ஏமைட்டுக்கள் (amides, R–CONH₂) மூன்று காபொட்சிலிக் அமிலப் பெறுதிகளுள் மிகக் குறைந்த தாக்கத்திறன் கொண்டவை (அமில குளோரைட்டு > எசுத்தர் > ஏமைட்டு). நைதரசன் அணுவின் தனித்த இலத்திரன் சோடி காபனைல் தொகுதியுடன் பகிரப்படுவதால் காபனைல் காபனின் இலத்திரன் பற்றாக்குறை குறைகின்றது; மேலும் –NH₂ ஒரு மோசமான வெளியேறும் தொகுதியாகும். இதனால் ஏமைட்டுக்களைத் தாக்கமடையச் செய்வதற்கு வலிமையான நிபந்தனைகள் (செறிந்த காரம் அல்லது அமிலம், சூடு) தேவைப்படுகின்றன.
ஏமைட்டில் நைதரசனின் தனித்த இலத்திரன் சோடி காபனைல் π அமைப்புடன் பரிவடைந்து (resonance) கூட்டமைந்துள்ளது: R–C(=O)–NH₂ ↔ R–C(–O⁻)=NH₂⁺. இப்பரிவு நைதரசனின் தனித்த இலத்திரன் சோடியைப் பெரும்பாலும் காபனைல் தொகுதியுடன் பகிர்ந்துவிடுவதால், அது ஒரு கருநாடியாகச் செயற்படும் தன்மையிலிருந்து பெருமளவு நீக்கப்படுகின்றது. எத்தில் அமைன் போன்ற ஒரு சாதாரண அமைனில் இத்தகைய பரிவு இல்லை; அதன் நைதரசனின் தனித்த இலத்திரன் சோடி முழுமையாகக் கிடைக்கின்றது.
இதனாலேயே ஏமைட்டுகள் தொடர்புடைய அமைன்களை விட மிகவும் பலவீனமான காரங்களாகவும் மோசமான கருநாடிகளாகவும் இருக்கின்றன — ஒப்பீட்டளவில் அதிக அடிப்படைத்தன்மை கொண்ட அமைன்களைக் காட்டிலும் மெதில் அயோடைட்டு போன்ற இலத்திரனாட்டிகளுடன் ஏமைட்டு நைதரசன் இலகுவாகத் தாக்கமடைவதில்லை.
ஏமைட்டுக்கள் NaOH நீர்க்கரைசலுடன் சூடாக்கப்படும்போது நீர்ப்பகுப்படைந்து அதை ஒத்த காபொட்சிலிக் அமிலத்தின் சோடியம் உப்பையும், அமோனியா வாயுவையும் (வழி ஏமைட்டாயின் ஓர் அமைனையும்) தருகின்றன. சூடாக்கும்போது வெளியேறும் அமோனியா வாயு, ஈரப்பதமான சிவப்பு லிட்மசுத் தாளை நீலமாக்குவதன் மூலம் இனங்காணப்படலாம்.
முதல் ஏமைட்டுக்கள் LiAlH₄ உடன் உலர் ஈதரில் தாக்கமடைந்து முதல் அமைன்களாகத் தாழ்த்தப்படுகின்றன. காபொட்சிலிக் அமிலப் பெறுதிகளுள் ஏமைட்டின் LiAlH₄ தாழ்த்தல் மட்டுமே ஓர் அமைனைக் கொடுக்கின்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது; எசுத்தரின் தாழ்த்தலோ ஓர் அற்ககோலையே கொடுக்கின்றது — ஏனெனில் ஏமைட்டின் அசைல் காபன் N உடன் இணைந்திருக்க, எசுத்தரின் அசைல் காபன் O உடன் இணைந்துள்ளது.