கண்டி இராச்சியம்
இலங்கையின் வரலாற்றில் கண்டி இராஜ்யம் என்பது வெறும் ஓர் அரசு மட்டுமல்ல. அது மூன்று ஐரோப்பிய சக்திகளையும் (போர்த்துக்கேயர், ஒல்லாந்தர், ஆங்கிலேயர்) தனது மலை அரண்களால் சுமார் 400 ஆண்டுகள் தடுத்து நிறுத்திய, மிகத் தனித்துவமான அரசியல் அமைப்பாகும். 1815-இல் ஆங்கிலேயர்களிடம் வீழ்ந்தபோதுதான் இலங்கை முழுவதும் ஒரு வெளிநாட்டு ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. இந்த நீண்டகால எதிர்ப்பின் கதையையே இந்தப் பாடத்தில் கற்கிறோம்.
🗺️ கண்டி இராஜ்யத்தின் நிலவரைபடம்
⏳ முக்கிய நிகழ்வுகளின் காலக்கோடு
| ஆண்டு | நிகழ்வு |
|---|---|
| ~கி.பி. 1371 | சேனசம்மத விக்கிரமபாகு I கண்டி நகரை நிறுவினார் |
| 1505 | போர்த்துக்கேயர் இலங்கையில் தோன்றினர் |
| 1592 | விமலதர்மசூரிய I கண்டியைத் தலைநகராக்கினார்; பல்லங்கட்டுவை அகற்றினார் |
| 1638 | இராஜசிம்ம II ஒல்லாந்தருடன் கூட்டணி அமைத்தார் (வேன் டர் மீஜெர் உடன்படிக்கை) |
| 1658 | ஒல்லாந்தர் போர்த்துக்கேயரைத் துரத்தினர்; ஆனால் கடற்கரைப் பகுதிகளைத் தாங்களே வைத்துக்கொண்டனர் |
| 1739 | நாயக்கர் வம்சம் தொடங்கியது (இவர்கள் தென்னிந்தியத் தமிழ் மூலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்) |
| 1796 | ஆங்கிலேயர் கடற்கரைப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர் |
| 1815 | கண்டி உடன்படிக்கை (Kandyan Convention) கையெழுத்தானது; கண்டி இராஜ்யம் ஆங்கிலேயரிடம் வீழ்ந்தது |
| 1817–18 | உவா-வெல்லஸ்ஸ கிளர்ச்சி நடைபெற்றது; கெப்பேட்டிபோல திசாவே அதற்குத் தலைமை தாங்கினார் |
📌 கண்டி இராஜ்யத்தின் தோற்றமும் ஆரம்ப வரலாறும்
நிறுவப்பட்ட காலம்
சேனசம்மத விக்கிரமபாகு I கி.பி. 1371 இல் கண்டி நகரை நிறுவினார் என்று வரலாற்று ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. மத்திய மலைத்தொடரின் நடுவில் அமைந்திருந்ததால் கண்டி இயற்கையாகவே பாதுகாக்கப்பட்ட இடமாக இருந்தது. சுற்றிலும் மலைகளும் அடர்ந்த காடுகளும் இருந்ததால், கடற்கரைப் பகுதிகளை ஐரோப்பியர்கள் கைப்பற்றிய பின்னரும் கண்டி அரசர்கள் சுதந்திரமாக இருக்க முடிந்தது.
போர்த்துக்கேயருடன் மோதல்
1505-இல் போர்த்துக்கேயர் இலங்கையின் கடற்கரைகளில் குடியேறினர். அவர்கள் இலவங்கப்பட்டை வியாபாரத்தைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். விமலதர்மசூரிய I (1592–1604) கண்டியைத் தலைநகராக வலுப்படுத்தி, கடற்கரை இராஜ்யங்களை ஒருங்கிணைக்க முயன்றார். அவர் செய்த ஒரு முக்கியமான காரியம், இந்தியாவிலிருந்து புத்தரின் பல் (தலைமை பாதிக்கா) என்ற புனித நினைவுப் பொருளைக் கண்டிக்குக் கொண்டுவந்தது. பல் தாது எங்கு வைக்கப்பட்டுள்ளதோ, அங்கேயே ஆட்சி செய்யும் உரிமை உண்டு என்று சிங்கள மரபு நம்புகிறது. எனவே இது அரசியல் ரீதியாகவும் மிக முக்கியமான நடவடிக்கையாக அமைந்தது.
📌 இராஜசிம்ம II மற்றும் ஒல்லாந்தர் கூட்டணி (1638)
ஏன் ஒல்லாந்தருடன் கூட்டணி?
இராஜசிம்ம II (1635–1687) ஒரு திறமையான அரசியல் நிபுணர். அவர் ஒரு நடைமுறை உண்மையைப் புரிந்துகொண்டார். போர்த்துக்கேயரைத் தனியாக எதிர்க்க முடியாது; அதற்கு ஒரு வலிமையான கடற்படை தேவை என்பதே அது. அந்த நேரத்தில் உலகெங்கும் போர்த்துக்கேயருடன் மோதிக்கொண்டிருந்த ஒல்லாந்தர்கள் (Dutch East India Company, VOC) நல்ல கூட்டாளிகளாகத் தெரிந்தனர்.
1638-இல் வேன் டர் மீஜெர் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது. இதன்படி ஒல்லாந்தர் கடற்படை போர்த்துக்கேயரை விரட்டும்; அதற்கு ஈடாக ஒல்லாந்தர் இலவங்கப்பட்டை வியாபார உரிமையைப் பெறுவர். ஆனால் துறைமுகங்கள் மீண்டும் கண்டி அரசனுக்கே கொடுக்கப்படும் என்றும் வாக்குறுதி வழங்கப்பட்டது.
கூட்டணியின் விளைவு
1658-இல் ஒல்லாந்தர் போர்த்துக்கேயரை வெளியேற்றினர். ஆனால் வாக்குறுதியை மீறி கடற்கரைப் பகுதிகளைத் தாங்களே வைத்துக்கொண்டனர். இராஜசிம்ம II தனது மத்தியப் பகுதியுடன் மட்டுமே எஞ்சினார்; துறைமுகங்கள் இல்லாததால் கண்டி தனிமைப்பட்டது. இதுவே கண்டி இராஜ்யத்தின் அடிப்படைப் பலவீனமாகும்: கடலை அடைய முடியாததால் வெளியுலகுடன் தொடர்பு வைக்க முடியவில்லை.
📌 நாயக்கர் வம்சம் (1739–1815)
தென்னிந்தியாவிலிருந்து அரச குடும்பம்
1739-இல் நாயக்கர் வம்சம் தொடங்கியது. இது தமிழ்நாட்டின் மதுரை மற்றும் கர்நாடகப் பகுதிகளிலிருந்து வந்த தென்னிந்திய வம்சமாகும். சிங்கள உயரடுக்கினர் ஒரு வலுவான அரசரை விரும்பினர்; திருமண உறவுகள் மூலம் நாயக்கர்கள் கண்டி அரியணையில் அமர்ந்தனர்.
இங்கே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது: ஒரு தென்னிந்திய வம்சம் ஏன் சிங்கள பௌத்த அடையாளத்தின் காவலர்களாக ஆனது? விடை எளிது. அவர்கள் பௌத்தத்தை ஆதரித்தனர், சிங்கள மரபுகளைப் பின்பற்றினர், தலைமை பாதிக்கா ஆலயத்தையும் கட்டினர். ஆகவே அரசியல் அடையாளத்தைத் தீர்மானிப்பது இனம் மட்டுமல்ல; மதமும் மரபும்கூட அதைத் தீர்மானிக்கின்றன.
கிர்தி ஸ்ரீ இராஜசிம்ம மற்றும் பௌத்த புத்துயிர்ப்பு
கிர்தி ஸ்ரீ இராஜசிம்ம (1747–1782) ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நாயக்கர் அரசர். அவர் காலத்தில் பௌத்த துறவு மரபு (உபசம்பதா) சீர்குலைந்திருந்தது. அவர் சியாமிலிருந்து (இப்போதைய தாய்லாந்து) பௌத்தத் துறவிகளை வரவழைத்து, இலங்கையில் சியாம் நிகாய பிரிவை நிறுவினார். இது பௌத்த மத வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வாகும்.
📌 கண்டி இராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சி — 1815
ஸ்ரீ விக்கிரம ராஜசிம்ம: கடைசி அரசர்
ஸ்ரீ விக்கிரம ராஜசிம்ம (1798–1815) நாயக்கர் வம்சத்தின் கடைசி அரசர். அவர் காலத்தில் கண்டி உயரடுக்கினர் (திசாவேக்கள், ரட்டமகாத்மயாக்கள்; disave, ratamahatmaya) மிகவும் அதிருப்தியில் இருந்தனர். அரசர் கடுமையான தண்டனைகளை வழங்கினார்; பெரும்பாலான உயரடுக்குக் குடும்பங்களையும் சந்தேகத்துடன் பார்த்தார்.
ஆங்கிலேயர்கள் இந்த உள்நாட்டுக் கலகத்தைச் சாதுரியமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர். கண்டி உயரடுக்கினர் ஆங்கிலேயரை கூட்டாளிகளாக அழைத்தனர்; ஒரு வெளிநாட்டு சக்தியின் உதவியுடன் உள்நாட்டு அரசரை அகற்றலாம் என்று அவர்கள் நம்பினர்.
கண்டி உடன்படிக்கை (Kandyan Convention) — 2 மார்ச் 1815
ஆங்கிலேய ஆளுநர் ராபர்ட் ப்ரவுன்ரிக் கண்டிக்குப் படை அனுப்பினார். போர் எதுவும் இல்லாமலேயே ஸ்ரீ விக்கிரம ராஜசிம்ம சிறைபிடிக்கப்பட்டார். 2 மார்ச் 1815-இல் கண்டி உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது. இதன்படி:
- கண்டி இராஜ்யம் ஆங்கிலேயருக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டது
- ஆங்கிலேயர் பௌத்தத்தைப் பாதுகாப்பதாக வாக்குறுதி கொடுத்தனர்
- சிங்களச் சட்டங்களும் வழக்காறுகளும் மதிக்கப்படும் என்றும் கூறினர்
- கண்டி உயரடுக்கினர் தங்கள் அதிகாரங்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளலாம் என்று நம்பினர்
இலங்கை வரலாற்றில் முதல் முறையாக முழுத் தீவும் ஒரே அரசின் கீழ் வந்தது. ஆனால் அது ஒரு வெளிநாட்டுக் காலனி ஆட்சியாகவே இருந்தது.
நூல்: G.C.E. O/L வரலாறு பாடநூல் G11 — 1815 கண்டி ஒப்பந்தம் (Kandyan Convention) மற்றும் மல்மடுவ தூண்
📌 உவா-வெல்லஸ்ஸ கிளர்ச்சி 1817–1818
ஆங்கிலேயர் வாக்குறுதி மீறல்
கண்டி உடன்படிக்கையில் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளை ஆங்கிலேயர் விரைவிலேயே மீறத் தொடங்கினர். வரிச் சுமைகள் அதிகரித்தன; கண்டி உயரடுக்கினரின் அதிகாரங்கள் குறைக்கப்பட்டன; ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் நேரடியாக ஆட்சி செய்யத் தொடங்கினர். இதனால் மக்கள் கோபமடைந்து, 1817-இல் உவா மற்றும் வெல்லஸ்ஸ பகுதிகளில் கிளர்ச்சி வெடித்தது.
கெப்பேட்டிபோல திசாவே
கெப்பேட்டிபோல திசாவே இந்தக் கிளர்ச்சியின் முக்கிய தலைவராவார். அவர் உயர் பதவியிலிருந்த அதிகாரியாக இருந்தபோதும், ஆங்கிலேய ஆட்சியை எதிர்த்துக் கிளர்ச்சியில் சேர்ந்தார். ஆங்கிலேயர்கள் 1818-இல் கிளர்ச்சியைக் கடுமையாக அடக்கினர். கிராமங்கள் எரிக்கப்பட்டன, பயிர்கள் அழிக்கப்பட்டன, மக்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
கெப்பேட்டிபோல திசாவே பிடிக்கப்பட்டு தலை துண்டிக்கப்பட்டார்; அவரது தலை கொழும்புக்கு அனுப்பப்பட்டது. இலங்கையின் தேசிய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் அவர் ஒரு முக்கிய தியாகியாக மதிக்கப்படுகிறார்.