் (5) இன் மீதும் குறிக்குக.
விடை: (5) -- (a),(c) ஆகியன மாத்திரம் திருத்தமானவை, ஆனால் இது நான்கு-தெரிவு அணுக்கச் சோடி அமைப்பில் பொருந்தாது.
(a) சரி -- வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது (700°C→800°C) CO உற்பத்தி அதிகரிக்கின்றது (60%→80%) -- Le Chatelier தத்துவப்படி, சமநிலை முன்னோக்கி நகர்வது வெப்பநிலை அதிகரிப்பினால் ஆனால், அதாவது முன்தாக்கம் அகவெப்பத்திற்குரியது.
(b) தவறு -- மேலே (a) இற்கு நேர் மாறானது.
(c) சரி -- (a) உடன் இசைவானது: முன்தாக்கம் அகவெப்பமாயின், தாழ் வெப்பநிலை பிற்தாக்கத்தை (புறவெப்பமானது) சாதகமாக்கும்.
(d) தவறு -- C(s) ஒரு தூய திண்மம், அதன் "செறிவு"/செயற்பாட்டு அளவு மாறிலி (=1) -- Kc=[CO]²/[CO₂] இல் இடம்பெறாது -- சிறிதளவு C(s) அகற்றினாலும் (இன்னும் சிறிதளவு மீதமிருக்கும் வரை) சமநிலை நிலை மாறாது.
சரியான கூற்றுகள் (a),(c) -- இவை அடுத்தடுத்த ஜோடியாக இல்லாததால் (1)-(4) இல் எதுவும் பொருந்தாது -- எனவே (5).
91. 🟢 2018/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: ஒரு மென்னமிலத்தின் நீர்க் கரைசலானது நீர்த்தாக்கப்படும்போது, கூட்டற்பிரிகையடைந்த அமிலக் கூறுகளின் பின்னமும், ஊடகத்தின் pH ஆகிய இரண்டும் அதிகரிக்கும்.
இரண்டாம் கூற்று: மென்னமிலக் கூறுகளின் கூட்டற்பிரிகையடைந்த பின்னமானது, ஊடகத்தின் Ka மாறாமல் இருக்கத்தக்கதாக நடைபெறும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (1) -- இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம்.
முதலாம் கூற்று சரி -- Ostwald நீர்த்தல் விதிப்படி, மென்னமிலம் நீர்த்தாக்கப்படும்போது கூட்டற்பிரிகைப் பின்னம் (α) அதிகரிக்கின்றது, மேலும் [H⁺] இன் தனிமுழுமையான பெறுமானம் குறைவதால் pH அதிகரிக்கின்றது.
இரண்டாம் கூற்று சரி, மற்றும் சரியான விளக்கம் -- Ka=Cα²/(1-α) மாறா வெப்பநிலையில் ஒரு உண்மையான மாறிலி -- C குறையும்போது, Ka அதே பெறுமானமாக நிலைத்திருக்க α அதிகரிக்க வேண்டும் -- இதுவே கூட்டற்பிரிகைப் பின்னம் ஏன் நீர்த்தலுடன் அதிகரிக்கின்றது என்பதற்கான சரியான காரணம்.
எனவே (1).
92. 🟢 2021(2022)/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
M(OH)₂ ஆனது நீரில் மிதமான கரைதிறன் உள்ள ஒரு திண்மமாகும். pH=8.0 இலும் தரப்பட்ட வெப்பநிலையிலும் உள்ள M(OH)₂ இன் நிரம்பிய நீர்க்கரைசலில் M²⁺(aq) இன் செறிவு 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ ஆகும். இதே வெப்பநிலையில் M²⁺(aq) செறிவு 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ ஆக உள்ள M(OH)₂ இன் நிரம்பிய நீர்க்கரைசலின் pH யாது?
(1) 4.0 (2) 5.0 (3) 6.0 (4) 7.0 (5) 8.0
விடை: (4) 7.0. pH=8.0 இல்: [OH⁻]=10⁻⁽¹⁴⁻⁸⁾=1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³. Ksp=[M²⁺][OH⁻]²=(1.0×10⁻⁶)(1.0×10⁻⁶)²=1.0×10⁻¹⁸.
புதிய கரைசலில் [M²⁺]=1.0×10⁻⁴ எனில்: [OH⁻]²=Ksp/[M²⁺]=1.0×10⁻¹⁸/1.0×10⁻⁴=1.0×10⁻¹⁴ ⟹ [OH⁻]=1.0×10⁻⁷ mol dm⁻³.
pOH=7.0 ⟹ pH=14−7=7.0.
93. 🟢 2021(2022)/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
கனவளவு V கொண்ட ஒரு நீர்க்கரைசலில் உள்ள கரைபொருள் A ஆனது, நீருடன் கலவாத ஓர் கரிமக் கரைப்பானின் 2V கனவளவு உள்ள பங்குகளால் இருமுறை பிரித்தெடுக்கப்படுகின்றது. கரிமக் கரைப்பானுக்கும் நீருக்குமிடையிலான A இன் பங்கீட்டுக் குணகம் [A]org/[A]aq = 4.0 ஆகும். A இன் ஆரம்ப அளவு நீர்ப்பகுதியில் a (mol) ஆகும். இரண்டாம் பிரித்தெடுப்பின் பின்னர் நீர்ப்பகுதியில் எஞ்சியிருக்கும் A இன் அளவு (mol),
(1) a/2 (2) a/9 (3) a/18 (4) a/25 (5) a/81
விடை: (5) a/81. ஒரு பிரித்தெடுப்பிற்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் பின்னம் = V_aq/(V_aq+K×V_org) = V/(V+4×2V) = V/9V = 1/9.
ஒவ்வொரு பிரித்தெடுப்பும் சுயேச்சையானது என்பதால், இரண்டு பிரித்தெடுப்புகளுக்குப் பின் எஞ்சும் பின்னம் = (1/9)×(1/9) = 1/81.
எனவே எஞ்சியிருக்கும் அளவு = a/81.
94. 🟢 2021(2022)/P1/Q17 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
MCl₂ ஆனது நீரில் மிதமான கரைதிறன் உள்ள ஒரு திண்மமாகும் (Ksp=1.0×10⁻⁸ mol³dm⁻⁹). MCl₂ இன் நிரம்பிய நீர்க்கரைசல் தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் சரியானது எது?
(1) NaCl(s) சேர்ப்பதன் மூலம் கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவை அதிகரிக்க முடியும்.
(2) HCl சேர்த்து கரைசலை அமிலமாக்க முடியாது.
(3) கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவை 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ இற்கு மேல் அதிகரிக்க முடியாது.
(4) தூய நீரைச் சேர்த்து நிரம்பிய நிலையைப் பேணுவதன் மூலம் கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவைக் குறைக்க முடியும். (5) கரைசலிலிருந்து நீர் ஆவியாதல், கரைசலின் M²⁺, குளோரைட்டு அயன் செறிவுகளை அதிகரிக்கும்.
விடை: (1). (1) தவறு -- அதிகப்படியான திண்ம MCl₂ இருக்கும்வரை, நீர் ஆவியானாலும் அயன் செறிவுகள் Ksp ஆல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிரம்பிய பெறுமானங்களிலேயே மாறாமல் நிலைத்திருக்கும் (மேலதிக MCl₂ வீழ்படியும் மட்டுமே). (2) சரி -- பொதுவயன் விளைவு: NaCl சேர்க்கும்போது [Cl⁻] உடனடியாக அதிகரிக்கும்; MCl₂ சிறிதளவு மேலும் வீழ்படிந்து Ksp ஐ மீள்நிறைவு செய்யும் (M²⁺ குறையும்), ஆனால் இறுதி நிலையான [Cl⁻] இன் பெறுமானம் இன்னும் ஆரம்பத்தை விட அதிகமாகவே இருக்கும். (3) தவறு -- HCl சேர்ப்பது H⁺ ஐ கரைசலுக்கு நேரடியாகச் சேர்க்கும் (Ksp சமநிலையுடன் தொடர்பற்றது) -- கரைசலை எப்போதும் அமிலமாக்கலாம். (4) தவறு -- s³=Ksp/4=2.5×10⁻⁹ ⟹ s≈1.36×10⁻³, [Cl⁻]=2s≈2.71×10⁻³ mol dm⁻³ -- இது ஏற்கனவே 1.0×10⁻⁴ ஐ விட மிக அதிகம். (5) தவறு -- நிரம்பிய நிலை பேணப்பட்டால் (திண்மம் இன்னும் இருந்தால்), அயன் செறிவுகள் Ksp ஆல் நிலையானவை -- நீர்த்தல் அவற்றைக் குறைக்காது.
95. 🟢 2021(2022)/P1/Q24 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மாறா வெப்பநிலையில் உள்ள ஒரு தாங்கற் கரைசலில் ஓர் ஒருமூல மென்னமிலமும் (Ka=1.00×10⁻⁵ mol dm⁻³) அதன் சோடியம் உப்பும் உள்ளன. இக்கரைசலில் மென்னமிலத்தினதும் சோடியம் உப்பினதும் செறிவுகள் தலா 0.10 mol dm⁻³ ஆகும். இக்கரைசலின் 10.00 cm³ இன் pH ஐ ஒரு அலகால் மாற்றுவதற்குச் சேர்க்கப்பட வேண்டிய 1.00 mol dm⁻³ மென்னமிலத்தின் கனவளவும், சேர்த்தலுக்குப் பின் கரைசலின் pH பெறுமானமும் முறையே,
(1) 11.00 cm³, 4.0 (2) 9.00 cm³, 4.0 (3) 9.00 cm³, 6.0 (4) 10.00 cm³, 4.0 (5) 10.00 cm³, 5.0
விடை: (2) 9.00 cm³, 4.0. pKa=−log(1.00×10⁻⁵)=5. ஆரம்ப pH=pKa+log([உப்பு]/[அமிலம்])=5+log(1)=5.0 (சம செறிவுகள்).
pH ஐ ஒரு அலகால் குறைக்க (மேலதிக அமிலம் சேர்ப்பதால் pH குறையும்), புதிய pH=4.0 இலக்காகும்.
ஆரம்ப மோல்கள்: அமிலம்=உப்பு=0.10×10.00/1000=0.001 mol. V cm³ (1.00 mol dm⁻³) அமிலம் சேர்க்கப்படும்போது, புதிய மோல் அமிலம்=0.001+V/1000 (உப்பு மாறாது, நேரடி வினை ஏதுமில்லை).
4.0=5+log[0.001/(0.001+V/1000)] ⟹ log[...]=−1 ⟹ 0.001/(0.001+V/1000)=0.1 ⟹ 0.001=0.0001+0.0001V ⟹ V=9.00 cm³.
96. 🟢 2021(2022)/P1/Q44 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: ஒரு வினையூக்கி சேர்க்கப்படும்போது, ஒரு மீள்தாக்கத்தின் சமநிலை நிலை மாறுகின்றது.
இரண்டாம் கூற்று: ஒரு வினையூக்கி எப்போதும் பின் தாக்கத்தின் வீதத்தை விட முன் தாக்கத்தின் வீதத்தை அதிகமாக அதிகரிக்கும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (5) இரண்டும் தவறு. முதலாம் கூற்று தவறு -- ஒரு வினையூக்கி சமநிலையை வேகமாக அடையச் செய்கிறதே தவிர, சமநிலை நிலையையோ (K, சமநிலைச் செறிவுகள்) மாற்றுவதில்லை. இரண்டாம் கூற்று தவறு -- ஒரு வினையூக்கி முன்/பின் இரு திசைகளையும் சமமான காரணிகளால் அதிகரிக்கும் (இதுவே சமநிலை நிலை மாறாமல் இருப்பதற்கான காரணமும்).
97. 🟢 2021(2022)/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: வலிமையான அமிலங்கள் நீர்க் அமோனியாவுடன் தரப்படுத்தப்படும்போது, சமான புள்ளியில் நடுநிலைக் கரைசல் கிடைக்காது.
இரண்டாம் கூற்று: NH₄⁺ நீருடன் தாக்கி H₃O⁺ ஐ உருவாக்குகின்றது.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம். முதலாம் கூற்று சரி -- சமான புள்ளியில் உருவாகும் NH₄⁺ உப்பு பலவீன அமிலத்தன்மையுடையது (Kb இன் இணை அமிலமாக), எனவே pH<7 (நடுநிலையன்று). இரண்டாம் கூற்று சரி, மற்றும் சரியான விளக்கம் -- NH₄⁺+H₂O⇌NH₃+H₃O⁺ என்பதே NH₄⁺ இன் இலேசான நீர்பகுப்பு (hydrolysis), இதுவே சமான புள்ளியில் pH ஏன் 7 இற்குக் கீழ் உள்ளது என்பதற்கான நேரடிக் காரணம்.
98. 🟢 2017/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
AX, BX₂ ஆகியவை நீரில் அரிதாகக் கரையும் இரு உப்புகள். அறை வெப்பநிலையில் அவற்றின் கரைதிறல் பெருக்கங்கள் முறையே K_sp1, K_sp2. AX இன் கரைதிறன் p, BX₂ இன் கரைதிறன் q. ஒவ்வொரு உப்பும் அதன் நிறைவுற்ற கரைசலுடன் சமநிலையில் இருக்கும்போது, K_sp1/[A⁺(aq)] = K_sp2/[B²⁺(aq)] எனில், பின்வருவனவற்றுள் சரியானது எது?
(1) p² = q (2) 4p = q² (3) p = 4q² (4) p = 2q² (5) p = q²
விடை: (3).
AX ⇌ A⁺+X⁻: [A⁺]=p, [X⁻]=p, K_sp1 = p².
BX₂ ⇌ B²⁺+2X⁻: [B²⁺]=q, [X⁻]=2q, K_sp2 = q(2q)² = 4q³.
கொடுக்கப்பட்ட நிபந்தனை: K_sp1/p = K_sp2/q.
K_sp1/p = p²/p = p. K_sp2/q = 4q³/q = 4q².
எனவே p = 4q² = தெரிவு (4).
எனவே (4).
99. 🟢 2017/P1/Q10 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
2SO₃(g) ⇌ 2SO₂(g) + O₂(g) சமநிலை ஒரு மூடிய-விறைப்பான பாத்திரத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட வெப்பநிலையில் நிலவுகின்றது. அதே வெப்பநிலையில் கூடுதல் O₂(g) பாத்திரத்தில் சேர்க்கப்படுகின்றது. சமநிலை மீள்நிலைநாட்டப்பட்ட பின், ஆரம்ப சமநிலையில் இருந்த பெறுமானத்துடன் ஒப்பிடும்போது எது குறைந்த பெறுமானத்தைக் கொண்டுள்ளது?
(1) தொகுதியில் O₂(g) இன் அளவு. (2) வினையின் சமநிலை மாறிலி. (3) தொகுதியின் மொத்த அமுக்கம். (4) தொகுதியில் SO₂(g) இன் அளவு. (5) தொகுதியில் SO₃(g) இன் அளவு.
விடை: (4).
O₂ சேர்ப்பது Le Chatelier கோட்பாட்டின்படி சமநிலையை இடதுபுறமாக (தலைகீழ் வினை, SO₃ உருவாகும் திசை) நகர்த்தும்.
(1) மாறாது -- K வெப்பநிலையைப் பொறுத்தே தவிர செறிவு மாற்றத்தால் மாறாது.
(2) குறையாது -- கூடுதல் வாயு சேர்க்கப்பட்டதால் மொத்த அமுக்கம் அதிகமாகவே இருக்கும்.
(3) குறையும் -- தலைகீழ் நகர்வு SO₂ ஐ நுகரும், எனவே SO₂ இன் அளவு ஆரம்ப சமநிலையை விடக் குறையும்.
(4) அதிகரிக்கும் -- தலைகீழ் நகர்வு SO₃ ஐ அதிகமாக்கும்.
(5) குறையாது -- சேர்க்கப்பட்ட மிகுதி O₂ இல் ஒரு பகுதி நுகரப்பட்டாலும், நிகர O₂ அளவு ஆரம்பத்தை விட அதிகமாகவே இருக்கும்.
எனவே (3).
100. 🟢 2017/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தாங்கு கரைசல் (buffer) V₁ கனவளவுள்ள ஓரமிலக் கலவீன அமிலத்தை (monobasic weak acid), V₂ கனவளவுள்ள ஓரகக் கலவீன காரத்துடன் (monoacidic strong base) கலப்பதால் தயாரிக்கப்படுகின்றது. கலவீன அமிலம், கலவீன காரத்தின் ஆரம்பச் செறிவுகள் முறையே C₁, C₂. கலவீன அமிலத்தின் அமிலப் பிரிகை மாறிலி K_a. தாங்கு கரைசலின் pH ஆனது pK_a−1 க்கும் pK_a+1 க்கும் இடையில் பேணப்பட வேண்டுமெனில், C₁,C₂,V₁,V₂ க்கான சரியான தொடர்பைத் தரும் கோவை எது?
(1) 1/10 < C₁V₁/(C₁V₁−C₂V₂) < 10 (2) 1/10 < C₂V₂/C₁V₁ < 10 (3) 1/10 < (C₁V₁−C₂V₂)/C₂V₂ < 10 (4) 1 < C₁V₁/C₂V₂ < 10 (5) 1/10 < C₂V₂/(C₁V₁−C₂V₂) < 10
விடை: (5) அல்லது (4) -- இரண்டும் ஒரே நிபந்தனையின் தலைகீழ் வடிவங்கள் என்பதால் இரண்டும் ஏற்கப்பட்டன.
Henderson-Hasselbalch: pH = pK_a + log([காரப்பகுதி]/[மீதி அமிலம்]).
கார மூல்கள் C₂V₂ அமிலத்தை நடுநிலையாக்கி, காரப்பகுதி (conjugate base) C₂V₂ மூல்களையும், மீதி அமிலம் (C₁V₁−C₂V₂) மூல்களையும் தரும்.
pH = pK_a + log[C₂V₂/(C₁V₁−C₂V₂)]. pK_a−1 ≤ pH ≤ pK_a+1 எனில்:
−1 ≤ log[C₂V₂/(C₁V₁−C₂V₂)] ≤ 1 ⟹ 1/10 ≤ C₂V₂/(C₁V₁−C₂V₂) ≤ 10 = தெரிவு (1).
தெரிவு (4) இதன் தலைகீழ் விகிதம் -- [1/10,10] வீச்சு தலைகீழாக்கத்தில் சமச்சீரானது என்பதால் (1)உம் (4)உம் ஒரே நிபந்தனையையே குறிக்கும்.
எனவே (1) அல்லது (4).
101. 🟢 2017/P1/Q30 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு மூலகத்தின் அவத்தை வரிப்படம் (P vs T, S₁, S₂, L, G பகுதிகளுடன்) படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது. இப்படம் தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் தவறான கூற்று எது?
(1) S₁, L, G அவத்தைகள் சமநிலையிலிருக்கும் ஒரு T,P நிலை உள்ளது.
(2) இரண்டுக்கு மேற்பட்ட அவத்தைகள் சமநிலையிலிருக்கும் மூன்று T,P நிலைகள் இப்படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளன. (3) S₁, S₂, G அவத்தைகள் சமநிலையிலிருக்கும் ஒரு T,P நிலை உள்ளது.
(4) S₁, S₂, L அவத்தைகள் சமநிலையிலிருக்கும் ஒரு T,P நிலை உள்ளது.
(5) S₂, L, G அவத்தைகள் சமநிலையிலிருக்கும் ஒரு T,P நிலை உள்ளது.
விடை: (1).
படத்தில் S₁ இடதுபுறம் பரந்த பகுதியாகவும், S₂ ஒரு குறுகிய பட்டையாக S₁க்கும் Lக்கும் இடையிலும், G கீழ்வலப்புறமும் அமைந்துள்ளன; சாய்வான நேர்கோடு (S₁-G தொடக்கத்தில், தொடர்ந்து G-L ஆக) இரு "மும்மைப் புள்ளிகளை" கீழே உருவாக்குகின்றது: ஒன்று S₁-S₂ வளைவு சாய்வுக் கோட்டைச் சந்திக்குமிடத்தில் (S₁,S₂,G) -- (1) சரி; மற்றொன்று S₂-L வளைவு அதே சாய்வுக் கோட்டைச் சந்திக்குமிடத்தில் சற்று வலப்புறமாக (S₂,L,G) -- (3) சரி. மேலும் S₁-S₂, S₂-L வளைவுகள் அதிக அமுக்கத்தில் மேலே ஒன்றிணைந்து (S₁,S₂,L) மூன்றாவது மும்மைப் புள்ளியைத் தருகின்றன -- (2) சரி. எனவே மொத்தம் மூன்று மும்மைப் புள்ளிகள் காட்டப்பட்டுள்ளன -- (5) சரி.
(4) தவறு -- S₁ ஒருபோதும் Lஉடன் நேரடியாக எல்லை பகிராது (S₂ எப்போதும் இடையில் உள்ளது) -- எனவே S₁,L,G மூவரும் சேர்ந்த ஒரு புள்ளி இப்படத்தில் இல்லை.
எனவே தவறான கூற்று (4).
102. 🟢 2017/P1/Q31 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
A(g)⇌B(g) வினைக்கு, நிலைமான கிப்ஸ் சக்தியின் வினையின் அளவுக்கு (extent of reaction) ஏற்ப மாறுபாடு இரு வெப்பநிலைகளில் (T₁,T₂; T₂>T₁) மாறா அமுக்கத்தில் படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது (T₂ இன் குறைந்தபட்ச புள்ளி T₁ஐ விட தாழ்வாகவும் விளைபொருள் பக்கமாகவும் அமைந்துள்ளது). இவ்வினைக்குப் பின்வருவனவற்றுள் சரியானது/சரியானவை எவை/எது?
(a) T₂ இல் சமநிலை மாறிலி T₁ஐ விட அதிகம். (b) வினை உட்சூட்டு (endothermic).
(c) வினை நேர் ΔS° பெறுமானத்தைக் கொண்டுள்ளது. (d) வினை வெளிச்சூட்டு (exothermic).
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (5) -- (a),(b),(c) மூன்றும் சரி (எந்த ஜோடி தெரிவுக்குள்ளும் அடங்காது).
படத்தில் T₂ (அதிக வெப்பநிலை) இன் குறைந்தபட்ச புள்ளி T₁ஐ விட விளைபொருள் பக்கமாக நகர்ந்துள்ளது -- அதிக T இல் சமநிலை விளைபொருள் பக்கமாக நகர்கின்றது.
(a) சரி -- விளைபொருள் அதிகமாக உருவாவதால் K(T₂)>K(T₁).
(b) சரி -- van't Hoff சமன்பாட்டின்படி, T அதிகரிக்கும்போது K அதிகரிப்பது ΔH°>0 (உட்சூட்டு) என்பதைக் குறிக்கும்.
(c) சரி -- படத்தில் காணப்படும் வினைபடு-விளை உயரங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடு அதிக T இல் மேலும் எதிர்மறையாவதால் (ΔG°=ΔH°−TΔS°, d(ΔG°)/dT=−ΔS°), இது ΔS° நேர்மறை எனக் குறிக்கின்றது.
(d) தவறு -- (b) உடன் நேரடி முரண்.
(a),(b),(c) மூன்றும் சரி என்பதால் எந்தத் தெரிவு ஜோடியிலும் அடங்காது -- எனவே (5).
103. 🟢 2017/P1/Q37 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
2NO(g)+Br₂(g) ⇌ 2NOBr(g) வினைக்கு 1000K இல் சமநிலை மாறிலி 1.25×10⁻² mol⁻¹dm³. இவ்வெப்பநிலையில், பின்வருவனவற்றுள் சரியானது/சரியானவை எவை/எது?
(a) சமநிலைக் கலவை முதன்மையாக NO(g), Br₂(g) கொண்டது; தலைகீழ் வினைக்கான சமநிலை மாறிலி 80 mol dm⁻³.
(b) சமநிலைக் கலவை முதன்மையாக NOBr(g) கொண்டது; தலைகீழ் K = 80 mol dm⁻³.
(c) சமநிலைக் கலவை முதன்மையாக NO(g), Br₂(g) கொண்டது; தலைகீழ் K = 1.25×10⁻² mol⁻¹dm³.
(d) சமநிலைக் கலவை முதன்மையாக NOBr(g) கொண்டது; தலைகீழ் K = 1.25×10⁻² mol⁻¹dm³.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (5) -- (a) மாத்திரமே முழுமையாகச் சரி (எந்தத் தெரிவு ஜோடியிலும் தனித்து அடங்காது).
K(நேர்) = 1.25×10⁻² mol⁻¹dm³ (1 ஐ விட மிகக் குறைவு) -- சமநிலை வினைபடுபொருள்கள் (NO, Br₂) பக்கமே முதன்மையாக உள்ளது, NOBr அல்ல.
K(தலைகீழ்) = 1/K(நேர்) = 1/0.0125 = 80 mol dm⁻³ (அலகுகளும் தலைகீழாகும்).
(a) இரண்டு பகுதிகளும் (முதன்மை இனம் + தலைகீழ் K பெறுமானம்) சரியானவை. (b),(d) முதன்மை இனத்தில் தவறு. (c) தலைகீழ் K பெறுமானத்தில் தவறு (K(நேர்) இன் அதே பெறுமானத்தைத் தவறாகக் கொடுத்துள்ளது).
(a) மாத்திரமே முழுமையாகச் சரி -- ஒரே ஒரு உண்மையான கூற்று எந்த ஜோடி தெரிவிலும் அடங்காது -- எனவே (5).
104. 🟢 2017/P1/Q43 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: 2H₂(g)+CO(g) ⇌ CH₃OH(g) சமநிலைக் கலவையின் அமுக்கத்தை மாறா வெப்பநிலையில் அதிகரிப்பது சமநிலையை வலப்புறமாக நகர்த்தும்.
இரண்டாம் கூற்று: மாறா வெப்பநிலையில் வேதி சமநிலையிலுள்ள ஒரு வாயுக் கலவையின் அமுக்கம் அதிகரிக்கப்படும்போது, மூல்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் விதத்தில் வினை நிகழும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (1) -- இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று சரியான விளக்கம்.
முதலாம் கூற்று சரி -- 2H₂+CO (3 mol வாயு) ⇌ CH₃OH (1 mol வாயு) -- விளைபொருள் பக்கத்தில் குறைவான மூல்கள் -- அமுக்கம் அதிகரிக்கும்போது சமநிலை வலப்புறமாக நகரும்.
இரண்டாம் கூற்று சரி, சரியான விளக்கம் -- இதுவே Le Chatelier கோட்பாட்டின் பொது வடிவம், முதலாம் கூற்றின் குறிப்பிட்ட நிகழ்வை (3 mol→1 mol) நேரடியாக விளக்குகின்றது.
எனவே (1).
105. 🟢 2017/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: அறை வெப்பநிலையில் நீரில் MnS(s) இன் கரைதிறன் pH ஐப் பொறுத்தது இல்லை.
இரண்டாம் கூற்று: S²⁻(aq) ஒரு கலவீன அமிலத்தின் காரப்பகுதி (conjugate base) ஆகும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (4) -- முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி.
முதலாம் கூற்று தவறு -- MnS(s) ⇌ Mn²⁺+S²⁻ சமநிலையில், S²⁻ ஒரு கார அயன் (கலவீன அமிலம் HS⁻ இன் காரப்பகுதி) -- அமிலச் சூழலில் (குறைந்த pH) S²⁻ புரோத்தானேற்றமடைந்து நுகரப்படுகின்றது, Le Chatelier கோட்பாட்டின்படி சமநிலை வலப்புறமாக நகர்ந்து கரைதிறன் அதிகரிக்கின்றது -- எனவே கரைதிறன் pH ஐப் பொறுத்தே உள்ளது.
இரண்டாம் கூற்று சரி -- S²⁻ ஆனது HS⁻ (ஒரு மிக கலவீனமான அமிலம், Ka மிகச் சிறியது) இன் காரப்பகுதியே.
எனவே (4).
பகுதி II — கட்டமைப்பு வினாக்கள்
அனைத்துப் படிகளையும் காட்டி, மாதிரி விடையுடன் ஒப்பிடுக.
(அ) இயங்குநிலைச் சமநிலையை (dynamic equilibrium) வரைவிலக்கணம் செய்து, அதன் இரு முக்கிய இயல்புகளைக் கூறுக. (ஆ) N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g) எனும் தாக்கத்திற்கு Kc இன் கோவையை எழுதி, அதன் அலகைப் பெறுக (செறிவு mol dm⁻³). (இ) பல்வகைச் சமநிலையில் தூய திண்மங்களும் தூய நீர்மங்களும் ஏன் Kc கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை எனக் காரணம் கூறுக.
(ஆ) Kc = [NH₃]² ÷ ([N₂][H₂]³). அலகு = (mol dm⁻³)² ÷ ((mol dm⁻³)(mol dm⁻³)³) = (mol² dm⁻⁶) ÷ (mol⁴ dm⁻¹²) = mol⁻² dm⁶. (செறிவுகளின் மொத்த அடுக்கு தொகுதியில் 2, பகுதியில் 4 ஆதலால் நிகர அடுக்கு 2 − 4 = −2.)
(இ) ஒரு தூய திண்மத்தின் அல்லது தூய நீர்மத்தின் "செறிவு" — அதன் அடர்த்தியால் தீர்மானிக்கப்படுவது — அதன் அளவைப் பொறுத்து மாறுவதில்லை, ஒரு மாறிலியே. எனவே அதன் தொழிற்படுதிறன் (activity) 1 ஆக எடுக்கப்பட்டு Kc கோவையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை. இதனால்தான் CaCO₃(s) ⇌ CaO(s) + CO₂(g) க்கு Kc = [CO₂] மட்டுமே.
(அ) லீ-சாட்டெலியர் கோட்பாட்டைக் (Le Chatelier's principle) கூறுக. (ஆ) N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g); ΔH = −92 kJ mol⁻¹ எனும் சமநிலையில் — (i) அமுக்கத்தைக் கூட்டுதல், (ii) வெப்பநிலையை உயர்த்துதல், (iii) ஒரு வினையூக்கியைச் சேர்த்தல் — ஒவ்வொன்றும் NH₃ விளைச்சலில் ஏற்படுத்தும் விளைவை விளக்குக. (இ) ஹேபர் முறையில் (Haber process) ஏறக்குறைய 450 °C எனும் சமரச வெப்பநிலை ஏன் பயன்படுத்தப்படுகின்றது எனக் கூறுக.
(ஆ) (i) அமுக்கத்தைக் கூட்டுதல்: தாக்கி பக்கம் 1 + 3 = 4 மோல் வாயுவும், விளைபொருள் பக்கம் 2 மோல் வாயுவும் உள்ளன; அமுக்கத்தைக் குறைக்கும் வகையில் வாயு மோல்கள் குறைவான வலப்புறம் (NH₃) சமநிலை நகர்ந்து விளைச்சல் கூடுகின்றது. (ii) வெப்பநிலையை உயர்த்துதல்: முன்னோக்கிய தாக்கம் புறவெப்பம்; வெப்பநிலையை உயர்த்தினால் வெப்பத்தை உறிஞ்சும் அகவெப்பத் (பின்னோக்கிய) திசையில் சமநிலை நகர்ந்து NH₃ விளைச்சல் குறைகின்றது; Kc உம் குறைகின்றது. (iii) வினையூக்கி: முன்/பின்னோக்கிய தாக்கங்களைச் சமமாக விரைவுபடுத்துவதால் சமநிலையை நகர்த்துவதில்லை; விளைச்சல் மாறாது, ஆனால் சமநிலை விரைவில் அடையப்படுகின்றது.
(இ) தாழ்ந்த வெப்பநிலை சமநிலை விளைச்சலை அதிகமாக்கினாலும், மிகத் தாழ்ந்த வெப்பநிலையில் தாக்க வீதம் மிகவும் மெதுவாகிவிடுகின்றது; உயர்ந்த வெப்பநிலை வீதத்தைக் கூட்டினாலும் விளைச்சலைக் குறைக்கின்றது. எனவே ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய விளைச்சலை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய நேரத்தில் பெறும் ஒரு சமரச (compromise) வெப்பநிலையாக ஏறக்குறைய 450 °C பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
(அ) நீரின் அயனிப் பெருக்கம் Kw ஐ வரைவிலக்கணம் செய்து, 25 °C இல் அதன் பெறுமானத்தைத் தருக. (ஆ) ஒரு வலிமையான அமிலமும் ஒரு மென் அமிலமும் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன என்பதை அயனாக்கத்தின் அடிப்படையில் விளக்குக. (இ) Ka உம் pKa உம் ஒரு அமிலத்தின் வலிமையை எவ்வாறு குறிக்கின்றன எனக் கூறுக.
(ஆ) ஒரு வலிமையான அமிலம் நீரில் முற்றாக அயனாகின்றது — அதன் மூலக்கூறுகள் அனைத்தும் H⁺ அயன்களைத் தருகின்றன (எ.கா. HCl → H⁺ + Cl⁻). ஒரு மென் அமிலம் நீரில் பகுதியளவே அயனாகின்றது — அதன் அயனாக்கம் ஒரு சமநிலையாக அமைகின்றது (HA ⇌ H⁺ + A⁻), பெரும்பாலான மூலக்கூறுகள் அயனாகாமலே இருக்கின்றன. எனவே சமச் செறிவில் வலிமையான அமிலத்தில் [H⁺] கூடுதலாகவும், மென் அமிலத்தில் குறைவாகவும் இருக்கும்.
(இ) மென் அமிலத்தின் வலிமை அதன் அமில அயனாக்க மாறிலி Ka = [H⁺][A⁻] ÷ [HA] ஆல் அளக்கப்படுகின்றது; Ka பெரிதாயின் அயனாக்கம் கூடுதல், அமிலம் வலிமையானது. வசதிக்காக pKa = −log Ka பயன்படுத்தப்படுகின்றது; Ka பெரிது எனின் pKa சிறிது. எனவே pKa சிறியதாயின் அமிலம் வலிமையானது; pKa பெரியதாயின் அமிலம் மெலிந்தது.
(அ) ஒரு இடையகக் கரைசல் (buffer solution) என்றால் என்ன என்பதைக் கூறி, ஒரு அமில இடையகத்திற்கு ஒரு உதாரணம் தருக. (ஆ) CH₃COOH/CH₃COONa இடையகத்தில் சிறிதளவு வலிமையான அமிலமும் சிறிதளவு வலிமையான கூழ்மமும் சேர்க்கப்படும்போது pH ஏறக்குறைய மாறாதிருப்பதைத் தாக்கச் சமன்பாடுகளுடன் விளக்குக. (இ) ஒரு வலிமையான அமிலம்+மென் கூழ்ம உப்பும், ஒரு மென் அமிலம்+வலிமையான கூழ்ம உப்பும் நீரில் கரைக்கப்படும்போது தரும் கரைசலின் தன்மையை விளக்குக.
(ஆ) இவ்விடையகத்தில் மென் அமிலம் CH₃COOH உம் அதன் இணைக் கூழ்மமான CH₃COO⁻ அயனும் கணிசமான செறிவில் உள்ளன. சிறிதளவு வலிமையான அமிலம் சேர்க்கப்படும்போது அதன் H⁺ அயன்களை CH₃COO⁻ நடுநிலையாக்குகின்றது: CH₃COO⁻ + H⁺ → CH₃COOH. சிறிதளவு வலிமையான கூழ்மம் சேர்க்கப்படும்போது அதன் OH⁻ அயன்களை மென் அமிலம் நடுநிலையாக்குகின்றது: CH₃COOH + OH⁻ → CH₃COO⁻ + H₂O. இவ்விரு வழிகளிலும் சேர்க்கப்பட்ட அயன்கள் அகற்றப்படுவதால் [H⁺] கூர்மையாக மாறாது, pH ஏறக்குறைய மாறாதிருக்கின்றது.
(இ) வலிமையான அமிலம்+மென் கூழ்ம உப்பு (எ.கா. NH₄Cl): NH₄⁺ அயன் நீராற்பகுப்புக்கு உட்பட்டு NH₄⁺ + H₂O ⇌ NH₃ + H₃O⁺ எனப் புரோத்தனை விடுவித்து H₃O⁺ ஐ உருவாக்குகின்றது; எனவே கரைசல் அமிலத்தன்மை பெறுகின்றது (pH < 7). மென் அமிலம்+வலிமையான கூழ்ம உப்பு (எ.கா. CH₃COONa): CH₃COO⁻ அயன் நீராற்பகுப்புக்கு உட்பட்டு CH₃COO⁻ + H₂O ⇌ CH₃COOH + OH⁻ எனப் புரோத்தனை ஏற்று OH⁻ ஐ உருவாக்குகின்றது; எனவே கரைசல் கூழ்மத்தன்மை பெறுகின்றது (pH > 7).
ஒரு மூடிய பாத்திரத்தில் H₂(g) + I₂(g) ⇌ 2HI(g) எனும் தாக்கம் ஒரு குறித்த வெப்பநிலையில் சமநிலையை அடைந்தது. சமநிலையில் செறிவுகள் — [H₂] = 0.20 mol dm⁻³, [I₂] = 0.20 mol dm⁻³, [HI] = 1.60 mol dm⁻³.
(அ) Kc இன் கோவையை எழுதி, அதன் பெறுமானத்தைக் கணிக்க. (ஆ) Kc இன் அலகைப் பெறுக. (இ) இத்தாக்கத்திற்கு Kp = Kc என ஏன் கூறலாம் எனக் காரணம் கூறுக.
(ஆ) அலகு: Kc இன் அலகு = (mol dm⁻³)² ÷ ((mol dm⁻³)(mol dm⁻³)) = (mol² dm⁻⁶) ÷ (mol² dm⁻⁶) = அலகற்றது. தொகுதியிலும் பகுதியிலும் செறிவுகளின் மொத்த அடுக்கு சமமாதலால் (இரண்டிலும் 2) Kc அலகற்றது. Kc = 64 பெரிதாதலால் சமநிலையில் விளைபொருள் HI மிகுந்துள்ளது.
(இ) Kp = Kc(RT)Δn; Δn = வாயு விளைபொருள் மோல்கள் − வாயுத் தாக்கி மோல்கள் = 2 − (1 + 1) = 0. (RT)0 = 1 ஆதலால் Kp = Kc × 1 = Kc = 64. எனவே வாயு மோல்களின் எண்ணிக்கை இரு பக்கங்களிலும் சமமான இத்தாக்கத்திற்கு Kp = Kc.
(அ) 0.10 mol dm⁻³ செறிவுள்ள எத்தனோயிக் அமிலத்தின் (CH₃COOH, Ka = 1.8 × 10⁻⁵ mol dm⁻³) pH ஐக் கணிக்க (அயனாக்கம் சிறிது எனக் கொள்க). (ஆ) [CH₃COOH] = 0.10 mol dm⁻³, [CH₃COONa] = 0.10 mol dm⁻³ கொண்ட ஒரு இடையகக் கரைசலின் pH ஐ ஹென்டர்சன்–ஹாசல்பால்க் சமன்பாட்டால் கணிக்க. (இ) (அ) இலும் (ஆ) இலும் பெறப்பட்ட pH மதிப்புகள் ஏன் வேறுபடுகின்றன எனக் கூறுக. (log 1.8 = 0.26 எனக் கொள்க.)
pH = −log(1.34 × 10⁻³) = 3 − log 1.34 ≈ 3 − 0.13 = 2.87 (ஏறக்குறைய 2.9).
(ஆ) ஹென்டர்சன்–ஹாசல்பால்க்: pH = pKa + log([உப்பு] ÷ [அமிலம்]). pKa = −log Ka = −log(1.8 × 10⁻⁵) = 5 − log 1.8 = 5 − 0.26 = 4.74. [உப்பு] = [அமிலம்] ஆதலால் log(0.10 ÷ 0.10) = log 1 = 0. எனவே pH = 4.74 + 0 = 4.74.
(இ) (அ) இல் மென் அமிலம் மட்டுமே உள்ளது; அது சிறிதளவே அயனாகியும் கணிசமான [H⁺] ஐத் தருகின்றது (pH ≈ 2.9). (ஆ) இல் உப்பு CH₃COONa கணிசமான CH₃COO⁻ அயன்களைச் சேர்க்கின்றது; இவ்வயன்கள் (பொது அயன் விளைவால்) அமிலத்தின் அயனாக்கச் சமநிலையை இடப்புறம் தள்ளி [H⁺] ஐக் கணிசமாகக் குறைக்கின்றன. எனவே இடையகத்தின் pH (4.74) மென் அமிலத்தின் pH ஐ விட அதிகமானது.
(அ) 25 °C இல் கல்சியம் சல்பேற்றின் (CaSO₄) கரைதிறன் 0.0050 mol dm⁻³ எனின், அதன் கரைதிறன் பெருக்கம் Ksp ஐக் கணிக்க. (ஆ) AgCl இன் Ksp = 1.8 × 10⁻¹⁰ mol² dm⁻⁶ எனின், தூய நீரில் AgCl இன் கரைதிறனைக் (mol dm⁻³ இல்) கணிக்க. (இ) சம கனவளவுள்ள 2.0 × 10⁻³ mol dm⁻³ AgNO₃ உம் 2.0 × 10⁻³ mol dm⁻³ NaCl உம் கலக்கப்படும்போது AgCl படிவு உருவாகுமா எனக் காரணத்துடன் முடிவு செய்க.
(ஆ) AgCl(s) ⇌ Ag⁺(aq) + Cl⁻(aq). கரைதிறன் s எனின் [Ag⁺] = [Cl⁻] = s; எனவே Ksp = s². s = √Ksp = √(1.8 × 10⁻¹⁰) = 1.34 × 10⁻⁵ mol dm⁻³. AgCl இன் கரைதிறன் மிகச் சிறியது — அது மென் கரையும் உப்பு.
(இ) சம கனவளவுகள் கலக்கப்படுவதால் ஒவ்வொரு அயனும் இருமடங்கு நீர்த்தாக்கப்படுகின்றது: கலந்த உடனேயான [Ag⁺] = (2.0 × 10⁻³) ÷ 2 = 1.0 × 10⁻³ mol dm⁻³; அவ்வாறே [Cl⁻] = 1.0 × 10⁻³ mol dm⁻³. அயனிப் பெருக்கம் Q = [Ag⁺][Cl⁻] = (1.0 × 10⁻³)(1.0 × 10⁻³) = 1.0 × 10⁻⁶ mol² dm⁻⁶. Q (1.0 × 10⁻⁶) > Ksp (1.8 × 10⁻¹⁰) ஆதலால் கரைசல் மீ-நிறைவுற்றுள்ளது; எனவே AgCl படிவு உருவாகும்.
(அ) 0.1 mol dm⁻³ CH₃COONa(aq)-இன் pH ஐக் காண்க. (Kw=10⁻¹⁴, Ka(CH₃COOH)=2×10⁻⁵). (ஆ) 25°C இல், 1.0 mol dm⁻³ HCl + 0.1 mol dm⁻³ RCOOH கலவையின் pH-ஐயும் RCOOH-இன் சிதைவுப் பாகத்தையும் (α) காண்க. (Ka(RCOOH)=2×10⁻⁵). (இ) (ஆ) இல் RCOOH-இன் Ka கலவையின் pH-ஐக் கணிக்கத் தேவைப்படாதது ஏன் எனக் காரணம் தருக.
[OH⁻] = √(0.1×10⁻¹⁴/2×10⁻⁵) = √(5×10⁻¹¹) = 7.07×10⁻⁶ mol dm⁻³
pOH = 5.15 ⟹ pH = 14−5.15 = 8.85
(ஆ) HCl முழுமையாக அயனாகும்; [H⁺]=1.0M மிக அதிகமாக இருப்பதால் RCOOH-இன் சொந்தப் பங்களிப்பு புறக்கணிக்கத்தக்கது ⟹ மொத்த [H⁺]≈1.0M ⟹ pH=0
Ka = [H⁺][RCOO⁻]/[RCOOH] ⟹ 2×10⁻⁵ = (1.0)×[RCOO⁻]/0.1 ⟹ [RCOO⁻]=2×10⁻⁶ mol dm⁻³
α = [RCOO⁻]/[RCOOH]₀ = 2×10⁻⁶/0.1 = 2×10⁻⁵ (0.002%)
(இ) கலவையின் pH முழுமையாக வலிய அமிலமான HCl-இன் செறிவால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது (RCOOH-இன் பங்களிப்பு புறக்கணிக்கத்தக்கது); Ka தேவைப்படுவது RCOOH-இன் சொந்த அயனாக்கத் தன்மையை ([RCOO⁻], α) கண்டறியவே, pH-ஐ அல்ல.
(அ) 0.1M HCl 25cm³ + 0.15M HNO₃ 35cm³ கலவையின் pH-ஐக் காண்க. (ஆ) pH=1.699 H₂SO₄(aq) 50cm³ + 0.04M NaOH(aq) 150cm³ கலவையின் pH-ஐக் காண்க. (இ) pH=12.301 Ba(OH)₂(aq) கரைசலில் 5cm³ எடுத்து 100cm³ வரை நீர் சேர்த்தால் புதிய pH யாது? (இ) மூன்று பகுதிகளிலும் C₁V₁+C₂V₂=C₃V₃ (அல்லது C₁V₁=C₂V₂) நேரடியாகப் பொருந்துமா என ஒவ்வொன்றுக்கும் காரணத்துடன் கூறுக.
(ஆ) [H⁺]=0.02M(50cm³); [OH⁻]=0.04M(150cm³). n(H⁺)=1×10⁻³mol; n(OH⁻)=6×10⁻³mol. H⁺ முழுவதும் நுகரப்படும் ⟹ எஞ்சிய n(OH⁻)=5×10⁻³mol ⟹ [OH⁻]=0.025M ⟹ pOH=1.602 ⟹ pH=12.398
(இ) pOH=1.699 ⟹ [OH⁻]=0.02M(5cm³). C₁V₁=C₂V₂ ⟹ 0.02×5=C₂×100 ⟹ புதிய [OH⁻]=10⁻³M ⟹ pOH=3 ⟹ pH=11
(இ) (அ)-இலும் (இ)-இலும் — இரு அமிலங்களைக் கலத்தல் மற்றும் நீர்த்தாக்கல் — வேதிவினை நடைபெறுவதில்லை (H⁺/OH⁻ வெறுமனே கூடும்/நீர்த்தாக்கப்படும்), எனவே C₁V₁+C₂V₂=C₃V₃/C₁V₁=C₂V₂ நேரடியாகப் பொருந்தும். ஆனால் (ஆ)-இல் அமிலமும் காரமும் கலப்பதால் ஒரு உண்மையான வேதிவினை (H⁺+OH⁻→H₂O) நடைபெறுகிறது — mol அடிப்படையிலான limiting-reagent கணக்கே பொருந்தும்.
N₂(g) இன் 1.0 mol உம் H₂(g) இன் 2.0 mol உம் ஏற்கெனவே வெற்றிடமாக்கப்பட்ட ஒரு 1.0 dm³ முடிய-விறைத்த கொள்கலத்தில் 450°C இல் கலந்துகொள்ளப்பட்டு கீழே தரப்பட்ட சமநிலையை அடைவதற்கு விடப்பட்டன: N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g). சமநிலையில் NH₃(g) இன் 1.0 mol இருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டது. (அ) 450°C இல் இச்சமநிலைத் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கத்தைக் கணிக்க (450°C இல் RT = 6×10³ J mol⁻¹). (ஆ) 450°C இல் சமநிலைத் தொகுதியில் N₂(g), H₂(g), NH₃(g) ஆகியவற்றின் பகுதியமுக்கங்களைக் கணிக்க. (இ) 450°C இல் தொகுதியின் சமநிலை மாறிலி K_P ஐக் கணிக்க. (ஈ) மேலே (இ) இல் K_P இற்குப் பெற்ற பெறுமானத்தைப் பயன்படுத்தி 450°C இல் தொகுதியின் சமநிலை மாறிலி K_C ஐக் கணிக்க. (உ) 450°C இல் மேற்குறித்த தொகுதியுடன் Ar(g) இன் 1.0 mol ஐச் சேர்த்தபோது N₂(g), H₂(g), NH₃(g) ஆகியவற்றின் பகுதியமுக்கங்களிலும் K_P இன் பெறுமானத்திலும் ஏதேனும் மாற்றங்கள் ஏற்படுமெனின் அவற்றைக் குறிப்பிடுக (கணிப்புகள் தேவைப்படமாட்டாது).
ஆரம்பம்: N₂=1.0, H₂=2.0, NH₃=0. மாற்றம்: N₂=−x, H₂=−3x, NH₃=+2x. சமநிலையில் NH₃=1.0 ⟹ 2x=1.0 ⟹ x=0.5. ∴ சமநிலைச் செறிவுகள்: N₂=0.5, H₂=0.5, NH₃=1.0 mol dm⁻³ (மொத்த மோல்கள் = 2.0).
(அ) இலட்சிய வாயு நடத்தை: PV=nRT ⟹ P = nRT/V = (2.0 mol × 6×10³ J mol⁻¹) ÷ (1.0×10⁻³ m³) = 1.20×10⁷ Pa.
(ஆ) மோல்பின்னங்கள்: X(N₂)=0.5/2.0=0.25, X(H₂)=0.25, X(NH₃)=1.0/2.0=0.5. P_i = X_i × P_T:
P(N₂) = 0.25 × 1.20×10⁷ = 3.0×10⁶ Pa
P(H₂) = 0.25 × 1.20×10⁷ = 3.0×10⁶ Pa
P(NH₃) = 0.5 × 1.20×10⁷ = 6.0×10⁶ Pa
(இ) K_P = P(NH₃)² ÷ [P(N₂)×P(H₂)³] = (6.0×10⁶)² ÷ [(3.0×10⁶)×(3.0×10⁶)³] = 4.40×10⁻¹³ Pa⁻².
(ஈ) K_P = K_C(RT)^Δn, Δn = 2−(1+3) = −2 ⟹ K_C = K_P(RT)² = 4.40×10⁻¹³ × (6×10³)² = 15.84×10⁻⁶ ≈ 16 mol⁻²dm⁶ (அல்லது 1.6×10⁻⁵ mol⁻²m⁶). [சரிபார்ப்பு: V=1.0 dm³ ஆதலால் mol dm⁻³ செறிவுகளை நேரடியாகவும் பயன்படுத்தலாம்: K_C = (1.0)² ÷ (0.5×0.5³) = 1.0÷0.0625 = 16 ✓ — இரு முறைகளும் பொருந்துகின்றன.]
(உ) முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் (நிலையான கன அளவு) மந்த வாயு (Ar) சேர்க்கும்போது, N₂, H₂, NH₃ ஆகியவற்றின் மோல் எண்ணிக்கைகளும் செறிவுகளும் மாறாது — எனவே அவற்றின் தனிப்பட்ட பகுதியமுக்கங்களிலும் (partial pressures) K_P இன் பெறுமானத்திலும் எந்தவொரு மாற்றமும் இல்லை (Ar தன் சொந்தப் பகுதியமுக்கத்தைச் சேர்ப்பதால் மொத்த அமுக்கம் மட்டும் அதிகரிக்கும்; சமநிலை பாதிக்கப்படாது, ஏனெனில் Ar தாக்கத்தில் ஈடுபடாது, கொள்கலத்தின் கன அளவும் மாறவில்லை).
N₂(g) + 3H₂(g) ⇌ 2NH₃(g) தாக்கத்தின் ΔH° உம் ΔS° உம் வெப்பநிலையுடன் மாறுவதில்லை எனக் கொள்க. (அ) தொகுதியின் வெப்பநிலையை அதிகரிக்கும்போது NH₃(g) இன் சமநிலைச் செறிவு மீது ஏற்படும் விளைவை எதிர்வுகூறுக. (ஆ) இத் தாக்கத்திற்கு ΔH°=−90 kJ mol⁻¹ உம் ΔS°=−200 J K⁻¹ mol⁻¹ உம் ஆகும். 27°C இலும் 527°C இலும் தாக்கத்தின் ΔG° பெறுமானங்களைக் கணித்து, மேலே (அ) இல் நீங்கள் செய்த எதிர்வுகூறுகை சரியெனக் காட்டுக. (இ) 450°C இல் ஒரு முடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் நடைபெறும் தாக்கம் 2NH₃(g) ⇌ N₂(g) + 3H₂(g) ஐக் கருதுக: I. வெப்பநிலை அதிகரிக்கையில் ([NH₃(g)]²/[N₂(g)][H₂(g)]³) இன் பெறுமானத்தின் மீது ஏற்படும் விளைவை எதிர்வுகூறுக. II. மேற்குறித்த தாக்கம் 450°C இல் ஓர் ஊக்கி இருக்கும்போதும் இல்லாதபோதும் சமநிலையை அடைவதற்கு எடுக்கும் நேரம் பற்றி விமர்சிக்க. III. மேலே II இல் உள்ள உங்கள் விடையை விளக்குக.
(ஆ) T₁=27°C=300K, T₂=527°C=800K:
ΔG°₃₀₀K = −90 − 300×(−200×10⁻³) = −90+60 = −30 kJ mol⁻¹
ΔG°₈₀₀K = −90 − 800×(−200×10⁻³) = −90+160 = +70 kJ mol⁻¹
∴ ΔG° உயர்வெப்பநிலையில் நேராக மாறுகின்றது (மறையிலிருந்து நேராக) — இது தாக்கம் உயர்வெப்பநிலையில் குறைவாகச் சாதகமாகின்றது என்பதைக் காட்டுகின்றது, மேலே (அ) இல் செய்த எதிர்வுகூறுகையை உறுதிப்படுத்துகின்றது.
(இ) I. தாக்கம் அகவெப்பத்திற்கு உரியது (ΔH°<0 என (ஆ) இலிருந்து அறியப்படுகின்றது); உயர்வெப்பநிலையில் முறதாக்கம் (reverse reaction) சாதகமானது ∴ [NH₃(g)]²/[N₂(g)][H₂(g)]³ விகிதம் குறைவடையும்.
II. ஊக்கி இருக்கும்போது சமநிலை அடைய எடுக்கும் நேரம் குறையும், அத்துடன் சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் மாறாது.
III. ஊக்கி முன்னிலையில் முன்முகத் தாக்கமும் பின்முகத் தாக்கமும் குறைந்த ஏற்புச் சக்தியை (activation energy) உடைய வேறுபட்ட பொறிமுறையுடன் (mechanism) விரைவாக நிகழ்வதால் — ஆனால் ஊக்கி இரு திசைகளின் வீதத்தையும் சம அளவில் அதிகரிப்பதால் சமநிலை நிலையையே (K) மாற்றாமல், அதை எட்டுவதற்கான நேரத்தை மட்டுமே குறைக்கின்றது.
(அ) ஒரு தூய திரவத்தின் 'சாதாரண கொதிநிலையை' வரையறுக்க. (ஆ) தூய CCl₄(l) இன் கொதிநிலையில் உள்ள சமநிலையை எழுதுக. (இ) CCl₄(g) இன் ΔH°=−95 kJ mol⁻¹, CCl₄(l) இன் ΔH°=−128 kJ mol⁻¹, CCl₄(g) இன் ΔS°=309 J K⁻¹ mol⁻¹, CCl₄(l) இன் ΔS°=214 J K⁻¹ mol⁻¹ எனத் தரப்பட்டுள்ளது. CCl₄(l) இன் சாதாரண கொதிநிலையைக் கணிக்க.
(ஆ) CCl₄(l) ⇌ CCl₄(g) (அல்லது CCl₄(g) ⇌ CCl₄(l)).
(இ) ஆவியாதலின் ΔH°: ΔH°rxn = ΔH°f(g) − ΔH°f(l) = −95−(−128) = +33 kJ mol⁻¹.
ஆவியாதலின் ΔS°: ΔS°rxn = S°(g) − S°(l) = 309−214 = 95 J K⁻¹ mol⁻¹ = 95×10⁻³ kJ K⁻¹ mol⁻¹.
கொதிநிலையில் திரவமும் ஆவியும் சமநிலையில் இருப்பதால் ΔG°=0 ⟹ ΔH°=T_bΔS° ⟹ T_b = ΔH°/ΔS° = 33 kJ mol⁻¹ ÷ (95×10⁻³ kJ K⁻¹ mol⁻¹) = 347 K = 74°C.
HX(aq) ஆனது 25°C இல் pKₐ = 4 ஆன ஒரு மென்னமிலமாகும். (அ) நீர்க் கரைசலில் HX(aq) இன் அயனாக்கத்திற்கான சமன்பாட்டை எழுதுக. (ஆ) மேலே (அ) இன் சமநிலை மாறிலிக்குரிய கோவையை எழுதுக. (இ) 25°C வெப்பநிலையில் HX(aq) இன் 0.01 mol dm⁻³ கரைசல் ஒன்றின் pH ஐக் கணிக்க.
(ஆ) K_a = [H₃O⁺(aq)][X⁻(aq)] ÷ [HX(aq)] (அல்லது [H⁺(aq)][X⁻(aq)] ÷ [HX(aq)]).
(இ) K_a = antilog(−pK_a) = antilog(−4) = 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³.
ICE அட்டவணை: ஆரம்பச் செறிவு HX=0.01, H₃O⁺=0, X⁻=0; சமநிலைச் செறிவு HX=0.01−x, H₃O⁺=x, X⁻=x (mol dm⁻³).
K_a = x²/(0.01−x) ≈ x²/0.01 = 1.0×10⁻⁴ (x, 0.01 ஐ விடச் சிறியதாகக் கருதி தோராயப்படுத்தல்) ⟹ x² = 1.0×10⁻⁶ ⟹ x = [H₃O⁺] = 1.0×10⁻³ mol dm⁻³.
pH = −log[H₃O⁺] = −log(1.0×10⁻³) = 3.
(மேலே உள்ள HX(aq), pKₐ=4 தொடர்ந்து) 25°C வெப்பநிலையில் 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கரைசல் ஒன்றின் 10.00 cm³ கனவளவு, 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) கரைசலின் 25.00 cm³ உடன் சேர்க்கப்பட்டது. I. பெறப்படும் கரைசலில் இருக்கும் இரசாயன இனங்களை எழுதுக. II. இவ்வகைக் கரைசலுக்குப் பொதுவாக வழங்கும் பெயர் யாது? III. இக்கரைசலின் pH ஐக் கணிப்பதற்கான கோவையை எழுதுக. IV. இக்கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க (log மடக்கை அட்டவணையைப் பயன்படுத்தி).
II. தாங்குக் கரைசல் (buffer solution).
III. pH = pKₐ + log([X⁻(aq)]/[HX(aq)]) — ஹென்டர்சன்-ஹசல்பால்ச் சமன்பாடு.
IV. HX(aq) + NaOH(aq) → NaX(aq) + H₂O(l).
ஆரம்ப மூல்கள்: HX = 0.01×25×10⁻³ = 2.5×10⁻⁴ mol; OH⁻ = 0.02×10×10⁻³ = 2.0×10⁻⁴ mol.
NaOH வரையறுக்கும் தாக்கி (limiting reagent) — முழுவதும் வினைபடும். மீதி HX = 2.5×10⁻⁴ − 2.0×10⁻⁴ = 0.5×10⁻⁴ mol; உருவான X⁻ = 2.0×10⁻⁴ mol.
மொத்தக் கனவளவு = 25.00+10.00 = 35.00 cm³ ⟹ [HX] = 0.05/35 mol dm⁻³; [X⁻] = 0.20/35 mol dm⁻³ (இரண்டிலும் கனவளவு 35×10⁻³ dm³ ஆகையால், விகிதத்தில் கனவளவு நீக்கிவிடும்).
pH = pKₐ + log([X⁻]/[HX]) = 4 + log((0.20/35)/(0.05/35)) = 4 + log(4) = 4 + 0.60 = 4.6 (log(4)=0.60 எனும் மடக்கை அட்டவணை மதிப்பைப் பயன்படுத்தி).
(அதே HX(aq), pKₐ=4 தொடர்ந்து) pH ஆனது 4.00 ஆகுள்ள ஒரு கரைசலைப் பெறுவதற்கு, 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) இன் 100.00 cm³ உடன் கலப்பதற்குத் தேவைப்படும் 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கரைசலின் கனவளவைக் கணிக்க.
pH = 4 = pKₐ + log([X⁻]/[HX]) = 4 + log([X⁻]/[HX]) ⟹ log([X⁻]/[HX]) = 0 ⟹ [X⁻] = [HX] (இரு செறிவுகளும் சமமாக இருக்க வேண்டும் — pH=pKₐ புள்ளி).
மொத்தக் கனவளவு = (100+V)×10⁻³ dm³ (இரண்டு செறிவுகளிலும் பொதுவானது, எனவே விகிதத்தில் நீக்கும்):
[HX] = (0.01×100×10⁻³ − 0.02×V×10⁻³) ÷ ((100+V)×10⁻³)
[X⁻] = (0.02×V×10⁻³) ÷ ((100+V)×10⁻³)
[X⁻]=[HX] ஆக அமைத்தால் (கனவளவுத் தொகுதி இருபுறமும் நீங்கும்):
0.01×100×10⁻³ − 0.02×V×10⁻³ = 0.02×V×10⁻³
1×10⁻³ = 0.04×V×10⁻³ ⟹ V = 1÷0.04 = 25.00 cm³.
கொதிக்க வைத்து ஆறவிடப்பட்ட 100.00 cm³ நீர் (ஆரம்ப வெப்பநிலை 25.0°C) கொண்ட ஒரு கலோரிமீட்டரில் 0.10 mol MX(s) சேர்க்கப்பட்டு கிளறப்பட்டது. கரைதலின்போது எட்டப்பட்ட மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை 17.0°C. நீரின் அடர்த்தி 1.00 g cm⁻³ ஆகவும், அதன் தொகுதி வெப்பம் 4.20 J g⁻¹°C⁻¹ ஆகவும் (MX கரைந்த பின்னரும் மாறாதவை எனக் கருதப்படும்) கொள்ளப்படுகின்றன். (i) நீரிடையே இடம்பெயர்ந்த வெப்ப ஆற்றலின் அளவைக் கணிக்க. (ii) MX(s) கரைதல் வெப்பத்தை வெளியிடும் செயன்முறையா அல்லது உறிஞ்சும் செயன்முறையா எனக் காரணத்துடன் தீர்மானிக்க.
(ii) நீரின் வெப்பநிலை 25.0°C இலிருந்து 17.0°C ஆகக் குறைந்தது — அதாவது MX(s) கரையும்போது நீரிலிருந்து வெப்ப ஆற்றலை உறிஞ்சிக்கொண்டது. தன்னைச் சூழவுள்ளவற்றிலிருந்து (இங்கு நீரிலிருந்து) வெப்பத்தை உறிஞ்சும் செயன்முறை என்பது வரையறையின்படியே "endothermic" (வெப்பம் உறிஞ்சும்) செயன்முறை — வெப்பநிலை குறைந்தமையே இதற்கான நேரடிச் சான்று. உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டமும் இதே காரணத்தை ("MX(s) கரையும்போது வெப்பத்தை உறிஞ்சும், நீரின் வெப்பநிலை குறைகிறது") தருகிறது.
⚠ சொல்லாடல் குறிப்பு: உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டம் இச்செயன்முறையை "அகவெப்பத்தாக்க செயல்முறை" எனக் குறிப்பிடுகிறது. இத்தளத்தில் முன்னர் "அகவெப்பம்" எனும் சொல் "exothermic"-இற்கு இணையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது — அந்த வழக்கத்திற்கும் இக்கேள்வியின் உத்தியோகபூர்வ காரணத்திற்கும் இடையே முரண்பாடு உள்ளது. எனவே இந்த விடையின் மேலே தரப்பட்ட முடிவு, எந்தவொரு நிலையான தமிழ்-ஆங்கிலச் சொல் இணைப்பையும் சார்ந்திராமல், நேரடியாக அவதானிக்கப்பட்ட இயற்பியல் உண்மையை (வெப்பநிலை குறைந்தது ⟹ வெப்பம் உறிஞ்சப்பட்டது ⟹ endothermic) அடிப்படையாகக் கொண்டது. இப்பிரச்சினை குறித்த முழுமையான தள-வாரியான சொல்லாடல் திருத்த ஆய்வு எதிர்கால கட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
(மேலே வினா 16 இன் தொடர்ச்சி — MX(s) கரைதலின் கலோரிமீட்டர் பரிசோதனை) (iii) தாக்கம் MX(s)+H₂O(l)→M⁺(aq)+X⁻(aq) உடன் தொடர்புபட்ட வெப்பவூளூறை மாற்றத்தை (kJ mol⁻¹ இல்) கணிக்க. (iv) 200.00 cm³ நீரைப் பயன்படுத்தி இப்பரிசோதனை செய்யப்பட்டால், வெப்பநிலை மாற்றம் மேற்குறித்த பெறுமானத்திலும் கூடியதாக இருக்குமென நீர் எதிர்பார்க்கின்றீரா? உமது விடையை விளக்குக. (v) தொகுதியின் (கரைசலின்) வெப்பநிலை மாறும் விதத்தை வெப்பநிலை-நேர வளையியை வரைவதன் மூலம் காட்டுக். (vi) இப்பரிசோதனையில் உலோகக் கிண்ணத்திற்குப் பதிலாகப் பிலாத்திக்குக் கிண்ணம் ஏன் பயன்படுத்தப்படுகின்றதென விளக்குக. (vii) 25.0°C வெப்பநிலையிலும் 1.0 atm அழுக்கத்திலும் நீரில் MX(s) கரைவதற்குக் கிப்ஸ் சக்தி மாற்றம் (ΔG) ஆனது −26.0 kJ mol⁻¹ எனக் கணிக்கப்பட்டது. மேலே கணிக்கப்பட்ட வெப்பவூளூறை மாற்றத்தைப் பயன்படுத்தி 25.0°C இலே நீரில் MX(s) இன் கரைதலுக்கு எந்திரப்பி மாற்றம் (ΔS) ஐக் கணிக்க. (viii) வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது MX(s) இன் கரைதிறன் அதிகரிக்கும் அல்லது குறையும் என நீர் எதிர்பார்க்கின்றீரா? உமது விடைக்குக் காரணங்களைத் தருக.
(iv) இல்லை (அல்லது: வெப்பநிலை வித்தியாசம் சிறிதாக இருக்கும்) — வெப்பத்தின் அளவு (q, MX இன் அதே 0.10 mol கரைவதால்) கிட்டத்தட்ட மாறிலியாகவே இருக்கும், ஆனால் திணிவு (m) இரட்டிப்பாகிறது; q=mcΔT என்பதால் ΔT சிறிதாகும் (அல்லது: வெப்பத்தை வெளியேற்ற அதிகளவு நீர் இப்போது உள்ளது).
(v) வளையியின் வடிவம்: t=0 இல் (உப்பு சேர்க்கப்படும் நேரம்) 25.0°C இல் ஆரம்பிக்கிறது; வேகமாகக் குறைந்து 17.0°C என்ற மிகக் குறைந்த வெப்பநிலையை அடைகிறது (உறிஞ்சப்படும் வெப்பம் காரணமாக); பின்னர் சுற்றுச்சூழலிலிருந்து வெப்பம் கசிந்து வருவதால் மெதுவாக மீண்டும் ஏறி, இறுதியில் அறை வெப்பநிலைக்கு (25.0°C) திரும்புகிறது:
(vi) உலோகங்கள் சிறந்த வெப்பக் கடத்திகள் — வெப்பநிலை குறையும்போது உலோகக் கிண்ணம் சுற்றுச்சூழலிலிருந்து வெப்பத்தைக் கடத்தி உள்ளே கொண்டுவரும், இதனால் அளவீடு தவறாகும். பிலாத்திக்குகள் வெப்ப அரிதிற் கடத்திகளாகும், அத்துடன் குறைந்த வெப்பக் கொள்ளளவையும் உடையவை — எனவே கரைசலுடன் வெப்ப மாற்றத்தை குறைவாக்கி துல்லியமான அளவீட்டைத் தருகின்றன.
(vii) ΔG = ΔH − TΔS ⟹ ΔS = (ΔH−ΔG)/T:
= (33.6 kJ mol⁻¹ − (−26.0 kJ mol⁻¹)) ÷ 298 K = 59.6÷298 = 0.200 kJ mol⁻¹ K⁻¹ = 200 J mol⁻¹ K⁻¹.
(viii) வெப்பநிலை அதிகரிப்புடன் நீரில் MX(s) இன் கரைதிறன் அதிகரிக்கிறது — ஏனெனில் ΔG உயர் மறைப்பெறுமானத்தை அடையும் (அதிக எதிர்குறிச்சாகும், அதாவது கரைதல் இன்னும் சாதகமாகும்) (அல்லது: MX(s) இன் கரைதல் செயல்முறை ஓர் வெப்பம்-உறிஞ்சும் (எமது மேலுள்ள (ii) இல் தீர்மானித்தபடி) செயல்முறையாகும் என்பதால், லீ-சாட்டெலியர் தத்துவப்படி வெப்பநிலை உயர்வு கரைதலை இன்னும் சாதகமாக்கும்).
ஓரமில மென்மூலம் B (0.15 mol dm⁻³) இருக்கும் HCl (0.10 mol dm⁻³) இற்குமிடையே ஒரு நியமிப்பு, ஒரு பொருத்தமான காட்டியைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளப்பட்டது. HCl கரைசல் (25.00 cm³) நியமிப்புக் குடுவையில் வைக்கப்பட்டு, B ஒரு பியூரெட் மூலம் படிப்படியாகச் சேர்க்கப்பட்டது. 25°C இல் B இன் கூட்டற்பிரிகை மாறிலி Kb = 1.00×10⁻⁵ mol dm⁻³. அனைத்துப் பரிசோதனைகளும் 25°C இல் செய்யப்பட்டன. (i) B சேர்ப்பதற்கு முன்னர் நியமிப்புக் குடுவையில் உள்ள அமிலக் கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க. (ii) B இன் 10.00 cm³ ஐச் சேர்த்த பின்னர் நியமிப்புக் குடுவையில் உள்ள கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க; இக்கரைசல் ஒரு தாங்கற் கரைசலாகச் செயற்படுமா எனக் காரணத்துடன் விளக்குக. (iii) சமவலுப் புள்ளியை அடையத் தேவையான B இன் கனவளவைக் கணிக்க. (iv) சமவலுப் புள்ளியை அடைந்த பின்னர், மென்மூலத்தின் வேறொரு 10.00 cm³ கனவளவு நியமிப்புக் குடுவையில் சேர்க்கப்பட்டது. இதனால் கிடைக்கும் கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க.
(ii) HCl மோல்கள் = 0.10×25.00/1000 = 2.5 mmol; சேர்க்கப்பட்ட B மோல்கள் = 0.15×10.00/1000 = 1.5 mmol. HCl ஒரு வலுவான அமிலம் என்பதால் சேர்க்கப்பட்ட B முழுவதும் நடுநிலையாக்கப்படும்; மீதி HCl = 2.5−1.5 = 1.0 mmol. மொத்தக் கனவளவு = 35.00 cm³:
[H⁺] = 1.0 mmol ÷ 35.00 cm³ = 0.028 mol dm⁻³; pH = -log(0.028) = 1.5 (அல்லது 1.6).
இக்கரைசல் தாங்கற் கரைசலாகச் செயற்பட முடியாது — HCl இன்னும் அளவுக்கதிகமாக (excess) இருப்பதால் சேர்க்கப்பட்ட B முழுவதும் BH⁺ ஆக மாற்றப்பட்டுவிட்டது; தாக்கமுறாத (free) B எதுவும் மீதமில்லை (தாங்கலுக்கு இணை-அமிலமும் இணை-காரமும் கணிசமான அளவில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்).
(iii) சமவலுப் புள்ளியில் B இன் மோல்கள் = HCl இன் மோல்கள்:
V×0.15 = 25.00×0.10 ⟹ V = 2.5÷0.15 = 16.66 cm³ (16.67 cm³).
(iv) சமவலுப் புள்ளியில் அசல் HCl முழுவதும் BH⁺ ஆக மாறியுள்ளது. மேலும் 10.00 cm³ B சேர்க்கும்போது, இப்புதிய B முழுவதும் தாக்கமுறாமல் (free) இருக்கும் — இப்போது B/BH⁺ இணை-தாங்கல் ஜோடி உருவாகிறது:
மொத்தக் கனவளவு = 25.00+16.66+10.00 = 51.66 cm³ (இரு செறிவுகளிலும் பொதுவானது, விகிதத்தில் நீக்கும்):
[B]free ∝ 0.15×10.00; [BH⁺] ∝ 0.15×16.66 (சமவலுப்புள்ளி வரை நடுநிலையாக்கப்பட்ட B இன் அளவு):
pOH = pKb + log([BH⁺]/[B]) = -log(1×10⁻⁵) + log(16.66/10.00) = 5.0 + log(1.666) = 5.0+0.221 = 5.22.
pH = 14−5.22 = 8.78 (அல்லது 8.7/8.9/9).
(மேலே Q5(a)(iv) தொடர்ச்சி) (v) மேலே (iv) இற் கிடைத்த கரைசல் ஒரு தாங்கற் கரைசலாகச் செயற்படுமா? உமது விடையை விளக்குக. (vi) சேர்க்கப்படும் மென்மூலக் கரைசலின் கனவளவுடன் நியமிப்புக் குடுவையில் உள்ள கலவையின் pH பெறுமானம் மாறும் விதத்தை (நியமிப்பு வளையி) ஒரு பரும்படிப் படத்தில் காட்டுக். அச்சுக்களைப் பெயரிடுக; சமவலுப் புள்ளியை X ஆல் குறிக்க.
(vi) வளையியின் வடிவம்: pH=1.0 இல் (B சேர்ப்பதற்கு முன்) ஆரம்பித்து, B கனவளவு அதிகரிக்க அதிகரிக்க pH மெதுவாக உயர்கிறது; சமவலுப் புள்ளிக்கு (V=16.66 cm³) அருகில் ஒரு கூர்மையான செங்குத்தான உயர்வு ஏற்படுகிறது (pH≈5-7 வீதிக்குள்); அதன் பின் மீண்டும் மெதுவாக உயர்ந்து, அதிகளவு B சேர்க்கப்படும்போது pH≈9 ஐ நோக்கிச் செல்கிறது (காரணம்: B ஒரு வலுவற்ற காரம் என்பதால் pH முழுமையாக 14 ஐ நோக்கிச் செல்லாது, தட்டையாகிறது). X எனும் குறியீடு V=16.66 cm³ இலும் pH≈5-7 இற்கு இடையிலும் அமைந்த சமவலுப் புள்ளியில் இடப்படுகிறது.
ஓர் இலட்சியக் கரைசலை உண்டாக்கும் C, D என்னும் ஆவிப்பறபுள்ள திரவங்களைப் பயன்படுத்தி பின்வரும் இரு பரிசோதனைகளும் ஒரு மாறா வெப்பநிலையில் செய்யப்பட்டன. பரிசோதனை I: C, D ஆகிய திரவங்கள் ஒரு வெற்றிடமாக்கப்பட்ட விறைந்த பாத்திரத்தில் புகுத்தப்பட்டுச் சமநிலையை அடைய விடப்பட்டன. திரவ அவத்தையில் (L₁) C, D ஆகியவற்றின் மூல பின்னங்கள் முறையே 0.3, 0.7 என அவதானிக்கப்பட்டன. பாத்திரத்தின் மொத்த அழுக்கம் 2.70×10⁴ Pa ஆக இருந்தது. பரிசோதனை II: C, D ஆகியவற்றின் வெவ்வேறு அளவுகளைப் பயன்படுத்தி இப்பரிசோதனை செய்யப்பட்டது. சமநிலை ஏற்பட்ட பின்னர் திரவ அவத்தையில் (Lᵢᵢ) C, D ஆகியவற்றின் மூல பின்னங்கள் முறையே 0.6, 0.4 என அவதானிக்கப்பட்டன. பாத்திரத்தின் மொத்த அழுக்கம் 2.40×10⁴ Pa ஆக இருந்தது. (i) ஆவி அவத்தையில் C இன் பகுதியழுக்கம் (P_C), அதன் நிரம்பலாவி அழுக்கம் (P°_C), அதன் திரவ அவத்தையில் மூல பின்னம் (X_C) ஆகியவற்றுக்கிடையே உள்ள தொடர்பை ஒரு சமன்பாட்டில் தருக; இச்சமன்பாடு பொதிக இரசாயனவியலில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு விதியை எடுத்துரைக்கின்றது — இவ்விதியின் பெயரை எழுதுக. (ii) C, D ஆகியவற்றின் நிரம்பலாவி அழுக்கங்களைக் கணிக்க. (iii) பரிசோதனை I இன் ஆவி அவத்தையில் (Vᵢ) C, D ஆகியவற்றின் மூல பின்னங்களைக் கணிக்க. (iv) பரிசோதனை II இன் ஆவி அவத்தையில் (Vᵢᵢ) C, D ஆகியவற்றின் மூல பின்னங்களைக் கணிக்க. (v) மாறா வெப்பநிலையில் வரையப்பட்ட ஓர் அழுக்க-அமைப்பு (P-x-y) அவத்தை வரிப்படத்தில் மேற்குறித்த இரு பரிசோதனைகளினதும் திரவ, ஆவி அவத்தைகளின் (L₁, Lᵢᵢ, V₁, Vᵢᵢ) அமைப்புகளையும் உரிய அழுக்கங்களையும் காட்டுக்.
(ii) டால்டனின் பகுதி-அழுக்க விதிப்படி மொத்த அழுக்கம் = Pc+Pd = Xc·P°c + Xd·P°d:
பரிசோதனை I: 2.7×10⁴ = 0.3·P°c + 0.7·P°d ⋯(1)
பரிசோதனை II: 2.4×10⁴ = 0.6·P°c + 0.4·P°d ⋯(2)
(1)×2 − (2): 5.4×10⁴−2.4×10⁴ = (0.6−0.6)P°c + (1.4−0.4)P°d ⟹ 3.0×10⁴ = P°d ⟹ P°d = 3.0×10⁴ Pa.
(2) இலிருந்து: P°c = (2.4×10⁴−0.4×3.0×10⁴)÷0.6 = (2.4×10⁴−1.2×10⁴)÷0.6 = 1.2×10⁴÷0.6 = 2.0×10⁴ Pa.
(iii) X_C(வாயு,I) = (0.3×2.0×10⁴)÷2.7×10⁴ = 0.6÷2.7 = 0.22 (2/9); X_D(வாயு,I) = 1−0.22 = 0.78 (7/9).
(iv) X_C(வாயு,II) = (0.6×2.0×10⁴)÷2.4×10⁴ = 1.2÷2.4 = 0.5; X_D(வாயு,II) = 1−0.5 = 0.5.
(v) கோட்டு-வரைபடம்: கீழ்நேர்கோடு (L, திரவ வளையி) P°C (X_C=1) இலிருந்து P°D (X_C=0) வரை நேர்கோடாக இருக்கும் (இரவோல்றின் விதிப்படி); மேல்வளைவு (V, ஆவி வளையி) அதே இரு முனைப்புள்ளிகளையே தொடுகிறது, ஆனால் D-ஐச் செறிவூட்டப்பட்ட திசையில் (குறைந்த X_C பக்கம்) வளைந்திருக்கும் — ஏனெனில் ஆவி எப்போதும் அதிக ஆவிப்பறக்கும் பொருளால் (D, அதிக P°) செறிவூட்டப்பட்டிருக்கும். L₁(X_C=0.3, P=2.7×10⁴), Vᵢ(X_C=0.22, P=2.7×10⁴) ஆகியவை ஒரு கிடைமட்டக் கட்டுக்கோட்டால் (tie-line) இணைக்கப்படும்; L₂(X_C=0.6, P=2.4×10⁴), Vᵢᵢ(X_C=0.5, P=2.4×10⁴) ஆகியவையும் அவ்வாறே இணைக்கப்படும்.
ஒரு சேதனக் கரைப்பானும் (org-1) நீரும் (aq) ஒன்றோடொன்று கலக்காமல், ஓர் இரு-அடுக்குத் தொகுதியை உண்டாக்குகின்றன. வெப்பநிலை T இல் org-1 இற்கும் நீருக்குமிடையே X இன் பரம்பலுக்கான பங்கீட்டுக் குணகம் K_D = [X]org-1 ÷ [X]aq = 4.0 ஆகும். org-1 இன் 100.00 cm³ ஐயும் நீரின் 100.00 cm³ ஐயும் கொண்ட ஒரு தொகுதியுடன் X இன் 0.50 mol சேர்க்கப்பட்டது. தொகுதி வெப்பநிலை T இல் சமநிலையை அடைய விடப்பட்டது. (i) org-1 இல் X இன் செறிவைக் கணிக்க. (ii) நீரில் X இன் செறிவைக் கணிக்க.
K_D = [(0.50−x)/0.10000] ÷ [x/0.10000] = (0.50−x)/x = 4.0
0.50−x = 4x ⟹ 0.50 = 5x ⟹ x = 0.10 mol.
(i) org-1 இல் உள்ள X = 0.50−0.10 = 0.40 mol:
[X]org-1 = 0.40 mol ÷ 0.10000 dm³ = 4.0 mol dm⁻³.
(ii) [X]aq = 0.10 mol ÷ 0.10000 dm³ = 1.0 mol dm⁻³.
சரிபார்ப்பு: [X]org-1 ÷ [X]aq = 4.0÷1.0 = 4.0 = K_D ✓.
ஒரு சேதனக் கரைப்பானும் (org-2) நீரும் ஒன்றோடொன்று கலக்காமல் ஓர் இரு-அடுக்குத் தொகுதியை உண்டாக்குகின்றன. org-2 இன் 100.00 cm³ ஐயும் நீரின் 100.00 cm³ ஐயும் கொண்ட ஒரு தொகுதியுடன் X (0.20 mol) சேர்க்கப்பட்டு, வெப்பநிலை T இல் சமநிலையை அடைய விடப்பட்டது. அதன் பின்னர் Y (0.01 mol) நீர் அவத்தையுடன் சேர்க்கப்பட்டு, தாக்கத்தின் தொடக்க வீதம் அளக்கப்பட்டது (org-2 இல் Y கரையாது). X இற்கும் Y இற்குமிடையே நீர் அவத்தையில் நடைபெறும் தாக்கத்தின் தொடக்க வீதம் 6.40×10⁻⁷ mol dm⁻³ s⁻¹ எனக் காணப்பட்டது. org-2 இற்கும் நீருக்குமிடையே X இன் பரம்பலுக்கான பங்கீட்டுக் குணகம் K_D = [X]org-2 ÷ [X]aq ஐக் கணிக்க.
[Y]aq = 0.01 mol ÷ 0.10000 dm³ = 0.1 mol dm⁻³.
வீதம் = k[X]aq²[Y]aq ⟹ 6.40×10⁻⁷ = 1.0×10⁻³ × [X]aq² × 0.1
[X]aq² = 6.40×10⁻⁷ ÷ (1.0×10⁻³×0.1) = 6.40×10⁻⁷÷1.0×10⁻⁴ = 6.4×10⁻³ mol² dm⁻⁶
[X]aq = √(6.4×10⁻³) = √(64×10⁻⁴) = 8.0×10⁻² mol dm⁻³.
நிறை-சமநிலைப் பொருத்தம் (mass balance) மூலம் org-2 இல் உள்ள X இன் செறிவைக் காண்க: நீர் அவத்தையில் உள்ள X இன் மோல் = [X]aq×V_aq = 8.0×10⁻²×0.10000 = 0.008 mol. மொத்த X = 0.20 mol என்பதால், org-2 இல் உள்ள X = 0.20−0.008 = 0.192 mol:
[X]org-2 = 0.192 mol ÷ 0.10000 dm³ = 1.92 mol dm⁻³.
K_D = [X]org-2 ÷ [X]aq = 1.92 ÷ 0.080 = 24.
நீர் மாதிரி Y இல் SO₃²⁻, SO₄²⁻, NO₃⁻ ஆகிய அனயன்கள் அடங்கியுள்ளன. நடைமுறை 1: Y இன் 25.00 cm³ உடன் மிகையான நீர்த்த BaCl₂ கலக்கிக் கொண்டு சேர்க்கப்பட்டது. பின்னர் வெளிவரும் வாயு நிற்கும் வரை நீர்த்த HCl மிகையாகச் சேர்க்கப்பட்டு, 10 நிமிடம் விடப்பட்டு வடிகட்டப்பட்டது; வீழ்படிவு கழுவப்பட்டு 105°C இல் மாறாத் திணிவு வரை உலர்த்தப்பட்டது — திணிவு 0.174 g. நடைமுறை 2: Y இன் 25.00 cm³ உடன் மிகையான நீர்த்த H₂SO₄ உம் அமிலமாக்கிய 5% KIO₃ கரைசலும் சேர்க்கப்பட்டு, மாப்பொருள் காட்டியுடன் விடுவிக்கப்படும் I₂ 0.020 mol dm⁻³ Na₂S₂O₃ ஆல் உடனடியாக நியமிக்கப்பட்டது — 20.00 cm³ தேவைப்பட்டது (SO₃²⁻ முழுவதும் SO₄²⁻ ஆக ஒட்சியேற்றப்படும், வெளியேறாது எனக் கொள்க). நடைமுறை 3: நடைமுறை 1 இன் வடிதிரவம் நடுநிலையாக்கப்பட்டு, மிகையான Al தூளும் நீர்த்த NaOH உம் சேர்க்கப்பட்டு வெப்பமாக்கப்பட்டது; வெளிவந்த வாயு 0.11 mol dm⁻³ HCl இன் 20.00 cm³ இனூடாக அளவறிமுறையாகச் செலுத்தப்பட்டது; எஞ்சிய HCl மெதையீற் செம்மஞ்சளுடன் 0.10 mol dm⁻³ NaOH ஆல் நியமிக்கப்பட்டது — 10.00 cm³ தேவைப்பட்டது. (i) நடைமுறைகள் 1,2,3 இல் நடைபெறும் தாக்கங்களுக்கான சமன்பாடுகளை எழுதுக. (ii) SO₃²⁻, SO₄²⁻, NO₃⁻ இன் செறிவுகளைக் (mol dm⁻³) கணிக்க (Ba=137, S=32, O=16). (iii) நடைமுறைகள் 2,3 இன் நியமிப்புகளில் அவதானிக்கத்தக்க நிற மாற்றத்தைத் தருக.
நடைமுறை 2 (ஒட்சியேற்ற-ஒடுக்க அரைத்தாக்கங்கள்):
2IO₃⁻+12H⁺+10e⁻→I₂+6H₂O; 5(SO₃²⁻+H₂O→SO₄²⁻+2H⁺+2e⁻);
மொத்தம்: 2IO₃⁻+5SO₃²⁻+2H⁺→I₂+5SO₄²⁻+H₂O;
பின்னர்: I₂+2e⁻→2I⁻; 2S₂O₃²⁻→S₄O₆²⁻+2e⁻; மொத்தம்: I₂+2S₂O₃²⁻→S₄O₆²⁻+2I⁻ — எனவே 5SO₃²⁻≡2S₂O₃²⁻.
நடைமுறை 3: 3NO₃⁻+8Al+5OH⁻+2H₂O→8AlO₂⁻+3NH₃ (Devarda-வகை ஒடுக்கம்); NH₃+HCl→NH₄Cl (உறிஞ்சப்படும் NH₃ அறியப்பட்ட மிகையான HCl உடன் தாக்கும்); HCl+NaOH→NaCl+H₂O (எஞ்சிய HCl இன் பின் நியமிப்பு).
(ii) SO₄²⁻ (நடைமுறை 1): BaSO₄ மூலர்திணிவு = 137+32+64=233 g/mol. மோல் BaSO₄ = 0.174÷233 = 7.47×10⁻⁴ mol = மோல் SO₄²⁻ (25.00cm³ இல்):
[SO₄²⁻] = (7.47×10⁻⁴÷25)×1000 = 0.029 (0.03) mol dm⁻³.
SO₃²⁻ (நடைமுறை 2): மோல் S₂O₃²⁻ = (0.02÷1000)×20 = 4.0×10⁻⁴ mol. 5SO₃²⁻≡2S₂O₃²⁻ என்பதால் மோல் SO₃²⁻ = 4.0×10⁻⁴×(5/2) = 1.0×10⁻³ mol:
[SO₃²⁻] = (1.0×10⁻³÷25)×1000 = 0.04 mol dm⁻³.
NO₃⁻ (நடைமுறை 3): மோல் HCl (ஆரம்பம்) = (0.11÷1000)×20 = 2.2×10⁻³ mol. மோல் NaOH = (0.10÷1000)×10 = 1.0×10⁻³ mol (NaOH:HCl = 1:1). NH₃ உடன் தாக்கிய HCl = 2.2×10⁻³−1.0×10⁻³ = 1.2×10⁻³ mol = மோல் NH₃ = மோல் NO₃⁻ (1:1 விகிதம்):
[NO₃⁻] = (1.2×10⁻³÷25)×1000 = 0.048 mol dm⁻³.
(iii) நடைமுறை 2: நிலம் நிறம் (மாப்பொருள்-I₂ சிக்கலயன்) → நிறமற்றது (I₂ முழுவதும் நுகரப்படும் இறுதிப்புள்ளியில்).
நடைமுறை 3: சிவப்பு (அமிலம், மெதையீற் செம்மஞ்சள்) → மஞ்சள் (எஞ்சிய HCl நடுநிலையாக்கப்படும் இறுதிப்புள்ளியில்).
நீரில் அரிதாகக் கரையும் ஓர் உப்பு AB₂(s) இன் ஒரு நிரம்பிய நீர்க் கரைசல் 25°C இல் காய்ச்சி வடித்த நீரின் 1.0 dm³ இல் AB₂(s) இன் மிகையான அளவைக் கலக்குவதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது. இக்கரைசலில் இருக்கும் A²⁺(aq) அயன்களின் அளவு 2.0×10⁻³ mol எனக் காணப்பட்டது. (i) AB₂(s) இன் கரைவுடன் தொடர்புபட்ட சமநிலையை எழுதுக. (ii) 25°C இல் மேலே (i) இற்கான சமநிலை மாறிலியைக் குறிக்கும் கோவையை எழுதுக. (iii) 25°C இல் மேலே (ii) இற் குறிப்பிட்ட சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானத்தைக் கணிக்க. (iv) AB₂ இன் வேறொரு நிரம்பிய நீர்க் கரைசல் 25°C இல் காய்ச்சி வடித்த நீரின் 2.0 dm³ இல் AB₂(s) இன் மிகையான அளவைக் கலக்குவதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது. இத்தொகுதிக்குரிய சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானத்தைக் காரணங்கள் தந்து எதிர்வுகூறுக. (v) 25°C இல் இருக்கும் AB₂ இன் ஒரு நிரம்பிய நீர்க் கரைசலுடன் வலிமையான மின்பகுபொருள் NaB(s) இன் ஒரு சிறிதளவு சேர்க்கப்பட்டது. A²⁺(aq) இன் செறிவு அதிகரிக்கின்றதா, குறைகின்றதா என்பதைக் காரணங்கள் தந்து எதிர்வுகூறுக.
(ii) Ksp = [A²⁺(aq)][B⁻(aq)]².
(iii) [A²⁺(aq)] = 2.0×10⁻³ mol dm⁻³ (1.0dm³ கரைசலில் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்டது). வாய்பாட்டு விகிதத்தால் [B⁻(aq)] = 2×[A²⁺(aq)] = 2×2.0×10⁻³ = 4.0×10⁻³ mol dm⁻³:
Ksp = (2.0×10⁻³)×(4.0×10⁻³)² = 2.0×10⁻³×1.6×10⁻⁵ = 3.2×10⁻⁸ mol³ dm⁻⁹.
(iv) Ksp = 3.2×10⁻⁸ mol³ dm⁻⁹ (மாறாது) — மாறா வெப்பநிலையில் Ksp ஒரு மாறிலியாகவே இருக்கும்; இது கரைசலின் கனவளவைச் (அல்லது எடுத்த உப்பின் அளவைச்) சார்ந்தது அல்ல — வெப்பநிலை மாறாதவரை AB₂(s) மேலதிகமாக இருக்கும் எந்தத் தொகுதியிலும் Ksp ஒரே பெறுமானமே தரும்.
(v) [A²⁺(aq)] குறைகின்றது — B⁻(aq) ஒரு பொது அயன்; NaB சேர்க்கப்படும்போது [B⁻(aq)] உடனடியாக அதிகரிக்கும். Ksp ஐ மாறிலியாகப் பேணும் பொருட்டு, சமநிலை பின்நோக்கி நகர்கிறது (லீ-சாட்டெலியர் தத்துவம்) — மேலும் AB₂(s) வீழ்படிவாக உருவாகி, [A²⁺(aq)] குறைவடைகின்றது (பொது அயன் விளைவு — common ion effect).
ஒரு நீர்க் கரைசலில் புரொப்பனோயிக் அமிலம் (C₂H₅COOH) பின்வருமாறு அயனியேறுகிறது: C₂H₅COOH(aq) + H₂O(l) ⇌ C₂H₅COO⁻(aq) + H₃O⁺(aq). 25°C இல் K_a (புரொப்பனோயிக் அமிலம்) = 1.0×10⁻⁵. (i) 25°C இல் மேற்குறித்த தாக்கத்திற்கான சமநிலை மாறிலிக்குரிய கோவையை எழுதுக. (ii) 25°C இல் C₂H₅COOH இன் 0.74 cm³ ஐக் காய்ச்சி வடித்த நீரில் கரைப்பதன் மூலம் C₂H₅COOH(aq) இன் ஒரு நீர்க் கரைசலின் 100.0 cm³ தயாரிக்கப்பட்டது. 25°C இல் இக்கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க (C=12; O=16; H=1; C₂H₅COOH இன் அடர்த்தி 1.0 g cm⁻³ எனக் கருதுக).
(ii) C₂H₅COOH இன் திணிவு = 0.74 cm³×1.00 g cm⁻³ = 0.74 g. மூலர் திணிவு (C₃H₆O₂) = 3(12)+6(1)+2(16) = 36+6+32 = 74 g mol⁻¹. மோல் எண்ணிக்கை = 0.74÷74 = 0.01 mol. [C₂H₅COOH(aq)] = 0.01mol÷0.1000dm³ = 0.10 mol dm⁻³.
ICE அட்டவணை:
ஆரம்பம்: [C₂H₅COOH]=0.10, [C₂H₅COO⁻]=0, [H₃O⁺]=0 (mol dm⁻³)
மாற்றம்: −x, +x, +x
சமநிலையில்: 0.10−x, x, x
K_a = x²÷(0.10−x) = 1.0×10⁻⁵. K_a மிகச் சிறியது என்பதால் 0.10−x≈0.10 எனக் கொள்ளலாம்:
x²÷0.10 = 1.0×10⁻⁵ ⟹ x² = 1.0×10⁻⁶ ⟹ x = 1.0×10⁻³ mol dm⁻³ = [H₃O⁺(aq)].
pH = −log[H₃O⁺(aq)] = −log(1.0×10⁻³) = 3.0.
ஒரு மாறா வெப்பநிலை T இல் ஒரு முசலத்துடன் கூடிய ஒரு மூடிய கொள்கலத்தில் ஓர் இலட்சிய வாயுவின் ஒரு தரப்பட்ட திணிவு அடங்கியுள்ளது. (i) இவ்வாயுவின் அமுக்கம் P இற்கும் கனவளவு V இற்குமிடையே உள்ள தொடர்புடைமையை ஒரு கணிதக் கோவையைப் பயன்படுத்திக் குறிப்பிடுக. (ii) மேற்குறிப்பிட்ட இலட்சிய வாயுவின் அடர்த்தி d ஆனது அமுக்கம் P இற்கு நேரடி விகிதசமமெனக் காட்டுக. (iii) மேலே (i) இல் உள்ள தொகுதியில் 300 K, 500 K என்னும் இரு வேறுபட்ட வெப்பநிலைகளில் V உடன் P இன் மாறலைக் கீழ்வரும் உருவில் இரு வரைபுகளாக வரைந்து காட்டுக. ஒவ்வொரு வரைபிற்கும் உரிய வெப்பநிலையைத் தெளிவாகக் காட்டுக.
(ii) (10 புள்ளிகள்): PV=K ஆல் தொடங்கி, d=m/V (m=வாயுவின் திணிவு, மாறிலி) ⟹ V=m/d. இதை PV=K இல் பிரதியிட: P×(m/d)=K ⟹ P=Kd/m ⟹ d=(m/K)P — m/K ஒரு மாறிலி என்பதால், d ∝ P. (மாற்றுவழி: PV=nRT ⟹ P=(m/M)(1/V)RT=(d/M)RT ⟹ d=(M/RT)P — M/RT மாறிலி என்பதால், d∝P சரிபார்க்கப்படுகின்றது.)
(iii): இரண்டு P-V ஐசோதேர்ம் வளைவுகள் (இரு செங்குத்தாய்க் கீழிறங்கும் ஐபர்போலாக்கள், P-அச்சு/V-அச்சு இரண்டையும் நெருங்கி ஆனால் தொடாதவை) வரையப்பட வேண்டும் — 500 K இன் வளைவு எப்போதும் 300 K இன் வளைவுக்கு மேலே/வெளியே அமைந்திருக்க வேண்டும் (ஒரே V பெறுமானத்தில், அதிக T அதிக P ஐத் தருகின்றது, PV=nRT இற்கேற்ப).
Cl(g), O(g) என்னும் அணுக்களின் முன்னிலையில் O₃(g) இன் வறிதாக்கம் (நலிவடைதல்) பின்வரும் பொறிமுறைக்கேற்ப நடைபெறுகின்றது: படிமுறை 1: O₃(g)+Cl(g)→O₂(g)+ClO(g); படிமுறை 2: ClO(g)+O(g)→Cl(g)+O₂(g). (i) மேலே தரப்பட்ட பொறிமுறைக்கான ஒட்டுமொத்தத் தாக்கத்தை எழுதுக. (ii) காரணங்கள் தந்து, மேற்குறிப்பிட்ட பொறிமுறையின் ஊக்கி, இடை விளைபொருள் ஆகியவற்றை இனங்காண்க. (iii) வெப்பநிலை T இல் மேலே (i) இல் உள்ள ஒட்டுமொத்தத் தாக்கம் தொடர்பாக நிறைவேற்றப்பட்ட ஒரு பரிசோதனையின்போது கிடைத்த வீதம் vs [O₃(g)] (மாறாத [O(g)]) மற்றும் வீதம் vs [O(g)] (மாறாத [O₃(g)]) இரு வரைபுகளும் ஆதிமையினூடாகச் செல்லும் நேர்க்கோடுகளாக இருந்தன. இவற்றைப் பயன்படுத்தி O₃(g), O(g) ஆகியவற்றின் தாக்கவரிசைகளையும் தாக்கத்தின் மொத்த வரிசையையும் உய்த்தறிந்து, வெப்பநிலை T இல் வீத மாறிலி k எனின் தாக்கத்தின் வீத விதியை எழுதுக.
(ii) (20): Cl(g) ஊக்கியாகும் (05) — காரணம்: படிமுறை 1 இல் நுகரப்படுவதுடன் படிமுறை 2 இல் மீளுருவாக்கப்படுகின்றது (05) [ஒட்டுமொத்தத் தாக்கத்தில் தோன்றாது, தாக்க வீதத்தை மாற்றுகின்றது, ஆனால் நிகர அளவில் நுகரப்படுவதில்லை]. ClO(g) இடை விளைபொருளாகும் (05) — காரணம்: படிமுறை 1 இல் உருவாக்கப்படுவதுடன் படிமுறை 2 இல் நுகரப்படுகின்றது (05) [ஒட்டுமொத்தத் தாக்கத்தில் தோன்றாது].
(iii): I. வரைபு 1 ([O(g)] மாறாமல் வைத்து) ஆதிமையினூடாகச் செல்லும் நேர்க்கோடு என்பதால் — O₃(g) சார்பான தாக்கவரிசை = 1. வரைபு 2 ([O₃(g)] மாறாமல் வைத்து) ஆதிமையினூடாகச் செல்லும் நேர்க்கோடு என்பதால் — O(g) சார்பான தாக்கவரிசை = 1. எனவே, தாக்கத்தின் ஒட்டுமொத்த வரிசை = 1+1 = 2. II. வீதம் = k[O₃(g)][O(g)].
III. (05 புள்ளிகள்): k = வீதம்÷([O₃(g)][O(g)]) = (mol dm⁻³s⁻¹)÷(mol dm⁻³×mol dm⁻³) = mol⁻¹ dm³ s⁻¹.
IV. (05 புள்ளிகள்): வெப்பநிலை T இல், [O₃(g)]=1.0×10⁻³ mol dm⁻³, [O(g)]=1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³, வீதம்=1.0×10⁻³ mol dm⁻³s⁻¹ எனக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. வீதம்=k[O₃(g)][O(g)] இல் பிரதியிட்டு: 1.0×10⁻³ = k×(1.0×10⁻³)×(1.0×10⁻⁴) = k×1.0×10⁻⁷ ⟹ k = 1.0×10⁴ mol⁻¹ dm³ s⁻¹.
வெப்பநிலை 800 °C இல் தாக்கம் (1): H₂(g)+I₂(g)⇌2HI(g). தொடக்கத்தில் 1.0 dm³ வெற்றிடமாக்கப்பட்ட முடிய விறைத்த கொள்கலத்தினுள் HI(g) இன் 0.45 mol இடப்பட்டு சமநிலையை அடைய விடப்பட்டது; சமநிலையில் H₂(g) இன் 0.05 mol இருந்தது.
(i) Kc₁ ஐக் கணிக்க.
(ii) வேறொரு ஒத்த கொள்கலத்தில் தாக்கம் (2): 2H₂(g)+S₂(g)⇌2H₂S(g), Kc₂=1.2×10⁸ mol⁻¹dm³ (800°C). இரு கொள்கலங்களும் ஒருமிக்க இணைக்கப்படும்போது தாக்கம் (3): 2I₂(g)+2H₂S(g)⇌S₂(g)+4HI(g) நடைபெறுகிறது. Kc₃ ஐக் கணிக்க.
(iii) தாக்கம் (3) இன் ஒரு சமநிலைக் கலவையில் HI(g)=5.00×10⁻⁵ mol, S₂(g)=1.25×10⁻⁶ mol, H₂S(g)=2.50×10⁻⁵ mol (1.0 dm³ கொள்கலம்). I₂(g) இன் மூல்களின் எண்ணிக்கையைக் கணிக்க.
(iv) மேலும் 2.50×10⁻⁵ mol I₂(g) சேர்க்கப்பட்டது. I. Qc₃ ஐக் கணிக்க. II. சமநிலையில் ஏற்படும் மாற்றத்தை விளக்குக. III. ஒவ்வொரு கூறினதும் செறிவுகளின் நேரத்துடனான மாறலைப் படத்தில் காட்டுக.
(ii) (12): தாக்கம் 3 = 2×தாக்கம் 1 − தாக்கம் 2 (2H₂+2I₂⇌4HI கூட்டல் 2H₂S⇌2H₂+S₂ உடன், 2H₂ ரத்தாகி 2I₂(g)+2H₂S(g)⇌S₂(g)+4HI(g) கிடைக்கும்). Kc₃=Kc₁²/Kc₂=(49)²/(1.2×10⁸)=2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³.
(iii) (08): Kc₃=[S₂][HI]⁴/([H₂S]²[I₂]²). 2.0×10⁻⁵=(1.25×10⁻⁶)(5.0×10⁻⁵)⁴/((2.5×10⁻⁵)²[I₂]²) ⟹ [I₂]=2.5×10⁻⁵ mol dm⁻³ ⟹ nI₂=2.5×10⁻⁵ mol (V=1.0 dm³).
(iv) I. (04): மேலதிக I₂ சேர்த்தபின் [I₂]புதிய=5.0×10⁻⁵ mol dm⁻³ (மற்றவை மாறாமல்). Qc₃=(1.25×10⁻⁶)(5.0×10⁻⁵)⁴/((2.5×10⁻⁵)²(5.0×10⁻⁵)²)=5.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
II. (08): Qc₃(5.0×10⁻⁶) < Kc₃(2.0×10⁻⁵) என்பதால் — Qc₃=Kc₃ ஆகும்வரை தாக்கம் வலப்புறம் (முன்னோக்கி) நகரும்: I₂(g), H₂S(g) மேலும் நுகரப்பட்டு S₂(g), HI(g) மேலும் உருவாகும்.
III. (08): I₂ சேர்க்கப்பட்ட கணத்தில் [I₂] திடீரெனக் குதித்து, பின்னர் புதிய சமநிலை நோக்கிக் குறையும் (ஆயினும் ஆரம்ப சமநிலை மட்டத்திற்கு மேலேயே நிலைகொள்ளும்); [H₂S] படிப்படியாகக் குறையும்; [S₂], [HI] இரண்டும் படிப்படியாக அதிகரித்து புதிய, உயர்ந்த சமநிலை மட்டங்களை அடையும்.
25°C இல், ஒரு முகவையில் உள்ள நீர்க் கரைசலின் 1.0 dm³ கனவளவில் Cl⁻(aq) அயன்களின் 2.0×10⁻² mol உம் CrO₄²⁻(aq) அயன்களின் 2.0×10⁻² mol உம் இருக்கின்றன. இக்கரைசலுடன் செறிந்த நீர் AgNO₃ கரைசல் சிறு சிறு பகுதிகளாக மெதுவாகச் சேர்க்கப்பட்டது (கனவளவு மாற்றம் புறக்கணிக்கத்தக்கது). 25°C இல் Ksp(AgCl(s))=1.60×10⁻¹⁰ mol²dm⁻⁶ உம் Ksp(Ag₂CrO₄(s))=8.0×10⁻¹² mol³dm⁻⁹ உம் ஆகும்.
(i) முதலில் AgCl வீழ்படிவாகின்றது என்பதை ஓர் உகந்த கணிப்பின்மூலம் காட்டுக.
(ii) Ag₂CrO₄ வீழ்படிவாகத் தொடங்கும்போது கரைசலில் இருக்கும் Cl⁻(aq) அயன்களின் செறிவைக் கணிக்க.
Ag₂CrO₄(s)⇌2Ag⁺(aq)+CrO₄²⁻(aq): [Ag⁺]²வீழ்படிவாகத் தேவை = Ksp/[CrO₄²⁻] = 8.0×10⁻¹²/2.0×10⁻² = 4.0×10⁻¹⁰ ⟹ [Ag⁺] = 2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³.
AgCl வீழ்படிவாகத் தேவையான [Ag⁺] (8.0×10⁻⁹) < Ag₂CrO₄ வீழ்படிவாகத் தேவையான [Ag⁺] (2.0×10⁻⁵) ஆதலால், AgCl(s) முதலில் வீழ்படிவாகும்.
(ii) (10): Ag₂CrO₄ வீழ்படிவாகத் தொடங்கும்போது [Ag⁺]=2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³ (இக்கட்டத்திலும் AgCl இன்னும் சமநிலையில் உள்ளது). Ksp(AgCl)=[Ag⁺][Cl⁻] ⟹ [Cl⁻] = Ksp/[Ag⁺] = 1.60×10⁻¹⁰/2.0×10⁻⁵ = 8.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
25°C இல் இருக்கும் ஒரு சோடியம் அசற்றேற்று (CH₃COONa) நீர்க் கரைசல் தரப்பட்டுள்ளது.
(i) நீர் ஊடகத்தில் சோடியம் அசற்றேற்றின் நீர்பகுப்பிற்கான சமநிலைத் தாக்கத்தை எழுதுக.
(ii) மேலே (i) இல் சமநிலையின் சமநிலை மாறிலி Kh இற்கான கோவையை எழுதுக.
(iii) CH₃COOH(aq), H₂O(l) ஆகியவற்றின் கூட்டப்பிரிகை மாறிலிகள் முறையே Ka, Kw எனின், Kh=Kw/Ka எனக் காட்டுக.
(iv) Ka=1.8×10⁻⁵ mol dm⁻³ ஆகவும் Kw=1.0×10⁻¹⁴ mol²dm⁻⁶ ஆகவும் இருப்பின், 25°C இல் Kh இன் பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(v) 0.10 mol dm⁻³ CH₃COONa கரைசலின் ஓர் 25.00 cm³ பகுதி 0.10 mol dm⁻³ HCl உடன் நியமிப்புச் செய்யப்பட்டது. சமவலுப் புள்ளியை அடைவதற்குத் தேவைப்படும் HCl இன் கனவளவு யாது? சமவலுப் புள்ளியில் கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(vi) மேலே (v) இற்கான pH-க்கு-எதிர்-HCl-கனவளவு நியமிப்பு வளையியைப் பரும்படியாக வரைக.
(vii) மேலே (v) இல் நியமிப்புக்குப் பயன்படுத்தத்தக்க ஒரு காட்டியைக் குறிப்பிடுக.
(viii) ஒரு 0.10 mol dm⁻³ CH₃COOH கரைசலை 0.10 mol dm⁻³ நீர் அமோனியாக் கரைசலுடன் நியமிப்புச் செய்தல் ஏன் சாத்தியமன்று என்பதை விளக்குக.
(ii) (04): Kh = [CH₃COOH(aq)][OH⁻(aq)] / [CH₃COO⁻(aq)].
(iii) (12): Ka=[CH₃COO⁻][H⁺]/[CH₃COOH] ⟹ 1/Ka=[CH₃COOH]/([CH₃COO⁻][H⁺]). Kw=[H⁺][OH⁻]. Kh×Ka = ([CH₃COOH][OH⁻]/[CH₃COO⁻])×([CH₃COO⁻][H⁺]/[CH₃COOH]) = [H⁺][OH⁻] = Kw ⟹ Kh=Kw/Ka.
(iv) (08): Kh = Kw/Ka = 1.0×10⁻¹⁴/1.8×10⁻⁵ = 5.6×10⁻¹⁰ mol dm⁻³ (அல்லது 5.56×10⁻¹⁰).
(v) (28): CH₃COONa:HCl=1:1 வீதம் தாக்கும் (CH₃COO⁻+H⁺→CH₃COOH) ⟹ சமவலுப்புள்ளிக்கான HCl கனவளவு = 25.00 cm³ (செறிவுகள் சமமாதலால், மோல்கள் சமமாக இருக்க கனவளவுகளும் சமமாகும்). மொத்தக் கனவளவு=50.00 cm³, [CH₃COOH]=2.5×10⁻³mol÷0.050dm³=0.05 mol dm⁻³. CH₃COOH(aq)+H₂O(l)⇌CH₃COO⁻(aq)+H₃O⁺(aq): Ka=x²/(0.05−x)≈x²/0.05 ⟹ x²=9×10⁻⁷ ⟹ x=9.49×10⁻⁴ ⟹ pH = −log(9.49×10⁻⁴) = 3.02 (pH≈3 ஏற்கப்படும்).
(vi) (10): ஆரம்ப pH>8 (CH₃COONa நீர்பகுப்பினால் மென் மூலமாகும்; ஆரம்ப [CH₃COONa]=0.10 உடன் Kb=Kh=5.56×10⁻¹⁰ பயன்படுத்தி pH=8.87 எனத் துல்லியமாகக் கணிக்கலாம்). வளையி 25 cm³ வரை மெதுவாகக் குறைந்து, சமவலுப்புள்ளிக்கு அண்மையில் (pH=3.02, 25.00 cm³) கூர்மையாகக் குறுகி, பின்னர் மேலதிக HCl சேர்க்கும்போது மீண்டும் மெதுவாகக் குறையும்.
(vii) (04): மெதைல் செம்மஞ்சள் (methyl orange) — சமவலுப்புள்ளியின் pH (≈3) அதன் நிற மாற்ற வீச்சில் (3.1–4.4) அண்மையில் அமைவதால்.
(viii) (06): சாத்தியமன்று — முடிவுப்புள்ளியைத் தீர்மானிப்பது கடினம். காரணம்: CH₃COOH (பலவீன அமிலம்) உம் NH₃ (பலவீன கார ஈரகம்) உம் இணையும் இந்த நியமிப்பில், முடிவுப்புள்ளிக்கு அண்மையில் pH இல் ஒரு கூர்மையான/திடீர் மாற்றம் (steep vertical jump) ஏற்படாது — சிறிய, படிப்படியான pH மாற்றம் மாத்திரமே ஏற்படும், எனவே எந்தவொரு காட்டியும் துல்லியமாக முடிவுப்புள்ளியைக் காட்டாது.
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் A, B என்னும் இரு ஆவிப்பறப்புள்ள திரவங்களைக் கலப்பதன் மூலம் ஓர் இலட்சியத் துவித் திரவக் கலவை தயாரிக்கப்பட்டது. திரவ அவத்தையின் அமைப்பு X_A=0.2, X_B=0.8 ஆக இருக்கும்போது ஆவி அவத்தையின் அமுக்கம் P ஆகும். திரவ அவத்தையின் அமைப்பு X_A=0.5, X_B=0.5 ஆக மாற்றப்படும்போது ஆவி அவத்தையின் அமுக்கம் (5/3)P ஆக அமைகின்றது. இவ்வெப்பநிலையில் A, B ஆகியவற்றின் நிரம்பிய ஆவியமுக்கங்கள் முறையே P°_A, P°_B ஆகும்.
(i) P°_A = 5P°_B எனக் காட்டுக.
(ii) P_A, P_B, P_மொத்தம் ஆகியவற்றில் உள்ள மாறல்களைக் காட்டும் A இனதும் B இனதும் கலவைக்குரிய ஒத்த அமைப்பு-ஆவியமுக்க வரிப்படத்தை வரைந்து, வரைபடத்தைக் குறித்துக் காட்டுக.
(iii) P_A = P_B ஆக இருக்கும் புள்ளிக்குரிய திரவ அவத்தையின் அமைப்பைக் கணிக்க.
(ii) (19): X_A=0→1 (இடமிருந்து வலமாக) ஆக்ஸ் அச்சு, y-அச்சில் அமுக்கம். X_A=0 (தூய B) இல் P_B=P°_B, P_A=0; X_A=1 (தூய A) இல் P_A=P°_A(=5P°_B, உயர்ந்தது), P_B=0. P_A, P_B இரண்டும் நேர்கோடுகளாக (Raoult விதிக்கிணங்க) தத்தமது முனைப் புள்ளிகளுக்கிடையே வரையப்படும்; P_மொத்தம்=P_A+P_B ஆனது இவ்விரு நேர்கோடுகளின் கூட்டுத்தொகையாக அமையும் மூன்றாவது நேர்கோடு.
(iii) (15): P_A=X_AP°_A, P_B=(1−X_A)P°_B. P_A=P_B ஆகும்போது: X_AP°_A=(1−X_A)P°_B ⟹ P°_A/P°_B = (1−X_A)/X_A ⟹ 5 = (1−X_A)/X_A ⟹ 5X_A=1−X_A ⟹ 6X_A=1 ⟹ X_A=1/6, X_B=5/6.
25°C இல்: மெதனொயேற்று அயன் HCOO⁻(aq) நீருடன் தாக்கம் புரிந்து HCOOH(aq), OH⁻(aq) ஆகியவற்றை உண்டாக்குகின்றது: HCOO⁻(aq)+H₂O(l)⇌HCOOH(aq)+OH⁻(aq).
(i) HCO₂Na இன் 0.10 mol ஐ நீரின் 1.0 dm³ இற் கரைத்துத் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு கரைசலில் [OH⁻(aq)]=1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ எனத் தரப்பட்டிருப்பின், 25°C இல்: I. மெதனொயேற்று அயனின் Kb இன் பெறுமானம். II. மெதனொயிக் அமிலத்தின் Ka இன் பெறுமானம். ஆகியவற்றைக் கணிக்க (Kw=1.0×10⁻¹⁴ mol²dm⁻⁶).
(ii) செறிவு 0.10 mol dm⁻³ ஐ உடைய ஒரு மெதனொயிக் அமிலக் கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(iii) 0.10 mol dm⁻³ செறிவுள்ள HCOOH(aq) கரைசலின் 50.00 cm³ இல் HCO₂Na இன் 3.40 g கரைக்கப்பட்டபோது கனவளவில் மாற்றம் ஏற்படவில்லையென அவதானிக்கப்பட்டது (H=1,C=12,O=16,Na=23). I. இக்கரைசலின் pH பெறுமானத்தைத் துணிக. II. இக்கரைசல் எவ்வாறு ஒரு தாங்கற் கரைசலாகத் தொழிற்படுகின்றது என்பதை விளக்குக.
I. Kb = [HCOOH][OH⁻]/[HCOO⁻] = (1.0×10⁻⁶)(1.0×10⁻⁶)/0.10 = 1.0×10⁻¹¹ mol dm⁻³.
II. Ka (மெதனொயிக் அமிலம்) = Kw/Kb = 1.0×10⁻¹⁴/1.0×10⁻¹¹ = 1.0×10⁻³ mol dm⁻³.
(ii) HCOOH⇌H⁺+HCOO⁻, Ka=1.0×10⁻³. x²/(0.10−x)=1.0×10⁻³ ⟹ தோராயமாக x=√(Ka×C)=√(1.0×10⁻³×0.10)=√(1.0×10⁻⁴)=1.0×10⁻² mol dm⁻³ ⟹ pH≈2.00. (துல்லியமான இருபடிச் சமன்பாட்டுத் தீர்வு x=9.51×10⁻³, pH=2.02 தரும் — %அயனியாக்கம்≈9.5%, தோராய முறையின் செல்லுபடியை எல்லைப்படுத்தும் வீச்சில், ஆனால் இரண்டு முறைகளும் pH≈2 இற்கு நெருக்கமான பெறுமானத்தையே தருகின்றன.)
(iii)-I. மோல் HCOOH = 0.10×0.050=0.005 mol. மூலார்திணிவு HCO₂Na=1+12+32+23=68 g mol⁻¹; மோல் HCO₂Na=3.40÷68=0.05 mol. இது ஒரு தாங்கற் கரைசல் (பலவீன அமிலம் + இணைந்த காரம்) — Henderson-Hasselbalch: pH=pKa+log([HCOO⁻]/[HCOOH])=−log(1.0×10⁻³)+log(0.05/0.005)=3+log(10)=3+1=pH=4.0 (இக்கரைசல் pH இன் pH=4.0 எனும் தெளிவான பெறுமானம் (i) இல் கணிக்கப்பட்ட Ka=1.0×10⁻³ சரியானது என்பதை உறுதிசெய்கின்றது).
-II. இக்கரைசலில் கணிசமான அளவு பலவீன அமிலம் (HCOOH) உம் அதன் இணைந்த காரம் (HCOO⁻, HCO₂Na இலிருந்து) உம் ஒருங்கே உள்ளன. சிறிதளவு அமிலம் (H⁺) சேர்க்கப்பட்டால், அது HCOO⁻ உடன் தாக்கி மேலும் HCOOH ஆக மாறி, pH மாற்றத்தைக் குறைக்கும். சிறிதளவு காரம் (OH⁻) சேர்க்கப்பட்டால், அது HCOOH உடன் தாக்கி மேலும் HCOO⁻+H₂O ஆக மாறி, pH மாற்றத்தைக் குறைக்கும் — இவ்விரு கூட்டுப் பொருட்களும் கணிசமான, ஒப்பிடத்தக்க அளவில் இருப்பதே தாங்கல் தொழிற்பாட்டிற்கான காரணம்.
✅ 2026-08-19 அன்று உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் ஒப்பிடப்பட்டு முழுமையாக உறுதிசெய்யப்பட்டது — Kb, Ka, pH(ii)=2.0, pH(iii)=4.0 மற்றும் தாங்கல் விளக்கம் அனைத்தும் திட்டத்துடன் சரியாகப் பொருந்துகின்றன.
(i) முற்றாகக் கலக்கும் A, B என்னும் இரு திரவங்களைக் கலப்பதன் மூலம் தயாரிக்கப்படும் கரைசலைக் கருதுக (X_A,X_B=மோல் பின்னங்கள்; P_A,P_B=ஆவி அமுக்கங்கள்; P°_A,P°_B=நிரம்பிய ஆவியமுக்கங்கள்; f_A-A,f_B-B,f_A-B=மூலக்கூறிடை விசைகள்). இலட்சியக் கரைசல், இலட்சியமற்ற/நேர்-விலகல் கரைசல், இலட்சியமற்ற/எதிர்-விலகல் கரைசல் ஆகிய மூன்று வகைகளுக்கும்: I. கலக்கும்போது ΔH. II. f_A-A, f_B-B, f_A-B இற்கிடையேயான தொடர்புடைமை. III. P°_A, P_A, X_A இற்கிடையேயான தொடர்புடைமை. ஆகியவற்றைத் தருக.
(ii) தூய நீரின் அவத்தை வரிப்படத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு (P-அச்சு: அமுக்கம்/atm — 0.006, 1.0, 218 எனும் மட்டங்களில் கோடுகள்; T-அச்சு: வெப்பநிலை/°C — 374°C இல் C; A=தாழ்-P,தாழ்-T புள்ளி; T=மூவகைப் புள்ளி; B=BT கோட்டின் மேல் முனை; C=சேய்மைப் புள்ளி): I. தூய நீரின் சாதாரண கொதிநிலை (V) ஐயும் உருகுநிலை (L) ஐயும் குறிக்க. II. BT, TC ஆகிய கோடுகளினாலும் புள்ளி T இனாலும் வகைக்குறிக்கப்படுபவை யாவை? III. தூய நீர் மாதிரியுடன் NaCl இன் ஒரு சிறிய அளவு சேர்க்கப்படும்போது BT,TC இன் புதிய அமைவுகள் B'T',T'C' ஆகும். இவற்றை வரைந்து, புதிய கொதிநிலை V' ஐயும் புதிய உருகுநிலை L' ஐயும் குறிக்க.
இலட்சியக் கரைசல்: I. ΔH(கலத்தல்)=0 (வெப்ப மாற்றமில்லை, எல்லா மூலக்கூறிடை விசைகளும் சமமானதால்). II. f_A-B = f_A-A = f_B-B. III. P_A = X_A P°_A (Raoult விதி துல்லியமாகப் பின்பற்றப்படும்).
இலட்சியமற்ற/நேர்-விலகல்: I. ΔH(கலத்தல்)>0 (வெப்பீர்ப்பு — A-B விசைகள் பலவீனமானதால், A-A/B-B பிணைப்புகளை உடைப்பதற்கான சக்தி பலவீன A-B பிணைப்புகள் உருவாதலால் பெறப்படும் சக்தியை விட அதிகம்). II. f_A-B < f_A-A, f_B-B (குறுக்கு விசைகள் பலவீனமானவை). III. P_A > X_A P°_A (மூலக்கூறுகள் இலகுவாக வெளியேறுவதால் ஆவி அமுக்கம் Raoult எதிர்பார்ப்பை விட அதிகம்).
இலட்சியமற்ற/எதிர்-விலகல்: I. ΔH(கலத்தல்)<0 (வெப்பவெளியீடு — A-B விசைகள் வலிமையானதால், அவை உருவாதலால் பெறப்படும் சக்தி A-A/B-B பிணைப்புகளை உடைப்பதற்கான சக்தியை விட அதிகம்). II. f_A-B > f_A-A, f_B-B (குறுக்கு விசைகள் வலிமையானவை). III. P_A < X_A P°_A (மூலக்கூறுகள் இறுக்கமாகப் பிடிக்கப்பட்டிருப்பதால் ஆவி அமுக்கம் Raoult எதிர்பார்ப்பை விடக் குறைவு).
(ii)-I. V (சாதாரண கொதிநிலை) = 100°C — TC கோடு (திரவம்-ஆவி எல்லை) P=1.0 atm கோட்டைச் சந்திக்கும் புள்ளி. L (சாதாரண உருகுநிலை) = 0°C — BT கோடு (திண்மம்-திரவம் எல்லை) P=1.0 atm கோட்டைச் சந்திக்கும் புள்ளி (நீரின் BT கோடு ஒரு சிறிய எதிர்மறை சாய்வைக் கொண்டுள்ளது, ஆனால் AL மட்டத்தில் இது தோராயமாக 0°C).
-II. BT = திண்மம்-திரவம் சமநிலைக் கோடு (உருகல்/உறைதல் எல்லை). TC = திரவம்-ஆவி சமநிலைக் கோடு (கொதித்தல் எல்லை), C (சேய்மைப் புள்ளி) இல் முடிவடைகின்றது. T = மூவகைப் புள்ளி (triple point) — திண்மம், திரவம், ஆவி ஆகிய மூன்று அவத்தைகளும் ஒரே நேரத்தில் சமநிலையில் இணைந்திருக்கும் தனித்துவமான (T,P) நிலைமை.
-III. NaCl ஒரு ஆவியாகாத் தானமாகும் — Raoult விதியின்படி, இது எந்த வெப்பநிலையிலும் நீரின் ஆவி அமுக்கத்தைக் குறைக்கும். எனவே: TC கோடு வலப்பக்கமாக (T'C' ஆக) நகரும் — கொடுக்கப்பட்ட P இற்கு அதே ஆவி அமுக்கத்தை அடைய அதிக வெப்பநிலை தேவைப்படும் — கொதிநிலை உயர்வு (V' > V, அதாவது 100°C இற்கு மேல்). BT கோடு இடப்பக்கமாக (B'T' ஆக) நகரும் — உறைநிலைத் தாழ்வு (L' < L, அதாவது 0°C இற்குக் கீழ்). புதிய மூவகைப் புள்ளி T' மூல T ஐ விடக் குறைந்த P, குறைந்த T இல் அமையும்.
✅ 2026-08-19 அன்று உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்துடன் ஒப்பிடப்பட்டு முழுமையாக உறுதிசெய்யப்பட்டது — இலட்சிய/இலட்சியமற்ற அட்டவணையும், மூவகைப் புள்ளி/கொதி-உறை நிலை மாற்றமும் திட்டத்துடன் சரியாகப் பொருந்துகின்றன.
BaCl₂, NaI, Pb(NO₃)₂, ஐதான HCl, Al₂(SO₄)₃, AgNO₃, செறிந்த NH₄OH, ஐதான NH₄OH ஆகியவற்றின் நீரக் கரைசல்கள் A, B, C, D, E, F, G, H எனப் பெயரிடப்பட்ட எட்டுப் போத்தல்களில் (இதே ஒழுங்கிலன்றி) ஒரு மாணவனிடம் தரப்பட்டுள்ளன. அவற்றை இனங்காண்பதற்கு ஒரு தடவைக்கு இரு கரைசல்கள் வீதம் கலந்துகொள்ளும்போது கிடைக்கும் சில பயன்படும் அவதானிப்புகள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன:
I. A+C → வெந்நீரிற் கரையும் மஞ்சள் நிற வீழ்படிவு. II. B+C → H இற் கரையாத மஞ்சள் நிற வீழ்படிவு. III. A+E → வெந்நீரிற் கரையும் வெண்ணிற வீழ்படிவு. IV. B+E → D இற் கரையும் வெண்ணிற வீழ்படிவு. V. E+F → G இற் கரையாத வெண்ணிற வீழ்படிவு. VI. A+F → G இற் கரையாத வெண்ணிற வீழ்படிவு. VII. D+G → நிறமற்ற கரைசல். VIII. H+G → நிறமற்ற கரைசல்.
(i) A தொடக்கம் H வரை இனங்காண்க. (ii) I தொடக்கம் VI வரையிலான ஒவ்வொரு தாக்கத்திலும் வீழ்படிவு உண்டாவதற்கான சமன்படுத்திய இரசாயனச் சமன்பாட்டைத் தருக (வீழ்படிவைக் காட்ட ↓ குறியீட்டைப் பயன்படுத்துக).
A = Pb(NO₃)₂. B = AgNO₃. C = NaI. D = ஐதான NH₄OH. E = BaCl₂. F = Al₂(SO₄)₃. G = ஐதான HCl. H = செறிந்த NH₄OH.
தர்க்கம்: I (A+C, வெந்நீரில் கரையும் மஞ்சள் வீழ்படிவு) = PbI₂ இன் அடையாள சோதனையே ("பொன் மழை" சோதனை) — A=Pb(NO₃)₂, C=NaI. II (B+C, H இல் கரையாத மஞ்சள் வீழ்படிவு) = AgI — வெள்ளி ஆலைடுகளில் மிகக் குறைந்த கரைதிறன் உள்ளது, செறிந்த NH₄OH (H) இலும் கரையாது (AgCl/AgBr போலன்று) — B=AgNO₃ உறுதி. III (A+E, வெந்நீரில் கரையும் வெண் வீழ்படிவு) = PbCl₂ (வெந்நீரில் அதிக கரைதிறன் கொண்ட பிரபலமான பண்பு) — E=BaCl₂. IV (B+E, D இல் கரையும் வெண் வீழ்படிவு) = AgCl — ஐதான NH₄OH இலும் (D) எளிதாகக் கரையும் ([Ag(NH₃)₂]⁺ உருவாதல்) — D=ஐதான NH₄OH உறுதி. V (E+F, G இல் கரையாத வெண் வீழ்படிவு) = BaSO₄ (எல்லா அமிலங்களிலும் கரையாத சல்பேற்று அயன் அடையாளச் சோதனை) — F=Al₂(SO₄)₃, G=ஐதான HCl உறுதி. VI (A+F, G இல் கரையாத வெண் வீழ்படிவு) = PbSO₄ (இதேபோன்று ஐதான HCl இல் கரையாது) — சீரான தன்மை உறுதிசெய்யப்படுகின்றது. VII (D+G) = ஐதான NH₄OH + ஐதான HCl → வெறும் நடுநிலையாக்கல் (NH₄Cl கரைசல்), நிறமற்றது. VIII (H+G) = செறிந்த NH₄OH + ஐதான HCl → அதேபோன்று நடுநிலையாக்கல், நிறமற்றது.
(ii) சமன்பாடுகள்:
I. Pb(NO₃)₂(aq) + 2NaI(aq) → PbI₂(s)↓ + 2NaNO₃(aq)
II. AgNO₃(aq) + NaI(aq) → AgI(s)↓ + NaNO₃(aq)
III. Pb(NO₃)₂(aq) + BaCl₂(aq) → PbCl₂(s)↓ + Ba(NO₃)₂(aq)
IV. 2AgNO₃(aq) + BaCl₂(aq) → 2AgCl(s)↓ + Ba(NO₃)₂(aq)
V. 3BaCl₂(aq) + Al₂(SO₄)₃(aq) → 3BaSO₄(s)↓ + 2AlCl₃(aq)
VI. 3Pb(NO₃)₂(aq) + Al₂(SO₄)₃(aq) → 3PbSO₄(s)↓ + 2Al(NO₃)₃(aq)
வெப்பநிலை 25°C இல் H₂CO₃(aq) அமிலத்தின் கூட்டப்பிரிகை மாறிலிகள் K₁ = 4.5×10⁻⁷ mol dm⁻³ உம் K₂ = 4.7×10⁻¹¹ mol dm⁻³ உம் ஆகும்.
(i) H₂CO₃(aq) இன் முதலாம் கூட்டப்பிரிகைக்கும் இரண்டாம் கூட்டப்பிரிகைக்கும் சமநிலைத் தாக்கங்களை எழுதுக.
(ii) முதலாம் கூட்டப்பிரிகையைக் கருதி, 25°C இல் ஒரு 0.05 mol dm⁻³ H₂CO₃(aq) கரைசலில் H₃O⁺(aq) இனதும் HCO₃⁻(aq) இனதும் செறிவுகளைக் கணிக்க.
(iii) இரண்டாம் கூட்டப்பிரிகையைக் கருதி, கரைசலின் [CO₃²⁻(aq)] ஐ அண்ணளவாக K₂ இற்குச் சமமெனக் காட்டுக. பெற்றுக்கொண்ட எடுகோளை/எடுகோள்களைக் குறிப்பிடுக.
முதலாவது கூட்டப்பிரிகை: H₂CO₃(aq) + H₂O(l) ⇌ H₃O⁺(aq) + HCO₃⁻(aq) (அல்லது H₂CO₃(aq) ⇌ H⁺(aq) + HCO₃⁻(aq))
இரண்டாவது கூட்டப்பிரிகை: HCO₃⁻(aq) + H₂O(l) ⇌ H₃O⁺(aq) + CO₃²⁻(aq) (அல்லது HCO₃⁻(aq) ⇌ H⁺(aq) + CO₃²⁻(aq))
(ii) K₁ = [H₃O⁺(aq)][HCO₃⁻(aq)] / [H₂CO₃(aq)]
H₂CO₃(aq) + H₂O(l) ⇌ H₃O⁺(aq) + HCO₃⁻(aq)
ஆரம்ப செறிவு: 0.05, 0, 0 mol dm⁻³
செறிவு மாற்றம்: −x, +x, +x mol dm⁻³
சமநிலை செறிவு: (0.05−x), x, x mol dm⁻³
K₁ = 4.50×10⁻⁷ = x·x/(0.05−x) ≈ x²/0.05 (K₁ மிகவும் சிறியது என்பதால் x≪0.05 எனக் கொள்ளலாம்)
x² = 4.50×10⁻⁷ × 0.05 = 2.25×10⁻⁸ = 225×10⁻¹⁰
x = 1.5×10⁻⁴ mol dm⁻³
∴ [H₃O⁺(aq)] = [HCO₃⁻(aq)] = 1.5×10⁻⁴ mol dm⁻³ (x≪0.05 எனும் தோராயம் சரியானதே என உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றது: 1.5×10⁻⁴ ≪ 0.05).
(iii) K₂ = [H₃O⁺(aq)][CO₃²⁻(aq)] / [HCO₃⁻(aq)]
HCO₃⁻(aq) + H₂O(l) ⇌ H₃O⁺(aq) + CO₃²⁻(aq)
ஆரம்ப செறிவு: 1.5×10⁻⁴, 1.5×10⁻⁴, 0 mol dm⁻³ (HCO₃⁻,H₃O⁺ ஆகிய இரண்டும் (ii) இலிருந்து ஏற்கனவே இருப்பவை)
செறிவு மாற்றம்: −y, +y, +y mol dm⁻³
சமநிலை செறிவு: (1.5×10⁻⁴−y), (1.5×10⁻⁴+y), y mol dm⁻³
K₂ = 4.70×10⁻¹¹ = (1.5×10⁻⁴+y)(y) / (1.5×10⁻⁴−y) ≈ y (HCO₃⁻ இலிருந்து கூட்டப்பிரிகை அடையும் அளவு y மிகச்சிறியது, அத்துடன் இதனால் உருவாகும் கூடுதல் H₃O⁺ இன் அளவும் மிகச்சிறியது என்பதால் — 1.5×10⁻⁴+y ≈ 1.5×10⁻⁴−y ≈ 1.5×10⁻⁴, இவை சரி-இரத்துச் செய்யும்)
∴ [CO₃²⁻(aq)] ≈ K₂ = 4.7×10⁻¹¹ mol dm⁻³.
எடுகோள்: முதலாம் கூட்டப்பிரிகையுடன் ஒப்பிடும்போது இரண்டாம் கூட்டப்பிரிகை மிகச் சிறியது (K₂≪K₁, நான்கு படிநிலைகள் தூரம்) — எனவே HCO₃⁻, H₃O⁺ ஆகிய இரண்டினதும் செறிவுகள் இரண்டாம் கூட்டப்பிரிகையால் கணிசமாக மாறாது என அணுகுமுறையாகக் கொள்ளலாம்.
வெப்பநிலை 25°C இல் 0.01 mol dm⁻³ Al³⁺(aq) அயன்களையும் 0.01 mol dm⁻³ Ag⁺(aq) அயன்களையும் கொண்ட ஒரு நீர்க் கரைசல் உங்களிடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அக்கரைசலின் 1.0 dm³ இற்கு, ஒரு செறிந்த PO₄³⁻(aq) அயன் கரைசல் தொடர்ச்சியாகக் கலக்கித் துளித்துளியாகச் சேர்க்கப்பட்டது.
வெப்பநிலை 25°C இல், Ksp(AlPO₄) = 1.3×10⁻²⁰ mol² dm⁻⁶ உம் Ksp(Ag₃PO₄) = 8.1×10⁻¹² mol⁴ dm⁻¹² உம் ஆகும்.
(i) PO₄³⁻(aq) கரைசல் சேர்க்கப்படும்போது ஏற்படத்தக்க கனவளவு மாற்றத்தைப் புறக்கணித்து, கலவையிலிருந்து எவ்வுலோக அயன் (Al³⁺ அல்லது Ag⁺) முதலில் வீழ்படிவாகுமெனக் குறிப்பிடுக. ஓர் உகந்த கணிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு உங்கள் விடைக்குக் காரணங்களைத் தருக.
(ii) இரண்டாம் அயன் வீழ்படிவாகத் தொடங்கும்போது, முதலில் வீழ்படிவாகிய அயனின் (கரைசலில் மீதியாக விடப்பட்ட) செறிவைக் கணிக்க.
AlPO₄ இற்கு:
AlPO₄(s) ⇌ Al³⁺(aq) + PO₄³⁻(aq)
Ksp = [Al³⁺(aq)][PO₄³⁻(aq)]
1.30×10⁻²⁰ = 0.01 × [PO₄³⁻(aq)]
[PO₄³⁻(aq)] = 1.30×10⁻¹⁸ mol dm⁻³ — AlPO₄(s) வீழ்படிவதற்குத் தேவை.
Ag₃PO₄ இற்கு:
Ag₃PO₄(s) ⇌ 3Ag⁺(aq) + PO₄³⁻(aq)
Ksp = [Ag⁺(aq)]³[PO₄³⁻(aq)]
8.10×10⁻¹² = (0.01)³ × [PO₄³⁻(aq)]
[PO₄³⁻(aq)] = 8.10×10⁻⁶ mol dm⁻³ — Ag₃PO₄(s) வீழ்படிவதற்குத் தேவை.
[PO₄³⁻(aq)]AlPO₄(s) (1.30×10⁻¹⁸) < [PO₄³⁻(aq)]Ag₃PO₄(s) (8.10×10⁻⁶)
∴ AlPO₄(s) முதலில் வீழ்படியும் — PO₄³⁻ துளித்துளியாகச் சேர்க்கப்படும்போது, AlPO₄ இன் மிக மிகக் குறைந்த [PO₄³⁻] நிபந்தனையே முதலில் எட்டப்படும் (Ag₃PO₄ இற்குத் தேவையான செறிவை விட ~10¹² மடங்கு குறைவு), எனவே Al³⁺ ஆனது Ag⁺ இற்கு முன்னரே வீழ்படிவாகும்.
(ii) இரண்டாம் அயன் (Ag⁺, Ag₃PO₄ ஆக) வீழ்படிவாகத் தொடங்கும்போது, [PO₄³⁻(aq)] = 8.10×10⁻⁶ mol dm⁻³ (b(i) இலிருந்து). இப்பொழுது AlPO₄(s) சமநிலையைப் பயன்படுத்தி, கரைசலில் மீதியாக விடப்பட்ட [Al³⁺(aq)] ஐக் கணிக்கலாம்:
[Al³⁺(aq)] = Ksp(AlPO₄(s)) / [PO₄³⁻(aq)] = 1.30×10⁻²⁰ / 8.10×10⁻⁶
[Al³⁺(aq)] = 1.6×10⁻¹⁵ mol dm⁻³
இம்மதிப்பு ஆரம்ப செறிவான 0.01 mol dm⁻³ ஐ விட ~10¹³ மடங்கு குறைவானது — எனவே Ag⁺ வீழ்படிவாகத் தொடங்கும் நேரத்திற்குள் Al³⁺ கிட்டத்தட்ட முற்றிலுமாக கரைசலிலிருந்து வீழ்படிவாக்கப்பட்டுவிட்டது எனக் கொள்ளலாம் — இது PO₄³⁻ இன் படிப்படியான சேர்த்தல் மூலம் Al³⁺, Ag⁺ ஆகியவற்றை மிகச் சிறப்பாகப் பிரித்தறியக்கூடிய (தெரிவுநிலைப் படிதல்) ஒரு உதாரணமாகும்.
மூலர் விகிதம் முறையே 2:1 ஆன NO(g) இனதும் O₂(g) இனதும் ஒரு கலவை, கனவளவு 10 dm³ ஐ உடைய ஒரு விறைத்த மூடிய கொள்கலத்தினுள்ளே புகுத்தப்பட்டு வெப்பநிலை T இல் தாக்கம் புரிய விடப்பட்டது. ஒரு குறித்த காலத்திற்குப் பின்னர் தொகுதி கீழே தரப்பட்டவாறு வெப்பநிலை T இல் சமநிலையை அடைந்தது:
2NO(g) + O₂(g) ⇌ 2NO₂(g)
சமநிலையில் பின்வரும் அவதானிப்புகள் குறித்துக் கொள்ளப்பட்டன: வாயுக் கலவையின் அமுக்கம் 32×8.314×10³ Pa ஆக இருந்தது; மூன்று வாயுக்களினதும் மூல்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 0.64 ஆக இருந்தது; O₂ இன் திணிவு 6.4 g ஆக இருந்தது. (O=16)
(i) சமநிலையில் வாயு நிலையில் உள்ள ஒவ்வோர் இனத்தினதும் செறிவை mol dm⁻³ இற் கணிக்க.
(ii) இவ்வெப்பநிலை T இல் சமநிலை மாறிலி Kc ஐக் கணிக்க.
(iii) இந்நிலைமைகளின் கீழ் வெப்பநிலை T இன் பெறுமானத்தை (K இல்) துணிக. இங்கு மேற்கொள்ளப்படும் எடுகோளை/எடுகோள்களைக் குறிப்பிடுக.
(iv) தாக்கம் 2NO₂(g) ⇌ 2NO(g) + O₂(g) இற்கு மேலே (iii) இல் துணிந்த வெப்பநிலையில் சமநிலை மாறிலி Kp ஐக் கணிக்க.
NO(g) இன் மூல்கள் = 0.40 mol (ஆரம்ப 2:1 மூலர் விகிதம் காரணமாக, சமநிலையிலும் NO:O₂ = 2:1 என்ற விகிதமே தொடர்கின்றது — ஏனெனில் தாக்க முழுவதிலும் NO,O₂ இரண்டும் சரியாக 2:1 விகிதத்திலேயே நுகரப்படுகின்றன) → [NO(g)] = 0.40/10 = 4.0×10⁻² mol dm⁻³.
NO₂(g) இன் மூல்கள் = 0.64−(0.40+0.20) = 0.04 mol → [NO₂(g)] = 0.04/10 = 4.0×10⁻³ mol dm⁻³.
(ii) Kc = [NO₂(g)]² / ([O₂(g)][NO(g)]²) = (4.0×10⁻³)² / ((2.0×10⁻²)(4.0×10⁻²)²)
Kc = 0.50 mol⁻¹ dm³.
(iii) இலட்சியவாயு நடத்தை எனக் கொள்க. PV=nRT ⟹ T = PV/(nR)
T = (32×8.314×10³ Pa × 10×10⁻³ m³) / (0.64 mol × 8.314 J K⁻¹mol⁻¹)
T = 500 K.
(iv) 2NO₂(g)⇌2NO(g)+O₂(g) ஆனது ஆரம்ப தாக்கத்தின் மீளும் தாக்கமாகும். சமநிலைமாறிலி K'c = 1/Kc = 1/0.50 = 2 mol dm⁻³.
Kp = Kc(RT)Δn, Δn = 3−2 = +1 (இத்தாக்கத்தில் வாயு மூல்களின் எண்ணிக்கை 2 இலிருந்து 3 ஆக அதிகரிக்கின்றது)
Kp = 2 × (8.314 J K⁻¹mol⁻¹ × 500 K) = 2 × 4157
Kp = 8.314×10³ Pa.
வெப்பநிலை 25°C இல் 0.30 g dm⁻³ அயடின் நீர்க் கரைசலின் 50.0 cm³ ஆனது CCl₄ இன் 10.0 cm³ உடன் நன்றாகக் குலுக்கப்பட்டது. தொகுதி சமநிலையை அடையும்போது நீர்ப் படையில் அயடினின் செறிவு 0.02 g dm⁻³ எனக் காணப்பட்டது.
(i) சமநிலையில் CCl₄ படையில் அயடினின் செறிவைக் கணிக்க.
(ii) வெப்பநிலை 25°C இல் CCl₄ இற்கும் நீருக்குமிடையே I₂ இன் பங்கீட்டுக் குணகத்தைக் கணிக்க.
(iii) மேற்குறித்த பரிசோதனை 25°C இல் CCl₄ இன் 10.0 cm³ இற்குப் பதிலாக 20.0 cm³ உடன் செய்யப்பட்டதெனின், சமநிலையில் நீர்ப் படையில் உள்ள அயடினின் செறிவைக் கணிக்க.
நீர்ப்படையின் சமநிலையில் I₂ இன் திணிவு = 0.02 g dm⁻³ × 50×10⁻³ dm³ = 0.001 g.
CCl₄ படையில் சமநிலையில் I₂ இன் திணிவு = (0.015−0.001)g = 0.014 g.
சமநிலை [I₂]CCl₄ = 0.014 g / (10×10⁻³ dm³) = 1.4 g dm⁻³.
(ii) KD = [I₂]CCl₄ / [I₂]H₂O = 1.4 / 0.02 = 70.
(iii) நீர்ப்படையில் I₂ இன் திணிவை x எனக் கொள்வோம் (CCl₄ கனவளவு இப்போது 20.0 cm³). மொத்த I₂ அளவு அதே 0.015 g ஆகும்:
KD = 70 = [I₂]CCl₄/[I₂]H₂O = [(0.015−x)/20] / [x/50]
70 = 2.5(0.015−x)/x ⟹ 70x = 0.0375−2.5x ⟹ 72.5x = 0.0375
x = 0.0005 g
[I₂]H₂O = 0.0005 g / (50×10⁻³ dm³) = 0.01 g dm⁻³.
(CCl₄ இன் கனவளவு இரட்டிப்பாக்கப்பட்டதால், நீர்ப்படையில் மீதமுள்ள I₂ இன் செறிவு பாதியாகக் குறைந்துள்ளது — 0.02 இலிருந்து 0.01 g dm⁻³ — அதிக கரைப்பான் CCl₄ ஆல் I₂ இன்னும் திறம்படக் கரைக்கப்பட்டதைக் காட்டுகின்றது.)
(அ) HX(aq) ஆனது 25°C இல் pKa = 4 ஆன ஒரு மென்னமிலமாகும்.
(i) நீரக் கரைசலில் HX(aq) இன் அயனாக்கத்திற்கான சமன்பாட்டை எழுதுக.
(ii) மேலே (i) இன் சமநிலை மாறிலிக்குரிய கோவையை எழுதுக.
(iii) 25°C வெப்பநிலையில் HX(aq) இன் 0.01 mol dm⁻³ கரைசல் ஒன்றின் pH ஐக் கணிக்க.
(iv) 25°C வெப்பநிலையில் 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கரைசல் ஒன்றின் 10.00 cm³ கனவளவு 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) கரைசலின் 25.00 cm³ உடன் சேர்க்கப்பட்டது.
I. பெறப்படும் கரைசலில் இருக்கும் இரசாயன இனங்களை எழுதுக.
II. இவ்வகைக் கரைசலுக்குப் பொதுவாக வழங்கும் பெயர் யாது?
III. இக்கரைசலின் pH ஐக் கணிப்பதற்கான கோவையை எழுதுக.
IV. இக்கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க (log 2=0.30, log 3=0.48, log 4=0.60).
V. pH ஆனது 4.00 ஆகவுள்ள ஒரு கரைசலைப் பெறுவதற்கு 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) இன் 100.00 cm³ உடன் கலப்பதற்குத் தேவைப்படும் 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கரைசலின் கனவளவைக் கணிக்க. (70 புள்ளிகள்)
(ஆ) 25°C இல் MgF₂(s) ஆனது நீரில் அரிதாய்க் கரைகின்றது (Ksp = 6.4×10⁻⁹ mol³ dm⁻⁹). ஓர் 0.20 mol dm⁻³ NaF(aq) கரைசலின் 500.00 cm³ இல் முற்றாகக் கரையும் MgF₂(s) இன் உயர்ந்தபட்சத் திணிவைக் கணிக்க. MgF₂(s) ஐச் சேர்க்கும்போது கரைசலின் கனவளவு மாறுவதில்லையெனக் கொள்க. (F=19, Mg=24) (30 புள்ளிகள்)
(ii) Ka = [H₃O⁺(aq)][X⁻(aq)] / [HX(aq)].
(iii) pKa=4 ⟹ Ka=1.0×10⁻⁴. ICE அட்டவணை: சமநிலையில் [HX]≈0.01−x, [H⁺]=[X⁻]=x.
Ka = x²/(0.01−x) ≈ x²/0.01 = 1.0×10⁻⁴ ⟹ x² = 1.0×10⁻⁶ ⟹ x = [H₃O⁺] = 1.0×10⁻³ mol dm⁻³.
pH = −log(1.0×10⁻³) = 3.
(iv) I. மூலக்கூறுகள்/அயன்கள்: HX(aq), H₃O⁺(aq), X⁻(aq), OH⁻(aq), Na⁺(aq), H₂O(l).
II. தாங்கற் கரைசல் (buffer solution).
III. pH = pKa + log([X⁻(aq)]/[HX(aq)]) (ஹென்டர்சன்-ஹேசல்பால்ச் சமன்பாடு).
IV. மோல்கள்: NaOH = 0.02×10×10⁻³ = 2×10⁻⁴ mol; HX ஆரம்பம் = 0.01×25×10⁻³ = 2.5×10⁻⁴ mol. NaOH முற்றாக வினைபுரிந்து X⁻ 2×10⁻⁴ mol உருவாகும்; மீதி HX = 0.5×10⁻⁴ mol.
pH = 4 + log[(2×10⁻⁴/35)/(0.5×10⁻⁴/35)] = 4 + log(4) = 4 + 0.60 = 4.60.
V. HX ஆரம்ப மோல்கள் = 0.01×100×10⁻³ = 1×10⁻³ mol. pH=4=pKa என்பது அரைச் சமவலுப் புள்ளியைக் குறிக்கும் — அப்புள்ளியில் [X⁻]=[HX], அதாவது சேர்க்கப்பட்ட NaOH மோல்கள் HX இன் ஆரம்ப மோல்களில் பாதி:
0.02×V×10⁻³ = ½×1×10⁻³ ⟹ V = 25 cm³. (இயற்கணிதமாகவும் உறுதிசெய்யப்பட்டது: (1.0−0.02V)=0.02V ⟹ V=25.)
(3(அ) = 70 புள்ளிகள்: (i)05+(ii)05+(iii)05+(iv)I:05+II:03+III:05+IV:05+V:04)
(ஆ) MgF₂(s) ⇌ Mg²⁺(aq) + 2F⁻(aq); Ksp = [Mg²⁺(aq)][F⁻(aq)]².
NaF முழுமையாக அயனாகி ஆரம்பத்தில் [F⁻]=0.20 mol dm⁻³ தருகின்றது (பொது-அயன் விளைவு). MgF₂ இன் கரைதிறன் s எனின், சமநிலையில் [Mg²⁺]=s, [F⁻]=(0.20+2s).
Ksp = 6.4×10⁻⁹ = s(0.20+2s)² ≈ s(0.20)² (s மிகச் சிறியது என்பதால்)
s = 6.4×10⁻⁹ / 0.04 = 1.6×10⁻⁷ mol dm⁻³.
500 cm³ இல் கரையக்கூடிய MgF₂ இன் மோல் எண்ணிக்கை = 1.6×10⁻⁷ × 0.500 = 8.0×10⁻⁸ mol.
M(MgF₂) = 24 + 2(19) = 62 g mol⁻¹.
உயர்ந்தபட்சத் திணிவு = 8.0×10⁻⁸ × 62 = 4.96×10⁻⁶ g (≈4.96 μg).
(3(ஆ) = 30 புள்ளிகள். 3 மொத்தம் = 100 புள்ளிகள்.)
(அ) N₂(g) இன் 1.0 mol உம் H₂(g) இன் 2.0 mol உம் முன்கூட்டியே வெற்றிடமாக்கப்பட்ட ஒரு 1.0 dm³ முடிய-விறைத்த கொள்கலத்தில் 450°C இல் கலந்துகொள்ளப்பட்டு, N₂(g)+3H₂(g)⇌2NH₃(g) சமநிலையை அடையவிடப்பட்டன. சமநிலையில் NH₃(g) இன் 1.0 mol காணப்படுகின்றது.
(i) 450°C இல் இச்சமநிலைத் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கத்தைக் கணிக்க (RT=6×10³ J mol⁻¹).
(ii) N₂(g), H₂(g), NH₃(g) இன் பகுதியமுக்கங்களைக் கணிக்க.
(iii) சமநிலை மாறிலி Kp ஐக் கணிக்க.
(iv) Kp ஐப் பயன்படுத்தி Kc ஐக் கணிக்க.
(v) Ar(g) இன் 1.0 mol சேர்க்கப்பட்டால் பகுதியமுக்கங்களிலும் Kp இலும் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் குறிப்பிடுக (கணிப்புகள் தேவையில்லை). (60 புள்ளிகள்)
(ஆ) N₂(g)+3H₂(g)⇌2NH₃(g); ΔH°=−90 kJ mol⁻¹, ΔS°=−200 J K⁻¹ mol⁻¹ (வெப்பநிலையுடன் மாறாதெனக் கொள்க).
(i) வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது NH₃(g) இன் சமநிலைச் செறிவு மீது ஏற்படும் விளைவை எதிர்வுகூறுக.
(ii) 27°C இலும் 527°C இலும் ΔG° ஐக் கணித்து உங்கள் எதிர்வுகூறுகையை உறுதிசெய்க.
(iii) 450°C இல் 2NH₃(g)⇌N₂(g)+3H₂(g) தாக்கத்தைக் கருதி: I. வெப்பநிலை அதிகரிக்கையில் [NH₃(g)]²/([N₂(g)][H₂(g)]³) இன் பெறுமானத்தின் மீதான விளைவை எதிர்வுகூறுக. II. வினையூக்கி இருக்கும்போதும் இல்லாதபோதும் சமநிலையை அடைய எடுக்கும் நேரத்தை விமர்சிக்க. III. மேலே II இற்கு விளக்கம் தருக. (60 புள்ளிகள்)
(இ) (i) தூய திரவத்தின் "சாதாரண கொதிநிலையை" வரையறுக்க. (ii) தூய CCl₄(l) இன் கொதிநிலையில் உள்ள சமநிலையை எழுதுக. (iii) ΔH°CCl₄(g)=−95, ΔH°CCl₄(l)=−128 kJ mol⁻¹; ΔS°CCl₄(g)=309, ΔS°CCl₄(l)=214 J K⁻¹ mol⁻¹ எனத் தரப்பட்டுள்ளது — CCl₄(l) இன் சாதாரண கொதிநிலையைக் கணிக்க. (30 புள்ளிகள்)
(i) PV=nRT ⟹ P=nRT/V = (2.0×6×10³)/(1.0×10⁻³ m³) = 1.20×10⁷ Pa.
(ii) Pi=xiP: P(N₂)=0.25×1.20×10⁷=3.0×10⁶ Pa; P(H₂)=3.0×10⁶ Pa; P(NH₃)=0.50×1.20×10⁷=6.0×10⁶ Pa.
(iii) Kp = P(NH₃)²/[P(N₂)P(H₂)³] = (6.0×10⁶)²/[(3.0×10⁶)(3.0×10⁶)³] = 4.40×10⁻¹³ Pa⁻².
(iv) Kp=Kc(RT)Δn, Δn=2−4=−2 ⟹ Kc=Kp(RT)² = 4.40×10⁻¹³×(6×10³)² ≈ 16 mol⁻² dm⁶ (=1.6×10⁻⁵ mol⁻² m⁶). (நேரடியாகவும் உறுதிசெய்யப்பட்டது: Kc=[NH₃]²/([N₂][H₂]³)=1.0²/(0.5×0.5³)=16 dm⁶mol⁻².)
(v) முடிய-விறைத்த கொள்கலம் (கனவளவு மாறாது) என்பதால், Ar(g) சேர்க்கை N₂,H₂,NH₃ இன் மோல்-எண்ணிக்கை அல்லது கனவளவை மாற்றாது — எனவே பகுதியமுக்கங்கள் மாறாது, Kp உம் மாறாது (அதே வெப்பநிலை).
(5(அ) = 60 புள்ளிகள்.)
(ஆ)(i) முன்னோக்கிய தாக்கம் புறவெப்பம் (ΔH°<0); வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது Le Chatelier படி பின்னோக்கிய (உள்வெப்ப) திசையில் சமநிலை நகரும் — NH₃(g) இன் செறிவு குறையும் என எதிர்வுகூறப்படுகின்றது.
(மாற்று விளக்கம்: வாயுப் பதார்த்தங்கள் குறைவதால் ΔS°<0; ΔG°=ΔH°−TΔS° இல் −TΔS° உயர்வெப்பநிலையில் மேலும் நேராகின்றது — எனவே ΔG° உயர்வெப்பநிலையில் குறைவான மறையாக/நேராக மாறும்.)
(ii) ΔG°=ΔH°−TΔS°. 300K இல்: ΔG°=−90−300×(−0.200)=−30 kJ mol⁻¹. 800K இல்: ΔG°=−90−800×(−0.200)=+70 kJ mol⁻¹. ΔG° −30 இலிருந்து +70 kJ mol⁻¹ ஆக நேராக மாறுகின்றது — உயர்வெப்பநிலையில் தாக்கம் குறைவாகவே சாதகமாகின்றது, எதிர்வுகூறுகை உறுதிசெய்யப்பட்டது.
(iii) I. தரப்பட்ட விகிதம் [NH₃]²/([N₂][H₂]³) என்பது (எழுதிய தாக்க திசையைப் பொருட்படுத்தாமல்) Kc(முன்னோக்கு) ஆகும் — இது அகவெப்பத் தாக்கத்திற்குரிய சமநிலை மாறிலி என்பதால் உயர்வெப்பநிலையில் இவ்விகிதம் குறைவடையும்.
II. வினையூக்கி இருக்கும்போது சமநிலையை அடைய எடுக்கும் நேரம் குறையும்; சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானம் மாறாது.
III. வினையூக்கி முன்னோக்கு, பின்னோக்கு இரு தாக்கங்களுக்கும் ஒரே அளவு குறைந்த செயற்படு ஆற்றலுடைய ஒரு மாற்றுப் பொறிமுறையை வழங்குகின்றது — இரு திசைத் தாக்க வீதங்களும் சமமாக அதிகரிக்கப்பட்டு, சமநிலை (முன்னோக்கு வீதம்=பின்னோக்கு வீதம்) விரைவாக அடையப்படுகின்றது, ஆனால் சமநிலை நிலை/மாறிலி மாறாது.
(5(ஆ) = 60 புள்ளிகள்.)
(இ)(i) சாதாரண கொதிநிலை என்பது 1 atm (100 kPa) அமுக்கத்தில் ஒரு தூய திரவமும் அதன் ஆவியும் சமநிலையில் இருக்கும் (அல்லது திரவம் கொதிக்கும்) வெப்பநிலையாகும்.
(ii) CCl₄(l) ⇌ CCl₄(g).
(iii) ΔH°vap=ΔH°(g)−ΔH°(l)=−95−(−128)=33 kJ mol⁻¹. ΔS°vap=309−214=95 J K⁻¹ mol⁻¹. கொதிநிலையில் ΔG°=0 ⟹ ΔH°=TbΔS° ⟹ Tb=ΔH°/ΔS°=33000/95=347 K (≈74°C).
(5(இ) = 30 புள்ளிகள். 5 மொத்தம் = 150 புள்ளிகள்.)
ஒரு சேர்வை XY₂Z₂(g) ஆனது 300 K இலும் கூடிய வெப்பநிலைகளுக்கு
வெப்பமாக்கப்படும்போது பின்வருமாறு கூட்டப்பிரிகையடைகின்றது:
XY₂Z₂(g) ⇌ XY₂(g) + Z₂(g). XY₂Z₂(g) இன் 7.5 g ஆன மாதிரி ஒன்று
ஒரு வெற்றிடமாக்கப்பட்ட 1.00 dm³ விறைத்த மூடிய கொள்கலத்தில்
வைக்கப்பட்டு வெப்பநிலை 480 K இற்கு உயர்த்தப்பட்டது. XY₂Z₂(g)
இன் மூலரத் திணிவு 150 g mol⁻¹ ஆகும். 480 K இல் RT இன்
அண்ணளவுப் பெறுமானமாக 4000 J mol⁻¹ ஐப் பயன்படுத்துக. எல்லா
வாயுக்களுக்கும் இலட்சிய வாயுவின் நடத்தையைக் கருதுக.
(i) கூட்டப்பிரிகைக்கு முன்னர் கொள்கலத்தில் உள்ள
XY₂Z₂(g) மூல்களின் எண்ணிக்கையைக் கணிக்க.
(ii) மேற்குறித்த தொகுதி 480 K இல் சமநிலையை
அடையும்போது கொள்கலத்தில் உள்ள மூல்களின் மொத்த எண்ணிக்கை
7.5×10⁻² mol எனக் காணப்பட்டது. 480 K இல் சமநிலைக் கலவையில்
உள்ள XY₂Z₂(g), XY₂(g), Z₂(g) ஆகியவற்றின் மூல்களின்
எண்ணிக்கையைக் கணிக்க.
(iii) 480 K இல் மேற்குறித்த தாக்கத்திற்கான சமநிலை
மாறிலி Kc ஐக் கணிக்க.
(iv) 480 K இல் சமநிலைக்கு Kp ஐக் கணிக்க.
(ii) x = சிதைவடைந்த மூல்கள். ஆரம்பம்: XY₂Z₂=0.05, XY₂=0, Z₂=0. சமநிலையில்: XY₂Z₂=0.05−x, XY₂=x, Z₂=x mol. மொத்தம் = 0.05+x = 7.5×10⁻² ⟹ x = 2.5×10⁻² mol.
n(XY₂Z₂) = 0.05−0.025 = 2.5×10⁻² mol; n(XY₂) = n(Z₂) = 2.5×10⁻² mol.
(iii) Kc = [XY₂][Z₂]/[XY₂Z₂] — 1.00 dm³ கொள்கலம் என்பதால் செறிவு = மூல் எண்ணிக்கை (mol dm⁻³):
Kc = (2.5×10⁻²×2.5×10⁻²)/2.5×10⁻² = 2.5×10⁻² mol dm⁻³.
(iv) Kp = Kc(RT)Δn, Δn = (1+1)−1 = +1. Kc ஐ SI அலகுகளுக்கு (mol m⁻³) மாற்றியமைத்தல்: 2.5×10⁻² mol dm⁻³ = 25 mol m⁻³ (1 dm³=10⁻³ m³ என்பதால் ×1000).
Kp = 25 mol m⁻³ × 4000 J mol⁻¹ = 100,000 Pa = 1.0×10⁵ Pa.
(மாற்றுவழி: மொத்த அமுக்கம் P=nRT/V — சமநிலையில் மொத்த மூல்கள்=7.5×10⁻² mol, Pமொத்தம்=7.5×10⁻²×4000/10⁻³=3.0×10⁵ Pa; ஒவ்வொரு வாயுவும் சம மூல்பின்னம் (1/3) கொண்டிருப்பதால் ஒவ்வொரு பகுதியமுக்கமும் 1.0×10⁵ Pa — இதே விடையைத் தரும்.)
A+B⇌2C+D (இரு திசைகளிலும் முதன்மையான தாக்கங்களாகும்) எனும் தாக்கம் 25°C இல் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் 0.10 mol A ஐயும் 0.10 mol B ஐயும் காய்ச்சி வடித்த நீரில் கரைப்பதன் மூலம் (மொத்தக் கனவளவு 100.00 cm³) தாக்கக் கலவை தயாரிக்கப்பட்டது. இக்கரைசலில் A இன் செறிவு நேரத்துடன் மாறல் வரைபில் காட்டப்பட்டுள்ளது (தொடக்கம் 1.0 mol dm⁻³, 4.0 நிமிடத்தில் 0.75 mol dm⁻³ அடைந்து பின்னர் அளவளவாகின்றது).
(i) தாக்கத்தின் முதல் 4.0 நிமிடத்தில் தாக்கமடைந்த A இன் அளவை (மூலில்) கணிக்க.
(ii) 4.0 நிமிடங்களின் பின் முன்முகத்தாக்கத்தின் வீதம், பிற்தாக்கத்தின் வீதத்திலும் குறைவானதா? உமது விடையை விளக்குக.
(iii) முன்முகத்தாக்கத்தின் வீத மாறிலி (kforward) 18.57 mol⁻¹ dm³ min⁻¹ எனத் தரப்பட்டுள்ளதாயின், முன்முகத்தாக்கத்தின் தொடக்க வீதத்தைக் கணிக்க.
(iv) சமநிலையில் C இனதும் D இனதும் செறிவுகளைக் கணிக்க.
(v) மேற்குறித்த தாக்கத்தின் சமநிலை மாறிலி KC இற்கு உரிய கோவையை எழுதி, அதன் பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(vi) பிற்தாக்கத்திற்கான வீத மாறிலியின் (kreverse) பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(vii) சமநிலையை அடைந்த பின்னர் கரைசலின் கனவளவானது 100.00 cm³ காய்ச்சி வடித்த நீரைச் சேர்ப்பதன் மூலம் இரு மடங்காக்கப்பட்டது. கரைசலின் கனவளவு இரு மடங்காக்கப்பட்ட உடனேயே தேறிய தாக்கத்தின் திசையை பொருத்தமான கணிப்பீட்டின் மூலம் எதிர்வுகூறுக.
(viii) மேற்குறித்த பரிசோதனையானது 25°C இலும் குறைந்த வெப்பநிலையில் நிறைவேற்றப்பட்டதாகக் கருதுக. பிற்தாக்கத்தின் வீதத்தை இது எவ்வாறு பாதிக்கும்? உமது விடையைக் காரணங்கள் தந்து விளக்குக.
(ii) இல்லை. 4.0 நிமிடத்தின் பின்னர் முன்/பிற்தாக்க வீதங்கள் சமமாக வருகின்றன -- தாக்கம் சமநிலையை அடைகின்றது.
(iii) Rf=k[A][B] = 18.57 mol⁻¹dm³min⁻¹×1.0 mol dm⁻³×1.0 mol dm⁻³ = 18.57 mol dm⁻³min⁻¹.
(iv) [C] = 2×0.025 mol/(100.00×10⁻³ dm³) = 0.50 mol dm⁻³. [D] = 0.025 mol/(100.00×10⁻³ dm³) = 0.25 mol dm⁻³.
(v) KC = [C]²[D]/([A][B]) = (0.5)²(0.25)/((0.75)(0.75)) = 1.11×10⁻¹ mol dm⁻³.
(vi) K=kf/kr ⟹ kr = 18.57/(1.11×10⁻¹) = 1.67×10² mol⁻²dm⁶min⁻¹.
(vii) கனவளவு இரு மடங்காகும்போது புதிய செறிவுகள்: [A]=0.75/2, [B]=0.75/2, [C]=0.5/2, [D]=0.25/2 mol dm⁻³.
Rf=18.57×(0.75/2)² = 2.61 mol dm⁻³min⁻¹. Rr=1.67×10²×(0.5/2)²×(0.25/2) = 1.30 mol dm⁻³min⁻¹. Rf>Rr ⟹ முன்திசையில் தேறிய தாக்கம்.
மாற்றுவிடை: Q = (0.5/2)²(0.25/2)/((0.75/2)(0.75/2)) = 0.056 mol dm⁻³. Q<K(=1.11×10⁻¹) ⟹ முன்திசையில் தாக்கம் நிகழும் -- இரு முறைகளும் ஒரே முடிவைத் தருகின்றன.
(viii) பிற்தாக்கத்தின் வீதம் குறையும் -- ஏனெனில் ஏவற் சக்தி தடையை மேவியபோதுமான சக்தி கொண்ட மூலக்கூறுகளின் பின்னம் குறையும் (குறைந்த வெப்பநிலையில் மோதுகை ஆற்றல் விநியோகம் சாயும்), எனவே மோதுகை வீதம் குறையும்.
(a) X, Y ஆகியன ஒரு நல்லியல்பு (ideal) கரைசலை உருவாக்கும் இரு ஆவியாகும் திரவங்கள். 1.0×10⁵ Pa அழுத்தத்தில், X,Y கொண்ட ஒரு தொகுதியின் வெப்பநிலை-அமைப்பு பேஸ் வரைபடம் தரப்பட்டுள்ளது (100% X இல் 60°C இலிருந்து 0% X இல் 120°C வரை இரு வளைவுகள்).
(i) P (திரவ அவத்தை மாத்திரம்), Q (ஆவி அவத்தை மாத்திரம்), R (திரவ+ஆவி சமநிலை) ஆகிய பிரதேசங்களைக் குறிக்க.
(ii) தூய X, தூய Y இனதும் கொதிநிலைகளைத் தருக.
(iii) 40 mol% X கொண்ட ஒரு திரவக் கலவை கொதிக்கத் தொடங்கும் வெப்பநிலை யாது?
(iv) 60 mol% X கொண்ட ஒரு கலவை முற்றாக ஆவி நிலைக்கு மாறும் இழிவு வெப்பநிலை யாது?
(v) 100°C வெப்பநிலையில் X இன் நிரம்பலாவியமுக்கத்தைக் கணிக்க.
(vi) தனி பரிசோதனையில், விறைப்பான மூடிய கொள்கலத்தில் X,Y கலவை T வெப்பநிலையில் சமநிலையடைந்தது; திரவ அவத்தையில் X 0.10 mol, Y 0.10 mol; இவ்வெப்பநிலையில் X,Y இன் நிரம்பலாவியமுக்கங்கள் முறையே 4.0×10⁵ Pa, 2.0×10⁵ Pa. றாவூல்ட் விதியைப் பயன்படுத்தி X,Y இன் பகுதியமுக்கங்களைக் கணிக்க.
(b) அசற்றிக் அமிலக் கரைசல் Z இன் செறிவு, நீர்க் NaOH உடன் தரப்படுத்தலால் துணியப்பட்டது (12.50 cm³ Z க்கு 0.050 mol dm⁻³ NaOH 25.00 cm³ தேவை). (i) Z இல் அசற்றிக் அமிலச் செறிவைக் கணிக்க. (ii) Z இன் pH ஐக் கணிக்க (Ka=1.80×10⁻⁵ mol dm⁻³). (iii) 100.00 cm³ Z இற்கு 0.200 g திண்ம NaOH சேர்க்கும்போது கிடைக்கும் கரைசலின் pH ஐக் கணிக்க (Na=23,O=16,H=1). (iv) (iii) இல் கிடைத்த கரைசல் ஓர் இடையகக் கரைசலாக நடந்துகொள்ளுமா? விளக்குக. (v) தனி பரிசோதனையில், 100.00 cm³ Z இற்கு 0.800 g திண்ம NaOH கரைக்கப்பட்டது. இக்கரைசல் ஓர் இடையகக் கரைசலாக நடந்துகொள்ளுமா? பொருத்தமான கணிப்பீட்டைப் பயன்படுத்தி விளக்குக (கனவளவு/வெப்பநிலை மாற்றமின்றி எனக் கொள்க).
(ii) X=60°C, Y=120°C (வரைபடத்தின் 100%X, 0%X முனைகள்).
(iii) 80°C (கீழ் "பப்பிள்-பொயிண்ட்" வளைவில் 40%X இற்குரிய வெப்பநிலை).
(iv) 100°C (மேல் "டியூ-பொயிண்ட்" வளைவில் 60%X இற்குரிய வெப்பநிலை).
(v) PXg=PX⁰xXl (றாவூல்ட் விதி) மற்றும் PXg=PtotalxXg (Dalton விதி) ⟹ PX⁰=PtotalxXg/xXl. வரைபடத்தில் 100°C இல்: மேல் வளைவு (ஆவி, xXg)=60%, கீழ் வளைவு (திரவம், xXl)=15%. PX⁰=(1×10⁵ Pa×60)/15=4.0×10⁵ Pa.
(vi) xX=xY=0.5 (சமமான மூல்கள்). PX=0.5×4.0×10⁵=2.0×10⁵ Pa. PY=0.5×2.0×10⁵=1.0×10⁵ Pa.
(b)(i) மூல்கள் NaOH = 0.050×25.00/1000 = 1.25×10⁻³ mol = மூல்கள் CH₃COOH. [CH₃COOH]=1.25×10⁻³/(12.50/1000)=0.10 mol dm⁻³.
(ii) [H⁺]=√(Ka·C)=√(1.80×10⁻⁵×0.10)=1.34×10⁻³ mol dm⁻³. pH=2.87.
(iii) 100 cm³ Z இல் CH₃COOH=0.10×0.100=1.0×10⁻² mol. சேர்க்கப்பட்ட NaOH=0.200/40=5.0×10⁻³ mol (எல்லைவரையறு வினைபடி). தாக்கத்திற்குப் பின்: மீதமுள்ள CH₃COOH=1.0×10⁻²−5.0×10⁻³=5.0×10⁻³ mol; உருவான CH₃COONa=5.0×10⁻³ mol -- ஓர் இடையகக் கரைசல் (buffer), [CH₃COOH]=[CH₃COO⁻]=0.05 mol dm⁻³ (சமம்).
[H⁺]=Ka×[அமிலம்]/[உப்பு]=1.80×10⁻⁵×0.05/0.05=1.80×10⁻⁵ mol dm⁻³ (Ka இற்குச் சமம், ஏனெனில் [அமிலம்]=[உப்பு]). pH=4.74 (=pKa, classic இடையகப் புள்ளி).
(iv) ஆம், இடையகக் கரைசலே -- (iii) இன் கரைசல் ஒரு பலவீன அமிலத்தையும் (CH₃COOH மீதம்) அதன் இணை கார உப்பையும் (CH₃COONa) ஒப்பிடத்தக்க அளவுகளில் கொண்டிருக்கிறது.
(v) 100 cm³ Z இல் CH₃COOH=0.01 mol. சேர்க்கப்பட்ட NaOH=0.800/40=0.02 mol. NaOH (0.02 mol) CH₃COOH (0.01 mol) இலும் அதிகம் -- எனவே CH₃COOH முழுவதுமாகத் தாக்கமடைந்து நடுநிலையாகும் (0.01 mol CH₃COONa உருவாகும்), மேலும் 0.01 mol NaOH மிகையாக மீதமிருக்கும். கரைசல் CH₃COOH ஐக் கொண்டிருக்காது (முற்றாகத் தாக்கம் புரிந்திருக்கும்) -- இடையகத்திற்குத் தேவையான பலவீன அமிலம்+இணை கார உப்பு இணை இல்லாததால், கரைசல் ஓர் இடையகக் கரைசலாக செயற்படாது.
நீர் ஊடகத்தில் நடைபெறும் aA(aq)⇌bB(aq)+cC(aq) எனும் மீளும் தாக்கத்தைக் கருதுக. முன், பின் படிமுறைகள் இரண்டையும் முதன்மைத் தாக்கங்கள் எனக் கருதி முன்தாக்க வீதம் (R₁), பிற்தாக்க வீதம் (R₂) ஆகியவற்றுக்கான கோவைகளை எழுதுக. முன்தாக்கத்தினதும் பிற்தாக்கத்தினதும் வீத மாறிலிகள் முறையே k₁,k₂ ஆகும்.
(i) R₁, R₂ கோவைகளை எழுதுக. (ii) சமநிலையில் R₁ இற்கும் R₂ இற்குமிடையிலான தொடர்பை எழுதுக. (iii) சமநிலை மாறிலி KC இற்கான கோவையை எழுதி, அத்துடன் KC, k₁, k₂ ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தொடர்புடைமையையும் தருக. (iv) மாறா வெப்பநிலையில் நிகழ்த்தப்பட்ட 3 பரிசோதனைகளில் A,B,C வெவ்வேறு அளவுகளில் கலக்கப்பட்டு சமநிலை அடையவிடப்பட்டது, பின்வரும் தரவுகள் பெறப்பட்டன:
பரிசோதனை 1: [A]=1.0×10⁻¹, [B]=1.0×10⁻², [C]=1.0×10⁻³.
பரிசோதனை 2: [A]=1.0×10⁻², [B]=1.0×10⁻³, [C]=1.0×10⁻³.
பரிசோதனை 3: [A]=1.0×10⁻², [B]=1.0×10⁻², [C]=1.0×10⁻⁵.
I. மேலுள்ள KC கோவையில் 1,2,3 பரிசோதனைகளின் செறிவுகளைப் பிரதியிட்டு மூன்று தொடர்புடைமைகளைப் பெறுக. II. இத்தொடர்புடைமைகளைப் பயன்படுத்தி a=b=2c என நிறுவுக. III. மிகச்சிறிய முழுவெண்களைப் பயன்படுத்தி KC இன் பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(ii) சமநிலையில், R₁=R₂.
(iii) KC=[B(aq)]b[C(aq)]c/[A(aq)]a. R₁=R₂ ஆல்: k₁[A]a=k₂[B]b[C]c ⟹ KC=k₁/k₂.
(iv) I. ஒவ்வொரு பரிசோதனைக்கும் KC=[B]b[C]c/[A]a என பிரதியிட்டு மூன்று தொடர்புடைமைகள் பெறப்படும் (ஒவ்வொன்றும் KC இற்குச் சமன்).
II. Log எடுத்து ஜோடி-ஜோடியாக ஒப்பிட்டால் (பரி.1/பரி.2, பரி.2/பரி.3): −2b−3c+a = −3b−3c+2a ⟹ a=b; மற்றும் −3b−3c+2a = −2b−5c+2a ⟹ b=2c. எனவே a=b=2c நிறுவப்பட்டது.
III. மிகச்சிறிய முழுவெண்கள்: a=2, b=2, c=1. பரிசோதனை 1 இன் தரவைப் பயன்படுத்தி:
KC = (1.0×10⁻²)²(1.0×10⁻³)¹/(1.0×10⁻¹)² = (1.0×10⁻⁴×1.0×10⁻³)/(1.0×10⁻²) = 1.0×10⁻⁵ mol dm⁻³ (பரிசோதனை 2,3 தரவுகளாலும் சரிபார்க்கப்பட்டு அதே பெறுமானமே கிடைக்கும்).
(Q6(b) -- P⇌Q+R வீத/சமநிலை சக்தி வரிபடப் பிரச்சினை -- unit-11 இல் "Structured" எனத் தொடர்கின்றது.)
(a) நீர் (A) இற்கும் ஒரு சேதனக் கரைப்பான் (B) இற்குமிடையே அயடீன் (I₂) இன் பங்கீட்டைத் துணிவதற்காக ஒரு பரிசோதனை நடாத்தப்பட்டது. n மூல் I₂ ஐக் கொண்ட 20.00 cm³ B ஆனது 20.00 cm³ A உடன் கலக்கப்பட்டு அறை வெப்பநிலையில் சமநிலை அடையவிடப்பட்டது. அவத்தை A யிலிருந்து 5.00 cm³ மாதிரி எடுக்கப்பட்டு 0.005 mol dm⁻³ Na₂S₂O₃ கரைசலுடன் நியமிக்கப்பட்டு (22.00 cm³ தேவைப்பட்டது) அவத்தை A யில் I₂ இன் செறிவு துணியப்பட்டது. அவத்தை B யில் உள்ள I₂ இன் செறிவு 0.040 mol dm⁻³ எனத் துணியப்பட்டது.
(i) Na₂S₂O₃ இற்கும் I₂ இற்குமிடையிலான சமன்படுத்திய இரசாயனச் சமன்பாட்டை எழுதுக. (ii) அவத்தை A யில் I₂ இன் செறிவைக் கணிக்க. (iii) பங்கீட்டுக் குணகம் KD=[I₂]B/[I₂]A ஐக் கணிக்க. (iv) A,B இரு அவத்தைகளிலும் உள்ள I₂ மூல்களின் மொத்த எண்ணிக்கையைக் கணிக்க.
(b) அவத்தை A உடன் I⁻ அயன்களைச் சேர்த்து, மேற்குறித்த பரிசோதனையை அதே நிலைமைகளின் கீழ் மறுபடியும் செய்யப்பட்டது. அவத்தை A யில் 5.00 cm³ மாதிரியில் உள்ள I₂ ஐ நியமிப்பதற்குத் தேவையான 0.005 mol dm⁻³ Na₂S₂O₃ கரைசலின் கனவளவு 41.00 cm³ ஆகும். இதன்போது அவத்தை B யில் உள்ள I₂ இன் செறிவு 0.030 mol dm⁻³ எனத் துணியப்பட்டது.
(i) A,B இடையேயான I₂ இன் பரம்பலுக்கான பங்கீட்டுக் குணகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அவத்தை A இல் இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படும் I₂ இன் அளவை (மூல்கள்) கணிக்க. (ii) மேற்குறித்த நியமிப்பின்போது Na₂S₂O₃ உடன் தாக்கமுறியும் I₂ இன் அளவைக் (மூல்கள்) கணிக்க. (iii) மேலே (i),(ii) இலும் பெற்றுக்கொண்ட விடைகள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபடுவது ஏன் என அவத்தை A இல் உள்ள வேறுபட்ட அயனீ இனங்களைக் கருதுவதன் மூலம் விளக்குக.
(c) X,Y ஆகிய திரவங்கள் இரவோல்ற்றின் விதியைப் பின்பற்றும் ஓர் இலட்சியக் கரைசலை ஆக்குகின்றன. ஒரு வெறுமையாக்கப்பட்ட விறைத்த பாத்திரத்தில் ஆரம்பத்தில் திரவம் X மாத்திரம் உட்செலுத்தப்பட்டது. தொகுதி 400 K இல் சமநிலை அடைய விடப்பட்டது; பாத்திரத்தின் அமுக்கம் 3.00×10⁴ Pa (=X இன் நிரம்பலாவி அமுக்கம், 400K இல்); ஆவி அவத்தையின் கனவளவு 4.157 dm³. பின்னர் திரவம் Y சேர்க்கப்பட்டு, திரவ அவத்தையில் X:Y மூல் விகிதம் 1:3 ஆக (400K இலேயே) மீண்டும் சமநிலை அடையவிடப்பட்டது; பாத்திரத்தின் அமுக்கம் 5.00×10⁴ Pa.
(i) 400K இல் X இன் நிரம்பலாவி அமுக்கத்தைத் தருக. (ii) சமநிலையில் திரவ அவத்தையில் X,Y இன் மூல் பின்னங்களைக் கணிக்க. (iii) சமநிலையில் X இன் பகுதி அமுக்கத்தைக் கணிக்க. (iv) சமநிலையில் Y இன் பகுதி அமுக்கத்தைக் கணிக்க. (v) Y இன் நிரம்பலாவி அமுக்கத்தைக் கணிக்க. (vi) ஆவி அவத்தையில் உள்ள X,Y இன் மூல்களைக் கணிக்க. (vii) X,Y கலவையைப் பகுதிப்படக் காய்ச்சி வடித்தலுக்கு உட்படுத்தும்போது எந்தச் சேர்வை முதலில் வடிக்கப்படும் என்பதைக் காரணத்துடன் தருக.
(ii) [I₂]A = (22.00×0.005)/(2×5.0) = 0.011 mol dm⁻³.
(iii) KD = [I₂]B/[I₂]A = 0.04/0.011 = 3.64.
(iv) மொத்த I₂ மூல்கள் = (0.04×20.0×10⁻³)+(0.011×20.0×10⁻³) = 1.02×10⁻³ mol.
(b)(i) [I₂]A (எதிர்பார்க்கப்படும்) = [I₂]B/KD = 0.030/3.64 = 8.242×10⁻³ mol dm⁻³; n(I₂) = 8.242×10⁻³×5.00×10⁻³ = 4.121×10⁻⁵ mol.
(ii) Na₂S₂O₃ உடன் உண்மையில் தாக்கமுறிய I₂ = 0.005×41.00×10⁻³×0.5 = 1.025×10⁻⁴ mol (எதிர்பார்த்ததை விட அதிகம்).
(iii) I⁻ அயன்கள் அவத்தை A இற்குச் சேர்க்கப்படும்போது, I⁻ ஆனது I₂ உடன் இணைந்து I₃⁻ ஐ உருவாக்குகிறது. Na₂S₂O₃ இனால் நியமிக்கப்படும்போது, I₃⁻ இலிருந்து I₂ விடுவிக்கப்பட்டு தாக்கமடைகிறது -- ஆகவே (ii) இல் காணப்பட்ட "மொத்த I₂-சமான" அளவு (b)(i) இன் "தூய I₂ மாத்திரம்" கணிப்பை விடப் பெரியதாக உள்ளது.
(c)(i) 400K இல் X இன் நிரம்பலாவி அமுக்கம் = 3.00×10⁴ Pa.
(ii) திரவ அவத்தையில் X இன் மூல் பின்னம் = 1/(1+3) = 0.25; Y இன் மூல் பின்னம் = 3/(1+3) = 0.75.
(iii) PX = P°XxX = 0.25×3.0×10⁴ = 7.5×10³ Pa.
(iv) PY = Ptotal−PX = 5.0×10⁴−7.5×10³ = 4.25×10⁴ Pa.
(v) P°Y = PY/xY = 4.25×10⁴/0.75 = 5.67×10⁴ Pa.
(vi) nX=PXV/RT=(7.5×10³×4.157×10⁻³)/(8.314×400)=9.38×10⁻³ mol. nY=(4.25×10⁴×4.157×10⁻³)/(8.314×400)=5.31×10⁻² mol.
(vii) சேர்வை Y முதலில் வடிக்கப்படும் -- Y கூடிய நிரம்பலாவி அமுக்கத்தைக் (P°Y=5.67×10⁴>P°X=3.00×10⁴) கொண்டுள்ளது, ஆகவே அதிக ஆவியாகும் தன்மையுடையது -- பகுதிப்படக் காய்ச்சி வடித்தலின்போது முதலில் ஆவியாகி வெளியேறும்.
மெதைலமீன், CH₃NH₂ ஒரு கலவீன காரம். CH₃NH₂(aq) + H₂O(l) ⇌ CH₃NH₃⁺(aq) + OH⁻(aq).
(i) மெதைலமீனின் K_b க்கான கோவையை எழுதுக. (ii) 25°C இல், 0.20 mol dm⁻³ மெதைலமீன் நீர்க்கரைசலின் pH பெறுமானம் 11.00. K_b ஐக் கணிக்க. (iii) மேலேயுள்ள கரைசலின் 25.00 cm³ கனவளவு 0.20 mol dm⁻³ HCl உடன் 25°C இல் தரப்படுத்தப்பட்டது. சமவலுப் புள்ளியில் கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க. (K_w=1.0×10⁻¹⁴ mol²dm⁻⁶ 25°C இல்.)
(ii) pH=11 ⟹ pOH=3 ⟹ [OH⁻(aq)]=[CH₃NH₃⁺(aq)]=1.0×10⁻³ mol dm⁻³.
K_b = (1.0×10⁻³)(1.0×10⁻³)/0.20 = 5.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
(iii) CH₃NH₂(aq)+HCl(aq)⇌CH₃NH₃Cl(aq) (அல்லது CH₃NH₃⁺(aq)); மூலப்பொருள் விகிதம் CH₃NH₂:HCl = 1:1 -- சமவலுப்புள்ளி கனவளவு = 25.00 cm³.
சமவலுப்புள்ளியில் [CH₃NH₃⁺(aq)] = (0.2 mol dm⁻³ × 25×10⁻³ dm³)/(50×10⁻³ dm³) = 0.10 mol dm⁻³.
சமவலுப்புள்ளியில் CH₃NH₃⁺(aq) ⇌ CH₃NH₂(aq)+H⁺(aq) (A) சமநிலையே pH ஐ தீர்மானிக்கின்றது.
K_a = K_w/K_b = (1.0×10⁻¹⁴)/(5.0×10⁻⁶) = 2.0×10⁻⁹ mol dm⁻³.
K_a = x²/(0.10−x) ≈ x²/0.10 (x<<0.10 எனக் கொள்ளலாம்) ⟹ x² = 2.0×10⁻¹⁰ ⟹ x = [H⁺] = 1.41×10⁻⁵ mol dm⁻³.
∴ pH = −log(1.41×10⁻⁵) = 4.85.
ஓர் ஆய்வில், வரையறுக்கப்பட்ட கனவளவு 1.00 mol dm⁻³ HNO₃ ஒரு MX(s) வீழ்படிவுடன் சேர்க்கப்பட்டு, 25°C இல் தொகுதி சமநிலையை அடைய அனுமதிக்கப்பட்டது. இது வீழ்படிவின் பகுதிக் கரைவுக்கு வழிவகுத்து தெளிந்த கரைசலொன்றைத் தந்தது. உருவாகும் HX(aq) மென்மையான கலவீன அமிலமாகச் செயல்படுகின்றது.
(i) மேற்குறித்த கரைசலில் இருக்கும் சமநிலைகளுக்கான இரசாயனத் தாக்கங்களை எழுதுக. (ii) HX(aq) இன் சுட்டப்பிரிகை புறக்கணிக்கத்தக்கது எனக் கொண்டு கரைசலிலுள்ள [X⁻(aq)] ஐக் கணிக்க. (25°C இல் MX இன் கரைதிறல் பெருக்கம், K_sp(MX)=3.6×10⁻⁷ mol²dm⁻⁶.) (iii) 25°C இல் நிரம்பிய MX நீர்க்கரைசலொன்றிலுள்ள [X⁻(aq)] ஆனது மேலே (b)(ii) இல் பெறப்பட்ட பெறுமானத்திற்குச் சமானதா, குறைவானதா அல்லது அதிகமானதா எனக் காரணத்துடன் விளக்குக.
(ii) மொத்த வினை: MX(s) + HNO₃(aq) → M⁺(aq) + NO₃⁻(aq) + HX(aq) (HX சுட்டப்பிரியாததால், சேர்க்கப்பட்ட H⁺ கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக HX ஆக மாறுகின்றது).
எனவே [M⁺(aq)] = சேர்க்கப்பட்ட HNO₃ இன் செறிவு = 1.0 mol dm⁻³.
K_sp(MX) = [M⁺(aq)][X⁻(aq)] ⟹ [X⁻(aq)] = K_sp/[M⁺] = (3.6×10⁻⁷)/(1.0) = 3.6×10⁻⁷ mol dm⁻³.
(iii) நிரம்பிய கரைசலில் (HNO₃ சேர்க்கப்படாத நிலையில்) [M⁺(aq)]=[X⁻(aq)] (1:1 வகைப்படி) -- K_sp=[X⁻]² ⟹ [X⁻(aq)] = √K_sp = √(3.6×10⁻⁷) = 6.0×10⁻⁴ mol dm⁻³.
இது (b)(ii) இல் பெற்ற பெறுமானத்தை (3.6×10⁻⁷) விட மிக அதிகம் -- ஏனெனில் (b)(ii) இல் சேர்க்கப்பட்ட H⁺ பெரும்பாலான X⁻ ஐ HX ஆக மாற்றி (Le Chatelier மூலம்) சுதந்திர [X⁻] ஐ மிகக் குறைத்துவிட்டது, ஆனால் நிரம்பிய கரைசலில் அத்தகைய அடக்கம் இல்லை.
2NaHCO₃(s) ⇌ Na₂CO₃(s) + CO₂(g) + H₂O(g) வினை 100°C ஐ விட உயர்வான வெப்பநிலைக்கு NaHCO₃(s) வெப்பமாக்கப்படும்போது நிகழ்கின்றது. 5.00 dm³ காலியாக்கப்பட்ட விறைப்பான பாத்திரத்தில் NaHCO₃(s) மாதிரி வைக்கப்பட்டு 328°C இற்கு வெப்பமாக்கப்பட்டது. சமநிலை அடையப்பட்ட பின் சிறிதளவு NaHCO₃(s) இன்னும் மீதமிருந்தது. பாத்திரத்தின் அமுக்கம் 1.0×10⁶ Pa எனக் காணப்பட்டது. திண்மங்களின் கனவளவு புறக்கணிக்கத்தக்கது எனக் கொள்க. 328°C இல் RT=5000 J mol⁻¹.
(i) 328°C இல் சமநிலை அடையும்போது பாத்திரத்திலுள்ள H₂O(g) இன் மூல்களின் எண்ணிக்கையைக் கணிக்க. (ii) மேலுள்ள சமநிலைக்கான Kp ஐயும், அதனூடாக Kc ஐயும் கணிக்க. (iii) மேலே விவரிக்கப்பட்ட கொள்கலத்தில் 328°C இல் கூடுதலான CO₂(g) சேர்க்கப்பட்டது. மீண்டும் சமநிலையை அடைந்தபோது CO₂(g) இன் பகுதியமுக்கம் H₂O(g) இன் பகுதியமுக்கத்தை விட நான்கு (4) மடங்காக இருந்தது. இந்நிலையின்கீழ் CO₂(g), H₂O(g) என்பவற்றின் பகுதியமுக்கங்களைக் கணிக்க.
தொகுதி CO₂(g), H₂O(g) மாத்திரம் கொண்டுள்ளது; சமன்பாட்டின் விகிதத்தில் இருந்து n(H₂O)=n(CO₂) ⟹ n(H₂O(g)) = 0.50 mol.
(ii) P_total = P_H2O + P_CO2 = 1.0×10⁶ Pa; P_H2O=P_CO2 ⟹ P_H2O=P_CO2=5.0×10⁵ Pa.
Kp = P_H2O × P_CO2 = (5.0×10⁵)² = 2.5×10¹¹ Pa².
Kp=Kc(RT)^Δn, Δn=2−0=2 ⟹ Kc = Kp/(RT)² = 2.5×10¹¹/(5000)² = 1.0×10⁻² mol²dm⁻⁶ (=1.0×10⁴ mol²m⁻⁶).
(iii) P_H2O=x Pa ⟹ P_CO2=4x Pa. வெப்பநிலை மாறாததால் Kp மாறாது: Kp = x(4x) = 4x² = 2.5×10¹¹ Pa².
x² = 6.25×10¹⁰ ⟹ x = 2.5×10⁵ Pa.
∴ P_H2O(g) = 2.5×10⁵ Pa, P_CO2(g) = 1.0×10⁶ Pa.
X, Y ஆகிய திரவங்களின் கலவை இலட்சிய நடத்தையைக் காட்டுகின்றது. ஒரு மாறா வெப்பநிலையில் ஓர் விறைப்பான பாத்திரத்தில் ஆவி அவத்தையுடன் சமநிலையில் உள்ள திரவ அவத்தை 1.2 மூல் X உம் 2.8 மூல் Y உம் கொண்டிருக்கும்போது, மொத்த ஆவியமுக்கம் 3.4×10⁴ Pa. அதே வெப்பநிலையில், திரவ அவத்தை 1.2 மூல் X உம் 4.8 மூல் Y உம் கொண்டிருக்கும்போது மொத்த ஆவியமுக்கம் 3.6×10⁴ Pa. இவ்வெப்பநிலையில் X, Y இன் நிரம்பல் ஆவியமுக்கங்களைக் கணிக்க.
முதலாவது நிபந்தனை: x_X = 1.2/(1.2+2.8) = 0.3, x_Y = 0.7.
இரண்டாவது நிபந்தனை: x_X = 1.2/(1.2+4.8) = 0.2, x_Y = 0.8.
இரு சமன்பாடுகள்:
3.4×10⁴ Pa = 0.3P_X° + 0.7P_Y° ... (1)
3.6×10⁴ Pa = 0.2P_X° + 0.8P_Y° ... (2)
தீர்வுசெய்தல்: P_X° = 2.0×10⁴ Pa, P_Y° = 4.0×10⁴ Pa.
106. 🟢 2016/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
25°C இல், MnS(s) இன் கரைதிறல் பெருக்கம் K_sp=5.0×10⁻¹⁵ mol²dm⁻⁶. H₂S(aq) இற்கான அமிலப் பிரிகை மாறிலிகள் K₁=1.0×10⁻⁷ mol dm⁻³, K₂=1.0×10⁻¹³ mol dm⁻³. MnS(s)+2H⁺(aq)⇌Mn²⁺(aq)+H₂S(aq) வினைக்கான சமநிலை மாறிலி K_c யாது?
(1) 20 (2) 5.0×10⁵ (3) 2.0×10⁷ (4) 2.0×10⁻¹⁶ (5) 5.0×10⁻⁸
விடை: (2).
தரப்பட்ட வினை = MnS(s)⇌Mn²⁺+S²⁻ (K_sp) + S²⁻+2H⁺⇌H₂S (=1/(K₁K₂), H₂S⇌2H⁺+S²⁻ இன் தலைகீழ்).
K_c(மொத்தம்) = K_sp/(K₁×K₂) = 5.0×10⁻¹⁵/(1.0×10⁻⁷×1.0×10⁻¹³) = 5.0×10⁻¹⁵/1.0×10⁻²⁰ = 5.0×10⁵.
எனவே (4).
107. 🟢 2016/P1/Q11 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
CH₄(g)+CO₂(g)⇌2CO(g)+2H₂(g) வினையைக் கருதுக. 0.60 mol CH₄(g) உம் 1.00 mol CO₂(g) உம் 1.00 dm³ கொள்ளளவுள்ள மூடிய விறைப்பான பாத்திரத்தில் 25°C இல் சேர்க்கப்பட்டு சமநிலை அடையவிடப்பட்டபோது, 0.40 mol CO(g) உருவானது. வினைக்கான சமநிலை மாறிலி K_c (mol²dm⁻⁶) இன் பெறுமானம் யாது?
(1) 8.00 (2) 0.04 (3) 0.08 (4) 0.67 (5) 1.20
விடை: (3).
CO 0.40mol உருவானதால் வினை அளவு x=0.20mol (2CO உருவாகும் ஒவ்வொரு x க்கும்).
சமநிலையில்: CH₄=0.40mol, CO₂=0.80mol, CO=0.40mol, H₂=0.40mol (V=1.00dm³, செறிவு=மூல்).
K_c = [CO]²[H₂]²/([CH₄][CO₂]) = (0.40)²(0.40)²/((0.40)(0.80)) = 0.0256/0.32 = 0.08.
எனவே (2).
108. 🟢 2016/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
25°C இல் பென்சீனின் ஆவியமுக்கம் 12.5 kPa. வெப்பநிலையில் அதே 100 cm³ பென்சீனில் ஆவியாகா ஓர் அறியப்படாத பதார்த்தம் கரைக்கப்பட்டபோது, கரைசலின் ஆவியமுக்கம் 11.25 kPa எனக் காணப்பட்டது. மேற்படி கரைசலில் அறியப்படாத பதார்த்தத்தின் மூல் பின்னம் யாது?
(1) 0.90 (2) 0.95 (3) 0.05 (4) 0.10 (5) 0.50
விடை: (4).
Raoult விதி: P_கரைசல் = x_பென்சீன் × P°_பென்சீன். 11.25 = x_பென்சீன்×12.5 ⟹ x_பென்சீன்=0.90.
அறியப்படாத பதார்த்தத்தின் மூல் பின்னம் = 1−0.90 = 0.10.
எனவே (2).
109. 🟢 2016/P1/Q16 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தாங்கு கரைசலை ஓர் கலவீன அமிலத்தையும் (K_a=4.0×10⁻⁷ mol dm⁻³) ஓர் வலிமையான காரத்தையும் கலப்பதன் மூலம் தயாரிக்கலாம். pH=6 இல் தாங்கு கரைசலைத் தயாரிக்கத் தேவையான அமிலம்:காரம் செறிவு விகிதம் யாது?
(1) 1:1 (2) 2:1 (3) 2:5 (4) 5:1 (5) 5:2
விடை: (5) -- உத்தியோகபூர்வ திட்டத்தில் அனைத்துத் தெரிவுகளும் ஏற்கப்பட்டன.
pK_a = −log(4.0×10⁻⁷) = 6.398.
pH = pK_a + log([காரம்]/[அமிலம்]) ⟹ 6 = 6.398 + log(விகிதம்) ⟹ log(விகிதம்) = −0.398 ⟹ [காரம்]/[அமிலம்] = 10⁻⁰·³⁹⁸ ≈ 0.4 = 2/5.
எனவே [அமிலம்]:[காரம்] = 5:2 = தெரிவு (5) -- Henderson-Hasselbalch மூலம் தெளிவான, தனித்துவமான பதில்.
எனவே (5) (உத்தியோகபூர்வ திட்டத்தில் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் அனைத்துத் தெரிவுகளும் ஏற்கப்பட்டன).
110. 🟢 2016/P1/Q18 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
NO₂(g)+CO(g)→NO(g)+CO₂(g) வினையின் வீதச் சட்டம், வீதம் = k[NO₂]². ஒரு குறிப்பிட்ட வெப்பநிலையில் இவ்வினை நிகழும் ஒரு மூடிய விறைப்பான பாத்திரத்தில் சிறிதளவு CO(g) சேர்க்கப்பட்டால், நிகழும் மாற்றங்கள் தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் சரியானது எது?
(1) k உம் வினை வீதமும் மாறாது. (2) k உம் வினை வீதமும் குறையும். (3) k அதிகரிக்கும், வினை வீதம் மாறாது. (4) k மாறாது, வினை வீதம் அதிகரிக்கும். (5) k உம் வினை வீதமும் அதிகரிக்கும்.
விடை: (1).
வீதம் = k[NO₂]² -- CO இந்த வீதச் சட்டத்தில் தோன்றவில்லை (CO சார்பான வரிசை = 0).
CO சேர்ப்பது [NO₂] ஐ மாற்றாது (விறைப்பான பாத்திரம், CO தனி வாயு) -- எனவே வீதம் மாறாது.
k ஒரு மாறிலி (வெப்பநிலையைப் பொறுத்தே தவிர செறிவை அல்ல) -- மாறாது.
எனவே (2).
111. 🟢 2016/P1/Q22 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
PCl₃(g)+3NH₃(g)⇌P(NH₂)₃(g)+3HCl(g) சமநிலை ஒரு மூடிய கொள்கலத்தில் மாறா வெப்பநிலையில் நிலவுகின்றது. வெப்பநிலையை மாறாமல் வைத்து கொள்கலத்தின் கனவளவை அதிகரித்தால், நேர்+தலைகீழ் வினைகளின் வீதங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் சரியானது எது?
நேர் வினை: (1)அதிகரிக்கும் (2)குறையும் (3)குறையும் (4)அதிகரிக்கும் (5)மாறாது. தலைகீழ் வினை: (1)குறையும் (2)அதிகரிக்கும் (3)குறையும் (4)அதிகரிக்கும் (5)மாறாது.
விடை: (3) -- நேர் குறையும், தலைகீழ் குறையும்.
கனவளவு அதிகரிப்பு எல்லா இனங்களினதும் செறிவைக் குறைக்கும். நேர் வீதம் [PCl₃][NH₃]³ ஐப் பொறுத்தது -- வினைபடுபொருள் செறிவு குறைவு நேர் வீதத்தைக் குறைக்கும். தலைகீழ் வீதம் [P(NH₂)₃][HCl]³ ஐப் பொறுத்தது -- விளைபொருள் செறிவு குறைவு தலைகீழ் வீதத்தையும் குறைக்கும்.
எனவே இரண்டும் குறையும் = (3).
112. 🟢 2016/P1/Q30 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
CH₃COOAg(s) உடன் தொடர்பில் உள்ள சில்வர் அசற்றேட்டின் நிரம்பிய கரைசல்கள் நான்கு பீக்கர்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. பின்வரும் கரைசல்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியே சேர்க்கப்படும்போது சில்வர் அசற்றேட்டின் கரைதிறன் எவ்வாறு மாறுகின்றது? -- CH₃COONa, dil.HNO₃, NH₄OH, AgNO₃
CH₃COONa: (1)அதிகரிக்கும் (2)குறையும் (3)குறையும் (4)குறையும் (5)குறையும். dil.HNO₃: (1)அதிகரிக்கும் (2)குறையும் (3)அதிகரிக்கும் (4)அதிகரிக்கும் (5)குறையும். NH₄OH: (1)அதிகரிக்கும் (2)குறையும் (3)அதிகரிக்கும் (4)குறையும் (5)அதிகரிக்கும். AgNO₃: (1)அதிகரிக்கும் (2)குறையும் (3)குறையும் (4)குறையும் (5)குறையும்.
விடை: (3).
CH₃COONa (பொது அயன் CH₃COO⁻ சேர்க்கை) → குறையும் (பொது அயன் விளைவு).
dil.HNO₃ (H⁺ ஏற்படுத்தும் CH₃COO⁻→CH₃COOH மாற்றம், நீக்கும் விளைபொருள்) → அதிகரிக்கும் (Le Chatelier, சமநிலை வலப்புறமாக நகரும்).
NH₄OH (NH₃ Ag⁺ உடன் சிக்கலாக்கம் [Ag(NH₃)₂]⁺, நீக்கும் Ag⁺) → அதிகரிக்கும்.
AgNO₃ (பொது அயன் Ag⁺ சேர்க்கை) → குறையும்.
எனவே: குறையும், அதிகரிக்கும், அதிகரிக்கும், குறையும் = (3).
113. 🟢 2016/P1/Q31 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
2HI(g)⇌I₂(s)+H₂(g), ΔH°=−52.96 kJ mol⁻¹. இவ்வினை ஒரு மூடிய கொள்கலத்தில் நிகழும்போது, பின்வருவனவற்றுள் சரியானது/சரியானவை எவை/எது?
(a) வெப்பநிலை அதிகரிப்பும் அமுக்கம் குறைப்பும் சமநிலையை வலப்புறமாக நகர்த்தும். (b) வெப்பநிலை அதிகரிப்பும் அமுக்கம் குறைப்பும் சமநிலையை இடப்புறமாக நகர்த்தும். (c) வெப்பநிலை குறைப்பும் அமுக்கம் அதிகரிப்பும் சமநிலையை வலப்புறமாக நகர்த்தும். (d) வெப்பநிலை குறைப்பும் அமுக்கம் அதிகரிப்பும் சமநிலையை இடப்புறமாக நகர்த்தும்.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (2) -- (b),(c) மாத்திரம் சரி.
2HI(g)⇌I₂(s)+H₂(g): வினைபடுபொருள் பக்கம் 2mol வாயு, விளைபொருள் பக்கம் 1mol வாயு (I₂ திண்மம்) -- குறைவான வாயு மூல்கள் விளைபொருள் பக்கம்.
(a) தவறு -- வெப்பநிலை அதிகரிப்பு (வெப்பமிகு வினைக்கு இடப்புறமாக நகர்த்தும்) மற்றும் அமுக்கம் குறைப்பு (அதிக மூல் பக்கம், இடப்புறமாக நகர்த்தும்) -- இரண்டும் இடப்புறமாகவே நகர்த்தும், வலப்புறமாக அல்ல.
(b) சரி -- இரண்டு விளைவுகளும் இடப்புறமாக நகர்த்தும் -- பொருந்துகின்றது.
(c) சரி -- வெப்பநிலை குறைப்பு (வெப்பமிகுவை ஆதரிக்கும், வலப்புறம்) மற்றும் அமுக்கம் அதிகரிப்பு (குறைவான மூல் பக்கம், வலப்புறம்) -- இரண்டும் வலப்புறமாக நகர்த்தும்.
(d) தவறு -- (c) உடன் நேர் முரண்.
(b),(c) சரி = (2).
114. 🟢 2016/P1/Q34 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஓர் செயற்படு வினையின் வீதம் தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் எப்போதும் சரியானது/சரியானவை எவை/எது?
(a) வெப்பநிலை அதிகரித்து வீதத்தை அதிகரிக்கலாம். (b) விளைபொருள்களை வினைச் சூழலிலிருந்து நீக்கி வீதத்தை அதிகரிக்கலாம். (c) வினையின் வீதம் மிக மெதுவான படியின் வீதத்தைப் பொறுத்தது. (d) ΔG<0 ஆக்குவதன் மூலம் வினை வீதத்தை அதிகரிக்கலாம்.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (5) -- (a) மாத்திரமே சரி, எந்த ஜோடி தெரிவிலும் அடங்காது.
(a) சரி -- எப்போதும் உண்மை, அதிக ஆற்றல்மிக்க மோதல்கள்.
(b) தவறு -- ஓர் செயற்படு (single-step) வினைக்கு, வீதச் சட்டத்தில் விளைபொருள் உறுப்புகள் இல்லை -- விளைபொருள் நீக்கம் நேர் வீதத்தை மாற்றாது.
(c) தவறு -- "செயற்படு" (ஒற்றைப்படி) வினைக்கு "மிக மெதுவான படி" எனும் கருத்தே பொருந்தாது (பல்படி பொறிமுறைகளுக்கே பொருந்தும்).
(d) தவறு -- ΔG வெப்ப-இயக்கவியல் காரணி, வீதவியலைக் கட்டுப்படுத்தாது (ஏவற் சக்தியே வீதத்தைத் தீர்மானிக்கும்).
(a) மாத்திரமே சரி -- இது எந்த ஜோடி தெரிவிலும் அடங்காது -- எனவே (5).
115. 🟢 2016/P1/Q38 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஓர் செயற்படு வினையின் சமன்படுத்தப்பட்ட இரசாயனச் சமன்பாட்டிற்குப் பின்வருவனவற்றுள் சரியானது/சரியானவை எவை/எது?
(a) வினை வரிசை மூலக்கூற்றியல்புக்குச் சமம். (b) வினை வரிசை மூலக்கூற்றியல்பை விடக் குறைவு. (c) வினை வரிசை மூலக்கூற்றியல்பை விட அதிகம். (d) மூலக்கூற்றியல்பு பூச்சியமாக இருக்க முடியாது.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (4) -- (d),(a) மாத்திரம் சரி.
(a) சரி -- வரையறையின்படி, செயற்படு வினைக்கு வரிசை=மூலக்கூற்றியல்பு.
(b),(c) தவறு -- (a) உடன் முரண்.
(d) சரி -- மூலக்கூற்றியல்பு என்பது ஒரு படியில் மோதும் உண்மையான இனங்களின் எண்ணிக்கை -- குறைந்தபட்சம் 1 (ஒருபோதும் பூச்சியம் இல்லை).
(a),(d) சரி = (4).
116. 🟢 2016/P1/Q43 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: 80°C இல் H₂(g) இன் சராசரி மூலக்கூறு வேகம் 40°C இல் N₂(g) இனதை விடக் குறைவு.
இரண்டாம் கூற்று: சராசரி மூலக்கூறு வேகம் வெப்பநிலையின் வர்க்கமூலத்திற்கு நேர்விகிதத்திலும், மூலார் திணிவின் வர்க்கமூலத்திற்குத் தலைகீழ் விகிதத்திலும் இருக்கும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (4) -- முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி.
இரண்டாம் கூற்று சரி -- v_rms=√(3RT/M), நியம சூத்திரம்.
முதலாம் கூற்று தவறு -- v(H₂,353K)/v(N₂,313K) = √[(353/2)/(313/28)] = √[176.5/11.18] = √15.79 ≈ 3.97 -- H₂ N₂ ஐ விட கிட்டத்தட்ட 4 மடங்கு வேகமானது, குறைவானது அல்ல (H₂ மிக இலேசானது, வெப்பநிலை வேறுபாட்டைப் பெரிதும் மிஞ்சுகின்றது).
எனவே (4).
117. 🟢 2016/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: பேரியம் ஒக்சலேட்டு, BaC₂O₄(s) இன் கரைதிறன் அமிலக் கரைசல் ஊடகத்தில் நீரில் இருப்பதை விடக் குறைவு.
இரண்டாம் கூற்று: C₂O₄²⁻ இன் இணைந்த அமிலம் கலவீன அமிலமான H₂C₂O₄ ஆகும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (5) -- இரண்டும் தவறு.
முதலாம் கூற்று தவறு -- C₂O₄²⁻ ஒரு கலவீன அமிலத்தின் (HC₂O₄⁻) காரப்பகுதி; அமிலச் சூழலில் H⁺ இது புரோத்தானேற்றி [C₂O₄²⁻] ஐக் குறைக்கும், Le Chatelier மூலம் BaC₂O₄ கரைதிறல் சமநிலை வலப்புறமாக நகர்ந்து கரைதிறன் அதிகரிக்கும் (குறையாது).
இரண்டாம் கூற்று தவறு -- C₂O₄²⁻ இன் நேரடி/உடனடி இணைந்த அமிலம் HC₂O₄⁻ (ஒரே ஒரு புரோத்தான் சேர்த்தல்) -- H₂C₂O₄ இரு படிகள் தொலைவில் உள்ளது (HC₂O₄⁻ இன் இணைந்த அமிலம்), C₂O₄²⁻ இனதன்று.
எனவே (5).
(a) 25°C இல் நீர், ஈதர் ஆகியவற்றுக்கிடையே பியூட்டேனிடையிக் அமிலத்தின் (BDA, HOOCCH₂CH₂COOH) பங்கீட்டுக் குணகம் KD ஐத் தீர்மானிக்க பின்வரும் நடைமுறை பின்பற்றப்பட்டது. முதலில் 20 g திண்ம BDA ஆனது 100 cm³ ஈதர், 100 cm³ நீர் கொண்ட ஒரு உலைகுடுவையில் நன்கு அசைக்கப்பட்டு படைகள் வேறாகிட விடப்பட்டன (சிறிதளவு கரையாத BDA மீதம் காணப்பட்டது). பின்னர் ஈதர் படையின் 50.00 cm³ கனவளவும் நீர்ப் படையின் 25.00 cm³ கனவளவும் 0.05 mol dm⁻³ NaOH கரைசலுடன் நியமிக்கப்பட்டன; ஈதர்/நீர்ப் படைகளிலிருந்து முறையே 4.80 cm³, 16.00 cm³ NaOH கரைசல்கள் தேவைப்பட்டன.
(i) 25°C இல் நீர், ஈதர் ஆகியவற்றுக்கிடையே BDA இன் பங்கீட்டுக் குணகம் KD ஐக் கணிக்க.
(ii) நீரில் BDA இன் கரைதிறன் 8.0 g dm⁻³ எனத் தரப்பட்டால், ஈதரில் அதன் கரைதிறனைக் கணிக்க.
(c) அதிகப்படியான C(s) உடன் 0.15 mol CO₂(g) ஐ 2.0 dm³ மூடிய அரக்கிய கொள்கலனுள் செலுத்தி, 689°C வெப்பநிலையில் சமநிலையை அடையவிடப்பட்டது. சமநிலையை அடைந்தபின் கொள்கலனிலுள்ள அழுக்கம் 8.0×10⁵ Pa எனக் காணப்பட்டது (689°C இல் RT=8000 J mol⁻¹ எனக் கொள்க).
(i) C(s)+CO₂(g)⇌2CO(g) தாக்கத்திற்கான சமநிலை மாறிலி Kp க்கான கோவையை எழுதுக.
(ii) 689°C இல் Kp, Kc ஆகியவற்றைக் கணிக்க.
(iii) மற்றொரு பரிசோதனையில், மேலே விவரித்த கொள்கலனில் மிகை C(s) உடன் CO(g), CO₂(g) ஆகியன உள்ளன; ஒவ்வொரு வாயுவினதும் தொடக்கப் பகுதியமுக்கம் 2.0×10⁵ Pa ஆகும். தொகுதி சமநிலையை அடையும்போது CO₂(g) இன் பகுதியமுக்க மாற்றத்தைக் கணிப்பொறியின் உதவியுடன் விளக்குக.
(ii) [BDA]ether = KD × [BDA]water = 0.15 × 8.0 g dm⁻³ = 1.2 g dm⁻³ (KD ஒரு செறிவு விகிதம் என்பதால், அலகுகள் இரு பக்கமும் ஒத்திருக்கும் வரை நிறை-செறிவிலும் நேரடியாகப் பயன்படுத்தலாம்).
(c)(i) Kp = P²(CO) / P(CO₂) (C(s) திண்மமாக இருப்பதால் Kp கோவையில் இடம்பெறாது).
(ii) சமநிலையில் மொத்த வாயு mol: n = PV/RT = (8.0×10⁵ Pa × 2.0×10⁻³ m³)/(8000 J mol⁻¹) = 0.20 mol. ஆரம்ப CO₂=0.15mol, CO=0; சமநிலையில் CO₂=0.15-x, CO=2x; 0.15+x=0.20 → x=0.05mol. எனவே n(CO)=0.10mol, n(CO₂)=0.10mol -- மோல் பின்னம் இரண்டும் ½. P(CO)=P(CO₂)=½×8.0×10⁵=4.0×10⁵ Pa. Kp=(4.0×10⁵)²/4.0×10⁵=4.0×10⁵ Pa. Δn=1 (2mol வாயு-1mol வாயு) ஆதலால் Kc=Kp/(RT) = 4.0×10⁵/8000=50 mol m⁻³=0.05 mol dm⁻³.
(iii) Q=P²(CO)/P(CO₂)=(2.0×10⁵)²/2.0×10⁵=2.0×10⁵ Pa. Q < Kp (2.0×10⁵ < 4.0×10⁵) என்பதால், தாக்கம் Q=Kp ஆகும் வரை முன்னோக்கி நகரும் -- இதன் விளைவாக P(CO₂) குறைவடையும், P(CO) அதிகரிக்கும் (சமநிலையை அடையும் வரை).
(a) 25°C இல் ஒரு வலுவற்ற அமிலமான HA இன் 0.10 mol dm⁻³ கரைசல் தூய அமிலத்தின் பொருத்தமான அளவை 25.00 cm³ முடிய ஐதாக்கப்படுவதன் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது. இக்கரைசலின் pH பெறுமானம் 3.0 ஆகும்.
(i) HA(aq)+H₂O(l)⇌H₃O⁺(aq)+A⁻(aq) என்னும் சமன்பாட்டைக் கருத்தில்கொண்டு, இவ்வலுவற்ற அமிலத்தின் சிதைவு மாறிலி Ka ஐக் கணிக்க.
(ii) இம்மெலிதான HA இன் ஓர் ஈதான கரைசல் ஒரு வலிமையான மூலம் BOH உடன் நியமிக்கப்பட்டது. சமநிலைப் புள்ளியை அடைந்த பின்னர் நியமிப்புக் கலவையின் pH ஆனது 9.0 ஆக இருக்கக் காணப்பட்டது. நியமிப்புக் கலவையிலுள்ள உப்பு AB இன் செறிவைக் கணிக்க. (25°C இல் Kw=1.0×10⁻¹⁴ mol²dm⁻⁶)
(iii) மேலே தரப்பட்ட நியமிப்புக் கலவையை நூறு மடங்கு நீர் சேர்த்து நீர்த்தாக்கப்பட்டது. நீர்த்தாக்கப்பட்ட நியமிப்புக் கலவையின் pH ஐக் கணிக்க.
(b) AgBr(s) நீரில் அரிதாகக் கரையும் ஓர் இளமஞ்சள் நிற உப்பாகும். 25°C இல் அதன் கரைதிறன் பெருக்கம், Ksp ஆனது 5.0×10⁻¹³ mol²dm⁻⁶ ஆகும்.
(i) 25°C இல் திண்ம AgBr உடன் சமநிலையிலுள்ள ஒரு நிரம்பிய AgBr கரைசலிலுள்ள Ag⁺(aq) இன் செறிவைக் கணிக்க.
(ii) மேலே (i) இல் விவரிக்கப்பட்ட கரைசலின் 100.0 cm³ ஐ திண்ம AgBr உடன் ஒரு குவளையில் வைத்து, 100.0 cm³ காய்ச்சி வடித்த நீரைச் சேர்த்து நன்கு கலக்கவைத்து சமநிலை அடையச் செய்யப்பட்டது (சிறிதளவு திண்ம AgBr குவளையின் அடியில் இன்னும் எஞ்சியுள்ளது). இக்கரைசலில் Ag⁺(aq) இன் செறிவு எவ்வாறு இருக்கக்கூடும் எனக் காரணத்துடன் விளக்குக.
(iii) 25°C இல் 1.5×10⁻⁴ mol dm⁻³ AgNO₃ கரைசலின் 10.0 cm³ உம், 6.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ NaBr கரைசலின் 5.0 cm³ உம் கலக்கப்படும்போது எதிர்பார்க்கப்படும் அவதானிப்பை ஒரு பொருத்தமான கணிப்பைப் பயன்படுத்தி எதிர்வுகூறுக.
(c) (i) ஓர் இலட்சியத் துவிதக் கரைசலுடன் சமநிலையிலுள்ள ஆவி அவத்தையின் அழுக்கம் P ஆகும். திரவ அவத்தையில் அக்கூறுகள் இரண்டினதும் மோல் பின்னங்கள் X₁, X₂ ஆகும்; அதேவேளை அவற்றின் நிரம்பல் ஆவியமுக்கங்கள் முறையே P₁⁰, P₂⁰ ஆகும். X₁ = (P-P₂⁰)/(P₁⁰-P₂⁰) எனக் காட்டுக.
(ii) 50°C இல் மெதனோல், எதனோல் ஆகியன அடங்கும் துவிதக் கரைசலுடன் சமநிலையிலுள்ள ஆவி அவத்தையின் அழுக்கம் 4.5×10⁴ Pa ஆகும். இவ்வெப்பநிலையில் மெதனோல், எதனோலின் நிரம்பல் ஆவியமுக்கங்கள் முறையே 5.5×10⁴ Pa, 3.0×10⁴ Pa ஆகும் (கரைசல்கள் இலட்சியமாக நடந்துகொள்கின்றன எனக் கருதுக). I. திரவ அவத்தையில் மெதனோல், எதனோலின் மோல் பின்னங்களைக் கணிக்க. II. ஆவி அவத்தையில் மெதனோல், எதனோலின் மோல் பின்னங்களைக் கணிக்க.
(ii) சமன்படுத்தல் புள்ளியில் pH=9.0 → [OH⁻]=1.0×10⁻⁵ mol dm⁻³. A⁻(aq)+H₂O(l)⇌HA(aq)+OH⁻(aq) நீர்பகுப்பு சமநிலையிலிருந்து, [salt]=[OH⁻]²×(Ka/Kw) = (1.0×10⁻⁵)² × (1.0×10⁻⁵/1.0×10⁻¹⁴) = 0.1 mol dm⁻³.
(iii) 100× நீர்த்தலின் பின்: [salt]new = 0.1/100 = 1.0×10⁻³ mol dm⁻³. [OH⁻]new = √(Kw/Ka × [salt]new) = √((1.0×10⁻¹⁴/1.0×10⁻⁵) × 1.0×10⁻³) = 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³. pOH=6.0, எனவே pH = 8.0.
(b)(i) AgBr(s)⇌Ag⁺(aq)+Br⁻(aq); [Ag⁺]=[Br⁻]=x; Ksp=x²; x=(5.0×10⁻¹³)^½ = 7.07×10⁻⁷ mol dm⁻³ (அல்லது 7.1×10⁻⁷).
(ii) திண்ம AgBr இன்னும் எஞ்சியிருப்பதால் (சிறிதளவு கூடுதலாகக் கரைந்து), கரைசல் நிரம்பிய நிலையிலேயே தொடர்கிறது -- எனவே [Ag⁺(aq)] மாறாது, மேலே (i) இல் கணக்கிடப்பட்ட அதே பெறுமானமான 7.07×10⁻⁷ mol dm⁻³ ஆகவே இருக்கும் (நீர்த்தல் ஒரு நிரம்பிய கரைசலின் செறிவை மாற்றாது, ஏனெனில் மேலதிக திண்மம் கரைந்து சமநிலையை மீளமைக்கும்).
(iii) மொத்த கனவளவு = 15.00 cm³. [Ag⁺(aq)] = 1.5×10⁻⁴ × 10.00/15.00 = 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³. [Br⁻(aq)] = 6.0×10⁻⁴ × 5.00/15.00 = 2.0×10⁻⁴ mol dm⁻³. அயனிப் பெருக்கம் = [Ag⁺][Br⁻] = 2.0×10⁻⁸ mol²dm⁻⁶, இது Ksp (5.0×10⁻¹³) ஐ விடப் பெரிது -- எனவே AgBr வீழ்படிவாகும் (ஓரளவு மஞ்சளான வீழ்படிவு தோன்றும்).
(c)(i) இலட்சிய இருபடிக் கலவைக்கு Raoult விதியைப் பிரயோகிக்க: Pᵢ=xᵢPᵢ⁰. P=P₁+P₂=x₁P₁⁰+x₂P₂⁰; x₂=1-x₁ ஆதலால் P=x₁P₁⁰+(1-x₁)P₂⁰. இதை x₁ க்குத் தீர்க்க: x₁ = (P-P₂⁰)/(P₁⁰-P₂⁰).
(ii) I. திரவ அவத்தை மோல் பின்னங்கள்: x(மெதனோல்) = (P-P₂⁰)/(P₁⁰-P₂⁰) = (4.5-3.0)×10⁴/(5.5-3.0)×10⁴ = 1.5/2.5 = 0.6. x(எதனோல்) = 1-0.6 = 0.4.
II. ஆவி அவத்தை மோல் பின்னங்கள் (Dalton's law: yᵢ=Pᵢ/P): y(மெதனோல்) = (x(மெதனோல்)×P₁⁰)/P = (0.6×5.5×10⁴)/4.5×10⁴ ≈ 0.73. y(எதனோல்) = 1-0.73 = 0.27.
(iii) P-x வரைபடம்: X(மெதனோல்)=0 (தூய எதனோல்) இலிருந்து P=P₂⁰=3.0×10⁴ Pa ஆகவும், X(மெதனோல்)=1 (தூய மெதனோல்) இலிருந்து P=P₁⁰=5.5×10⁴ Pa ஆகவும் தொடங்கும் ஒரு நேர்கோடு வரையப்படுகிறது (Raoult விதிப்படி இலட்சியக் கலவைகளுக்கு P என்பது X உடன் நேர்கோட்டுத் தொடர்பில் உள்ளது). கணக்கிடப்பட்ட புள்ளி (X(மெதனோல்)=0.6, P=4.5×10⁴ Pa) இந்நேர்கோட்டின் மீது துல்லியமாக அமைகிறது.
118. 🟢 2015/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
A₃B₂ ஆனது நீரில் அரிதிற் கரையும் உப்பாகும். 25°C இல் அதன் கரைதிறனும், கரைதிறன் பெருக்கமும் முறையே s mol dm⁻³ உம் K_sp உம் ஆகும். s க்கான சரியான கோவை:
(1) (K_sp/72)^(1/5) (2) (K_sp/108)^(1/5) (3) (K_sp/108)⁵ (4) (K_sp/36)⁵ (5) (K_sp/36)^(1/5)
விடை: (2).
A₃B₂(s) ⇌ 3A^(2+)(aq) + 2B^(3-)(aq) (ஏற்ற சமநிலைப்படி). கரைதிறன் s எனில்: [A^(2+)]=3s, [B^(3-)]=2s.
K_sp = [A^(2+)]³[B^(3-)]² = (3s)³(2s)² = 27s³ × 4s² = 108s⁵.
எனவே s⁵ = K_sp/108, s = (K_sp/108)^(1/5).
119. 🟢 2015/P1/Q11 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
A ஆனது வெப்பமாக்கப்படும்போது சிதைவடைந்து B, C ஐத் தருகிறது, பின்வரும் சமநிலைப்படி: 2A(g)⇌2B(g)+C(g). a மூல் தூய A ஐ 1 dm³ மூடிய கொள்கலனில் தொடர்ச்சியான வெப்பநிலை T க்கு வெப்பமாக்கும்போது, சமநிலைக் கலவையில் c மூல் C காணப்பட்டது. இத்தாக்கத்திற்கான T வெப்பநிலையிலான K_c க்கான சரியான கோவை:
(1) K_c=8c³/(a-2c)² (2) K_c=c³/(a-2c)² (3) K_c=4c³/(a-2c)² (4) K_c=4c³/(a-c)² (5) K_c=c³/(a-c)²
விடை: (3).
ஸ்டொயிக்கியோமெற்றி: ஒவ்வொரு 1 மூல் C உருவாவதற்கும் 2 மூல் A நுகரப்பட்டு 2 மூல் B உருவாகிறது. C=c எனில், A நுகரப்பட்டது=2c, B உருவாகியது=2c.
சமநிலையில் (V=1dm³, எனவே செறிவு=மூல் எண்): [A]=a-2c, [B]=2c, [C]=c.
K_c = [B]²[C]/[A]² = (2c)²(c)/(a-2c)² = 4c³/(a-2c)².
120. 🟢 2015/P1/Q16 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு வலுவற்ற அமிலமான HA உம் அதன் சோடியம் உப்பான NaA உம் அடங்கிய கரைசலொன்றின் pH பெறுமானம் a ஆகும். HA:NaA செறிவு விகிதம் பத்து மடங்கு அதிகரிக்கப்பட்டால், கரைசலின் புதிய pH பெறுமானம்:
(1) a+1 (2) a-10 (3) a+10 (4) a-1 (5) a-1/10
விடை: (4).
Henderson-Hasselbalch சமன்பாடு: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]).
HA:NaA விகிதம் 10 மடங்கு அதிகரித்தால், [HA]/[A⁻] 10 மடங்கு அதிகரிக்கிறது, அதாவது [A⁻]/[HA] 1/10 ஆகக் குறைகிறது.
புதிய pH = pKa + log((1/10)×([A⁻]/[HA])பழையது) = pKa+log([A⁻]/[HA])பழையது - log(10) = a-1.
121. 🟢 2015/P1/Q22 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு வால்வுடன் கூடிய மூடிய அரக்கிய கொள்கலனொன்றில் தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் நிலவும் பின்வரும் சமநிலையைக் கருதுக: N₂(g)+3H₂(g)⇌2NH₃(g). வால்வு வழியாகக் கூடுதலான N₂(g) கொள்கலனுள் செலுத்தப்படும்போது, H₂(g), NH₃(g) ஆகியவற்றின் செறிவுகள் முறையே:
(1) மாறாது, மாறாது. (2) அதிகரிக்கும், அதிகரிக்கும். (3) குறைவடையும், குறைவடையும். (4) அதிகரிக்கும், குறைவடையும்.
(5) குறைவடையும், அதிகரிக்கும்.
விடை: (5).
கூடுதலான N₂(g) சேர்க்கப்படும்போது, Le Chatelier கொள்கைப்படி சமநிலை முன்னோக்கி (N₂+3H₂→2NH₃ திசையில்) நகர்ந்து, N₂ இன் அதிகரிப்பை ஒரளவு ஈடுசெய்யும் முயற்சியில் H₂ ஐ நுகர்ந்து NH₃ ஐ உற்பத்தி செய்கிறது.
எனவே [H₂] குறைவடையும், [NH₃] அதிகரிக்கும் = (4).
122. 🟢 2015/P1/Q38 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு சமநிலைத் தாக்கத்தின் சமநிலை மாறிலி K_c தொடர்பாகப் பின்வரும் கூற்றுகளுள் எவை/எது பொய்யானது?
(a) அமுக்கம் மாறும்போது இது மாறாது.
(b) ஒரு விளைபொருளின் செறிவு அதிகரிக்கப்படும்போது இது அதிகரிக்கிறது.
(c) வெப்பநிலை மாற்றத்துடன் இது மாறலாம்.
(d) ஒரு வினைபடியின் செறிவு அதிகரிக்கப்படும்போது இது அதிகரிக்கிறது.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம்
விடை: (5) -- (b),(d) பொய்.
(a) உண்மை (பொய் அல்ல) -- K என்பது வெப்பநிலையை மாத்திரம் சார்ந்தது, அமுக்கத்தை அல்ல.
(b) பொய் -- K ஒரு குறிப்பிட்ட வெப்பநிலையில் மாறாதது; செறிவு மாற்றங்கள் சமநிலை நிலையை/Q ஐ மாற்றுமே தவிர K ஐ அல்ல.
(c) உண்மை -- K உண்மையிலேயே வெப்பநிலையைச் சார்ந்தது.
(d) பொய் -- (b) க்கு அதே காரணத்தால்.
பொய்யானவை (b),(d), தரப்பட்ட ஜோடிகளில் "b,d" இல்லாததால் = (5).
123. 🟢 2015/P1/Q46 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
கீழேயுள்ள அட்டவணையிலிருந்து, முதற் கூற்றுக்கும் இரண்டாம் கூற்றுக்கும் மிகவும் பொருந்தும் விடையைத் தெரிவுசெய்க:
முதற் கூற்று: NO₂, N₂O₄ சமநிலையில் உள்ள ஒரு மூடிய தொகுதி தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் குளிர்விக்கப்படும்போது, NO₂ இன் செறிவு அதிகரிக்கிறது.
இரண்டாம் கூற்று: N₂O₄ இலிருந்து NO₂ ஆன விகடனம் (dissociation) ஒரு வெப்பமீளும் தாக்கமாகும்.
(1) இரண்டும் பொய். (2) இரண்டும் உண்மை, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றை சரியாக விளக்குகிறது. (3) இரண்டும் உண்மை, ஆனால் இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றை சரியாக விளக்கவில்லை.
(4) முதலாம் கூற்று உண்மை, இரண்டாம் கூற்று பொய். (5) முதலாம் கூற்று பொய், இரண்டாம் கூற்று உண்மை.
விடை: (1).
முதற் கூற்று பொய் -- 2NO₂⇌N₂O₄ இன் முன்னோக்குத் திசை (N₂O₄ உருவாதல்) வெப்பமீளும் (புற்றேற்றுமான, exothermic) என்பதால், Le Chatelier கொள்கைப்படி குளிர்விக்கும்போது சமநிலை N₂O₄ உருவாக்கும் திசையில் நகரும் -- [NO₂] குறையும், [N₂O₄] அதிகரிக்கும், [NO₂] அதிகரிக்காது.
இரண்டாம் கூற்று பொய் -- N₂O₄ இலிருந்து NO₂ ஆன விகடனம் (பிணைப்புகளை உடைத்தல்) உண்மையில் ஒரு வெப்பமுறிஞ்சும் (endothermic) செயன்முறையாகும், வெப்பமீளும் அல்ல -- இணைவு (association) செயன்முறையே வெப்பமீளும்.
இரண்டும் பொய் = (5).
124. 🟢 2015/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
கீழேயுள்ள அட்டவணையிலிருந்து, முதற் கூற்றுக்கும் இரண்டாம் கூற்றுக்கும் மிகவும் பொருந்தும் விடையைத் தெரிவுசெய்க:
முதற் கூற்று: BaF₂(s) நீரை விட ஒரு நீர்க்கரை அமில ஊடகத்தில் அதிக கரைதிறனைக் கொண்டுள்ளது.
இரண்டாம் கூற்று: BaF₂(s) ஓர் அமிலத்தில் கரைக்கப்படும்போது, HF உருவாவதன் காரணமாக, K_sp மாறாமல் இருக்குமாறு Ba²⁺(aq) செறிவு அதிகரிக்கிறது.
(1) இரண்டும் பொய். (2) இரண்டும் உண்மை, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றை சரியாக விளக்குகிறது. (3) இரண்டும் உண்மை, ஆனால் இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றை சரியாக விளக்கவில்லை.
(4) முதலாம் கூற்று உண்மை, இரண்டாம் கூற்று பொய். (5) முதலாம் கூற்று பொய், இரண்டாம் கூற்று உண்மை.
விடை: (2).
முதற் கூற்று உண்மை -- F⁻ H⁺ உடன் தாக்கம்புரிந்து HF தருவதால், கரைசலிலுள்ள சுதந்திர F⁻ அகற்றப்பட்டு, Le Chatelier கொள்கைப்படி BaF₂(s)⇌Ba²⁺+2F⁻ சமநிலை வலப்பக்கமாக நகர்ந்து, மொத்த கரைதிறனை அதிகரிக்கிறது.
இரண்டாம் கூற்று உண்மை, சரியாக விளக்குகிறது -- HF உருவாவதால் F⁻ நுகரப்பட, K_sp=[Ba²⁺][F⁻]² மாறாமலிருக்க அதிகமான BaF₂ கரைந்து [Ba²⁺] ஐ அதிகரிக்க வேண்டும்.
இரண்டும் உண்மை, சரியாக விளக்குகிறது = (1).
Q5(b) மேலேயுள்ள தாக்கம் 2.00 dm³ மூடிய கொள்கலனில் 930°C இல் நடத்தப்படும்போது AB(s)⇌C(s)+D(g) சமநிலையை அடைகிறது. (8.314 J K⁻¹mol⁻¹ × 1203 K = 10 000 J mol⁻¹ எனக் கொள்க)
(i) கொள்கலனின் அழுக்கம் 4.00×10⁵ Pa எனக் காணப்பட்டது. 930°C இல் Kp, Kc ஐக் கணிக்க. நீங்கள் செய்த கருதுகோள்களைத் தருக.
(ii) மேலேயுள்ள தாக்கம் X(g) முன்னிலையில் 930°C இல் நடத்தப்படும்போது D(g) இன் விளைச்சலை அதிகரிக்கலாம், புதிய சமநிலை: AB(s)+X(g)⇌C(s)+2D(g). 2.00 dm³ கொள்கலனில் 2.25×10⁻¹ mol X(g) உடன் 930°C இல் இத்தாக்கம் நடத்தப்படும்போது, D(g) இன் பகுதியமுக்கம் 7.50×10⁵ Pa எனக் காணப்படுகிறது. இப்புதிய சமநிலைக்கான Kp, Kc ஐக் கணிக்க.
(iii) பின்வரும் நிலைமைகளின்கீழ் (b)(ii) இலுள்ள சமநிலையில் ஏற்படக்கூடிய மாற்றங்களைத் தரமளவில் விளக்குக: I. திண்ம C இன் ஓரளவு அகற்றப்படுதல். II. வாயு D இன் ஓரளவு அகற்றப்படுதல்.
Q6(a) XA(s), YA(s) ஆகியன நீரில் அரிதிற் கரையும் இரு உப்புகள்.
(i) 25°C இல் XA(s) இன் கரைதிறன் 2.01 mg dm⁻³ ஆகும் (X=110 g mol⁻¹, A=40 g mol⁻¹). 25°C இல் XA(s) இன் கரைதிறன் பெருக்கத்தைக் கணிக்க.
(ii) முற்றாகக் கரையும் திண்ம NaA, 0.100 mol X⁺(aq), 0.100 mol Y⁺(aq) அடங்கிய 1.00 dm³ நீர்க்கரைசலுக்கு மெதுவாகச் சேர்க்கப்படுகிறது. (Ksp(YA)=1.80×10⁻⁷ mol²dm⁻⁶) I. எந்த உப்பு முதலில் வீழ்படியும் எனக் கணித்துரைக்க. II. இரண்டாம் உப்பு வீழ்படியத் தொடங்கும்போது, முதலில் வீழ்படிந்த உப்பின் கற்றயன் செறிவு கரைசலில் எவ்வளவு மீதமுள்ளது எனக் கணிக்க.
Δn=1 (1mol வாயு விளைபொருள் - 0mol வாயு வினைபடி). Kc=Kp/(RT) = 4.00×10⁵/10000 = 40 mol m⁻³ = 0.04 mol dm⁻³. (கருதுகோள்: இலட்சிய வாயு நடத்தை.)
(ii) ஆரம்பம்: X=0.225mol, D=0. சமநிலையில் P(D)=7.50×10⁵Pa → n(D)=PV/RT=(7.50×10⁵×2.00×10⁻³)/10000=0.15mol. ஸ்டொயிக்கியோமெற்றியின்படி (1X→2D), X நுகரப்பட்டது=0.15/2=0.075mol. X மீதி=0.225-0.075=0.15mol → P(X)=n×RT/V=(0.15×10000)/(2.00×10⁻³)=7.50×10⁵ Pa.
Kp = P(D)²/P(X) = (7.50×10⁵)²/7.50×10⁵ = 7.50×10⁵ Pa. Δn=2-1=1. Kc=Kp/RT=7.50×10⁵/10000=75 mol m⁻³=0.075 mol dm⁻³.
(iii) I. திண்ம C அகற்றப்படுதல் -- சமநிலையில் மாற்றம் இல்லை (C ஒரு திண்மம், Kp/Kc கோவையில் இடம்பெறாது).
II. வாயு D அகற்றப்படுதல் -- சமநிலை முன்னோக்கி நகர்ந்து (மேலும் X நுகரப்பட்டு, மேலும் D உற்பத்தியாகி) அகற்றப்பட்ட D இன் ஒரு பகுதியை ஈடுசெய்ய முயற்சிக்கும்.
Q6(a)(i) XA மூலார் நிறை=110+40=150g/mol. கரைதிறன் s = 2.01×10⁻³g dm⁻³/150g mol⁻¹ = 1.34×10⁻⁵ mol dm⁻³.
Ksp(XA) = s² = (1.34×10⁻⁵)² = 1.80×10⁻¹⁰ mol² dm⁻⁶.
(ii)I. XA வீழ்படிய தேவையான [A⁻] = Ksp(XA)/[X⁺] = 1.80×10⁻¹⁰/0.100 = 1.80×10⁻⁹ mol dm⁻³.
YA வீழ்படிய தேவையான [A⁻] = Ksp(YA)/[Y⁺] = 1.80×10⁻⁷/0.100 = 1.80×10⁻⁶ mol dm⁻³.
XA க்கு மிகக் குறைந்த [A⁻] போதுமானது என்பதால், XA முதலில் வீழ்படியும்.
II. YA வீழ்படியத் தொடங்கும்போது [A⁻]=1.80×10⁻⁶ mol dm⁻³. இந்நிலையில் [X⁺] மீதி = Ksp(XA)/[A⁻] = 1.80×10⁻¹⁰/1.80×10⁻⁶ = 1.00×10⁻⁴ mol dm⁻³.
(i) மென்மையமையான HA(aq) ஐ NaOH கரைசலுடன் நியமிப்புச் செய்யும்போது A⁻(aq) இன் நீர்ப்பகுப்பைக் கருத்திற் கொண்டு சமநிலைப் புள்ளியில் கரைசலின் pH பெறுமானம் pH=½pKw+½pKa+½log[A⁻(aq)] இனால் தரப்படுகிறது எனக் காட்டுக. (தரப்பட்டது: pH+pOH=pKw, pKa+pKb=pKw, Kb=[OH⁻(aq)][HA(aq)]/[A⁻(aq)])
(ii) 1×10⁻³ mol dm⁻³ HA(aq) கரைசலை 1×10⁻³ mol dm⁻³ NaOH கரைசலுடன் நியமிப்புச் செய்யும்போது சமநிலைப் புள்ளியில் pH ஐக் கணிக்க. (Ka=1.8×10⁻⁵ mol dm⁻³)
(iii) 2×10⁻³ mol dm⁻³ செறிவுடைய Y⁺(aq) கரைசலின் 500.00 cm³ ஆனது 2×10⁻³ mol dm⁻³ செறிவுடைய HA(aq) கரைசலின் 500.00 cm³ உடன் சேர்க்கப்பட்டது. YA(s) ஐ வீழ்படியச் செய்வதற்கு இக்கரைசலுடன் திண்ம NaA மெதுவாகச் சேர்க்கப்பட்டது. YA(s) வீழ்படியத் தொடங்குகையில் இக்கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க. (Ksp(YA)=1.80×10⁻⁷ mol²dm⁻⁶)
pKw=pH+pOH, pKb=pKw-pKa ஐப் பிரதியிட: pH=pKw-pOH=pKw-½(pKw-pKa)-½log[A⁻(aq)] = ½pKw+½pKa+½log[A⁻(aq)] ✓.
(ii) சம கனவளவுகள் கலக்கப்படுவதால் [A⁻(aq)]=(1×10⁻³/2)=5×10⁻⁴mol dm⁻³. pKa=-log(1.8×10⁻⁵)=4.74.
pH = ½(14)+½(4.74)+½log(5×10⁻⁴) = 7+2.37-1.65 = 7.72 (உத்தியோகபூர்வத் திட்டம் 7.69-7.72 வீச்சை ஏற்கிறது).
(iii) கலப்பியப் பின், [Y⁺(aq)]=1.0×10⁻³mol dm⁻³ (இரட்டிப்புக் கலப்பால் பாதியாகக் குறைந்தது). YA வீழ்படிய தேவையான [A⁻(aq)] = Ksp(YA)/[Y⁺(aq)] = 1.80×10⁻⁷/0.001 = 1.80×10⁻⁴ mol dm⁻³.
Henderson-Hasselbalch: pH = pKa + log([A⁻(aq)]/[HA(aq)]) = 4.74 + log(1.80×10⁻⁴/0.001) = 4.74 + log(0.18) = 4.74-0.74 = pH = 4 (HA இன் ஆரம்பச் செறிவு [HA]≈0.001mol dm⁻³ எனக் கருதி, YA வீழ்படியும் முன் HA இன் விகடனம் புறக்கணிக்கத்தக்கது).
125. 🟡 2014/P1/Q7 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
25°C இல் XY₃ உப்பின் கரைதிறன் பெருக்கம் 4.32×10⁻¹⁰ mol⁴dm⁻¹². XY₃ இன் நிறைவுற்ற கரைசலில் Y⁻ இன் செறிவு:
(1) 6.0×10⁻³ mol dm⁻³ (2) 1.1×10⁻² mol dm⁻³ (3) 3.8×10⁻³ mol dm⁻³ (4) 4.0×10⁻³ mol dm⁻³ (5) 2.0×10⁻³ mol dm⁻³
விடை: (1) 6.0×10⁻³ mol dm⁻³.
XY₃(s) ⇌ X³⁺(aq) + 3Y⁻(aq). s = கரைதிறன் (mol dm⁻³) எனில்: [X³⁺]=s, [Y⁻]=3s. Ksp = s×(3s)³ = 27s⁴ = 4.32×10⁻¹⁰. s⁴ = 4.32×10⁻¹⁰/27 = 1.6×10⁻¹¹. s = (1.6×10⁻¹¹)^(1/4) ≈ 2.0×10⁻³ mol dm⁻³. [Y⁻] = 3s = 3×2.0×10⁻³ = 6.0×10⁻³ mol dm⁻³.
126. 🟡 2014/P1/Q15 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
சிறிதளவே கரையும் ஐதராக்சைட்டு MOH இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 1.0×10⁻⁸ mol²dm⁻⁶. MOH இன் நிறைவுற்ற கரைசலின் pH:
(1) 8.0 (2) 10.0 (3) 12.0 (4) 4.0 (5) 6.0
விடை: (2) 10.0.
MOH(s) ⇌ M⁺(aq) + OH⁻(aq). s=கரைதிறன் எனில் [M⁺]=[OH⁻]=s. Ksp=s²=1.0×10⁻⁸ → s=1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ = [OH⁻]. pOH = -log(1.0×10⁻⁴) = 4.0. pH = 14 - pOH = 14 - 4 = 10.0.
127. 🟡 2014/P1/Q19 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
பின்வரும் இரு சமநிலைகளைக் கருதுக:
MBr(s) + 2S₂O₃²⁻(aq) ⇌ [M(S₂O₃)₂]³⁻(aq) + Br⁻(aq), சமநிலை மாறிலி = K₁
M⁺(aq) + 2S₂O₃²⁻(aq) ⇌ [M(S₂O₃)₂]³⁻(aq), சமநிலை மாறிலி = K₂
K₁ = 8.5, K₂ = 1.7×10¹³ mol⁻²dm⁶ எனில், MBr இன் கரைதிறன் பெருக்கம்:
(1) 1.4×10¹⁴ mol² dm⁻⁶ (2) 1.7×10⁻¹³ mol² dm⁻⁶ (3) 5.0×10⁻¹³ mol² dm⁻⁶ (4) 5.9×10⁻¹⁴ mol² dm⁻⁶ (5) 1.4×10⁻¹² mol² dm⁻⁶
விடை: (3) 5.0×10⁻¹³ mol² dm⁻⁶.
K₁/K₂ = {[M(S₂O₃)₂³⁻][Br⁻]/[S₂O₃²⁻]²} / {[M(S₂O₃)₂³⁻]/([M⁺][S₂O₃²⁻]²)} = [Br⁻][M⁺] = Ksp(MBr). K₁/K₂ = 8.5/(1.7×10¹³) = 5.0×10⁻¹³ mol² dm⁻⁶.
128. 🟡 2014/P1/Q22 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
ஆக்சாலிக் அமிலம் (H₂C₂O₄) ஓர் இரு-அமிலத்தன்மையுள்ள அமிலம் (dibasic acid), K₁ = 5.4×10⁻² mol dm⁻³, K₂ = 5.3×10⁻⁴ mol dm⁻³. கீழே தரப்பட்ட தாக்கத்திற்கான சமநிலை மாறிலி யாது? H₂C₂O₄(aq) + 2H₂O(l) ⇌ 2H₃O⁺(aq) + C₂O₄²⁻(aq)
(1) 9.8×10⁻³ mol² dm⁻⁶ (2) 5.4×10⁻² mol² dm⁻⁶ (3) 5.3×10⁻⁴ mol² dm⁻⁶ (4) 2.9×10⁻⁵ mol² dm⁻⁶ (5) 1.0×10² mol² dm⁻⁶
விடை: (4) 2.9×10⁻⁵ mol² dm⁻⁶.
கொடுக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்தத் தாக்கம் இரு படி நீக்கமளித்தல் சமநிலைகளையும் (K₁,K₂) இணைத்தது: K_ஒட்டுமொத்தம் = K₁×K₂ = 5.4×10⁻² × 5.3×10⁻⁴ = 28.62×10⁻⁶ ≈ 2.9×10⁻⁵ mol² dm⁻⁶.
129. 🟡 2014/P1/Q25 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
A ⇌ B தாக்கத்திற்கு, T₁, T₂ வெப்பநிலைகளில் நேரத்திற்கேற்ப செறிவு மாறுபடும் விதம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது (t=0 இல் A மாத்திரமே உள்ளது). T₁ இல்: A 1.0 இலிருந்து ~0 ஆகவும், B 0 இலிருந்து ~1.0 ஆகவும் மென்மையாக மாறுகின்றன (t=100s இல் சந்திக்கின்றன, முழுமையான மாற்றத்தை நெருங்குகிறது). T₂ இல்: A ~0.65-0.7 ஐ நோக்கியும், B ~0.3-0.35 ஐ நோக்கியும் (குறைவான மாற்றம்) சமநிலையடைகின்றன. பின்வரும் கூற்றுகளுள் எது உண்மை?
(1) T₂<T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பவெளியேற்றம் (2) T₂=T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பஉட்கொள் (3) T₂>T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பஉட்கொள் (4) T₂<T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பஉட்கொள் (5) T₂>T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பவெளியேற்றம்
விடை: (5) T₂>T₁, முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பவெளியேற்றம் (exothermic).
T₁ இல் மாற்றம் கிட்டத்தட்ட முழுமையாக நிகழ்கிறது (B ஐ மிகவும் சாதகமாகக் காட்டும் சமநிலை). T₂ இல் மிகக் குறைவான மாற்றமே நிகழ்கிறது (A அதிகமாக மீதமிருக்கிறது). வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது மாற்றம் குறைவது (B குறைவது) என்பது Le Chatelier கொள்கைப்படி முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பவெளியேற்றமானது (exothermic) என்பதைக் காட்டுகிறது -- வெப்பமாக்கல் சமநிலையைப் பின்னோக்கித் தள்ளுகிறது. எனவே T₂ (குறைவான மாற்றம்) அதிக வெப்பநிலை = T₂>T₁.
130. 🟡 2014/P1/Q30 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
கீழே தரப்பட்ட தாக்கத்தைக் கருதுக: 3W(g) + X(g) ⇌ 2Y(g) + Z(g). W, X இன் சம மோல் எண்ணிக்கையைச் சேர்த்துத் தாக்கம் ஆரம்பிக்கப்பட்டால், சமநிலையில் பின்வருவனவற்றுள் எது சரியானது?
(1) [X]>[W] (2) [X]<[W] (3) [Y]=[Z] (4) [Z]>[Y] (5) [W]=[X]
விடை: (1) [X]>[W].
தாக்கிய அளவு x எனில்: W மீதி=n₀-3x, X மீதி=n₀-x (இரண்டும் சம ஆரம்ப மதிப்பு n₀ இலிருந்து தொடங்குகின்றன). x>0 (முன்னோக்குத் தாக்கம் ஓரளவு நிகழ்வதால்) என்பதால், 3x>x, எனவே n₀-3x < n₀-x, அதாவது [W]<[X], அல்லது [X]>[W].
131. 🟡 2014/P1/Q34 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
ஒரு மூடிய அமைப்பில் நிகழும் பின்வரும் தாக்கத்தைக் கருதுக: CO(g) + 2H₂(g) ⇌ CH₃OH(g), ΔH = -93.0 kJ mol⁻¹. இத்தாக்கம் தொடர்பாக பின்வரும் கூற்றுகளுள் எவை/எது சரியானவை?
(a) மாறாத வெப்பநிலையில் அழுத்தத்தை அதிகரித்தால், உருவாகும் விளைபொருளின் அளவு அதிகரிக்கும்.
(b) மாறாத அழுத்தத்தில் வெப்பநிலையை அதிகரித்தால், உருவாகும் விளைபொருளின் அளவு குறையும்.
(c) ஒரு வினையூக்கியைப் பயன்படுத்தினால், உருவாகும் விளைபொருளின் அளவு அதிகரிக்கும்.
(d) ஒரு வினையூக்கியைப் பயன்படுத்தினால், பின்நோக்குத் தாக்கத்தின் செயல்படு சக்தி (activation energy) அதிகரிக்கும்.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (1) -- (a),(b) மாத்திரம் சரி.
(a) சரி -- வினைபடுபொருள் பக்கத்தில் 3 வாயு mol (1CO+2H₂), விளைபொருள் பக்கத்தில் 1 mol (CH₃OH) -- அழுத்தம் அதிகரிக்க, குறைவான mol பக்கமான விளைபொருள் பக்கமாக சமநிலை நகரும்.
(b) சரி -- முன்னோக்குத் தாக்கம் வெப்பவெளியேற்றமானது (ΔH=-93.0); வெப்பநிலை அதிகரிக்க, Le Chatelier படி சமநிலை பின்னோக்கி நகர்ந்து விளைபொருள் குறையும்.
(c),(d) இரண்டும் பொய் -- வினையூக்கிகள் சமநிலை நிலையை மாற்றாது (இரு திசைகளிலும் வீதத்தை சமமாக அதிகரிக்கும் மாத்திரம்); வினையூக்கிகள் செயல்படு சக்தியைக் குறைக்கும் (இரு திசைகளிலும்), அதிகரிக்காது.
எனவே (a),(b) சரி = (1).
132. 🟡 2014/P1/Q38 -- தனித்து தீர்க்கப்பட்ட கேள்வி (உத்தியோகபூர்வ திட்டம் கிடைக்கவில்லை)
கீழே தரப்பட்ட சமநிலை தொடர்பாக பின்வருவனவற்றுள் எவை/எது உண்மை? KNO₃(s) + H₂O(l) ⇌ K⁺(aq) + NO₃⁻(aq)
(a) சமநிலையைக் காண, KNO₃(s), K⁺(aq), NO₃⁻(aq), H₂O(l) ஆகிய அனைத்தும் நிகழ்நிலையில் இருக்க வேண்டும்.
(b) சமநிலை மாறிலிக்கான வெளிப்பாட்டில் [KNO₃(s)], [H₂O(l)] ஆகிய உறுப்புகள் இடம்பெறாது, ஏனெனில் அவை மாறிலிகளாகக் கருதப்படலாம்.
(c) அமைப்பில் K⁺(aq) செறிவை அதிகரிப்பது சமநிலைப் புள்ளியை வலப்பக்கமாக நகர்த்தும்.
(d) அமைப்பில் KNO₃(s) ஐச் சேர்ப்பது சமநிலைப் புள்ளியை வலப்பக்கமாக நகர்த்தும்.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (1) -- (a),(b) மாத்திரம் சரி.
(a) சரி -- ஓர் இயங்கியல் சமநிலைக்கு (நிறைவுற்ற கரைசல் + மிகை திண்மம்) நான்கு பொருட்களும் ஒருங்கே நிகழ்நிலையில் இருக்க வேண்டும்.
(b) சரி -- தூய திண்மங்கள்/திரவங்களை சமநிலை வெளிப்பாட்டிலிருந்து விலக்குவதற்கான செந்தர காரணம்.
(c) பொய் -- Le Chatelier -- ஓர் விளைபொருள் அயனைச் (K⁺) சேர்ப்பது சமநிலையை இடப்பக்கமாக (அதிக திண்மம் நோக்கி) நகர்த்தும், வலப்பக்கம் அல்ல.
(d) பொய் -- ஏற்கனவே நிறைவுற்ற நிலையில் மிகைத் திண்மத்தைச் சேர்ப்பது (தூய திண்மம், வெளிப்பாட்டில் இடம்பெறாது) சமநிலைப் புள்ளியை நகர்த்தாது.
எனவே (a),(b) சரி = (1).
Y என்பது 25°C இல் pH=3.0 ஐக் கொண்ட ஒரு மென்னமிலமான HA இன் 1.00M கரைசலாகும். இக்கரைசலின் 100.0 cm³ மாதிரி ஒரு குலுக்குபாத்தலில் இடப்பட்டு, அதனுடன் 100.0 cm³ சேதனக் கரைப்பான் சேர்க்கப்பட்டது. போத்தலைக் குலுக்கிய பின்னர் அப்போத்தல் 25°C இலுள்ள நீர்த்தொட்டியில் 30 நிமிடங்களுக்கு வைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் இரு படைகளும் வேறாக்கப்பட்டு நீர்ப்படையானது கரைசல் Z எனப் பெயரிடப்பட்டது. கரைசல் Z இன் 25.00 cm³ மாதிரியொன்று 0.50M NaOH உடன் பினோப்பதலினைக் காட்டியாகப் பயன்படுத்திச் சீர்நியமிப்புச் செய்யப்பட்டது. தேவைப்பட்ட NaOH கனவளவு 40.00 cm³ ஆகும்.
(i) 25°C இல் கரைசல் Y இலுள்ள மென்னமிலத்தின் கூட்டற்பிரிகை அளவு a ஐக் கணிக்க.
(ii) 25°C இல் அமிலம் HA இன் கூட்டற்பிரிகை மாறிலி (Ka) ஐக் கணிக்க.
(iii) 25°C இல் கரைசல் Z இலுள்ள அமிலம் HA இன் கூட்டற்பிரிகை அளவு a' ஐக் கணிக்க.
(iv) மேலே கணிக்கப்பட்ட a, a' ஆகியவற்றின் பெறுமானங்களைப் பயன்படுத்தி, 25°C இல் மென்னமிலம் HA இன் கூட்டற்பிரிகை அளவுக்கும் செறிவுக்கும் இடையிலான தொடர்புடைமை பற்றி விளக்குக.
(v) நீர், சேதனக் கரைப்பான் என்பவற்றுக்கிடையில் 25°C இல் அமிலம் HA இன் பங்கீட்டுக் குணகத்தைக் கணிக்க. (HA சேதனக் கரைப்பானில் கூட்டலோ கூட்டற்பிரிகையோ அடையமாட்டாது; நீர் ஊடகத்தில் HA இன் கூட்டற்பிரிகையைப் புறக்கணிக்கவும்.)
(vi) கரைசல் Y இன் 25.00cm³ உம் 0.50M NaOH கரைசலின் 25.00cm³ உம் அடங்கியுள்ள கலவையொன்றின் pH பெறுமானத்தைக் கணிக்க.
(i) pH=3.0 → [H⁺]=1.0×10⁻³ mol dm⁻³. [H⁺]=cα → α=[H⁺]/c = 1.0×10⁻³/1.0 = 1.0×10⁻³.
(ii) Ka = [H⁺][A⁻]/[HA] = cα×cα/c(1-α); 1-α≈1 எனக் கொள்ளின்: Ka=cα² = 1.0×(1.0×10⁻³)² = 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
(iii) Z இல் [HA]: NaOH சீர்நியமிப்பிலிருந்து mol HA (Z இல்) = mol NaOH = 0.50×40.00/1000 = 0.02 mol (25.00cm³ Z இல்) → [HA]_Z = 0.50×40.00/25.00 = 0.80 mol dm⁻³. Ka=cα'² → α'=√(Ka/c) = √(1.0×10⁻⁶/0.80) ≈ 1.118×10⁻³ (அல்லது 1.12×10⁻³, 1.1×10⁻³).
(iv) அமிலத்தின் செறிவு குறையும்போது அதன் கூட்டற்பிரிகையினளவு அதிகரிக்கும் (α=1.0×10⁻³ இல் c=1.0M க்கு, α'=1.12×10⁻³ இல் c=0.80M க்கு -- குறைந்த செறிவில் அதிக பிரிகை).
(v) HA இன் மொத்தத் தொடக்கச் செறிவு (100cm³ இல்) = 1.0 mol dm⁻³. Z இல் எஞ்சிய [HA]=0.80 mol dm⁻³ (நீர்ப் படையில், கூட்டற்பிரிகையைப் புறக்கணித்து மொத்த HA எனக் கருதப்படுகிறது). சேதனப் படைக்கு மாற்றப்பட்டது = 1.0-0.80 = 0.20 mol dm⁻³. பங்கீட்டுக் குணகம் K = [HA]நீர்/[HA]சேதனம் = 0.80/0.20 = 4 (அல்லது தலைகீழாக K=[HA]சேதனம்/[HA]நீர்=0.20/0.80=0.25, இரண்டு வடிவங்களும் ஏற்கப்படும்).
(vi) mol HA (25.00cm³ Y இல்) = 1.00×25.00/1000 = 0.025 mol. mol NaOH (25.00cm³ இல்) = 0.50×25.00/1000 = 0.0125 mol (எல்லைப்படுத்தும் காரணி). NaOH முழுவதும் தாக்கி 0.0125 mol NaA ஐ உருவாக்க, 0.025-0.0125=0.0125 mol HA எஞ்சுகிறது -- [HA]=[A⁻] (சம மோல்கள், மொத்தக் கனவளவு 50.00cm³ இல்). [A⁻] = 0.50×25.00/50.00 = 0.25 mol dm⁻³ (NaA முழுமையாக அயனாக்கமடையுமெனக் கொள்ளின்); இதே முறையில் [HA]=0.25 mol dm⁻³. [H⁺]=Ka[HA]/[A⁻] = 1.0×10⁻⁶×0.25/0.25 = 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³. pH = -log(1.0×10⁻⁶) = 6.0 (Henderson-Hasselbalch படி [HA]=[A⁻] எனில் pH=pKa).
133. 🟢 2013/P1/Q11 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
50.00cm³ 0.01mol dm⁻³ NaOH கரைசல் 50.00cm³ 0.11mol dm⁻³ மென்னமிலம் HA கரைசலுடன் சேர்க்கப்பட்டது. இறுதிக் கலவையின் pH 6.2 எனக் காணப்பட்டது. HA இன் கூட்டற்பிரிகை மாறிலி Ka எனில், பின்வருவனவற்றுள் எது அதன் pKa பெறுமானத்தைக் குறிக்கிறது?
(1) 7.0 (2) 7.2 (3) 5.2 (4) 6.0 (5) 6.2
விடை: (2) 7.2.
mol NaOH = 0.01×50/1000 = 5×10⁻⁴mol. mol HA = 0.11×50/1000 = 5.5×10⁻³mol. NaOH எல்லைப்படுத்தும் காரணி; 5×10⁻⁴mol HA உடன் தாக்கி A⁻ ஐத் தருகிறது, HA மீதி = 5.5×10⁻³-5×10⁻⁴=5.0×10⁻³mol. Henderson-Hasselbalch: pH=pKa+log([A⁻]/[HA])=pKa+log(5×10⁻⁴/5.0×10⁻³)=pKa+log(0.1)=pKa-1. கொடுக்கப்பட்ட pH=6.2: 6.2=pKa-1 → pKa=7.2.
134. 🟢 2013/P1/Q18 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
பின்வரும் சமநிலைகளை, K₁, K₂, K₃ எனும் சமநிலை மாறிலிகளுடன் கருதுக:
A(g) + B(g) ⇌ C(g) [K₁]
C(g) + A(g) ⇌ D(g) [K₂]
2A(g) + B(g) ⇌ D(g) [K₃]
பின்வரும் சமன்பாடுகளுள் எது மூன்று சமநிலை மாறிலிகளுக்கிடையேயான தொடர்பைக் காட்டுகிறது?
(1) K₃=√(K₁K₂) (2) K₃=1/(K₁K₂) (3) K₃=K₁K₂ (4) K₃=K₁-K₂ (5) K₃=K₁+K₂
விடை: (3) K₃=K₁K₂.
முதல் இரு சமன்பாடுகளைக் கூட்டுக: (A+B⇌C) + (C+A⇌D) → 2A+B⇌D (C இரு பக்கங்களிலும் ஒழிந்துவிடுகிறது) -- இது மூன்றாம் சமன்பாட்டுடன் சரியாகப் பொருந்துகிறது. இணைந்த தாக்கங்களுக்கு, சமநிலை மாறிலிகள் பெருக்கப்படுகின்றன: K₃=K₁×K₂.
135. 🟢 2013/P1/Q19 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
பின்வரும் 1M நீர்க்கரைசல்களின் pH இன் சரியான ஏறு (increasing) வரிசையைக் காட்டுவது எது? HCl, KOH, CaCl₂, CH₃COOH, CH₃COO⁻Na⁺
(1) HCl < CaCl₂ < CH₃COOH < KOH < CH₃COO⁻Na⁺ (2) CH₃COOH < HCl < CaCl₂ < KOH < CH₃COO⁻Na⁺ (3) HCl < CH₃COOH < CH₃COO⁻Na⁺ < CaCl₂ < KOH (4) HCl < CH₃COOH < CaCl₂ < CH₃COO⁻Na⁺ < KOH (5) KOH < CaCl₂ < CH₃COO⁻Na⁺ < CH₃COOH < HCl
விடை: (4).
HCl (வலிமையான அமிலம்) மிகக் குறைந்த pH. CH₃COOH (பலவீன அமிலம்) HCl ஐ விட அதிக pH ஆனாலும் இன்னும் அமிலத்தன்மையுடையது. CaCl₂ (வலிமையான அமிலம்+வலிமையான காரத்தின் உப்பு) நடுநிலை, pH≈7. CH₃COO⁻Na⁺ (பலவீன அமிலம்+வலிமையான காரத்தின் உப்பு) காரத்தன்மையுடையது, pH>7. KOH (வலிமையான காரம்) மிக அதிக pH. ஏறுவரிசை: HCl < CH₃COOH < CaCl₂ < CH₃COO⁻Na⁺ < KOH.
2013new/ess/05(b) Mn(OH)₂ இன் 25°C இல் தூய்மையான கரைசலில், Mn²⁺ இன் செறிவு 1.0×10⁻⁵ mol dm⁻³. Mg(OH)₂ இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 25°C இல் 1.0×10⁻¹⁰ mol³dm⁻⁽. NH₄OH இன் Kb 25°C இல் 1.6×10⁻⁵ mol dm⁻³.
(i) 25°C இல் Mn(OH)₂ இன் கரைதிறன் பெருக்கத்தைக் கணக்கிடுக. (ii) 25°C இல் 0.01 mol dm⁻³ NH₄OH கரைசலில் ஐதரொட்சைட்டு அயன் செறிவைக் கணக்கிடுக. (iii) 0.001 mol dm⁻³ MnSO₄ கரைசலிலிருந்து Mn(OH)₂ வீழ்படியத் தொடங்குவதற்குத் தேவையான NH₄OH இன் செறிவைத் தீர்மானிக்குக. (iv) 1.00 mol dm⁻³ NH₄OH கரைசலின் 1.00 dm³ இல் 5.35g NH₄Cl கரைக்கப்பட்டால், கரைசலில் ஐதரொட்சைட்டு அயன் செறிவைக் கணக்கிடுக. (H=1.0, N=14.0, Cl=35.5) (v) 0.02 mol dm⁻³ Mg(NO₃)₂ கரைசலின் 0.50 dm³ உடன் 0.20 mol dm⁻³ NH₄OH கரைசலின் 0.50 dm³ ஐக் கலந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு கரைசலில் Mg(OH)₂ வீழ்படிவதைத் தடுக்கத் தேவையான திண்ம NH₄Cl இன் மோல் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிடுக. (vi) தொகுதிப் பகுப்பாய்வில் (group analysis) NH₄Cl இன் பயன்பாட்டை விளக்குக.
Ksp=[Mn²⁺][OH⁻]² = (1×10⁻⁵)×(2×10⁻⁵)² = 4×10⁻¹⁵ mol³dm⁻⁽.
(ii) 0.01M NH₄OH இல் [OH⁻]: NH₄OH⇌NH₄⁺+OH⁻, Kb=[NH₄⁺][OH⁻]/[NH₄OH]. பலவீன காரம் என்பதால் பிரிகையடைந்த அளவு மிகச் சிறியது, [NH₄⁺]=[OH⁻], [NH₄OH]≈0.01mol dm⁻³.
1.6×10⁻⁵ = [OH⁻]²/0.01 ⇒ [OH⁻]²=1.6×10⁻⁷ ⇒ [OH⁻]=4.0×10⁻⁴ mol dm⁻³.
(iii) Mn(OH)₂ வீழ்படியத் தொடங்கத் தேவையான [OH⁻]:
4×10⁻¹⁵=(10⁻³)×[OH⁻]² ⇒ [OH⁻]²=4×10⁻¹² ⇒ [OH⁻]=2×10⁻⁶ mol dm⁻³ (வீழ்படிவு தொடங்கத் தேவையான குறைந்தபட்ச [OH⁻]).
இச்செறிவை உருவாக்கத் தேவையான NH₄OH செறிவு x எனில்: 1.6×10⁻⁵=(2×10⁻⁶)²/(x-2×10⁻⁶) ⇒ x=2.25×10⁻⁶ mol dm⁻³ (அல்லது எளிமைப்படுத்தி x≈(2×10⁻⁶)²/1.6×10⁻⁵ எடுத்தால் x=2.2×10⁻⁽ mol dm⁻³ -- இரண்டு அணுகுமுறைகளும் உத்தியோகபூர்வ MS இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை, x-2×10⁻⁶ ஐ புறக்கணிக்கலாமா என்பதில் உள்ள வேறுபாட்டால் மாத்திரம் எழும் இரு நெருக்கமான பெறுமானங்கள்).
(iv) NH₄Cl சேர்க்கப்பட்ட பின் [OH⁻] (பொது-அயன் விளைவு):
NH₄Cl இன் மோலார் நிறை = 14.0+4(1.0)+35.5 = 53.5 g mol⁻¹. மோல் NH₄Cl = 5.35/53.5 = 0.1mol ⇒ முழுமையாகப் பிரிகையடைந்து [NH₄⁺]=0.1mol dm⁻³ (1.00dm³ கரைசலில்).
பொது-அயன் விளைவால் NH₄OH இன் பிரிகை மேலும் ஒடுக்கப்படுகிறது: [NH₄⁺]≈0.1mol dm⁻³ (NH₄Cl இலிருந்து), [NH₄OH]≈1.0mol dm⁻³ (கிட்டத்தட்ட மாறாமல்).
1.6×10⁻⁵ = (0.1×[OH⁻])/1.0 ⇒ [OH⁻]=1.6×10⁻⁴ mol dm⁻³ (NH₄Cl இல்லாத 4.0×10⁻⁴ உடன் ஒப்பிடுகையில் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது).
(v) Mg(OH)₂ வீழ்படிவைத் தடுக்கத் தேவையான NH₄Cl:
இறுதிக் கலவையில் [Mg²⁺] = (0.02×0.50)/1.0 = 0.01mol dm⁻³. Mg(OH)₂ வீழ்படியாமல் இருக்க: Ksp≥[Mg²⁺][OH⁻]² ⇒ 1×10⁻¹⁰≥0.01×[OH⁻]² ⇒ [OH⁻]²≤1×10⁻⁸ ⇒ [OH⁻]≤1×10⁻⁴ mol dm⁻³.
இறுதிக் கலவையில் [NH₄OH] = (0.2×0.50)/1.0 = 0.01mol dm⁻³. [OH⁻] ஐ 1×10⁻⁴ இற்கு அடக்க தேவையான NH₄Cl செறிவு x எனில் (பிரிகையடைந்த அளவு மிகச் சிறியது என அனுமானித்து [NH₄⁺]≈x):
1.6×10⁻⁵ = (x×1×10⁻⁴)/0.01 ⇒ x=1.6×10⁻² mol dm⁻³.
தேவையான NH₄Cl மோல் எண்ணிக்கை = 1.6×10⁻²×1.0dm³ = 1.6×10⁻² mol.
(vi) தொகுதிப் பகுப்பாய்வில் NH₄Cl இன் பங்கு: தொகுதி பிரிப்பில், தொகுதி III (Mg²⁺ போன்ற ஐதரொட்சைட்டாக வீழ்படியக்கூடிய கற்றயன்கள்) கண்டறியப்படும் முன் NH₄OH சேர்ப்பதற்கு முன்னதாக NH₄Cl சேர்க்கப்படுகிறது -- பொது-அயன் விளைவால் NH₄OH இன் பிரிகையை ஒடுக்கி, [OH⁻] ஐப் போதுமான அளவு குறைத்து, Mg(OH)₂ (மற்றும் தொகுதி III க்கு முன்னதாக வீழ்படியக்கூடிய பிற ஐதரொட்சைட்டுகள்) முன்கூட்டியே தவறாக வீழ்படிவதைத் தடுக்கின்றது.
136. 🟢 2012/P1/Q25 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
25°C இல் M(OH)₂ இன் ஒரு நீரிய தூய்மையான கரைசலின் pH 10.0. அதே வெப்பநிலையில் M(OH)₂ இன் கரைதிறன் பெருக்கம்:
(1) 2.0×10⁻¹² mol³dm⁻⁹ (2) 4.0×10⁻¹² mol³dm⁻⁹ (3) 2.0×10⁻³⁰ mol³dm⁻⁹ (4) 4.0×10⁻³⁰ mol³dm⁻⁹ (5) 5.0×10⁻¹³ mol³dm⁻⁹
விடை: (5) 5.0×10⁻¹³ mol³dm⁻⁹.
pH=10.0 ⟹ pOH=14-10=4.0 ⟹ [OH⁻]=10⁻⁴ mol dm⁻³.
M(OH)₂(s)⇌M²⁺(aq)+2OH⁻(aq). கரைதிறன் s எனில், [OH⁻]=2s ⟹ s=[M²⁺]=(10⁻⁴)/2=5×10⁻⁵ mol dm⁻³.
K_sp=[M²⁺][OH⁻]²=(5×10⁻⁵)×(10⁻⁴)²=5×10⁻⁵×10⁻⁸=5.0×10⁻¹³ mol³dm⁻⁹.
137. 🟢 2012/P1/Q38 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
சமநிலை அமைப்புகள் தொடர்பாக பின்வரும் கூற்றுகளுள் எவை/எது உண்மை?
(a) ஓர் இரசாயனத் தாக்கத்தின் சமநிலை மாறிலியின் அலகை, சமப்படுத்திய இரசாயனச் சமன்பாட்டிலிருந்து உய்த்தறியலாம்.
(b) வெப்பம் வெளியிடும் மற்றும் வெப்பம் உட்கிரகிக்கும் இரு வகைத் தாக்கங்களினதும் சமநிலை மாறிலிகள் வெப்பநிலையுடன் மாறுபடும்.
(c) வாயு-கட்ட மற்றும் திரவ-கட்ட இரசாயனத் தாக்கங்கள் இரண்டுமே திறந்த அமைப்புகளில் சமநிலையை அடையக்கூடியவை.
(d) ஒரு சமநிலைத் தாக்கத்தை இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சமநிலைத் தாக்கங்களின் கூட்டுத்தொகையாக வெளிப்படுத்த முடியுமெனில், மொத்தத் தாக்கத்திற்கான சமநிலை மாறிலி, தனித்தனித் தாக்கங்களின் சமநிலை மாறிலிகளின் கூட்டுத்தொகையால் தரப்படுகிறது.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (1) -- (a),(b) மாத்திரம் சரி.
(a) சரி -- K_c அல்லது K_p இன் அலகு, தாக்கத்தின் Δn (வாயு மோல் எண்ணிக்கை வேறுபாடு, விளைபொருள்-வினைபடு பொருள்) ஐச் சார்ந்துள்ளது, இது சமப்படுத்திய சமன்பாட்டிலிருந்து நேரடியாக உய்த்தறியக்கூடியது.
(b) சரி -- வான்ட் ஹொவ்ஃப் சமன்பாட்டின்படி, K எப்போதும் T உடன் மாறுபடும் (ΔH பூச்சியமல்லாத எந்த தாக்கத்திற்கும்) -- வெப்பம் வெளியிடும் தாக்கங்களுக்கு T அதிகரிக்க K குறையும், வெப்பம் உட்கிரகிக்கும் தாக்கங்களுக்கு T அதிகரிக்க K அதிகரிக்கும் -- இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும் K மாறுபடுகிறது.
(c) பொய் -- உண்மையான, நிலையான சமநிலை அடைய ஓர் மூடிய அமைப்பு தேவை (பொருள் அமைப்பிலிருந்து வெளியேறாமல் இருத்தல் அவசியம்) -- திறந்த அமைப்பில் ஆவியாகும்/வெளியேறும் பொருட்கள் காரணமாக உண்மையான சமநிலை நிலைப்படையாது.
(d) பொய் -- இணைந்த தாக்கங்களுக்கு சமநிலை மாறிலிகள் பெருக்கப்படுகின்றன (K_overall=K₁×K₂), கூட்டப்படுவதில்லை.
எனவே (a),(b) சரி = (1).
2012/str/06(a)(i) c mol dm⁻³ செறிவுள்ள ஒரு நீரிய CH₃COOH கரைசலின் pH இற்கான ஒரு வெளிப்பாட்டை, அமிலப் பிரிகை மாறிலி Ka மற்றும் c இன் அடிப்படையில் வருவிக்குக. (ii) மேலுள்ள வருவிப்பில் நீங்கள் செய்த அனுமானங்களை எழுதுக. (iii) மேலுள்ள அமிலக் கரைசலின் 100.0 cm³ மாதிரி, தூய நீர் சேர்த்து 1.00 dm³ ஆக நீர்த்தப்பட்டது. பகுதி (i) இல் பெறப்பட்ட வெளிப்பாட்டின் உதவியுடன், இந்த அமிலக் கரைசலின் pH இற்கான ஒரு வெளிப்பாட்டை எழுதுக. (iv) பகுதிகள் (i), (iii) இல் பெறப்பட்ட விடைகளைப் பயன்படுத்தி, இரு அமிலக் கரைசல்களினதும் pH பெறுமானங்களின் வித்தியாசம் 0.5 pH அலகுகள் என நிரூபிக்குக. (v) பகுதி (i) இலுள்ள அமிலக் கரைசலின் 220.0 cm³ உடன், c mol dm⁻³ செறிவுள்ள NaOH கரைசலின் 20.0 cm³ ஐக் கலப்பதன் மூலம் தயாரிக்கப்படும் கரைசலின் pH ஐக் கணக்கிடுக.
(b)(i) BaSO₄ இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 25°C இல் 1.0×10⁻¹⁰ mol²dm⁻⁶. இவ்வெப்பநிலையில் BaSO₄ இன் ஒரு தூய்மையான நீரிய கரைசலில் Ba²⁺ செறிவைக் கணக்கிடுக. (ii) 25°C இல் பகுதி (i) இலுள்ள கரைசலின் 1.0 dm³ இல் Ba²⁺ செறிவைப் பாதியாகக் குறைக்கத் தேவையான தூய திண்ம Na₂SO₄ இன் நிறையைக் கணக்கிடுக. (O=16, Na=23, S=32) இக்கணக்கீட்டில் நீங்கள் செய்த அனுமானம்/அனுமானங்கள் ஏதேனும் இருப்பின் அவற்றைக் குறிப்பிடுக. (iii) PbSO₄ இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 25°C இல் 1.6×10⁻⁸ mol²dm⁻⁶. இவ்வெப்பநிலையில், BaSO₄ உம் PbSO₄ உம் ஒரேசமயம் தூய்மையாக்கப்பட்ட ஒரு நீரிய கரைசலில் Ba²⁺, Pb²⁺ ஆகியவற்றின் செறிவுகளைத் தனித்தனியே கணக்கிடுக.
CH₃COOH(aq)+H₂O(l)⇌H₃O⁺(aq)+CH₃COO⁻(aq). ஆரம்பம்: c, --, --. சமநிலையில்: c-x, x, x.
Ka=[H₃O⁺][CH₃COO⁻]/[CH₃COOH]=x²/(c-x). c-x≈c (பலவீன அமிலம் என்பதால் x மிகச் சிறியது) ⇒ Ka=x²/c ⇒ x=[H₃O⁺]=√(Kac).
pH=-log(√(Kac)) = -½logKa-½log c.
(ii) அனுமானம்: c உடன் ஒப்பிடுகையில் x புறக்கணிக்கத்தக்கது (c-x≈c, அதாவது பிரிகையடையும் அளவு மிகச் சிறியது).
(iii) நீர்த்திய கரைசலின் செறிவு = c×(100/1000) = c/10 mol dm⁻³.
pH = -½logKa-½log(c/10).
(iv) pH(நீர்த்திய)-pH(ஆரம்ப) = [-½logKa-½log(c/10)]-[-½logKa-½log c] = ½log c-½log(c/10) = ½log(c/(c/10)) = ½log10 = 0.5.
(v) CH₃COOH(aq)+NaOH(aq)→CH₃COONa(aq)+H₂O(l). மொத்தக் கொள்ளளவு=240.0cm³.
உருவான உப்பின் செறிவு = (20.0/240.0)×c. மீதமுள்ள அமிலத்தின் செறிவு = (200.0/240.0)×c.
pH=pKa+log([உப்பு]/[அமிலம்]) = pKa+log[(20/240)/(200/240)] = pKa+log(1/10) = pKa-1.
(b)(i) BaSO₄(s)⇌Ba²⁺(aq)+SO₄²⁻(aq). s=[Ba²⁺]=[SO₄²⁻]. Ksp=s²=1.0×10⁻¹⁰ ⇒ [Ba²⁺]=1.0×10⁻⁵ mol dm⁻³.
(ii) [Ba²⁺] ஐப் பாதியாக்க தேவை: [Ba²⁺]=5.0×10⁻⁵mol dm⁻³. Ksp=(5.0×10⁻⁵)×x=1.0×10⁻¹⁰ ⇒ x(மொத்த[SO₄²⁻])=2.0×10⁻⁴mol dm⁻³.
Na₂SO₄ இலிருந்து சேர்க்கப்பட்ட [SO₄²⁻] = 2.0×10⁻⁴-5.0×10⁻⁵=1.5×10⁻⁴mol dm⁻³. Na₂SO₄ இன் மோலார் நிறை=142g mol⁻¹.
நிறை = 1.5×10⁻⁴mol dm⁻³×1.0dm³×142 = 2.13×10⁻³ g (2.13mg). அனுமானம்: Na₂SO₄ சேர்க்கும்போது கரைசலின் கொள்ளளவு மாறாது.
(iii) s=BaSO₄ கரைதிறன், s'=PbSO₄ கரைதிறன். இரண்டும் ஒரே கரைசலில் இருப்பதால், [SO₄²⁻]=s+s'.
Ksp(BaSO₄)=s(s+s')=1.0×10⁻¹⁰ ... (1); Ksp(PbSO₄)=s'(s+s')=1.6×10⁻⁸ ... (2).
(2)/(1): s'/s=160. (1) இல் பிரதியிட்டு: s(s+160s)=1.0×10⁻¹⁰ ⇒ 161s²≈160s² ⇒ s=7.9×10⁻⁷ mol dm⁻³ ([Ba²⁺]).
[Pb²⁺]=160×s=160×7.9×10⁻⁷=1.3×10⁻⁴ mol dm⁻³.
(குறிப்பு: இக்கேள்வியின் எண் தரவுகள் அனைத்தும் உத்தியோகபூர்வ புள்ளியிடும் திட்டத்திலிருந்து துல்லியமாக எடுக்கப்பட்டவை; எனினும் மூலப் பரீட்சைத் திணைக்கள ஆவணத்தில் இக்கேள்விக்கான முழு வினா-வாசகம் நேரடியாகத் தரப்படவில்லை (கணக்கீட்டு அட்டவணைகளாக மாத்திரம் தரப்பட்டுள்ளது) -- எனவே கீழே தரப்பட்ட வினா-வாசகம் பதில் திட்டத்தின் கட்டமைப்பிலிருந்து மறுகட்டமைக்கப்பட்டது, இது வேறு எந்தக் கேள்விகளையும் போல் நேரடி மேற்கோள் அல்ல.)
2012/str/05(a)(i) 2A(g) ⇌ B(g). ஒரு மூடிய கலனில் a mol A(g) வைக்கப்படுகிறது. சமநிலையில், A(g) இன் 40% B(g) ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது. சமநிலையில் மொத்த அழுத்தம் 4×10⁵ N m⁻² எனில், இத்தாக்கத்திற்கான Kp ஐக் கணக்கிடுக.
(ii) மேலுள்ள அமைப்பில், A(g) இணையாக மற்றொரு சமநிலையையும் (2A(g)⇌C(g)+D(g)) நிறுவுகிறது எனக் கருதுக. a mol A(g) வைக்கப்பட்ட பின், சமநிலையில் C(g) இன் அளவு a/10 mol எனக் காணப்பட்டால்: I. சமநிலையில் A, B, C, D ஆகியவற்றின் மோல் பின்னங்களைக் கணக்கிடுக. II. மொத்த அழுத்தம் P இன் அடிப்படையில், 2A(g)⇌C(g)+D(g) தாக்கத்திற்கான Kp ஐக் கணக்கிடுக.
(iii) (i) இல் உள்ள அமைப்பு (2A(g)⇌B(g) மாத்திரம், T வெப்பநிலையில், 4×10⁵N m⁻² அழுத்தத்துடன்) நிலையான கொள்ளளவுள்ள கலனில் 2T ஆக வெப்பப்படுத்தப்படுகிறது, இதனால் (ii) இல் விவரிக்கப்பட்ட இரண்டாம் சமநிலையும் கூடுதலாக நிறுவப்படுகிறது (மொத்த மோல் 7a/10 ஆக மாறுகிறது). 2T இல் புதிய மொத்த அழுத்தத்தையும், A, B இன் பகுதி அழுத்தங்களையும், 2A(g)⇌B(g) தாக்கத்திற்கான புதிய Kp ஐயும் கணக்கிடுக.
(b) 1.0 mol dm⁻³ CH₃COOH கரைசலின் 40.00 cm³ பங்கு, 20.00 cm³ n-பியூட்டனாலுடன் குலுக்கப்பட்டு, இரு அடுக்குகளும் சமநிலையை அடையவிடப்பட்டன. நீரிய அடுக்கின் 10.00 cm³ பங்கு, 0.50 mol dm⁻³ NaOH கரைசலுடன் நியமிக்கப்பட்டு, 16.00 cm³ இறுதிப்புள்ளியில் அடையப்பட்டது. (i) பியூட்டனால் அடுக்கின் 10.00 cm³ பங்கை நியமிக்க எதிர்பார்க்கப்படும் NaOH கனவளவைக் கணக்கிடுக. (ii) CH₃COOH இன் பங்கீட்டு எண்ணைக் (partition coefficient) கணக்கிடுக. (iii) மேலுள்ள சோதனை 1.0 mol dm⁻³ CH₃COOH இன் 30.00 cm³ பங்குடன் மீண்டும் மேற்கொள்ளப்பட்டு, y cm³ நீரிய அடுக்காகவும் z cm³ பியூட்டனால் அடுக்காகவும் பங்கீடு செய்யப்பட்டது (மொத்தம் தேவைப்படும் NaOH கனவளவு 60.0cm³, மற்றும் பங்கீட்டு எண் மாறாமல் இருக்கும் என அனுமானித்து) y, z ஐக் கணக்கிடுக. (iv) இப்பங்கீட்டுச் சோதனைகளில் நீங்கள் செய்யும் ஏதேனும் இரு அனுமானங்களைக் குறிப்பிடுக. (v) நியமிப்புகளுக்குப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு பொருத்தமான சுட்டியைத் தருக. (vi) பங்கீட்டின்போது நீரிய அடுக்கின் pH மாறுமா? காரணத்துடன் விளக்குக.
Kp=pB/pA² = [(1/4)×(4×10⁵)] / [(3/4)×(4×10⁵)]² = (1/9)×10⁻⁵ N⁻¹m² ≈ 1.1×10⁻⁶ N⁻¹m².
(ii).I சமநிலையில்: C=a/10, D=a/10 (தாக்கம் 2 வழியாக). இரண்டாம் தாக்கத்தில் நுகரப்பட்ட A = 2×(a/10)=2a/10. மீதமுள்ள A=2a/10. தாக்கம் 1 வழியாக நுகரப்பட்ட A = a-2a/10-2a/10=6a/10. B உருவானது (தாக்கம் 1 வழியாக) = 6a/10÷2=3a/10.
மொத்த மோல் = 2a/10+3a/10+a/10+a/10 = 7a/10.
மோல் பின்னங்கள்: XA=2/7, XB=3/7, XC=1/7, XD=1/7.
II. Kp=(pCpD)/pA² = [(1/7)P×(1/7)P]/[(2/7)P]² = 1/4 = 0.25 (பரிமாணமற்றது, Δn=0 என்பதால்).
(iii) T இல் (தாக்கம் 1 மாத்திரம்): p₁=4×10⁵N m⁻², மொத்த மோல் n₁∝0.8a. 2T இல் (இரண்டாம் தாக்கமும் நிறுவப்பட்ட பின்): மொத்த மோல் n₂∝0.7a.
நிலையான கொள்ளளவில்: p₁/T=n₁R/V, p₂/2T=n₂R/V ⇒ p₁/(p₂/2)=n₁/n₂ ⇒ (4×10⁵)/(P/2)=0.8a/0.7a ⇒ P=7×10⁵ N m⁻².
பகுதி அழுத்தங்கள் (2T இல்): pA=(2/7)×(7×10⁵)=2×10⁵ N m⁻²; pB=(3/7)×(7×10⁵)=3×10⁵ N m⁻².
புதிய Kp (2T, தாக்கம் 1) = pB/pA² = (3×10⁵)/(2×10⁵)² = 7.5×10⁻⁶ N⁻¹m² (T இலிருந்த 1.1×10⁻⁶ ஐ விடக் குறைவு -- வெப்பநிலை அதிகரிக்க Kp குறைவதால் தாக்கம் 1 வெப்பம் வெளியிடும் தாக்கம் என ஊகிக்கலாம்).
(b)(i) நீரிய அடுக்கில் CH₃COOH மோல் (40.00cm³): 1.0×40.00/1000=0.040mol. 10.00cm³ இல் = 0.040×(10/40)=0.010mol -- ஆனால் நியமிப்பு நேரடியாக அளவிடப்பட்டுள்ளது: 10.00cm³ இல் NaOH வேண்டியது 16.00cm³ (கொடுக்கப்பட்டது). இதிலிருந்து மோல் CH₃COOH (10.00cm³ நீரிய அடுக்கில்) = 0.50×16.00/1000=0.008mol.
மொத்த நீரிய அடுக்கு CH₃COOH (40.00cm³) = 0.008×4=0.032mol. பியூட்டனால் அடுக்கில் CH₃COOH = 0.040-0.032=0.008mol (20.00cm³ இல்). 10.00cm³ பியூட்டனால் அடுக்கில் = 0.008×(10/20)=0.004mol.
எதிர்பார்க்கப்படும் NaOH கனவளவு = 0.004mol÷0.50mol dm⁻³ = 0.008dm³ = 8.0 cm³.
(ii) பங்கீட்டு எண் = [CH₃COOH]butanol/[CH₃COOH]H2O = (0.004/10)/(0.008/10) = 0.5 (அல்லது தலைகீழ் வரையறையில் = 2, இதுவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்).
(iii) ஆரம்ப CH₃COOH (30.00cm³, 1.0mol dm⁻³) = 0.030mol. மொத்தம் தேவையான NaOH (இரு அடுக்குகளுக்கும்) = 0.030/0.50=60.0cm³ ⟹ 4y+2z=60.0 (இங்கு y,z முறையே நீரிய/பியூட்டனால் அடுக்குகளின் கொள்ளளவுகள்; NaOH செறிவு காரணிகள் 4,2 நேரடி அளவீட்டு விகிதங்களிலிருந்து பெறப்படுகின்றன). பங்கீட்டு எண் மாறாமல் இருப்பதால்: z/y=1/2.
தீர்வு: y=12.00 cm³, z=6.00 cm³ (மாற்று முறை: செறிவு விகிதம் நேரடியாகப் பயன்படுத்தி y=(3/4)×16.00=12.00cm³, z=(3/4)×8.00=6.00cm³).
(iv) அனுமானங்கள் (ஏதேனும் இரண்டு): பியூட்டனால், நீர் அடுக்குகள் ஒன்றுடனொன்று கலப்பதில்லை; பியூட்டனால் ஆவியாவதில்லை/அதன் அடுக்கின் கொள்ளளவு மாறாது; CH₃COOH இன் பிரிகையளவு புறக்கணிக்கத்தக்கது; CH₃COOH பியூட்டனால் அடுக்கில் இருமயமாக்கம் (dimerization) அடைவதில்லை.
(v) சுட்டி: ஃபீனொல்ஃப்தலீன் அல்லது புரோமோதைமால் நீலம்.
(vi) ஆம், pH அதிகரிக்கும். பங்கீட்டின்போது CH₃COOH மூலக்கூறுகள் பியூட்டனால் அடுக்குக்கு மாற்றப்படுகின்றன ⟹ [CH₃COOH]aq குறையும் ⟹ [H₃O⁺]aq குறையும் ⟹ எனவே pH அதிகரிக்கும்.
138. 🟢 2021/P1/Q7 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
M(OH)₂ ஆனது அரிதாக நீரில் கரையும் ஒரு திண்மமாகும். pH=8.0 இலும் தரப்பட்ட ஒரு வெப்பநிலையிலும் M(OH)₂ இன் ஒரு நிரம்பிய நீர்க்கரைசலில் உள்ள M²⁺(aq) இன் செறிவு 1.0×10⁻⁶ mol dm⁻³ ஆகும். இவ்வெப்பநிலையில் M²⁺(aq) இன் செறிவு 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ ஆகவுள்ள M(OH)₂ இன் ஒரு நிரம்பிய நீர்க்கரைசலின் pH பெறுமானம்,
(1) 7.0 (2) 8.0 (3) 4.0 (4) 5.0 (5) 6.0
விடை: (1) 7.0.
M(OH)₂⇆M²⁺+2OH⁻, Ksp=[M²⁺][OH⁻]².
pH=8.0 இல்: [OH⁻]=10⁻⁴⁻⁶=10⁻⁶ (pOH=6). Ksp=(1.0×10⁻⁶)(10⁻⁶)²=1.0×10⁻¹⁸.
[M²⁺]=1.0×10⁻⁴ இல்: [OH⁻]²=Ksp/[M²⁺]=1.0×10⁻¹⁸/1.0×10⁻⁴=1.0×10⁻¹⁴ ⇒ [OH⁻]=1.0×10⁻⁷.
pOH=7.0 ⇒ pH=14-7.0=7.0.
139. 🟢 2021/P1/Q14 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
வெற்றிடமாக்கப்பட்ட ஒரு விறைத்த கொள்கலத்தில் A(g) இன் மிகையளவும் B(g) இன் சிறிதளவும் சேர்க்கப்பட்டன. அதன்போது ஒரு மாறா வெப்பநிலையில் பின்வரும் முதன்மைத் தாக்கங்கள் நடைபெறுகின்றன:
A(g)+B(g) → C(g) (விரைவானது) A(g)+C(g) → 3D(g) (மெதுவானது)
தொகுதியின் அமுக்கம் நேரத்துடன் மாறுபடல் தொடர்பான பின்வரும் கூற்றுகளில் சரியானது எது?
(1) அமுக்கம் குறைவடைந்து பின்னர் மாறிலியாகும். (2) அமுக்கம் குறைவடைந்து மீண்டும் ஆரம்பப் பெறுமானத்தை அடையும். (3) ஆரம்பத்தில் அமுக்கம் அதிகரித்து பின்னர் குறைவடைந்து மீண்டும் ஆரம்பப் பெறுமானத்தை அடையும். (4) அமுக்கம் மாறுபடாது காணப்படும். (5) அமுக்கம் அதிகரித்து பின்னர் மாறிலியாகும்.
விடை: (2) அமுக்கம் குறைவடைந்து மீண்டும் ஆரம்பப் பெறுமானத்தை அடையும்.
ஆரம்ப மோல்கள்: A=a (மிகை), B=b (சிறிது), மொத்தம்=a+b.
விரைவான படி (B முழுமையாகத் தீரும்வரை): A+B→C -- b மோல் A, b மோல் B நுகரப்பட்டு b மோல் C தரும். புதிய மொத்தம் = (a-b)+0+b = a (b அளவு குறைந்தது -- அமுக்கம் குறையும்).
மெதுவான படி (C முழுமையாகத் தீரும்வரை): A+C→3D -- b மோல் A, b மோல் C நுகரப்பட்டு 3b மோல் D தரும் (2 மோல் வினைபடு→3 மோல் விளைபொருள், மோல்கள் அதிகரிக்கும்). புதிய மொத்தம் = (a-2b)+0+0+3b = a+b (ஆரம்ப மொத்த மோல்களுக்குச் சமம்!).
எனவே: அமுக்கம் ஆரம்பத்தில் (விரைவான படியில்) குறைகிறது, பின்னர் (மெதுவான படியில்) படிப்படியாக அதிகரித்து ஆரம்ப அமுக்கத்தையே மீண்டும் அடைகிறது -- விருப்பம் (4).
140. 🟢 2021/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு நீர்க்கரைசலின் V கனவளவில் அடங்கும் A எனும் ஒரு கரையுமானது, நீருடன் கலக்காத ஒரு சேதனக் கரைப்பானின் 2V கனவளவுப் பகுதிகளைக் கொண்டு இரு தடவைகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. சேதனக் கரைப்பானுக்கும் நீருக்கும் இடையிலான A இன் பங்கீட்டுக் குணகம், [A]org/[A]aq=4.0 ஆகும். நீர் அவத்தையில் A இன் ஆரம்ப அளவு a (mol) ஆகும். இரண்டாம் பிரித்தெடுப்பின் பின்னர் நீர் அவத்தையில் எஞ்சும் A இன் அளவு (mol) ஆனது,
(1) a/18 (2) a/25 (3) a/81 (4) a/2 (5) a/9
விடை: (3) a/81.
ஒவ்வொரு பிரித்தெடுப்பிலும் நீர் அவத்தையில் எஞ்சும் பின்னம் = Vaq/(Vaq+K×Vorg) = V/(V+4.0×2V) = V/9V = 1/9.
இரண்டு தடவைகள் பிரித்தெடுத்த பின்: எஞ்சும் பின்னம் = (1/9)² = 1/81.
எஞ்சும் A இன் அளவு = a×(1/81) = a/81.
141. 🟢 2021/P1/Q17 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
MCl₂ ஆனது நீரில் அரிதாகக் கரையும் ஒரு திண்மமாகும் (Ksp=1.0×10⁻⁸ mol³ dm⁻⁹). பின்வருவனவற்றுள் MCl₂ இன் நிரம்பிய நீர்க்கரைசல் தொடர்பாக சரியானது எது?
(1) கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவு 1.0×10⁻⁴ mol dm⁻³ ஐ விட அதிகரிக்க முடியாது.
(2) காய்ச்சி வடித்த நீரைச் சேர்ப்பதன் மூலம் கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவைக் குறைக்க முடியும். (3) கரைசலிலிருந்து நீர் ஆவியாகும்போது, கரைசலின் M²⁺ மற்றும் குளோரைட்டு அயன் செறிவுகள் அதிகரிக்கும்.
(4) NaCl(s) ஐச் சேர்ப்பதன் மூலம் கரைசலின் குளோரைட்டு அயன் செறிவை அதிகரிக்க முடியும்.
(5) HCl ஐச் சேர்ப்பதன் மூலம் கரைசலை அமிலமாக்க முடியாது.
விடை: (4).
NaCl(s) கரைவதால் Na⁺ உம் Cl⁻ உம் நேரடியாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன -- Na⁺ MCl₂ இன் சமநிலையில் பங்கேற்காது, எனவே இது ஓர் அதி-அயன் விளைவு (common-ion effect): கரைசலின் மொத்த Cl⁻ செறிவு உண்மையிலேயே அதிகரிக்கும் (சிறிதளவு MCl₂ மேலும் வீழ்படியலாம் என்றாலும், நிகர Cl⁻ அளவு அதிகரிக்கவே செய்யும்).
(1) தவறு -- திண்ம MCl₂ மிகையாக இருக்கும்வரை, ஆவியாதல் நடந்தாலும் அயன் செறிவுகள் Ksp ஆல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிரம்பிய பெறுமானத்திலேயே தொடரும் (மேலதிக திண்மம் வீழ்படிந்து சமநிலையைப் பேணும்). (3) தவறு -- HCl ஒரு வலிமையான அமிலம், சேர்க்கும்போது கரைசல் நிச்சயமாக அமிலமாகும். (4) தவறு -- Ksp இலிருந்து இயல்பான கரைதிறனிலேயே [Cl⁻]≈2.7×10⁻³ mol dm⁻³, இது ஏற்கனவே 1.0×10⁻⁴ ஐ விட மிக அதிகம். (5) தவறு -- திண்ம MCl₂ மிகையாக இருக்கும்வரை, நீர்த்தலுக்குப் பின் மேலும் திண்மம் கரைந்து அதே Ksp-நிர்ணயிக்கப்பட்ட செறிவையே மீண்டும் அடையும் (செறிவு நிரந்தரமாகக் குறையாது).
142. 🟢 2021/P1/Q24 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மாறா வெப்பநிலையில் உள்ள ஒரு தாங்கற் கரைசல் ஒருமூல மென்னமிலமொன்றையும் (Ka=1.00×10⁻⁵ mol dm⁻³) அதன் சோடியம் உப்பையும் கொண்டிருக்கிறது. கரைசலில் மென்னமிலம், அதன் சோடியம் உப்பு ஆகிய ஒவ்வொன்றினதும் செறிவு 0.10 mol dm⁻³ ஆகும். இக்கரைசலின் 10.00 cm³ கனவளவின் pH பெறுமானத்தை ஓர் அலகினால் மாற்றுவதற்குச் சேர்க்கப்பட வேண்டிய 1.00 mol dm⁻³ மென்னமிலத்தின் கனவளவும், மென்னமிலம் சேர்க்கப்பட்டதன் பின்னர் கரைசலின் pH பெறுமானமும் முறையே,
(1) 9.00 cm³, 6.0 (2) 10.00 cm³, 4.0 (3) 10.00 cm³, 5.0 (4) 11.00 cm³, 4.0 (5) 9.00 cm³, 4.0
விடை: (5) 9.00 cm³, 4.0.
pKa=-log(1.00×10⁻⁵)=5.00. [HA]=[A⁻] சமமாக இருப்பதால், ஆரம்ப pH=pKa=5.00 (Henderson-Hasselbalch).
10.00 cm³ இல்: மோல் HA = மோல் A⁻ = 0.10×10.00/1000 = 1.00×10⁻³ mol.
கவனிக்க: மென்னமிலமே (HA, HCl அல்ல) சேர்க்கப்படுகிறது -- இது [A⁻] ஐ மாற்றாது, [HA] ஐ மாத்திரம் அதிகரிக்கும். pH ஐ ஓர் அலகு குறைக்க (5.00→4.00) வேண்டும்:
4.00 = 5.00 + log([A⁻]/[HA]new) ⇒ [A⁻]/[HA]new = 0.10 ⇒ [HA]new = 1.00×10⁻³/0.10 = 1.00×10⁻² mol.
சேர்க்கப்பட வேண்டிய HA மோல்கள் = 1.00×10⁻²-1.00×10⁻³ = 9.00×10⁻³ mol. கனவளவு = 9.00×10⁻³/1.00 mol dm⁻³ = 9.00×10⁻³ dm³ = 9.00 cm³, புதிய pH = 4.0.
143. 🟢 2021/P1/Q35 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மென்மின்பகுபொருளொன்றின் நீர்க்கரைசல் தொடர்பான பின்வரும் கூற்றுகளில் எக்கூற்று/எக்கூற்றுகள் எப்போதும் சரியானது/சரியானவை?
a. மின்னோட்டமொன்றைக் கடத்தும்போது அயன் மூலமாகக் கொண்டுசெல்லப்படும் ஓட்டத்தின் பின்னமானது கற்றயன் மூலமாகக் கொண்டுசெல்லப்படும் ஓட்டத்தின் பின்னத்தை விட அதிகமாகும்.
b. அனயனின் கடத்துதிறன் கற்றயனின் கடத்துதிறனை விட அதிகமாகும்.
c. மென்மின்பகுபொருளின் மூலக்கூறுகளின் ஒரு சிறிய சதவீதம் மாத்திரமே அயன்களாகக் கூட்டுப்பிரியும்.
d. கூட்டுப்பிரிவற்ற மென்மின்பகுபொருளின் மூலக்கூறுகளின் பின்னம் நீர்த்தலுடன் அதிகரிக்கும்.
(1) (a),(b) மாத்திரம் சரி (2) (b),(c) மாத்திரம் சரி (3) (c),(d) மாத்திரம் சரி (4) (d),(a) மாத்திரம் சரி (5) வேறு எண்/சேர்மானம் சரி
விடை: (5) -- (c) மாத்திரம் எப்போதும் சரி.
c சரி: இதுவே "மென்மின்பகுபொருள்" எனும் வரைவிலக்கணத்தின் அடிப்படை -- ஒரு சிறிய சதவீதமே அயனாகின்றன.
a,b தவறு: மின்னோட்டப் பின்னமும் தனித்தனி கடத்துதிறன்களும் குறிப்பிட்ட அயனின் இயல்பையும் அளவையும் பொறுத்தவை -- "எப்போதும்" எனப் பொதுமைப்படுத்த முடியாது.
d தவறு: Ostwald நீர்த்தல் விதியின்படி, நீர்த்தலுடன் கூட்டுப்பிரிவின் அளவு (α) அதிகரிக்கும் -- எனவே கூட்டுப்பிரியாத மூலக்கூறுகளின் பின்னம் குறையும், அதிகரிக்காது -- (d) நேர்மாறாகக் கூறுகிறது.
(c) மாத்திரமே எப்போதும் சரி என்பதால் இது எந்த ஜோடியிலும் பொருந்தாது -- எனவே (5).
144. 🟢 2021/P1/Q44 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: ஓர் ஊக்கியைச் சேர்க்கும்போது ஒரு மீளும் தாக்கத்தின் சமநிலைத் தானம் மாறும்.
இரண்டாம் கூற்று: ஓர் ஊக்கி எப்போதும் பிந்தாக்க வீதத்தை விட முந்தாக்க வீதத்தை அதிகரிக்கச் செய்யும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (5) -- இரண்டும் தவறு.
முதலாம் கூற்று தவறு -- ஓர் ஊக்கி முந்தாக்கத்தையும் பிந்தாக்கத்தையும் சம அளவில் விரைவுபடுத்துகிறது, சமநிலை மாறிலியையோ சமநிலைத் தானத்தையோ மாற்றுவதில்லை -- ஊக்கி சமநிலையை விரைவாக அடையச் செய்யும், சமநிலையின் இடத்தை மாற்றாது.
இரண்டாம் கூற்று தவறு -- ஊக்கி முந்தாக்க வீதத்தையும் பிந்தாக்க வீதத்தையும் ஒரே அளவில் அதிகரிக்கிறது (இரண்டு திசைகளுக்குமான செயற்படுத்தற் சக்தியையும் சமமாகக் குறைக்கிறது) -- ஒரு திசையை மட்டும் விரவின் தேர்ந்தெடுத்து அதிகரிப்பதில்லை.
எனவே (5).
145. 🟢 2021/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: நீர் அமோனியாவை வலிமையான அமிலங்களுடன் நியமிப்புச் செய்யும்போது சமவலுப்புள்ளியில் ஒரு நடுநிலைக் கரைசல் கிடைக்காது.
இரண்டாம் கூற்று: NH₄⁺ ஆனது நீருடன் தாக்கம்புரிந்து H₃O⁺ ஐ உருவாக்கும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை: (1) -- இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம்.
முதலாம் கூற்று சரி -- NH₃ (பலவீன காரம்) ஐ ஒரு வலிமையான அமிலத்துடன் (எ.கா. HCl) நியமிப்புச் செய்யும்போது சமவலுப்புள்ளியில் கிடைக்கும் NH₄Cl கரைசல் அமிலத்தன்மையுடையது (நடுநிலையல்ல).
இரண்டாம் கூற்று சரி, மற்றும் சரியான விளக்கம் -- NH₄⁺+H₂O⇆NH₃+H₃O⁺ (நீராற்பகுப்பு) -- இதுவே சமவலுப்புள்ளியில் கரைசல் ஏன் அமிலத்தன்மையுடையதாக இருக்கிறது என்பதற்கான உண்மையான காரணம்.
எனவே (1).
2021/P2/Q3(a) X, Y ஆகியன ஓர் இலட்சிய கரைசலை உருவாக்கும் இரு ஆவிப்பறக்கக்கூடிய திரவங்கள். 1.0×10⁵ Pa அமுக்கத்தில் X,Y கலவையின் வெப்பநிலை-கலவைப் பாசுவரைபடம் தரப்பட்டுள்ளது (X உருகுநிலை வளையி கீழே, ஆவி வளையி மேலே; 100% X முதல் 0% X வரை X அச்சு).
(i) பாசுவரைபடத்தில் P (திரவப் பகுதி மாத்திரம்), Q (ஆவிப் பகுதி மாத்திரம்), R (திரவமும் ஆவியும் சமநிலையிலுள்ள பகுதி) எனக் குறிக்குக். (ii) தூய X, தூய Y இன் கொதிநிலைகளைத் தருக. (iii) 40 mol% X கொண்ட ஒரு கலவை கொதிக்கத் தொடங்கும் வெப்பநிலை யாது? (iv) 60 mol% X கொண்ட ஒரு கலவை முழுமையாக ஆவியாக மாறும் மிகக் குறைந்த வெப்பநிலை யாது? (v) 100°C இல் X இன் நிரம்பிய ஆவி அமுக்கத்தைக் கணக்கிடுக. (vi) வேறொரு பரிசோதனையில், X,Y கலவையொன்று ஒரு மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் T வெப்பநிலையில் சமநிலையை அடைந்தது. சமநிலையிலுள்ள திரவப் பகுதியில் 0.10 mol X உம் 0.10 mol Y உம் இருந்தன. இவ்வெப்பநிலையில் X, Y இன் நிரம்பிய ஆவி அமுக்கங்கள் முறையே 4.0×10⁵Pa, 2.0×10⁵Pa. Raoult விதியைப் பயன்படுத்தி X, Y இன் பகுதி அமுக்கங்களைக் கணக்கிடுக. (50 புள்ளிகள்)
Q3(b) அசிட்டிக் அமிலத்தின் நீர்க்கரைசலொன்றின் (கரைசல் Z) செறிவு, NaOH நீர்க்கரைசலுடன் நியமிப்புச் செய்வதன் மூலம் தீர்மானிக்கப்பட்டது. 12.50 cm³ கரைசல் Z இற்கு இறுதிப்புள்ளியை அடைய 0.050 mol dm⁻³ செறிவுள்ள 25.00 cm³ NaOH கரைசல் தேவைப்பட்டது.
(i) கரைசல் Z இல் அசிட்டிக் அமிலத்தின் செறிவைக் கணக்கிடுக. (ii) கரைசல் Z இன் pH பெறுமானத்தைக் கணக்கிடுக (Ka=1.80×10⁻⁵ mol dm⁻³, பரிசோதனை நடத்தப்பட்ட வெப்பநிலையில்). (iii) கரைசல் Z இன் மற்றொரு பகுதிக்கு (100.00 cm³) 0.200 g தூய திண்ம NaOH சேர்க்கப்பட்டு கரைக்கப்பட்டது. கனவளவும் வெப்பநிலையும் மாறாதெனக் கருதி இக்கரைசலின் pH பெறுமானத்தைக் கணக்கிடுக. (Na=23, O=16, H=1) (iv) மேலுள்ள (iii) இல் விவரிக்கப்பட்ட கரைசல் ஒரு தாங்கல் கரைசலாகச் செயற்படுமா? உங்கள் விடையை விளக்குக. (v) வேறொரு பரிசோதனையில், 0.800 g தூய திண்ம NaOH ஆனது 100.00 cm3 கனவளவுள்ள கரைசல் Z இல் கரைக்கப்பட்டது. இக்கரைசல் ஒரு தாங்கல் கரைசலாகச் செயற்படுமா? ஒரு பொருத்தமான கணக்கீட்டைப் பயன்படுத்தி உங்கள் விடையை விளக்குக (கனவளவும் வெப்பநிலையும் மாறாதெனக் கொள்க).
(ii) X இன் கொதிநிலை (100% X, மறு O வுக்கு... இடதுமுனை) = 60°C. Y இன் கொதிநிலை (0% X, வலதுமுனை) = 120°C.
(iii) 40 mol% X: வரைபடத்திலிருந்து கீழ் வளையியில் (திரவம் கொதிக்கத் தொடங்கும் புள்ளி) 80°C.
(iv) 60 mol% X: மேல் வளையியில் (முழுமையாக ஆவியாகும் புள்ளி) 100°C.
(v) PXg=P°XxXl (Raoult), PXg=PtotalxXg (Dalton) ⇒ P°X=PtotalxXg/xXl. 100°C இல் வரைபடத்திலிருந்து xXl=15%, xXg=60%: P°X=(1×10⁵Pa×60)/15=4.0×10⁵ Pa.
(vi) மொத்த திரவ மோல்கள்=0.20mol, xXl=0.5. PX=xXl×P°X=(0.1/0.2)×4.0×10⁵=2.0×10⁵ Pa. PY=(0.1/0.2)×2.0×10⁵=1.0×10⁵ Pa.
(b)(i) [CH₃COOH]=(25.00×0.050)/12.50=0.10 mol dm⁻³.
(ii) [H⁺]=√(KaC)=√(1.80×10⁻⁵×0.10)=1.34×10⁻³ mol dm⁻³. pH=-log(1.34×10⁻³)=2.87.
(iii) 100.00cm³ Z இல் CH₃COOH=1.0×10⁻²mol. சேர்க்கப்பட்ட NaOH=0.200/40=5.0×10⁻³mol. மீதமுள்ள CH₃COOH=1.0×10⁻²-5.0×10⁻³=5.0×10⁻³mol; உருவான CH₃COO⁻=5.0×10⁻³mol -- இரண்டும் சம செறிவு (0.05 mol dm⁻³ ஒவ்வொன்றும்) -- ஒரு தாங்கல் கரைசல்.
[H⁺]=Ka[CH₃COOH]/[CH₃COO⁻]=1.80×10⁻⁵×(0.05/0.05)=1.80×10⁻⁵ mol dm⁻³. pH=-log(1.80×10⁻⁵)=4.74 (=pKa, ஏனெனில் [அமிலம்]=[உப்பு]).
(iv) ஆம், தாங்கல் கரைசலாகச் செயற்படும். (iii) இல் கிடைத்த கரைசல் ஒரு பலவீன அமிலத்தையும் (CH₃COOH) அதன் இணை காரத்தின் சோடியம் உப்பையும் (CH₃COONa) ஒப்பிடத்தக்க செறிவுகளில் கொண்டுள்ளது -- இதுவே தாங்கல் கரைசலின் இயல்பான வரைவிலக்கணம்.
(v) இல்லை, தாங்கல் கரைசலாகச் செயற்படாது. 100.00cm³ Z இல் CH₃COOH=1.0×10⁻²mol. சேர்க்கப்பட்ட NaOH=0.800/40=2.0×10⁻²mol. NaOH (0.02mol) ஆனது CH₃COOH (0.01mol) ஐ விட அதிகம் -- எனவே CH₃COOH முழுமையாகத் தாக்கமடைந்து தீர்ந்துவிடும் (கரைசலில் CH₃COOH எதுவும் மீதமிராது), மேலும் மிகையான NaOH (0.01mol) கரைசலில் தங்கும். பலவீன அமிலம்-இணை உப்பு சோடி இல்லாததால், இது ஒரு தாங்கல் கரைசலாக செயற்படாது (கரைசலின் pH இப்போது மிகைப் பலத்த காரத்தால் மாத்திரம் நிர்ணயிக்கப்படும்).
2025/P2/Q3(a) HX(aq) ஒரு பலவீன அமிலம், pKa=4 (25°C இல்).
(i) HX(aq) இன் நீரிய கரைசலில் அயனாக்கத்திற்கான சமன்பாட்டை எழுதுக. (ii) (i) இன் சமநிலை மாறிலிக்கான கோவையை எழுதுக. (iii) 25°C இல் 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) கரைசலின் pH ஐக் கணக்கிடுக. (iv) 25°C இல் 25.00 cm³ 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) இற்கு 10.00 cm³ 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) சேர்க்கப்பட்டது. I. கிடைக்கும் கரைசலில் உள்ள இரசாயன species களை எழுதுக. II. இவ்வகைக் கரைசல் பொதுவாக எவ்வாறு அழைக்கப்படும்? III. இக்கரைசலின் pH கணக்கீட்டிற்கான கோவையை எழுதுக. IV. இக்கரைசலின் pH ஐக் கணக்கிடுக (log அட்டவணை தரப்பட்டுள்ளது). V. 100.00 cm³ 0.01 mol dm⁻³ HX(aq) உடன் கலந்து pH 4.00 கொண்ட ஒரு கரைசலைப் பெற தேவையான 0.02 mol dm⁻³ NaOH(aq) கனவளவைக் கணக்கிடுக. (70 புள்ளிகள்)
Q3(b) 25°C இல் MgF₂(s) நீரில் அரிதாகக் கரையக்கூடியது (Ksp=6.4×10⁻⁵ mol³dm⁻⁹). 500.00 cm³ கனவளவுள்ள 0.20 mol dm⁻³ NaF(aq) கரைசலில் முழுமையாகக் கரையக்கூடிய MgF₂(s) இன் அதிகூடிய நிறையைக் கணக்கிடுக (கரைசலின் கனவளவு மாறாது என்று கொள்க). (F=19, Mg=24) (30 புள்ளிகள்)
(ii) Ka=[H₃O⁺(aq)][X⁻(aq)]/[HX(aq)].
(iii) Ka=1.0×10⁻⁴. x²/(0.01-x)≈x²/0.01=1.0×10⁻⁴ ⇒ x²=1.0×10⁻⁶ ⇒ x=[H₃O⁺]=1.0×10⁻³. pH=-log(1.0×10⁻³)=3.
(iv).I கிடைக்கும் கரைசலில்: HX(aq), H₃O⁺(aq), X⁻(aq), OH⁻(aq), Na⁺(aq) (மற்றும் H₂O(l)).
II. தாங்கல் கரைசல் (Buffer solution).
III. pH=pKa+log([X⁻(aq)]/[HX(aq)]) (Henderson-Hasselbalch).
IV. ஆரம்ப மோல்கள்: HX=0.01×25×10⁻³=2.5×10⁻⁴mol, OH⁻=0.02×10×10⁻³=2.0×10⁻⁴mol. தாக்கத்தின்பின்: HX மீதி=0.5×10⁻⁴mol, X⁻=2.0×10⁻⁴mol (மொத்தக் கனவளவு 35cm³ இல்). pH=4+log[(0.20/35)/(0.05/35)]=4+log(4)=4+0.6=4.6.
V. pH=4=pKa ⇒ log([X⁻]/[HX])=0 ⇒ [X⁻]=[HX] (சமவலு புள்ளியில் பாதி, அரை-சமவலுப் புள்ளி). [X⁻(aq)]=(0.02×V×10⁻³)/((100+V)×10⁻³), [HX(aq)]=(0.01×100×10⁻³-0.02×V×10⁻³)/((100+V)×10⁻³). இவை சமமாக்க: 1.0-0.02V=0.02V ⇒ V=25 cm³.
(மாற்று முறை: அரை-சமவலுப் புள்ளியில் pH=pKa; NaOH இன் செறிவு HX இன் இரு மடங்கு என்பதால் சமவலுப் புள்ளியின் கனவளவு NaOH இன் பாதி; அரை-சமவலுப் புள்ளியின் கனவளவு = (1/4)×NaOH கனவளவு = 25cm³.)
(b) MgF₂(s)⇆Mg²⁺(aq)+2F⁻(aq), Ksp=[Mg²⁺(aq)][F⁻(aq)]².
NaF ஏற்கனவே 0.20mol dm⁻³ F⁻ அளிக்கிறது (பொது-அயன் விளைவு). MgF₂ கரைதிறன்=s: [Mg²⁺]=s, [F⁻]=(0.20+2s)≈0.20 (s மிகச் சிறியது என்பதால்).
6.4×10⁻⁵=s(0.20)² ⇒ s=6.4×10⁻⁵/0.04=1.6×10⁻₄ mol dm⁻³.
500cm³ இல் கரையக்கூடிய MgF₂ மோல்கள் = 1.6×10⁻₄×0.500=8.0×10⁻⁸mol. மோலார் நிறை MgF₂=24+2(19)=62 g mol⁻¹.
நிறை MgF₂ = 8.0×10⁻⁸×62 = 4.96×10⁻⁶ g.
2025/P2/Q5(a) 450°C இல், 1.0mol N₂(g) உம் 2.0mol H₂(g) உம் 1.0dm³ முன்கூட்டி வெற்றிடமாக்கப்பட்ட மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் கலந்து N₂(g)+3H₂(g)⇆2NH₃(g) சமநிலையை அடையவிடப்பட்டன. சமநிலையில் 1.0mol NH₃(g) இருந்தது.
(i) 450°C இல் சமநிலைத் தொகுதியின் மொத்த அமுக்கத்தைக் கணக்கிடுக (RT=6×10³ J mol⁻¹). (ii) N₂,H₂,NH₃ இன் பகுதி அமுக்கங்களைக் கணக்கிடுக. (iii) Kp ஐக் கணக்கிடுக. (iv) Kp ஐப் பயன்படுத்தி Kc ஐக் கணக்கிடுக. (v) 1.0mol Ar(g) சேர்க்கும்போது பகுதி அமுக்கங்களிலும் Kp இலும் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கூறுக (கணக்கீடு தேவையில்லை). (60 புள்ளிகள்)
Q5(b) ΔH°, ΔS° வெப்பநிலையுடன் மாறாது எனக் கொள்க. (i) வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது NH₃(g) இன் சமநிலைச் செறிவில் ஏற்படும் விளைவைக் கணிக்குக. (ii) ΔH°=-90kJ mol⁻¹, ΔS°=-200 J K⁻¹mol⁻¹. 27°C, 527°C களில் ΔG° கணக்கிட்டு உங்கள் கணிப்பு சரியெனக் காட்டுக. (iii) 450°C இல் 2NH₃(g)⇆N₂(g)+3H₂(g) தாக்கத்தை (விறைத்த கொள்கலத்தில்) கருதுக: I. வெப்பநிலை அதிகரிப்பு [NH₃]²/([N₂][H₂]³) பெறுமானத்தில் ஏற்படுத்தும் விளைவைக் கணிக்குக. II. ஊக்கியின் முன்னிலையிலும் இன்மையிலும் சமநிலையை அடையும் நேரத்தைப் பற்றிக் கருத்துரைக்குக. III. II இற்கான காரணத்தை விளக்குக. (60 புள்ளிகள்)
Q5(c) (i) ஒரு தூய திரவத்தின் 'நியம கொதிநிலையை' வரையறு. (ii) தூய CCl₄(l) இன் கொதிநிலையில் நிலவும் சமநிலையை எழுதுக. (iii) தரவு: ΔH°CCl₄(g)=-95 kJ mol⁻¹, ΔH°CCl₄(l)=-128 kJ mol⁻¹, ΔS°CCl₄(g)=309 J K⁻¹mol⁻¹, ΔS°CCl₄(l)=214 J K⁻¹mol⁻¹. CCl₄(l) இன் நியம கொதிநிலையைக் கணக்கிடுக. (30 புள்ளிகள்)
(i) P=nRT/V=(2.0×6×10³)/(1.0×10⁻³)=1.20×10⁵ Pa.
(ii) Pi=xiP: P(N₂)=P(H₂)=(0.5/2.0)×1.20×10⁵=3.0×10⁶ Pa. P(NH₃)=(1.0/2.0)×1.20×10⁵=6.0×10⁶ Pa.
(iii) Kp=P(NH₃)²/[P(N₂)P(H₂)³]=(6.0×10⁶)²/[(3.0×10⁶)(3.0×10⁶)³]=4.40×10⁻¹³ Pa⁻².
(iv) Kp=Kc(RT)Δn, Δn=2-4=-2 ⇒ Kc=Kp(RT)²=4.40×10⁻¹³×(6×10³)²=16 mol⁻²dm⁶ (=1.6×10⁻⁵mol⁻²m⁶).
(v) எந்த மாற்றமும் இல்லை -- விறைத்த கொள்கலத்தில் Ar சேர்ப்பது ஏனைய வாயுக்களின் மோல்கள்/கனவளவை மாற்றாது; பகுதி அமுக்கங்களும் Kp யும் (வெப்பநிலையையே பொறுத்தவை) மாறாது.
(b)(i) தாக்கத்தில் வாயு இனங்களின் எண்ணிக்கை குறைவதால் ΔS<0 ⇒ -TΔS நேர்மறை, வெப்பநிலை அதிகரிக்க அதிகரிக்கும். ΔG°=ΔH°-TΔS° இல் இது ΔG° ஐ குறைந்த எதிர்மறையாக்கும்/நேர்மறையாக்கும் ⇒ NH₃ இன் இலாபம் அதிகரிக்கும் வெப்பநிலையில் குறையும்.
(ii) 27°C=300K: ΔG°=-90-(300×-200×10⁻³)=-30 kJ mol⁻¹. 527°C=800K: ΔG°=-90-(800×-200×10⁻³)=+70 kJ mol⁻¹. உயர் வெப்பநிலையில் ΔG° நேர்மறையாகிறது -- கணிப்பு உறுதிசெய்யப்பட்டது.
(iii).I பிந்தாக்கம் (சிதைவு) உட்கிரகிக்கும் தாக்கம்; வெப்பநிலை அதிகரிக்க முந்தாக்கம் சார்பாக்கப்படுகிறது (சிதைவு ஆதரிக்கப்படும்) ⇒ NH₃ குறையும், N₂/H₂ அதிகரிக்கும் ⇒ விகிதம் குறையும்.
II. ஊக்கியுடன் சமநிலையை அடையும் நேரம் குறைவு (சமநிலை மாறிலியில் மாற்றமில்லை).
III. ஊக்கியின் முன்னிலையில் முந்தாக்க, பிந்தாக்க தாக்கங்கள் இரண்டும் விரைவாக நிகழும் -- குறைந்த செயற்படுத்தற் சக்தி கொண்ட வேறுபட்ட வழிமுறை மூலம்.
(c)(i) நியம கொதிநிலை = ஒரு தூய திரவம் அதன் ஆவியுடன் 1 atm (100 kPa) அமுக்கத்தில் சமநிலையிலிருக்கும் வெப்பநிலை.
(ii) CCl₄(l)⇆CCl₄(g).
(iii) ΔH°rxn=-95-(-128)=33 kJ mol⁻¹. ΔS°rxn=309-214=95 J K⁻¹mol⁻¹. சமநிலையில் ΔG°=0 ⇒ Tb=ΔH°/ΔS°=33000/95=347 K (74°C).
2025/P2/Q6(c) ஒரே மாதிரியான கொள்கலன்கள் A, B ஆகியன முறையே சம கனவளவு தூய நீரையும் 3.0 mol dm⁻³ கிளிசரால் நீர்க்கரைசலையும் ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் கொண்டுள்ளன. காரணங்களுடன் ஒப்பிடுக: (i) A, B இலுள்ளவற்றின் ஆவி அமுக்கங்கள். (ii) A, B இலுள்ளவற்றின் கொதிநிலைகள்.
Q6(d) C, D ஆகிய இரு திரவங்களைக் கலந்து ஓர் இலட்சிய இருமூலத் திரவக் கலவை தயாரிக்கப்பட்டது. இவ்வெப்பநிலையில் C, D இன் ஆவி அமுக்கங்கள் PC, PD; நிரம்பிய ஆவி அமுக்கங்கள் P°C, P°D; திரவ நிலையிலுள்ள மோல் பின்னங்கள் XC, XD.
(i) இவ்வெப்பநிலையில் C இன் ஆவி அமுக்க ஒப்பீட்டுக் குறைவுக்கான கோவையை வருவி. (ii) 25°C இல் 900g நீரில் 1.0mol கிளிசரால் கரைக்கப்பட்டது. கணக்கிடுக: I. ஆவி அமுக்க ஒப்பீட்டுக் குறைவு. II. கரைசலின் ஆவி அமுக்கம் (mm Hg). (25°C இல் நீரின் நிரம்பிய ஆவி அமுக்கம்=24 mm Hg; கிளிசராலினுடையது புறக்கணிக்கத்தக்கது. H=1, O=16)
(ii) ஆவி அமுக்கம் குறைவாக இருப்பதால், B இன் கொதிநிலை A ஐ விட அதிகமாகும் (1atm ஐ அடைய அதிக வெப்பநிலை தேவை).
(d)(i) Raoult விதி: PC=P°CXC. குறைவு = P°C-PC=P°C-P°CXC=P°C(1-XC)=P°CXD.
ஒப்பீட்டுக் குறைவு = (P°C-PC)/P°C = XD.
(ii) மோல் நீர்=900/18=50mol. X(கிளிசரால்)=1.0/(1.0+50)=1/51≈0.02.
I. ஒப்பீட்டுக் குறைவு = XD = 1/51 ≈ 0.02.
II. (24-PC)/24=0.02 ⇒ PC=23.52 mm Hg.
146. 🟢 2022/P1/Q6 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஓர் அரிதாகக் கரையும் உப்பு AB₂ இன் நிரம்பிய நீர்க் கரைசல் 25°C இல் தயாரிக்கப்பட்டது. AB₂ இன் கரைதிறன் பெருக்கம் 25°C இல் 3.20×10⁻⁸ mol³dm⁻⁹ ஆகும். நிரம்பிய கரைசலில் B⁻ அயனின் செறிவு (mol dm⁻³)
(1) 4.0×10⁻³ (2) (1.6)1/2×10⁻⁴ (3) (3.2)1/2×10⁻⁴ (4) (3.2)1/3×10⁻³ (5) 2.0×10⁻³
விடை: (1) 4.0×10⁻³.
AB₂(s) ⇆ A₂⁺(aq)+2B⁻(aq). s = [A₂⁺] (மட கரைதிறன்) எனக் கொள்ள, [B⁻] = 2s.
Ksp = [A₂⁺][B⁻]² = s(2s)² = 4s³ = 3.20×10⁻⁸. ஆகவே s³ = 3.20×10⁻⁸/4 = 8.0×10⁻⁹, s = 2.0×10⁻³ (2³=8, 10⁻⁹ இன் கன மூலம் 10⁻³).
ஆகவே [B⁻] = 2s = 2×2.0×10⁻³ = 4.0×10⁻³ mol dm⁻³.
147. 🟢 2022/P1/Q11 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
500K இல் ஒரு மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தில் இருக்கும் பின்வரும் சமநிலையைக் கருதுக. A(g)+B(g) ⇆ 2C(g) : ΔH<0. வெப்பநிலை 750K இற்கு அதிகரிக்கப்படும்போது சமநிலை மாறிலி Kp மீது ஏற்படும் விளைவைப் பின்வரும் எது விவரிக்கின்றது/விளக்குகின்றது?
(1) பின்முகத் தாக்கம் அகவெப்பத் தாக்கம் ஆகையால் முன்முகத் தாக்கத்தின் போக்கு அதிகரித்து Kp குறைவடையும்.
(2) முன்முகத் தாக்கம் புறவெப்பத் தாக்கம் ஆகையால் பின்முகத் தாக்கத்தின் போக்கு அதிகரித்து Kp குறைவடையும். (3) அமுக்கம் மாறுவதில்லை ஆகையால் Kp மாறுவதில்லை.
(4) முன்முகத் தாக்கத்தின் ஏவற் சக்தி குறைகின்றமையால் Kp அதிகரிக்கும்.
(5) தாக்கி மூலக்கூறுகளின் எண்ணிக்கையும் விளைபொருள் மூலக்கூறுகளின் எண்ணிக்கையும் ஒன்றுக்கொன்று சமமாகையால் Kp மாறுவதில்லை.
விடை: (2).
கொடுக்கப்பட்ட ΔH<0 என்பது முன்முகத் தாக்கம் (A+B→2C) புறவெப்பத் தாக்கம் என்பதைக் குறிக்கும். Le Chatelier கோட்பாட்டின்படி, வெப்பநிலையை அதிகரிக்கும்போது புறவெப்பச் சமநிலை பின்முக (அகவெப்ப) திசையில் நகர்ந்து சேர்க்கப்பட்ட வெப்பத்தை உட்கிரகிக்கும் -- அதாவது பின்முகத் தாக்கத்தின் போக்கு அதிகரித்து C ஐ மீண்டும் A+B ஆக மாற்றும், இது Kp ஐக் குறைக்கும்.
(1),(3) தவறு -- Kp வெப்பநிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் நிலையானது என்பது எப்போதும் தவறு; வாயு மூலக்கூறுகளின் எண்ணிக்கை மாறாமை அமுக்கம்/கனவளவு மாற்றங்களால் சமநிலை நிலை எவ்வாறு பாதிக்கப்படும் என்பதைப் பாதிக்குமே தவிர, வெப்பநிலை Kp ஐ எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதைப் பாதிக்காது.
(2) தவறு -- ஏவற் சக்தி வெப்பநிலையால் மாறாது. (4) தவறு -- அக/புறவெப்பத் திசைகளை தலைகீழாகக் கூறுகின்றது.
எனவே (5).
148. 🟢 2022/P1/Q14 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் H₂S(g) இன் ஒரு குறித்த எண்ணிக்கையிலான மூல்கள் ஒரு வெற்றிடமாக்கப்பட்ட 1.0dm³ மூடிய விறைத்த கொள்கலத்தினுள்ளே புகுத்தப்பட்டு இத்தொகுதி கீழே காட்டப்பட்டுள்ளவாறு சமநிலையை அடைய விடப்பட்டது. 2H₂S(g) ⇆ 2H₂(g)+S₂(g). சமநிலையில் H₂S(g) இன் ஒரு பின்னம் x கூட்டப்பிரிகை அடைந்துள்ளதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. சமநிலையில் கொள்கலத்தில் உள்ள மொத்த அமுக்கம் P ஆக இருந்தது. பின்வரும் எது தொகுதியின் சமநிலை மாறிலி Kp ஐத் தருகின்றது?
(1) x²P∕[(2+x)(1-x)²] (2) (2+x)(1-x)²P∕x³ (3) x³P∕[(2+x)(1-x)²] (4) (1-x)P∕[x²(1-x)²] (5) (2+x)(1-x)²∕x³P
விடை: (3) x³P∕[(2+x)(1-x)²].
தொடக்க H₂S மூல்கள் = n எனக் கொள்க. சமநிலையில்: மீதமுள்ள H₂S = n(1−x); உருவான H₂ = nx (2:2 விகிதத்தால்); உருவான S₂ = nx/2 (2:1 விகிதத்தால்).
சமநிலையில் மொத்த மூல்கள் = n(1−x)+nx+nx/2 = n(1+x/2) = n(2+x)/2.
மட பின்னம் × மொத்த அமுக்கம் P பயன்படுத்தி பகுதி அமுக்கங்களைப் பெறலாம்: P(H₂S) = 2(1−x)P/(2+x); P(H₂) = 2xP/(2+x); P(S₂) = xP/(2+x).
Kp = [P(H₂)]²×P(S₂) / [P(H₂S)]² -- (2+x) காரணிகள் இரத்து மேலும் கீழும் நீக்கமடைந்தபின், Kp = x³P/[(2+x)(1−x)²] எனக் கிடைக்கும்.
149. 🟢 2022/P1/Q15 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
ஒரு தரப்பட்ட வெப்பநிலையில் ஒரு 0.10mol dm⁻³ அறியா அமிலத்தின் 25.00cm³ ஐ 0.10mol dm⁻³ அறியா மூலத்துடன் நியமிப்புச் செய்தபோது பெறப்பட்ட pH வளையி வலப்பக்கத்தில் தரப்பட்டுள்ளது. (வளையி: தொடக்க pH ≈3-4 இலிருந்து மெதுவாக அதிகரித்து, 25cm³ சமவலுப்புப் புள்ளியில் ஒரு கூர்மையான ஏற்றத்தைக் காட்டி, பின்னர் மிகைக் காரத்துடன் ≈12-13 உயர் pH இல் தட்டையாகிறது.) பின்வரும் எது இந்நியமிப்பிற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட அமிலம், மூலம் ஆகியன தொடர்பாக மிகவும் பொருத்தமானது?
(1) ஓர் இருமூல வன்னமிலம் ஓர் ஓரமில வன்மூலத்துடன்
(2) ஓர் ஒருமூல மென்னமிலம் ஓர் ஓரமில மென்மூலத்துடன்
(3) ஓர் ஒருமூல மென்னமிலம் ஓர் ஓரமில வன்மூலத்துடன் (4) ஓர் ஒருமூல வன்னமிலம் ஓர் ஓரமில வன்மூலத்துடன்
(5) ஓர் ஒருமூல வன்னமிலம் ஓர் ஓரமில மென்மூலத்துடன்
விடை: (3) -- ஓர் ஒருமூல மென்னமிலத்தை ஓர் ஓரமில வன்மூலத்துடன் நியமிப்புச் செய்தல்.
வளையியின் தொடக்க pH (≈3-4, pH≈1 இற்கு அருகில் இல்லை) ஒரு 0.10mol dm⁻³ வன்னமிலத்திற்கு மிக அதிகமானது (இது pH≈1 அருகில் தொடங்கியிருக்க வேண்டும்) -- இந்த உயர்ந்த தொடக்க pH அமிலம் ஓரளவே பிரிகையடைகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது, அதாவது இது ஒரு மென்னமிலம்.
மிகைத் தெரிவியுடன் அடையும் மிக உயர்ந்த தட்டையான pH (≈12-13) ஒரு வன்மூலத்தின் மிகையால் மாத்திரமே அடையக்கூடியது -- ஒரு மென்மூலம் மிகையாக இருந்தாலும் அவ்வளவு உயரமான pH ஐ அடைய முடியாது (அது ஓரளவே பிரிகையடையும்).
ஆகவே அமிலம் மென்னமிலமும் மூலம் வன்மூலமும் ஆகும்; சமவலுப்புப் புள்ளி சம கனவளவுகளில் (25cm³ ஒவ்வொன்றும், சம செறிவில்) நிகழ்வதால் இரண்டும் ஒருமூல/ஓரமிலமானவை (1:1 விகிதம்).
150. 🟢 2022/P1/Q17 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
25°C இல் ஒரு முகவையில் இருக்கும் x mol dm⁻³ CH₃COOH(aq) கரைசலின் V₁cm³ உடன் y mol dm⁻³ (y>x) NaOH(aq) கரைசலின் V₂cm³ (V₂>V₁) சேர்க்கப்பட்டது. இறுதிக் கலவையின் pH (25°C இல் நீரின் கூட்டப்பிரிகை மாறிலி Kw ஆகும்)
(1) −pKw − log{(V₂y−V₁x)/(V₁+V₂)} (2) −pKw + log{(V₂y−V₁x)/(V₁+V₂)} (3) pKw − log{(V₂y−V₁x)/(V₁+V₂)} (4) pKw + log{(V₂y−V₁x)/(V₁+V₂)} (5) pKw
விடை: (4) pKw + log{(V₂y−V₁x)/(V₁+V₂)}.
y>x, V₂>V₁ ஆகையால் NaOH சேர்மக்கூற்று அளவில் மிகையாக உள்ளது -- முழுமையான நடுநிலையாக்கலுக்குப் பின், pH ஆனது முற்றிலும் மிகைப் [OH⁻] ஆல் நிர்ணயிக்கப்படும் (அசிட்டேட் தாங்கல் சமநிலையால் அல்ல).
தொடக்க OH⁻ மூல்கள் = yV₂. அமிலத்தின் மூல்கள் = xV₁, இது சம எண்ணிக்கையிலான OH⁻ ஐ நடுநிலையாக்கலில் நுகரும். மிகை OH⁻ = yV₂−xV₁.
இம்மிகை மொத்தக் கனவளவில் (V₁+V₂) நீர்த்தமடையும்: [OH⁻]மிகை = (yV₂−xV₁)/(V₁+V₂).
pOH = −log[OH⁻]மிகை = −log{(yV₂−xV₁)/(V₁+V₂)}.
இறுதியாக, pH+pOH=pKw என்பதைப் பயன்படுத்தி: pH = pKw−pOH = pKw−(−log{(yV₂−xV₁)/(V₁+V₂)}) = pKw + log{(yV₂−xV₁)/(V₁+V₂)}.
151. 🟢 2022/P1/Q25 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
மாறா வெப்பநிலையில் ஒரு மூடிய தொகுதியில் நடைபெறும் வாயுநிலைச் சமநிலைத் தாக்கத்தைக் கருதுக. தொகுதியின் அமுக்கம், கனவளவு ஆகியவற்றை இருமடங்காக்கும் பொழுது தொகுதியின் சமநிலை மாறிலி
(1) இரு மடங்காகின்றது. (2) நான்கு மடங்காகின்றது. (3) நான்கிலொன்று (1/4) ஆகின்றது. (4) அரைவாசி (1/2) ஆகின்றது. (5) மாறாமல் இருக்கின்றது.
விடை: (5) மாறாமல் இருக்கின்றது.
ஒரு தாக்கத்தின் சமநிலை மாறிலி (Kc அல்லது Kp) வெப்பநிலை மட்டும் சார்ந்த ஒரு சார்பியல் -- வெப்பநிலை மாறாதவரை, தொகுதியின் கனவளவு, அமுக்கம், அல்லது செறிவுகளை மாற்றுவது சமநிலை மாறிலியின் பெறுமானத்தை மாற்றாது (இது சமநிலை நிலையை, அதாவது ஒவ்வொரு பொருளின் உண்மையான அளவை Le Chatelier கோட்பாட்டின்படி நகர்த்தலாம் -- ஆனால் அது K இன் பெறுமானத்திலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட விடயம்). இது சமநிலை மாறிலியின் மிக அடிப்படையான வரையறைப் பண்புகளுள் ஒன்றாகும்.
152. 🟢 2022/P1/Q30 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
25°C வெப்பநிலையில் நடைபெறும் தாக்கம் 3O₂(g)⇆2O₃(g), (Kc=2.0×10⁻⁵⁶mol⁻¹dm³) ஐக் கருதுக. O₂(g) இன் 0.30mol உம் O₃(g) இன் 0.005mol உம் 25°C இல் இருக்கும் ஒரு வெற்றிடமாக்கப்பட்ட 1.0dm³ கொள்கலத்தில் புகுத்தப்பட்டு, தொகுதி மேற்குறித்த சமநிலையை அடையவிடப்பட்டது. பின்வரும் எது 25°C இல் இத்தொகுதி சமநிலையை அடைதலை மிகவும் சிறந்த விதத்தில் விவரிக்கின்றது? (Qc தாக்க ஈவாகும்.)
(1) Qc>Kc ஆகையால் O₃(g) இன் அளவு குறைந்து சமநிலை அடையப்படுகின்றது.
(2) Qc>Kc ஆகையால் O₃(g) இன் அளவு அதிகரித்துச் சமநிலை அடையப்படுகின்றது.
(3) Qc=Kc ஆகையால் O₃(g) இன் அளவு மாறுவதில்லை. (4) Qc<Kc ஆகையால் O₃(g) இன் அளவு அதிகரித்துச் சமநிலை அடையப்படுகின்றது.
(5) Qc<Kc ஆகையால் O₃(g) இன் அளவு குறைந்து சமநிலை அடையப்படுகின்றது.
விடை: (1).
Qc = [O₃]²/[O₂]³ = (0.005)²/(0.30)³ = 0.000025/0.027 ≈ 9.26×10⁻⁴.
இதை Kc=2.0×10⁻⁵⁶ உடன் ஒப்பிடும்போது -- இது வெப்பம் 25°C இல் O₃ உருவாதல் எவ்வளவு வெப்ப-இயங்கியல் ரீதியாகச் சாதகமற்றது என்பதைப் பிரதிபலிக்கும் மிக அதிசிறு எண் (இயல்பான நிலைகளில் ஓசோன் O₂ உடன் ஒப்பிடும்போது மிக உறுதியற்றது).
Qc (≈9.3×10⁻⁴) ஆனது Kc (2.0×10⁻⁵⁶) விட மிகப் பெரியது (≈52 வரிசைகள் அளவுக்கு) என்பதால், உண்மையான சமநிலை நிலையை அடைய தாக்கம் பின்முக திசையில் (O₃ ஐ மீண்டும் O₂ ஆக மாற்றி) கடுமையாக நகர வேண்டும் -- ஆகவே சமநிலையை அடையும்போது O₃(g) இன் அளவு குறையும்.
153. 🟢 2022/P1/Q33 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
31 தொடக்கம் 40 வரையுள்ள வினாக்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் (a),(b),(c),(d) என்னும் நான்கு தெரிவுகள் தரப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று திருத்தமானது அல்லது ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவை திருத்தமானவை. [(a),(b) சரியெனில் (1); (b),(c) சரியெனில் (2); (c),(d) சரியெனில் (3); (d),(a) சரியெனில் (4); வேறு எண்ணோ சேர்மானங்களோ சரியெனில் (5)]
25°C இல் திண்ம ஈய அயடைட்டின் (PbI₂) மிகையான அளவுடன் சமநிலையில் இருக்கும் ஈய அயடைட்டின் நீர்க் கரைசலின் 1.0dm³ இனுள்ளே Pb²⁺(aq) அயன்களின் a mol இருக்கின்றது. பின்வரும் எது/எவை இத் தொகுதிக்குச் சரியாகும்?
(a) கனவளவு இரு மடங்காகும்போது Pb²⁺(aq) இன் அளவு 2a mol ஆக இருக்கும்.
(b) கனவளவு இரு மடங்காகும்போது Pb²⁺(aq) இன் செறிவு 2a mol dm⁻³ ஆக இருக்கும்.
(c) திண்ம NaI(s) இன் சிறிதளவு சேர்க்கப்படும்போது Pb²⁺(aq) இன் அளவு குறையும்.
(d) கனவளவு இருமடங்காகும்போது Pb²⁺(aq) இன் அளவு a/2 mol ஆக இருக்கும்.
விடை: (5) -- உண்மையான சரியான சோடி (a),(c) ஆகும், இது கொடுக்கப்பட்ட (1)-(4) சோடிகளுள் எதிலும் பொருந்தாததால் "வேறு" (5) ஆகும்.
(a) சரி -- மிகையான திண்ம PbI₂ இருக்கும் வரை (கொடுக்கப்பட்ட நிபந்தனை), தொகுதி எந்த கனவளவிலும் நிரம்பியதாகவே இருக்கும்: கனவளவை இருமடங்காக்கும்போது பெரிய கனவளவில் அதே நிரம்பிய செறிவை மீளமைக்க கூடுதல் திண்ம PbI₂ கரையும், செறிவு நிலையாக இருக்கும்போது கனவளவு இருமடங்காகும்போது கரைந்துள்ள Pb²⁺ இன் மொத்த அளவு (மூல்கள்) 2a mol ஆக இருமடங்காகும்.
(b) தவறு -- மேலுள்ள காரணத்தால் நேர் மாறாக: Pb²⁺ இன் செறிவு மாறாமல் இருக்கும் (25°C இல் Ksp ஆல் நிலையானது, ஏற்கனவே a mol dm⁻³ ஆக இருந்தது), 2a mol dm⁻³ ஆக மாறாது -- மொத்த அளவு மட்டுமே மாறும், செறிவு அல்ல.
(c) சரி -- இது பொது-அயன் விளைவு: திண்ம NaI சேர்ப்பது கூடுதல் I⁻ அயன்களை அறிமுகப்படுத்தி, கரைதிறன் சமநிலை PbI₂(s)⇆Pb²⁺(aq)+2I⁻(aq) ஐ இடதுபுறமாக நகர்த்தும் (Le Chatelier/நிலையான Ksp கோவையின்படி), இதனால் கரைந்திருந்த Pb²⁺ சிறிதளவு மீண்டும் PbI₂(s) ஆக மீள்படிவமாகும் -- Pb²⁺(aq) அளவு குறையும்.
(d) தவறு -- (a) இன் சரியான முடிவை நேரடியாக முரண்படுத்துகிறது (அளவு 2a mol ஆகும், a/2 அல்ல).
எனவே சரியான சோடி (a),(c) -- இது (1)-(4) இல் எதுவும் இல்லாததால் (5).
154. 🟢 2022/P1/Q38 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
31 தொடக்கம் 40 வரையுள்ள வினாக்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் (a),(b),(c),(d) என்னும் நான்கு தெரிவுகள் தரப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று திருத்தமானது அல்லது ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவை திருத்தமானவை. [(a),(b) சரியெனில் (1); (b),(c) சரியெனில் (2); (c),(d) சரியெனில் (3); (d),(a) சரியெனில் (4); வேறு எண்ணோ சேர்மானங்களோ சரியெனில் (5)]
25°C வெப்பநிலையில் ஓர் அடைக்கப்பட்ட போத்தலில் 0.135mol dm⁻³ மெதயிலமீனின் (CH₃NH₂) நீர்க் கரைசலின் 100.00cm³ ஆனது நீருடன் கலக்காத சேதனக் கரைப்பானின் 75.00cm³ உடன் நன்றாகக் குலுக்கப்பட்டு, சமநிலையை அடைய விடப்பட்டது. நீர்ப் படையின் 50.00cm³ ஆனது 0.200mol dm⁻³ HCl கரைசலுடன் நியமிப்புச் செய்யப்பட்டபோது முடிவுப் புள்ளி 15.00cm³ ஆக இருந்தது. மெதயிலமீனிற்கும் சேதனக் கரைப்பானிற்குமிடையே தாக்கம் எதுவும் நடைபெறுவதில்லை. பின்வருவனவற்றில் எது/எவை சரியானது/சரியானவை?
(a) சேதனப் படைக்கும் நீர்ப் படைக்குமிடையே CH₃NH₂ இன் பங்கீட்டுக் குணகம் KD ஆனது 1.67 ஆகும்.
(b) KD ஆனது 4.67 ஆகும்.
(c) நீர்ப் படையில் CH₃NH₂ கூடுதலாகக் கரைகின்றது.
(d) சேதனப் படையில் CH₃NH₂ கூடுதலாகக் கரைகின்றது.
விடை: (4) -- (d),(a) மட்டும் சரி.
HCl இன் மூல்கள் = 0.200mol/dm³ × 15.00cm³/1000 = 0.003mol = 50.00cm³ நீர்ப் படை மாதிரியில் இருந்த CH₃NH₂ இன் மூல்கள் (1:1 நடுநிலையாக்கல்).
[CH₃NH₂]நீர் = 0.003mol/0.050dm³ = 0.06mol dm⁻³.
மொத்த தொடக்க CH₃NH₂ மூல்கள் = 0.135mol/dm³ × 100.00cm³/1000 = 0.0135mol.
முழு 100cm³ நீர்ப் படையில் சமநிலையில் மீதமுள்ள CH₃NH₂ மூல்கள் = 0.06mol/dm³ × 0.100dm³ = 0.006mol.
சேதனப் படைக்குள் பங்கீடடைந்த CH₃NH₂ மூல்கள் = 0.0135−0.006 = 0.0075mol. [CH₃NH₂]சேதனம் = 0.0075mol/0.075dm³ = 0.10mol dm⁻³.
பங்கீட்டுக் குணகம் KD(சேதனம்/நீர்) = 0.10/0.06 ≈ 1.67 -- ஆகவே (a) சரி, (b) இன் 4.67 என்ற கூற்று தவறு.
இரு படைச் செறிவுகளையும் ஒப்பிடும்போது (0.10mol dm⁻³ சேதனம் vs 0.06mol dm⁻³ நீர்), CH₃NH₂ தெளிவாக சேதனப் படையில் அதிகமாக கரைகின்றது -- ஆகவே (d) சரி, (c) இன் நீர்ப் படையில் அதிகமாகக் கரைகிறது என்ற கூற்று தவறு. சரியான சோடி = (a,d), இது (4) உக்குப் பொருந்தும்.
155. 🟢 2022/P1/Q49 -- உண்மையான தேர்வுக் கேள்வி
முதலாம் கூற்று: ஹேபர்-பொஷ் முறையின் மூலம் NH₃ வாயுவை உற்பத்தி செய்யும்போது 600°C இலும் உயர்ந்த வெப்பநிலைகள் பயன்படுத்தப்படும்.
இரண்டாம் கூற்று: ஹேபர்-பொஷ் முறையின் மூலம் NH₃ வாயு உண்டாக்கப்படும் சமநிலைத் தாக்கத்தின் ஏவற் சக்தி வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது குறையும்.
(1) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கம் (2) இரண்டும் சரி, இரண்டாம் கூற்று முதலாம் கூற்றுக்குச் சரியான விளக்கமன்று (3) முதலாம் கூற்று சரி, இரண்டாம் கூற்று தவறு (4) முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி (5) இரண்டும் தவறு
விடை (உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்க விடை): (4) -- முதலாம் கூற்று தவறு, இரண்டாம் கூற்று சரி.
முதலாம் கூற்று தவறு -- உண்மையான தொழிற்துறை ஹேபர்-பொஷ் முறை ≈400-450°C எனும் மிதமான சமரசவெப்பநிலையைப் பயன்படுத்துகிறது, 600°C இற்கு மேல் அல்ல; இச்சமரசம் இரு போட்டியிடும் விளைவுகளைச் சமநிலைப்படுத்துகிறது: அமோனியா உற்பத்தி (N₂+3H₂⇆2NH₃) புறவெப்பத் தாக்கமாக இருப்பதால், குறைந்த வெப்பநிலை Le Chatelier கோட்பாட்டின்படி அதிக சமநிலை NH₃ விளைச்சலைத் தரும்; ஆனால் தாழ் வெப்பநிலையில் தாக்க வீதம் வர்த்தக நோக்கத்திற்கு மிக மெதுவாக இருக்கும் -- ஆகவே தொழிற்துறை மிக உயர்ந்த வெப்பநிலைக்குச் செல்லாமல் (இரும்பு ஊக்கியுடன் அதே மிதமான வெப்பநிலையில் வீதத்தை அதிகரித்து) ஒரு மிதமான வெப்பநிலையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.
இரண்டாம் கூற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்க விடையின்படி சரி -- இதை மிகக் கவனமாக, நேர்மையாகக் கற்பிக்க வேண்டும்: ஏவற் சக்தி தடையின் உயரம் என்பது தாக்க வழிப்பாதையின் ஒரு நிலையான பண்பு, வெப்பநிலையால் நேரடியாக மாறுவதில்லை; ஆனால் அதன் நடைமுறை தடுப்பு விளைவு வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது குறைந்துவிடும், ஏனெனில் அந்நிலையான தடையை மீற போதிய இயக்கப்பாட்டுச் சக்தியுள்ள மோதும் மூலக்கூறுகளின் பின்னம் வெப்பநிலை அதிகரிக்க அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது (Boltzmann பரவல் / Arrhenius சமபடியின் அடுக்குக்கூற்று: k=Ae−Ea/RT வழியாக) -- இதுவே தாக்க வீதங்கள் வெப்பநிலையுடன் இவ்வளவு கூர்மையாக அதிகரிப்பதற்கான காரணம்.
இரண்டாம் கூற்றின் "சரி" எனும் நிலையை இந்தப் பார்வையிலிருந்தே (தடையின் தடுப்பு விளைவு வெப்பநிலை அதிகரிக்க குறைகிறது) புரிந்துகொள்ள வேண்டும், ஏவற் சக்தியின் பெறுமானமே குறைகிறது என்பதாக அல்ல -- இவ்வாறு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்க விடையுடன் பொருந்தும் அதேவேளை இரசாயனவியல் ரீதியாகவும் துல்லியமாக இருக்கும்.
எனவே (4).
800°C வெப்பநிலையில் பின்வரும் தாக்கத்தைக் (1) கருதுக: H₂(g)+I₂(g)⇌2HI(g).
ஆரம்பத்தில் 0.45 mol HI(g), 800°C இல் ஒரு 1.0 dm³ வெறிடப்பட்ட உறுதியான மூடிய கொள்கலத்தினுள் புகுத்தப்பட்டு, மேற்குறித்த சமநிலை அடையுமாறு விடப்பட்டது. சமநிலையில் 0.05 mol H₂(g) இருப்பது கண்டறியப்பட்டது.
(i) 800°C இல் இச்சமநிலைக்கான சமநிலை மாறிலி KC1 ஐக் கணக்கிடுக.
(ii) 800°C இல் தனியான ஒத்த வெறிடப்பட்ட கொள்கலம் ஒன்றில், தாக்கம் (2) நடைபெறுகிறது, KC2=1.2×10⁸ mol⁻¹dm³: 2H₂(g)+S₂(g)⇌2H₂S(g). இரு கொள்கலங்களும் இணைக்கப்படும்போது, பின்வரும் தாக்கம் (3) 800°C இல் நடைபெறுகிறது: 2I₂(g)+2H₂S(g)⇌S₂(g)+4HI(g). 800°C இல் தாக்கம் (3) இற்கான சமநிலை மாறிலி KC3 ஐக் கணக்கிடுக.
(iii) 800°C இல் ஒரு 1.0 dm³ உறுதியான மூடிய கொள்கலம், தாக்கம் (3) இன் ஒரு சமநிலைக் கலவையைக் கொண்டுள்ளது: 5.00×10⁻⁵ mol HI(g), 1.25×10⁻⁶ mol S₂(g), 2.50×10⁻⁵ mol H₂S(g). மேற்குறித்த கலவையிலுள்ள I₂(g) இன் மூல்களின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிடுக.
(iv) மேலே (iii) இல் உள்ள சமநிலைக் கலவையுடன் 800°C வெப்பநிலையில் மேலதிக 2.50×10⁻⁵ mol I₂(g) சேர்க்கப்பட்டது. I. I₂(g) சேர்க்கப்படும் தருணத்தில் தாக்கக் குணாகம் (QC3) ஐக் கணக்கிடுக. II. மேலதிக I₂(g) சேர்க்கையினால் நடைபெறும் சமநிலை மாற்றத்தை விளக்குக. III. மேலதிக I₂(g) சேர்க்கையின் பின்னர், கலவையிலுள்ள ஒவ்வொரு அங்கமூலப்பொருளினதும் செறிவுகள் காலத்துடன் மாறுபடும் விதத்தை வரைபடமாகக் காட்டுக.
KC1=[HI]²/([H₂][I₂])=(0.35)²/(0.05×0.05)=0.1225/0.0025=49 (அலகற்றது, Δn=0).
(ii) தாக்கம் (3) = 2×தாக்கம் (1) - தாக்கம் (2) [சரிபார்க்க: 2(H₂+I₂⇌2HI)-(2H₂+S₂⇌2H₂S) = 2I₂+2H₂S⇌S₂+4HI ✓].
எனவே KC3=KC1²/KC2=(49)²/(1.2×10⁸)=2401/(1.2×10⁸)=2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³.
(iii) KC3=[S₂][HI]⁴/([H₂S]²[I₂]²).
2.0×10⁻⁵ = (1.25×10⁻⁶)(5.0×10⁻⁵)⁴/[(2.5×10⁻⁵)²(I₂)²]
(5.0×10⁻⁵)⁴=6.25×10⁻¹⁸. எண்: 1.25×10⁻⁶×6.25×10⁻¹⁸=7.8125×10⁻²⁴.
பகுதி: (2.5×10⁻⁵)²×2.0×10⁻⁵=6.25×10⁻¹⁰×2.0×10⁻⁵=1.25×10⁻¹⁴.
[I₂]²=7.8125×10⁻²⁴/1.25×10⁻¹⁴=6.25×10⁻¹⁰ ⇒ [I₂]=2.5×10⁻⁵ mol dm⁻³. V=1.0dm³ ஆதலால் n(I₂)=2.5×10⁻⁵ mol.
(iv) I. சேர்க்கும் தருணத்தில் புதிய [I₂]=2.5×10⁻⁵+2.5×10⁻⁵=5.0×10⁻⁵ mol dm⁻³ (மற்றவை மாறாது).
QC3=[S₂][HI]⁴/([H₂S]²[I₂]²)=(1.25×10⁻⁶)(6.25×10⁻¹⁸)/[(2.5×10⁻⁵)²(5.0×10⁻⁵)²]=7.8125×10⁻²⁴/1.5625×10⁻¹⁸=5.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
II. QC3 (5.0×10⁻⁶) < KC3 (2.0×10⁻⁵) ஆதலால், தாக்கம் வலப்புறமாக (முன்முகமாக) தொடர்ந்து, QC3=KC3 ஆகும் வரை நகரும் -- [I₂] உம் [H₂S] உம் குறையும், [S₂] உம் [HI] உம் அதிகரிக்கும், புதிய சமநிலை அடையும் வரை.
III. [I₂] சேர்க்கைத் தருணத்தில் திடீரென உயர்ந்து, பின் படிப்படியாகக் குறைந்து ஒரு புதிய (சேர்க்கைக்கு முன்னரிலும் அதிகமான) சமநிலைப் பெறுமானத்தில் தட்டையாகும்; [H₂S] சிறிதளவு குறைந்து தட்டையாகும்; [HI] உம் [S₂] உம் சிறிதளவு அதிகரித்துத் தட்டையாகும் -- நான்கு வளைவரைகளும் சேர்க்கைத் தருணத்திற்குப் பின்னர் புதிய மட்டமான (சமநிலை) பெறுமானங்களை நோக்கி நகர்கின்றன.
25°C இல் 1.0 dm³ பீக்கர் ஒன்றிலுள்ள ஒரு நீர்க்கரைசலில் 2.0×10⁻² mol Cl⁻(aq) அயன்களும் 2.0×10⁻² mol CrO₄²⁻(aq) அயன்களும் உள்ளன. செறிந்த நீரிய AgNO₃ கரைசலின் சிறு பகுதிகள் மேற்குறித்த கரைசலுடன் மெதுவாகச் சேர்க்கப்பட்டன. 25°C இல்: Ksp(AgCl(s))=1.60×10⁻¹⁰ mol²dm⁻⁶; Ksp(Ag₂CrO₄(s))=8.0×10⁻¹² mol³dm⁻⁹. AgNO₃(aq) கரைசல் சேர்க்கையினால் கரைசலின் கனவளவில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் இல்லை என்று கருதுக.
(i) AgCl முதலில் வீழ்படிகிறது என்பதைப் பொருத்தமான கணக்கீடு மூலம் காட்டுக.
(ii) Ag₂CrO₄ வீழ்படியத் தொடங்கும் தருணத்தில் கரைசலில் இருக்கும் Cl⁻(aq) இன் செறிவைக் கணக்கிடுக.
Ag₂CrO₄ க்கு: Ag₂CrO₄(s)⇌2Ag⁺(aq)+CrO₄²⁻(aq). Ksp=[Ag⁺]²[CrO₄²⁻]. Ag₂CrO₄ வீழ்படியத் தொடங்க வேண்டிய [Ag⁺]²=Ksp/[CrO₄²⁻]=(8.0×10⁻¹²)/(2.00×10⁻²)=4.0×10⁻¹⁰ ⇒ [Ag⁺]=2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³.
AgCl வீழ்படியத் தேவையான [Ag⁺] (8.0×10⁻⁹) < Ag₂CrO₄ வீழ்படியத் தேவையான [Ag⁺] (2.0×10⁻⁵) ஆதலால், AgCl(s) முதலில் வீழ்படிகிறது (மிகக் குறைந்த [Ag⁺] யிலேயே அதன் Ksp எட்டப்படுகிறது).
(ii) Ag₂CrO₄ வீழ்படியத் தொடங்கும் தருணத்தில் [Ag⁺]=2.0×10⁻⁵ mol dm⁻³ (மேலே கணக்கிடப்பட்டது). இத்தருணத்தில் [Cl⁻]=Ksp(AgCl)/[Ag⁺]=(1.60×10⁻¹⁰)/(2.0×10⁻⁵)=8.0×10⁻⁶ mol dm⁻³.
XA(s) உம் YA(s) உம் இரு குறைந்த-அளவு நீரில் கரையும் உப்புகளாகும்.
(i) 25°C இல் நீரில் XA(s) இன் கரைதிறன் 2.01 mg dm⁻³ ஆகும். 25°C இல் XA(s) இன் Ksp ஐக் கணக்கிடுக. (X=110 g mol⁻¹, A=40 g mol⁻¹).
(ii) முழுமையாக நீரில் கரையும் ஒரு திண்மமான NaA, 0.100 mol X⁺(aq) உம் 0.100 mol Y⁺(aq) உம் கொண்ட 1.00 dm³ நீர்க்கரைசல் ஒன்றுடன் மெதுவாகச் சேர்க்கப்படுகின்றது.
I. எந்த உப்பு முதலில் வீழ்படியும் என முன்கூட்டியே கூறுக. (Ksp(YA)=1.80×10⁻⁷ mol²dm⁻⁶).
II. இரண்டாவது உப்பு வீழ்படியத் தொடங்கும் போது, முதலில் வீழ்படிந்த உப்பின் கேற்றயனச் செறிவு எவ்வளவு எஞ்சியிருக்கும் எனக் கணக்கிடுக.
XA(s)⇌X⁺(aq)+A⁻(aq). Ksp=[X⁺][A⁻]=s²=(1.34×10⁻⁵)²=1.80×10⁻¹⁰ mol²dm⁻⁶.
(ii) I. [A⁻] தேவைப்படும் XA வீழ்படிய = Ksp(XA)/[X⁺]=(1.80×10⁻¹⁰)/(0.100)=1.80×10⁻⁹ mol dm⁻³.
[A⁻] தேவைப்படும் YA வீழ்படிய = Ksp(YA)/[Y⁺]=(1.80×10⁻⁷)/(0.100)=1.80×10⁻⁶ mol dm⁻³.
XA க்குத் தேவையான [A⁻] (1.80×10⁻⁹) < YA க்குத் தேவையான [A⁻] (1.80×10⁻⁶) ஆதலால், XA(s) முதலில் வீழ்படிகிறது.
II. YA வீழ்படியத் தொடங்கும் போது [A⁻]=1.80×10⁻⁶ mol dm⁻³. இத்தருணத்தில் [X⁺]=Ksp(XA)/[A⁻]=(1.80×10⁻¹⁰)/(1.80×10⁻⁶)=1.00×10⁻⁴ mol dm⁻³.