காட்டில் விழும் ஒரே ஒரு இலையை எடுத்துக் கொள்வோம் — அது மண்ணில் விழுந்தவுடன் பாக்டீரியாக்கள் சிதைக்கின்றன, மண் வளமடைகிறது, புதிய தாவரம் முளைக்கிறது; அந்தத் தாவரம் ஒரு புழுவுக்கு உணவாகிறது, புழு ஒரு பறவைக்கு உணவாகிறது. எல்லாம் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கின்றன — இந்த உயிர்களின் வலையே உயிர்க்கோளம் (Biosphere). பூமியில் உயிர்கள் வாழும் மெல்லிய அடுக்காக இது மண், நீர், காற்று என மூன்று கோளங்களிலும் பரவியுள்ளது — ஆழமான கடலிலிருந்து உயரமான மலையுச்சி வரை, எங்கெல்லாம் உயிர் இருக்கிறதோ அந்த முழுப் பகுதியும் உயிர்க்கோளமே.
உயிர்க்கோளத்தில் இரண்டு வகையான காரணிகள் உள்ளன. உயிரற்ற காரணிகள் (Abiotic Factors) — சூரிய ஒளி, வெப்பநிலை, நீர், மண், காற்று போன்ற உயிரற்ற இயற்கைக் காரணிகள்; இவை உயிரினங்களின் வாழ்க்கையை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றன. உயிருள்ள காரணிகள் (Biotic Factors) — தாவரங்கள், விலங்குகள், நுண்ணுயிரிகள் போன்ற உயிருள்ள அனைத்தும்; இவை ஒன்றையொன்று பாதிக்கின்றன.
| வகை | காரணிகள் | எடுத்துக்காட்டுகள் |
|---|---|---|
| உயிரற்ற (Abiotic) | உயிரற்ற இயற்கைக் காரணிகள் | சூரிய ஒளி, வெப்பநிலை, மண், நீர், காற்று |
| உயிருள்ள (Biotic) | உயிரினங்கள் தொடர்பான காரணிகள் | தாவரங்கள், விலங்குகள், பூஞ்சைகள், பாக்டீரியா |
வாழ்விடம் (Habitat) என்பது ஒரு உயிரினம் இயற்கையில் வாழும் குறிப்பிட்ட இடம் — எ.கா., குளத்தில் வாழும் தவளைக்குக் குளமே வாழ்விடம். இடம் / பங்கு (Niche) என்பது ஓர் உயிரினம் தன் சூழலில் ஆற்றும் பங்கு அல்லது செயல்பாடு — எ.கா., தவளை பூச்சிகளை உண்பதன் மூலம் பூச்சிக் கட்டுப்பாட்டில் பங்காற்றுகிறது.
உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற காரணிகள் ஒன்றோடொன்று தொடர்பு கொண்டு செயல்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை சூழல்தொகுதி (Ecosystem) என்கிறோம். சூழல்தொகுதிகள் பல வகைப்படும் — காட்டுச் சூழல்தொகுதி (மரங்கள், விலங்குகள், பாக்டீரியா இணைந்து செயல்படும்), புல்வெளி சூழல்தொகுதி (புல்தரை விலங்குகளுக்கு உணவளிக்கும்), குளச் சூழல்தொகுதி (நீர்வாழ் தாவரங்களும் மீன்களும்), பாலைவன சூழல்தொகுதி (குறைவான நீரில் வாழும் உயிரினங்கள்), பவளப்பாறை சூழல்தொகுதி (கடலில் மிகவும் பணக்கார பல்லுயிர்).
சூழல்தொகுதியில் உயிரினங்கள் மூன்று முக்கியப் பணிகளை ஆற்றுகின்றன. உற்பத்தியாளர்கள் (Producers) — தாவரங்களும் பாசிகளும் (Algae) சூரிய ஒளியைப் பயன்படுத்தி ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) மூலம் உணவு தயாரிக்கின்றன; இவற்றைத் தன்னூட்டிகள் (Autotrophs) என்றும் அழைக்கிறோம். நுகர்வோர் (Consumers) — தாவரங்கள் அல்லது மற்ற விலங்குகளை உண்ணும் உயிரினங்கள்; இவை முதல்நிலை (தாவர உண்ணிகள் — ஆடு, மான், தத்தை), இரண்டாம்நிலை (இறைச்சி உண்ணிகள் — தவளை, பாம்பு), மூன்றாம்நிலை (இறைச்சி உண்ணிகள் — கழுகு, சிங்கம்) என மூன்று நிலைகளில் உள்ளன. சிதைப்போர் (Decomposers) — இறந்த உயிரினங்களைச் சிதைத்து மண்ணில் சத்துக்களைச் சேர்க்கும் பாக்டீரியாவும் பூஞ்சைகளும்; இவை இல்லாமல் சத்துப்பொருள் சுழற்சி நடைபெறாது.
சூழல்தொகுதியில் உண்பவர்க்கும் உண்ணப்படுபவருக்கும் இடையே உள்ள வரிசை உறவையே உணவுச்சங்கிலி (Food Chain) என்கிறோம் — எ.கா., புல் → வெட்டுக்கிளி → தவளை → பாம்பு → கழுகு. இதில் ஒவ்வொரு உயிரினமும் ஒரு ஊட்ட நிலை (Trophic Level) ஆகும்: 1ஆம் நிலை உற்பத்தியாளர்கள் (புல்), 2ஆம் நிலை முதல்நிலை நுகர்வோர் (வெட்டுக்கிளி), 3ஆம் நிலை இரண்டாம்நிலை நுகர்வோர் (தவளை), 4ஆம் நிலை மூன்றாம்நிலை நுகர்வோர் (பாம்பு), 5ஆம் நிலை தலை இரை உண்ணி (கழுகு).
மீதி 90% சுவாசம் (Respiration) மூலம் வெப்பமாக இழக்கப்படுகிறது.
| ஊட்ட நிலை | உயிரினம் | ஆற்றல் (kcal) |
|---|---|---|
| 1 — உற்பத்தியாளர் | புல் | 10,000 |
| 2 — முதல்நிலை நுகர்வோர் | வெட்டுக்கிளி | 1,000 |
| 3 — இரண்டாம்நிலை நுகர்வோர் | தவளை | 100 |
| 4 — மூன்றாம்நிலை நுகர்வோர் | பாம்பு | 10 |
| 5 — தலை இரை உண்ணி | கழுகு | 1 |
இயற்கையில் ஒரு உயிரினம் ஒரே ஒரு உணவுச்சங்கிலியில் மட்டும் பங்கேற்பதில்லை — பல உணவுச்சங்கிலிகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்திருக்கும். இந்தப் பின்னலே உணவு வலை (Food Web) எனப்படும்; இது சூழல்தொகுதியை நிலையாக வைக்க உதவுகிறது.
பூமியில் உள்ள சத்துப்பொருட்கள் திரும்பத் திரும்பச் சுழன்று பயன்படுத்தப்படுகின்றன; இதைச் சத்துப்பொருள் சுழற்சி (Nutrient Cycle) என்கிறோம். இவை நின்றுவிட்டால் உயிரினங்கள் வாழ முடியாது.
தாவரங்கள் ஒளிச்சேர்க்கையில் CO₂-ஐ உறிஞ்சிக் கார்போஹைட்ரேட்டாக மாற்றுகின்றன; விலங்குகள் தாவரங்களைச் சாப்பிட்டு சுவாசத்தில் CO₂ வெளியிடுகின்றன; எரிபொருள் எரிதல் (Combustion) மூலமும் CO₂ வெளியிடப்படுகிறது; சிதைப்போர்கள் இறந்த உயிரினங்களைச் சிதைத்து CO₂ வெளியிடுகின்றனர்.
வெயிலில் நீர் நீராவியாகும் ஆவியாதலும் (Evaporation), ஆவி மேலே சென்று குளிர்ந்து மேகமாகும் ஆவி நீராதலும் (Condensation), மழை அல்லது பனி மூலம் நிலத்தில் திரும்பும் மழைப்பொழிவும் (Precipitation), தாவரங்கள் வேர் வழி நீரை உறிஞ்சி இலைகள் மூலம் வெளியிடும் வியர்வை ஆவியாதலும் (Transpiration) நீர் சுழற்சியின் நிலைகள்.
காற்றில் 78% நைட்ரஜன் (N₂) இருந்தாலும் தாவரங்கள் நேரடியாகப் பயன்படுத்த முடியாது. நைட்ரஜன் நிலைப்படுத்தல் — சில பாக்டீரியாக்கள் (Rhizobium) N₂-ஐ அம்மோனியாவாக (NH₃) மாற்றுகின்றன. நைட்ரேட் ஆக்கம் — அம்மோனியா நைட்ரேட்டாக மாறி, தாவரங்கள் உறிஞ்சுகின்றன. நைட்ரேட் குறைப்பு — பாக்டீரியா நைட்ரேட்டை மீண்டும் N₂ ஆக மாற்றிக் காற்றில் விடுகின்றன.
பூமியில் வாழும் உயிரினங்களின் வகையமைப்பு பல்வகைமையையும் வேறுபாட்டையுமே பல்லுயிர்த்தன்மை (Biodiversity) என்கிறோம். இது மூன்று நிலைகளில் உள்ளது: இனப் பல்வகைமை — வெவ்வேறு வகை உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை; மரபு பல்வகைமை — ஒரே இனத்தில் மரபணு அமைப்பில் வேறுபாடு; சூழல்தொகுதி பல்வகைமை — வெவ்வேறு வகை சூழல்தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை.
பல்லுயிர்த்தன்மைக்கு நான்கு முக்கிய அச்சுறுத்தல்கள் உள்ளன: காடழிப்பு (மரங்களை வெட்டி வாழிடம் அழித்தல்), மாசுபாடு (காற்று, நீர், மண் மாசு உயிரினங்களைப் பாதித்தல்), காலநிலை மாற்றம் (வெப்பமயமாதல் பலவற்றை அழித்தல்), அதிகப்படியான வேட்டையாடல் (உயிரினங்கள் அழியும் நிலை). இவற்றை எதிர்கொள்ள தேசியப் பூங்காக்கள் (யால, விலுபட்டு, கிரிந்தல் போன்றவை இலங்கையில்), வனவிலங்கு சரணாலயங்கள், சிறைப் பெருக்கம் (Captive Breeding) போன்ற பாதுகாப்பு முறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
📌 இப்பிரிவு மனப்படத்தில் தரப்பட்ட, சூழல்தொகுதி பாடத்தின் தர்க்கரீதியான தொடர்ச்சியாகும் — பாடநூல் இந்தச் சூத்திரத்தை நேரடியாக விவரிக்கவில்லை என்றாலும், சூழலமைப்பில் உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை பற்றிய பொது உயிரியல் கருத்தாகும்.
ஒரு சூழலமைப்பில் ஒரு இனத்தின் மக்கள்தொகை எண்ணிக்கை எப்போதும் மாறுகிறது. பிறப்பு மற்றும் குடியேற்றம் (Immigration) மக்கள்தொகையை அதிகரிக்கும்; இறப்பு மற்றும் குடிபெயர்வு (Emigration) மக்கள்தொகையைக் குறைக்கும்.