வளையத்தில் ஏற்கனவே இணைந்துள்ள கூட்டம், அடுத்து வரும் இலத்திரன் ஈர்ப்பி எந்த நிலையில் (ஓர்த்தோ 2,6 / மெத்தா 3,5 / பாரா 4) இணையும் என்பதைத் திசைப்படுத்துகின்றது, மேலும் வளையத்தைப் பென்சீனைவிட அதிக அல்லது குறைந்த தாக்கத்திறன் உடையதாக செயற்படுத்துகின்றதா செயலிழக்கச் செய்கின்றதா என்பதையும் தீர்மானிக்கின்றது. –OH, –NH₂, –OR, –NHCOCH₃ தம் தனிச்சோடி இலத்திரனையும், –CH₃ போன்ற அற்கைல் கூட்டங்கள் +I விளைவாலும் வளையத்தினுள் இலத்திரனடர்த்தியை அளிக்கின்றன — இதனால் ஓர்த்தோ/பாரா தாக்குதலில் உருவாகும் ஏரீனியம் அயன் அக்கூட்டத்தால் நேரடியாக நிலைப்படுத்தப்பட்டு மிகவும் உறுதியடைவதால், இவை ஓர்த்தோ-பாரா திசைப்படுத்திகளும் செயற்படுத்திகளும் ஆகின்றன.
–NO₂, –COOH, –CHO, –COR, –SO₃H, –C≡N, –NR₃⁺ போன்ற கூட்டங்கள் வலுவான −I, −M விளைவுகளால் வளையத்திலிருந்து இலத்திரனடர்த்தியை இழுத்துக்கொள்கின்றன. ஓர்த்தோ/பாரா தாக்குதலின்போது உருவாகும் ஏரீனியம் அயனில் நேர் ஏற்றம் இக்கூட்டத்திற்கு நேரடியாக அண்மையில் வந்தால், அது இடைநிலைப் பொருளை மேலும் சீர்குலைக்கும் — எனவே மிகக் குறைந்த சாதகமற்ற மெத்தா நிலையில் தாக்குதல் நடப்பதே விரும்பப்படுகின்றது. இக்கூட்டங்கள் அனைத்தும் வளையத்தைச் செயலிழக்கச் செய்பவை — செயற்படுத்தும் மெத்தா திசைப்படுத்தி என்று எதுவும் கிடையாது. நைத்திரோபென்சீன், பென்சால்டிஹைட், பென்சோயிக் அமிலம் மூன்றுமே செறி. HNO₃/செறி. H₂SO₄ உடன் மெத்தா விளைவையே தருவது இதே பொது மின்னியல் தர்க்கத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றது.
–Cl, –Br அலசன்களுக்கு ஒரு சிறப்பு நிலை உண்டு — இவை ஓர்த்தோ-பாரா நிலைகளுக்கே திசைப்படுத்தினாலும், வலுவான −I விளைவு காரணமாக வளையத்தைச் செயலிழக்கச் செய்கின்றன. திசைப்படுத்தலும் (புதிய கூட்டம் எங்கே இணையும்) தாக்கத்திறன் விளைவும் (வளையம் வேகமாகவா மெதுவாகவா தாக்கமடையும்) இரு தனி கருத்துகள் — ஒன்றுடன் ஒன்று குழப்பக் கூடாது. ஓர் உதாரணமாக, மிகவும் செயற்படுத்தப்பட்ட பீனோல் நீர்த்த நைத்திரிக் அமிலத்துடன்கூட எளிதில் தாக்கமடைய, வலுவாகச் செயலிழக்கச் செய்யப்பட்ட நைத்திரோபென்சீனுக்கு மேலதிக நைதரேற்றத்திற்குச் செறிந்த அமிலங்களும் அதிக வெப்பநிலையும் தேவைப்படுகின்றன.
ஒரு பதிலீட்டுப் பென்சீனில் தாக்கி எங்கே செல்லும் என்பது நிபந்தனையைப் பொறுத்தது: டொலுயீனில் Cl₂/புறவூதாக் கதிர்வீச்சு பக்கச் சங்கிலி சுயாதீன மூலிகப் பதிலீட்டைத் தர (பென்சைல் குளோரைட்டு போன்றவை), அதே டொலுயீன் Cl₂/FeCl₃ உடன் வளைய இலத்திரனாட்டப் பிரதியீட்டைத் தந்து ஓர்த்தோ/பாரா-குளோரோடொலுயீனைத் தருகின்றது.
வளையத்துடன் நேரடியாக இணைந்துள்ள பென்சிலிக் காபனில் குறைந்தது ஒரு H அணுவாவது இருப்பின், அமிலமாக்கப்பட்ட KMnO₄/K₂Cr₂O₇ அந்தப் பக்கச் சங்கிலியை — எவ்வளவு நீளமானதாக இருந்தாலும் — ஒட்சியேற்றி பென்சோயிக் அமிலமாக (–COOH) மாற்றிவிடும்; வளையம் மாறாமல் இருக்கும். டொலுயீன் (பென்சிலிக் காபனில் 3H) எளிதில் பென்சோயிக் அமிலம் தர, tert-பியூட்டைல்பென்சீன் (பென்சிலிக் காபனில் H இல்லை) இச்சோதனைக்கு விடையளிக்காது.
நைத்திரோபென்சீனின் –NO₂ தொகுதி Sn உலோகத்தையும் செறிந்த HCl ஐயும் கொண்டு தாழ்த்தப்படுகின்றது — உலோகமும் அமிலமும் சேர்ந்து உற்பத்தி செய்யும் உற்பத்திநிலை ஐதரசன் (nascent hydrogen) படிப்படியாக –NO₂ ஐ –NH₂ ஆகக் குறைக்கின்றது. இத்தாக்கத்தில் முதலில் ஒரு தகல்-Sn அமீன் உப்புச் சிக்கல் உருவாக, கடைசியில் NaOH(aq) சேர்த்துக் காரமாக்கினால் அனிலீன் (C₆H₅NH₂) விடுவிக்கப்படுகின்றது.
–NO₂ ஒரு மெத்தா திசைப்படுத்தி; ஆனால் –NH₂ ஓர் ஓர்த்தோ-பாரா திசைப்படுத்தி. எனவே நைத்திரோபென்சீனை அனிலீனாகத் தாழ்த்துவது, வளையத்தில் புதிய கூட்டங்களை ஓர்த்தோ/பாரா நிலைகளில் இணைப்பதற்கான ஒரு தொகுப்பு உத்தியாகவும் பயன்படுகின்றது.
அனிலீன் 0–5 °C இல் NaNO₂ + HCl உடன் தாக்கமடைந்து பென்சீன் ஈரசோனியம் குளோரைட்டைத் (C₆H₅N₂⁺Cl⁻) தருகின்றது — இத்தயாரிப்பில் வெப்பநிலை கட்டுப்பாடு அத்தியாவசியம், ஏனெனில் 5 °C க்கு மேல் உப்பு பிரிகையடைந்து பீனோலைத் தரும். ஈரசோனியம் உப்பு உபபொசுபரசு அமிலத்துடன் (H₃PO₂) பரிகரிக்கப்படும்போது, –N₂⁺ கூட்டம் ஒரு H அணுவால் பிரதியீடு செய்யப்பட்டு பென்சீன் கிடைக்கின்றது — நைதரசன் வாயு வெளியேற்றப்படுகின்றது. இது ஒரு வளையத்திலிருந்து அமீன் கூட்டத்தை முற்றாக நீக்குவதற்கான (deamination) வழிமுறை.
எனவே –NH₂ ஐ ஒரு தற்காலிக திசைப்படுத்தும் குழுவாகப் பயன்படுத்தி, விரும்பிய நிலைகளில் இலத்திரனாட்டப் பிரதியீடு செய்தபின், ஈரசோனியமாக்கல் வழியாக அக்குழுவை முற்றாக அகற்றிவிடலாம் — நேரடியாகப் பெற முடியாத பதிலீட்டு அமைப்புகளைப் பெறுவதற்கான ஒரு முக்கிய தொகுப்பு உத்தி இது.