ஒரு மூலகத்தின் ஒட்சைட்டு நீருடனும் அமிலங்களுடனும் காரங்களுடனும் காட்டும் நடத்தையை அடிப்படையாகக் கொண்டு நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றது: காரவியல்பு ஒட்சைட்டு (உலோக ஒட்சைட்டு, அமிலங்களுடன் தாக்கி உப்பும் நீரும் தரும் — Na₂O, MgO), அமிலவியல்பு ஒட்சைட்டு (அல்லுலோக ஒட்சைட்டு, காரங்களுடன் தாக்கும் — SO₃, P₄O₁₀), இருமைய ஒட்சைட்டு (Al₂O₃, ZnO — அமிலத்துடனும் காரத்துடனும் தாக்கும்), நடுநிலை ஒட்சைட்டு (எவ்வியல்பையும் காட்டாதவை — CO, NO, N₂O).
ஒரு தனிமவரிசையில் (period) இடமிருந்து வலமாகச் செல்லும்போது இந்த இயல்பு படிப்படியாக மாறுகின்றது: மூலத்தன்மையிலிருந்து ஈரியல்புக்கும், அதிலிருந்து அமிலத்தன்மைக்கும். மூன்றாம் ஆவர்த்தனத்தில் இதைத் தெளிவாகக் காணலாம் — Na₂O, MgO மூலம்; Al₂O₃ ஈரியல்பு; SiO₂ மென் அமிலம் (நீருடன் தாக்காது, ஆனால் வன்காரத்துடன் தாக்கும்); P₄O₁₀, SO₃, Cl₂O₇ வலிய அமிலங்கள்.
அமில ஒட்சைட்டுகள் நீரில் கரைக்கப்படும்போது நேரடியாக ஒட்சியமிலங்களைத் தருகின்றன — இதை ஓர் "முழு ஐதரொட்சைட்டிலிருந்து நீரை அகற்றும்" தலைகீழ் தர்க்கமாகவும் காணலாம். உதாரணமாக P₄O₁₀ நான்கு H₂O மூலக்கூறுகளுடன் இணைந்து நான்கு H₃PO₄ மூலக்கூறுகளைத் தருகின்றது; SO₃ ஒரு H₂O உடன் இணைந்து H₂SO₄ ஐயும், Cl₂O₇ ஒரு H₂O உடன் இணைந்து இரு HClO₄ மூலக்கூறுகளையும் தருகின்றன.
இதே தர்க்கம் நைதரசனுக்கும் பொருந்துகின்றது: நைதரசு அமிலம் (HNO₂, N:+3) பலவீனமானது; நைத்திரிக் அமிலம் (HNO₃, N:+5) மைய அணுவின் உயர்ந்த ஒட்சியேற்ற நிலையினால் வலிய, வலிமையான ஒட்சியேற்றும் அமிலமாக அமைகின்றது.
ஒட்சிசன், நைதரசன் போன்ற இரண்டாம் ஆவர்த்தன மூலகங்களுக்கு வலுவளவு மட்டத்தில் (n=2) d ஓபிற்றல்கள் இல்லை; எனவே இவை தமது ஆக்டெற்றை (octet) 8 இலத்திரன்களுக்கு அப்பால் விரிவாக்க முடியாது. இதனாலேயே ஒட்சிசன் −2, −1 ஒட்சியேற்ற நிலைகளுக்கு மட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது, OF₆ ஒருபோதும் நிலைக்காது, NCl₅ இல்லை. ஆனால் கந்தகம், பொசுபரசு போன்ற மூன்றாம் ஆவர்த்தன மூலகங்களுக்கு அணுகக்கூடிய 3d ஓபிற்றல்கள் இருப்பதால் அவை தமது ஆக்டெற்றை விரிவாக்கிக்கொள்ள முடிகின்றது — SF₆ (10 இலத்திரன்கள் S ஐச் சுற்றி) ஒரு நிலையான மூலக்கூறு; PCl₃ உம் PCl₅ உம் இரண்டுமே உருவாகும்.
கூட்டம் 17 இல் கீழ்நோக்கிச் செல்லும்போது மின்னெதிர்த்தன்மையும் ஒட்சியேற்றும் திறனும் குறைகின்றன; எனவே தாக்கத்திறன் கூடிய ஓர் அலசன், தாக்கத்திறன் குறைந்த ஏலசனின் ஏலைட்டு அயனை இடப்பெயர்க்க முடியும் (Cl₂ Br⁻ ஐயும் I⁻ ஐயும் இடப்பெயர்க்கும், ஆனால் I₂ Cl⁻ ஐ ஒருபோதும் இடப்பெயர்க்காது). நீண்ட காலமாக விழுமிய வாயுக்கள் எச்சேர்வையும் உருவாக்கா எனக் கருதப்பட்டிருந்தாலும், செனன் மிகுந்த மின்னெதிர்த்தன்மை கொண்ட புளோரினுடனும் ஒட்சிசனுடனும் சேர்வைகளை உருவாக்குகின்றது என நிறுவப்பட்டது — XeF₂ (நேரியல்), XeF₄ (சதுரத் தளம்), XeF₆ (சிதைந்த எண்முகி), XeO₃ (முக்கோணப் பிரமிட்டு). செனன் பெரிய அணுவாக இருப்பதால் அதன் அயனாக்கற் சக்தி ஒப்பீட்டளவில் குறைவு; ஹீலியமும் நியோனும் மிகச் சிறிய அணுக்களாகவும் மிக உயர்ந்த அயனாக்கற் சக்தியுடையனவாகவும் இருப்பதனால் எச்சேர்வையும் உருவாக்குவதில்லை.
ஐதரசன் பரவொட்சைட்டில் (H₂O₂) ஒட்சிசனின் ஒட்சியேற்ற நிலை −1 ஆகும் — இது O₂ (நிலை 0) இல் இருந்தும் H₂O (நிலை −2) இல் இருந்தும் சரியாகப் பாதி தூரத்தில் அமையும் ஓர் இடைநிலை. இக்காரணத்தால் H₂O₂ ஒரே நேரத்தில் ஒட்சியேற்றியாகவும் (தான் தாழ்த்தப்பட்டு H₂O ஆகும்) ஒட்சிஇறக்கியாகவும் (தான் ஏற்றமடைந்து O₂ ஆகும்) செயற்படக்கூடியது.