ஒரு கல்லும் ஒரு பூனையும் — இரண்டும் நம் கண்ணுக்குத் தெரியும். ஆனால் ஒன்று உயிர்; மற்றொன்று உயிரற்றது. உயிரினங்கள் சாப்பிடுகின்றன, சுவாசிக்கின்றன, கழிவகற்றுகின்றன, வளர்கின்றன, இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன, அசைகின்றன, தூண்டுதலுக்கு எதிர்வினை காட்டுகின்றன — இந்த எட்டு சிறப்பியல்புகளே ஒரு பொருள் உயிரி என்பதை நிரூபிக்கின்றன. இவற்றை ஞாபகம் வைக்க உதவும் சொல்லே MRS GREN:
எல்லா உயிரினங்களும் கலங்களால் (cells) ஆனவை — இதுவே உயிரின் முதல் சிறப்பியல்பு. தனிக்கல அங்கிகள் (unicellular) ஒரே ஒரு கலம் மட்டுமே கொண்டவை — அந்த ஒரு கலமே உணவு உட்கொள்தல், சுவாசம், இனப்பெருக்கம் என எல்லா வேலைகளையும் செய்யும் (உதாரணம் — அமீபா, பாக்டீரியா, யீஸ்ட்). பலகல அங்கிகள் (multicellular) கோடிக்கணக்கான கலங்கள் ஒழுங்காக ஒன்றுசேர்ந்து வேலை செய்பவை (உதாரணம் — மனிதன், மரம், மீன்). உயிரி அமைப்பின் படிநிலை: கலம் → இழையம் → உறுப்பு → உறுப்பு மண்டலம் → அங்கி.
சில "உயிரிகள்" கல அமைப்பே அற்றவை (acellular) — இவற்றில் முக்கியமானவை வைரஸ்கள். வைரஸுக்குக் கலம் இல்லை; ஆனால் DNA அல்லது RNA கொண்டது, ஒரு புரத உறையால் (capsid) சூழப்பட்டது; சுயமாக இனப்பெருக்கம் செய்ய இயலாது — ஒரு தாங்கி கலம் (host cell) தேவை.
சக்தியையும் கட்டுமான பொருட்களையும் பெறுவதற்காக உணவை உட்கொண்டு செரிமானம் செய்யும் நிகழ்ச்சியே போசணை ஆகும்.
தாவரங்கள் கனிமப் பொருட்களில் இருந்து தாமே கரிம உணவைத் தயாரிக்கின்றன. இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பெயர் ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis):
இது குளோரோபில் கொண்ட பசுங்கணிகத்தில் (chloroplast) நடைபெறுகின்றது.
விலங்குகள் மற்ற உயிரினங்களை — தாவரம் அல்லது விலங்கு — உண்டே சக்தி பெறுகின்றன.
அட்சமி (Anabolism): சிறிய மூலக்கூறுகளில் இருந்து பெரிய மூலக்கூறுகள் உருவாக்கம் — உதாரணமாக புரதம் தயாரிப்பு, கொழுப்பு சேகரிப்பு. அபச்சயம் (Catabolism): பெரிய மூலக்கூறுகளைச் சிறிய மூலக்கூறுகளாகச் சிதைத்தல் — உதாரணமாக செரிமானம், சுவாசம். இவ்விரண்டும் சேர்ந்ததே ஆழுவிளை (Metabolism) — அங்கியில் நடைபெறும் அனைத்து வேதியியல் தாக்கங்களும்.
கலங்களில் உணவிலிருந்து (குளூக்கோஸ்) சக்தி வெளியீடு செய்யும் நிகழ்ச்சியே சுவாசம். இது நுரையீரல் சுவாசத்தில் (breathing) இருந்து வேறானது — சுவாசம் கல மட்டத்தில் நடைபெறுகின்றது.
ஒட்சிசன் பயன்படுத்தி குளூக்கோஸை முழுவதுமாகச் சிதைத்து அதிக சக்தி பெறுகின்றோம்:
இது அனைத்து உயிரினங்களிலும் (தாவரம், விலங்கு) நடைபெறுகின்றது.
ஒட்சிசன் இல்லாமல் குறைவான சக்தி பெறுகின்றோம்:
| உயிரி | விளைபொருட்கள் |
|---|---|
| யீஸ்ட் (Yeast) | குளூக்கோஸ் → எத்தனால் + CO₂ + சக்தி |
| தசைகள் (உடற்பயிற்சியின்போது) | குளூக்கோஸ் → லாக்டிக் அமிலம் + சக்தி |
காற்றற்ற சுவாசம் குறைவான சக்தியே உற்பத்தி செய்கின்றது; அதனால் அது தொடர்ந்து நீடிக்காது.
அங்கிகள் சூழலிலுள்ள தூண்டுதலுக்கு (stimulus) எதிர்வினையாற்றும் ஆற்றலே உணர்திறன் / உறுத்துணர்ச்சி (Irritability) எனப்படும். மனிதனில் நரம்பு மண்டலமும் ஹார்மோன்களும் இதைச் செய்கின்றன — தூண்டுதல் → மூளை/நரம்பு → எதிர்வினை. தாவரங்களில் இது tropisms என்ற வளர்ச்சி-அசைவுகளாகக் காணப்படும்: ஒளி நோக்கி தண்டு வளர்தல் (Phototropism), புவி ஈர்ப்பு நோக்கி வேர் வளர்தல் (Geotropism), தொட்டாற் சிணுங்கியின் தொடுவினை (Thigmonasty).
இயைபாக்கம் (Co-ordination): பல்வேறு உறுப்புகள் / மண்டலங்கள் இணைந்து வேலை செய்வது — உதாரணமாக ஒரு பொருளைப் பிடிக்கும்போது கண் → நரம்பு → மூளை → கை என்ற வரிசையில் இயைபாக்கம் நடைபெறுகின்றது.
அங்கியின் வளர்சிதை மாற்ற நிகழ்வுகளிலிருந்து உண்டாகும் திரள் கழிவுப் பொருட்களை வெளியேற்றும் நிகழ்ச்சியே கழிவகற்றல். சாப்பிட்ட உணவை வெளியேற்றுவது கழிவகற்றல் அல்ல — அது மலம்; கழிவகற்றல் என்பது வளர்சிதை மாற்றக் கழிவு மட்டுமே.
| உறுப்பு | வெளியேற்றும் கழிவு |
|---|---|
| நுரையீரல் | CO₂, H₂O (நீராவி) |
| சிறுநீரகம் | யூரியா, H₂O, உப்புகள் |
| தோல் | H₂O, உப்புகள் (வியர்வை மூலம்) |
| கல்லீரல் | பித்த நிறமிகள் |
தாவரங்களில் — ஒளிச்சேர்க்கையின் கழிவான ஒட்சிசன் இலைவாய் வழியாக வெளியேறுகின்றது; CO₂ சுவாசத்தின் கழிவு; உதிரும் இலைகளுடன் சில கழிவுகளும் வெளியேறுகின்றன.
அனைத்து உயிரினங்களும் இயங்குகின்றன — ஆனால் வெவ்வேறு வழிகளில். மனிதனும் விலங்குகளும் எலும்பு + தசை மூலம் இடம் மாறுகின்றன (locomotion). ஒற்றை கல உயிரிகள் சீலியா அல்லது ஃபிளாஜெல்லா மூலம் நகர்கின்றன. தாவரங்கள் முழு உடலையும் இடம் மாற்றாது — ஆனால் ஒளி / புவி நோக்கி வளரும் tropism-கள் காணப்படும். தொட்டாற் சிணுங்கியின் இலை சுருங்குதல் ஒரு தேவைவினை (nastic movement).
ஒரு அங்கி தன்னைப் போன்ற புதிய அங்கிகளை உற்பத்தி செய்யும் நிகழ்ச்சி இனப்பெருக்கம். பாலிலா இனப்பெருக்கத்தில் (Asexual) ஒரேயொரு பெற்றோர் மட்டுமே பங்கேற்பர்; மகள் அங்கிகள் மரபணு அமைப்பில் பெற்றோரை ஒத்திருக்கும் — பைனரி பிளவு (அமீபா, பாக்டீரியா), ஸ்போர் உருவாக்கம் (பூஞ்சை), மொட்டுவிடுதல் (யீஸ்ட், ஹைட்ரா), தாவர இனப்பெருக்கம் (வேர்க்கிழங்கு, கண்ணிகள், ஓடுகள்) என பல வகைகள் உண்டு.
பாலிய இனப்பெருக்கத்தில் (Sexual) இரு பெற்றோர் — ஆண் + பெண் கேமீட்டுகள் இணைகின்றன:
இதனால் மரபணு அமைப்பு வேறுபட்ட சந்ததி உருவாகும் — இதனால் பரிணாமம் சாத்தியமாகின்றது. பாலிலா இனப்பெருக்கம் ஒரு பெற்றோரையும், வேகத்தையும் கொண்டது; மரபணு மாறுபாடு இல்லை அல்லது மிகக் குறைவு. பாலிய இனப்பெருக்கம் இரு பெற்றோரையும், மெதுவான வேகத்தையும், தெளிவான மரபணு மாறுபாட்டையும் கொண்டது.
அங்கியின் உடல் நிறை, அளவு, உயரம் ஆகியவற்றில் நிரந்தரமான அதிகரிப்பே வளர்ச்சி (Growth). இது மூன்று நிகழ்ச்சிகளால் நடைபெறுகின்றது — கல பகுப்பு (ஒரு கலம் இரண்டாகப் பிரிதல்), கல விரிவாக்கம் (கலங்கள் பெரிதாகுதல்), கல வேறுபடுத்தல் (கலங்கள் குறிப்பிட்ட வேலைக்காக மாறுதல்). விருத்தியில் (Development) வளர்ச்சியுடன் அமைப்பு மாற்றங்களும் நிகழும் — உதாரணமாக தவளையில் கூல்வாய் → தவளை; பூச்சியில் புழு → கூட்டுப்புழு → பூச்சி (உரு மாற்றம் / metamorphosis). வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்தும் காரணிகள் — உணவு, ஹார்மோன்கள், சூழல், மரபணு.
வைரஸ் கல அமைப்பற்றது (Acellular) — எனவே இது சரியான உயிரி அல்ல என்று வாதிடலாம். ஆனால் DNA அல்லது RNA கொண்டு இனப்பெருக்கம் செய்வதால் "உயிரி" என்ற வகையில் வைக்கப்படுகின்றது. வைரஸின் அமைப்பில் மரபணுப் பொருள் (DNA அல்லது RNA), ஒரு புரத உறை (Capsid), சிலவற்றில் வால் மற்றும் அடிப்பட்டி ஆகியவை உள்ளன (பாக்டீரியோஃபேஜ் வைரஸ்களில் காணப்படும்). வைரஸ் ஒரு தாங்கி கலத்திற்குள் (host cell) நுழைந்து, அதன் பொறிமுறையைப் பயன்படுத்தி பல புதிய வைரஸ்களை உருவாக்கி, கலம் வெடித்து வெளியேறுகின்றது. வைரஸால் உண்டாகும் நோய்களுக்கு உதாரணங்கள் — காய்ச்சல் (Influenza), HIV/AIDS, கோவிட்-19, டெங்கு, போலியோ.