உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கு வேண்டிய இயற்பியல் கூறுகளும் (மண், நீர், காற்று) உயிரியல் கூறுகளும் (தாவரம், விலங்கு, நுண்ணுயிர்) இடைத்தாக்கம் செய்யும் இடமே சூழல் (environment). வெப்பநிலை, மழைவீழ்ச்சி, ஈரப்பதம், சூரிய ஒளி ஆகியன சூழல் நிலைமைகள் எனப்படும். உயிரினங்களுக்கும் இயற்பியல் சூழலுக்கும் இடையே நிலவும் சமன்நிலை உறவே சூழல் சமநிலை (environmental equilibrium) — சூழலில் ஒரு சிறு மாற்றம் கூட உயிரின இருப்பைப் பாதிக்கலாம், ஆனாலும் சூழலுக்கு அதன் நிலைமைகளை மீட்டெடுக்கும் ஆற்றல் உண்டு. இன்று சிக்கலான மனித நடவடிக்கைகளால் இந்தச் சமநிலை பாதிக்கப்படுகின்றது.
உயிர்க் கோளம் எளிய தனியுயிரிலிருந்து தொடங்கி படிப்படியாக உயர்ந்த மட்டங்களாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளது.
| மட்டம் | வரையறை | NIE எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| தனியுயிரி | ஒரு சிற்றினத்தைச் சேர்ந்த ஒற்றை உயிரினம் | ஒரு தென்னை மரம், ஒரு யானை |
| சனத்தொகை | ஒரு இடத்தில், ஒரு காலப்பகுதியில் வாழும் ஒரே சிற்றின உயிரினக் கூட்டம் | 2011-இல் யாலாவில் வாழ்ந்த 5,879 யானைகள் |
| சமூகம் | ஒரு பகுதியில் இடைத்தாக்கம் செய்யும் வெவ்வேறு சனத்தொகைகள் | யாலாவின் விலங்குச் சமூகம் |
| சூழல்தொகுதி | சமூகங்களும் அவை இடைத்தாக்கம் செய்யும் உயிரற்ற கூறும் சேர்ந்தது | ஒரு குளம், ஒரு காடு |
| உயிர்க் கோளம் | உயிரினங்கள் வாழும் புவியின் பகுதியும் வளிமண்டலமும் | முழுப் புவியும் உயிர்களும் |
சிற்றினம் (species) என்பது இயற்கையாகச் சந்ததி பெருக்கி வளமுள்ள வழித்தோன்றல்களை உருவாக்கக் கூடிய ஒத்த உயிரினங்களின் தொகுதி. உயிர்க் கோளம் மூன்று கூறுகளால் ஆனது: பாறைக் கோளம் (lithosphere) — புவியின் மேலோடும் மேல் மென்மண்டலமும்; நீர்க் கோளம் (hydrosphere) — சாகரங்களும் நன்னீர் நிலைகளும், புவிமேற்பரப்பில் 70% நீரால் மூடப்பட்டுள்ளது; வளிமண்டலம் (atmosphere) — புவியைச் சூழ்ந்த காற்றுப் பகுதி.
தெரிவு செய்யப்பட்ட வாழ்விடத்தின் ஓரலகுப் பரப்பில் வாழும் ஒரு சிற்றினத்தின் உயிரின எண்ணிக்கையே சனத்தொகை அடர்த்தி (population density) — உதாரணமாக, 2014-இல் இலங்கையின் மனிதச் சனத்தொகை அடர்த்தி 329.12 km⁻² ஆக இருந்தது. இதை மாற்றும் நான்கு காரணிகள் உண்டு: அதிகரிக்கும் காரணிகள் — பிறப்புகள் (births), உள்வருகை (immigration); குறைக்கும் காரணிகள் — இறப்புகள் (deaths), வெளியேற்றம் (emigration).
இயற்கைச் சனத்தொகையின் எண்ணிக்கை காலத்துடன் வரைபடமாக இடும்போது ஒரு S-வடிவ (sigmoid) வளர்ச்சி வளைகோடாக அமைகின்றது, அதில் நான்கு கட்டங்கள் உள்ளன. முதலில் மெதுவான வளர்ச்சிக் கட்டம் (lag phase) — இனப்பெருக்கம் தொடங்கும்போது இனப்பெருக்கம் செய்யும் உயிரிகளின் பற்றாக்குறையால் வளர்ச்சி மெதுவாகத் தொடங்குகின்றது. அடுத்து உயர் வளர்ச்சிக் கட்டம் (exponential / log phase) — சூழலுக்கு நன்கு தகவமைந்து உணவு நிறைந்திருக்கும்போது பிறப்பு வீதம் இறப்பு வீதத்தை மிஞ்சி வேகமாக வளர்கின்றது. பின்னர் மந்த வளர்ச்சிக் கட்டம் (deceleration phase) — வளங்களுக்கான போட்டி, உணவுப் பற்றாக்குறை, நோய் பரவல், கொன்றுண்ணல், ஒட்டுண்ணல் ஆகியவற்றால் வளர்ச்சி குறைகின்றது. இறுதியாக நிலையான கட்டம் (stationary phase) — சூழல் தாங்கக்கூடிய எண்ணிக்கையை எட்டியதும் பிறப்பும் இறப்பும் சமனாகி வளர்ச்சி சுழியமாகின்றது; இந்த இயக்கவியல் சமநிலை எண்ணிக்கையே தாங்கு கொள்ளளவு (carrying capacity) எனப்படும்.
உயிர்க் கோளத்தின் அனைத்துச் சூழல்தொகுதிகளுக்கும் ஒரே சக்தி மூலம் — சூரியன். உயிர்க் கோளம் நிலைத்திருக்க, சூழல்தொகுதிகளிடையே சக்தி ஓட்டமும் சத்துப்பொருள் ஓட்டமும் அவசியம். இவை உணவுச் சங்கிலி, உணவு வலை, உயிர்-புவி-வேதியியல் சுழற்சிகள் மூலம் நடைபெறுகின்றன.
உணவுச் சங்கிலி (food chain) என்பது உற்பத்தியாளரிலிருந்து தொடங்கி முதல்நிலை நுகர்வோர், இரண்டாம் நிலை நுகர்வோர் எனச் சக்தியும் பொருளும் ஒரு நேர்கோட்டுத் தொடராகப் பாயும் வரிசை. உணவு வலை (food web) என்பது பல உணவுச் சங்கிலிகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்த வலை வடிவ அமைப்பு — இதனால் ஒரு உயிரி பல்வேறு உணவைச் சார்ந்திருக்க முடியும்.
ஒவ்வொரு உயிரியும் அதன் ஊட்ட முறை அடிப்படையில் ஒரு ஊட்ட மட்டத்தை (trophic level) சேர்ந்தது; ஒரு உணவுச் சங்கிலியின் ஊட்ட மட்டங்கள் பெரும்பாலும் ஐந்துக்குக் குறைவாகவே இருக்கும். ஊட்ட முறையின் அடிப்படையில் உயிரிகள் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. உற்பத்தியாளர் / தன்னூட்டிகள் (producers / autotrophs) எளிய கனிமச் சேர்வைகளிலிருந்து கரிமச் சேர்வைகளைத் தயாரிக்கும் பச்சைத் தாவரம், பாசி, சில பாக்டீரியா — சக்தி மூலத்தைப் பொறுத்து ஒளி-தன்னூட்டி (பச்சைத் தாவரம்) அல்லது வேதி-தன்னூட்டி (சில பாக்டீரியா) எனப்படும். நுகர்வோர் / பிறவூட்டிகள் (consumers / heterotrophs) தம் உணவைத் தயாரிக்க முடியாது, பிறவற்றை நம்பி வாழ்வன — முதல்நிலை நுகர்வோர் (herbivores), இரண்டாம் நிலை, மூன்றாம் நிலை (பெரும்பாலும் இறைச்சித் தீனிகள்). சிதைப்போர் (decomposers) செத்த உயிரிகளின் உடல்களையும் கரிமக் கழிவுகளையும் எளிய சேர்வைகளாக மாற்றி உண்ணும் பாக்டீரியாவும் பூஞ்சைகளும் (saprophytes) — இச்செயலே சிதைவு (decomposition) எனப்படும்.
ஒரு சூழல்தொகுதியின் வெவ்வேறு ஊட்ட மட்டங்களில் உள்ள உயிரிகளின் எண்ணிக்கை, உயிரித் திணிவு, சக்தி ஆகியவற்றைக் கொண்டு சூழலியல் பிரமிடுகளை அமைக்கலாம்; அடிப்பகுதி உற்பத்தியாளரையும், மேல் வரிசைகள் நுகர்வோரையும் காட்டும்.
| பிரமிடு வகை | அலகு | வடிவம் |
|---|---|---|
| எண்ணிக்கைப் பிரமிடு | உயிரிகள் / m² | நிமிர்ந்த அல்லது தலைகீழ் (எ.கா. தென்னை மரம் 1 → வண்டுகள் 1000) |
| உயிரித்திணிவுப் பிரமிடு | g m⁻² yr⁻¹ (உலர் திணிவு) | பெரும்பாலும் நிமிர்ந்தது; நீர்ச்சூழலில் அரிதாக தலைகீழ் |
| சக்திப் பிரமிடு | kJ m⁻² yr⁻¹ | எப்போதும் நிமிர்ந்ததே |
10% சக்தி விதி (ten percent rule): ஒரு ஊட்ட மட்டத்தின் சக்தியில் 10% மட்டுமே அடுத்த மேல் ஊட்ட மட்டத்திற்குக் கடத்தப்படுகின்றது; 90% சூழலுக்கு வெப்பமாக இழக்கப்படுகின்றது (energy dissipation). ஆகவே சக்திப் பிரமிடு எப்போதும் நிமிர்ந்ததே, உணவுச் சங்கிலியின் இணைப்புகளும் ஐந்துக்குக் குறைவாகவே இருக்கும்.
அத்தியாவசிய வேதிக் கூறுகள் வளிமண்டலம், நீர்க் கோளம், பாறைக் கோளம் ஊடாகச் சுழல்வதே உயிர்-புவி-வேதியியல் சுழற்சி (biogeochemical cycle). நீர், கார்பன், நைதரசன், ஒட்சிசன், பொசுபரசு ஆகியன சுழல்கின்றன; இவையே இயற்கைச் சூழல் சமநிலையைப் பேணுகின்றன.
கார்பன் சுழற்சி: சூழல்தொகுதியில் கார்பனை நிலைப்படுத்தும் முதன்மை முறை ஒளித்தொகுப்பு (photosynthesis). விலங்குகள் பச்சைத் தாவரங்களை உண்டு உணவின் வழியாகக் கார்பனைப் பெறுகின்றன; சிதைப்போர் செத்த உயிரிகளைச் சிதைத்துக் கார்பனைப் பெறுகின்றன. அனைத்து உயிரிகளும் சுவாசத்தின் (respiration) போது CO₂ ஆகக் கார்பனை வெளிவிடுகின்றன. சிதைப்போர் இல்லாதபோது, செத்த தாவர-விலங்குகளின் கார்பன் மில்லியன் ஆண்டுகளில் புதைபடிவ எரிபொருளாக (fossil fuel) மாறுகின்றது; எரிக்கப்படும்போது (combustion) கார்பன் மீண்டும் வெளிவருகின்றது.
நைதரசன் சுழற்சி: புவியில் நைதரசனின் முதன்மை மூலம் வளிமண்டலம் (N₂). வளிமண்டல நைதரசனை நிலைப்படுத்தும் மூன்று முறைகள் உள்ளன. உயிரியல் நிலைப்படுத்தல் — மண்ணில் தனித்து வாழும் Azotobacter பாக்டீரியாவும், பயறுவகைத் தாவரங்களின் வேர் முடிச்சுகளில் கூட்டுயிராக வாழும் Rhizobium-ம் வளிநைதரசனை NH₄⁺ ஆக மாற்றுகின்றன. வளிமண்டல நிலைப்படுத்தல் — மின்னல் தாக்கும்போது N₂ நைதரிக் ஒட்சைட்டாகவும் நைதரசன் டையொட்சைட்டாகவும் மாறுகின்றது. தொழிற்துறை நிலைப்படுத்தல் — இரசாயன உரம் தயாரிக்கும்போது வளிநைதரசன் நைதரேட்டாக மாறுகின்றது.
| படிமுறை | பாக்டீரியா | மாற்றம் |
|---|---|---|
| நைதரேற்றம் — படி 1 | Nitrosomonas | அமோனியம் (NH₄⁺) → நைதரைட் (NO₂⁻) |
| நைதரேற்றம் — படி 2 | Nitrobacter | நைதரைட் (NO₂⁻) → நைதரேட் (NO₃⁻) |
| அமோனியேற்றம் | சிதைப்பு நுண்ணுயிர்கள் | செத்த உடல் / கழிவு → அமோனியம் (NH₄⁺) |
| நைதரசன் நீக்கம் | Pseudomonas, Thiobacillus | நைதரேட் (NO₃⁻) → வளி N₂ |
தாவரங்கள் நைதரேட்டை உள்ளிழுத்துப் புரதங்களைத் தொகுக்கின்றன; இப்புரதங்கள் உணவுச் சங்கிலி வழியாக விலங்குகளுக்குச் செல்கின்றன. செத்த உடல்களின் மீது நுண்ணுயிர் செயற்பாட்டால் நைதரசன் சேர்வைகள் அமோனியமாக மாறி மண்ணில் சேர்கின்றன; இறுதியில் denitrifying பாக்டீரியா நைதரேட்டை வளி N₂ ஆகத் திருப்புகின்றன.
இயற்கைச் சூழலுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் மாசுபடுத்திகள் வெளியேற்றப்படுவதே சூழல் மாசடைதல் (environmental pollution) — இது மூன்று வகை: மண் மாசடைதல், நீர் மாசடைதல், காற்று மாசடைதல். NIE குறிப்பிடும் முதன்மை மாசுபடுத்திகள்: வேளாண் இரசாயனக் கழிவு, தொழிற்துறைக் கழிவு, பசுமைக்குடில் வாயுக்கள், கனரக உலோகங்கள், துணிக்கைப் பொருள், வீட்டுக் கழிவு, மின்னணுக் கழிவு, அணுக் கழிவு.
| மாசுபடுத்தி | மூலம் | விளைவு |
|---|---|---|
| வேளாண் இரசாயனம் | வேளாண்மை (இரசாயன உரம், களை/பூச்சி/பூஞ்சைநாசினி) | சுகாதாரத் தீங்கு — 2014-இல் Glyphosate, Propanil, Carbaryl, Chlorpyrifos, Carbofuran தடை |
| பசுமைக்குடில் வாயுக்கள் (CO₂, SO₂, NOₓ, CH₄, CFC) | எரிபொருள் எரிப்பு, எரிமலை, சதுப்பு நிலச் சிதைவு, குளிர்சாதனம் | பசுமைக்குடில் விளைவு → புவி வெப்பமாதல் |
| கனரக உலோகங்கள் (Hg, As, Cr, Cd, Pb) | தொழிற்கழிவு, ஈயம் கலந்த பெட்ரோல், CFL குமிழ் | நச்சுத்தன்மை, உயிர்ப்பெருக்கம், CKD |
| SO₂ | நிலக்கரி, பெட்ரோலியம் எரிப்பு, எரிமலை | அமில மழை |
| NOₓ | மின்னல்; வாகன எஞ்சினில் N₂ + O₂ தாக்கம் | அமில மழை, புகைமூட்டம் |
| மின்னணுக் கழிவு (e-waste) | Pb, Hg, Cd, As, PVC கொண்ட கருவிகள் | நச்சு உலோகங்கள் மண்/நீரில் சேர்தல் |
அமில மழை: இயற்கையாக மழைநீர் CO₂, NO₂ கரைவதால் சற்று அமிலத்தன்மை கொண்டது (pH ≈ 5.6). வளிமண்டலத்தில் SO₂, SO₃, NO₂ அதிகரிக்கும்போது pH மேலும் குறைகின்றது — SO₂ நீரில் கரைந்து கந்தக அமிலமாகி (H₂SO₃, பின் H₂SO₄), NO₂ நைதரிக் அமிலமாகின்றது. விளைவுகள்: காடுகள்/பயிர்கள் அழிவு, நீர்வாழ் உயிர்கள் அழிவு, தாவரத்தின் கனிம உள்ளீர்ப்பு பாதிப்பு, சுண்ணாம்புக் கல் கரைதல், உலோகக் கட்டடங்கள்/சிலைகள் அரிப்பு.
ஊட்டச்செறிவாக்கம் (eutrophication): தொழிற்கழிவு, வேளாண் இரசாயனம், மலம், சவர்க்காரம் ஆகியவற்றால் நீர்த்தேக்கங்களில் பொசுபேட், நைதரேட் செறிவு அதிகரித்து பாசி அதிகமாக வளர்ந்து பச்சை நிறப் பொங்கு படலம் உருவாகின்றது. போட்டியால் இறக்கும் பாசியின் மீது காற்றில்லா பாக்டீரியா செயற்பட்டு H₂S, NH₃, CH₄ வாயுக்களை வெளிவிட்டு துர்நாற்றம் ஏற்படுகின்றது; நீரின் தெளிவு இழப்பு, நீர்வாழ் உயிர்வகைப் பல்வகைமைக் குறைவு நேரிடும்.
உயிர்ப்பெருக்கம் (biomagnification): நச்சு இரசாயன மாசுபடுத்திகள் (DDT, PCB, Hg, Cu) உணவுச் சங்கிலியுடன் ஒரு ஊட்ட மட்டத்திலிருந்து அடுத்த மட்டத்திற்குச் சேகரிக்கப்படுவது — NIE எடுத்துக்காட்டில் 0.002 mg/l நீரில் இருந்து தொடங்கி மேல் ஊட்ட மட்டங்களில் 160 mg/l வரை செறிவு அதிகரிக்கின்றது. இப்பொருட்கள் எளிதில் சிதையாமல், கொழுப்பில் கரைந்து, உடலில் தங்கி, ஒரு உயிரியிலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் செல்கின்றன. இதுவே ஓசோன் படலச் சிதைவு (CFC + NO ஆல்), புகைவேதியியல் மூட்டம் (photochemical smog) போன்றவற்றுடன் இணைந்து புற்றுநோய், கண்புரை ஆகியவற்றுக்கும் காரணமாகின்றது.
மனித வாழ்க்கை முறையைப் பாதிக்கும் காரணிகள் — தொழில்மயமாதல் (industrialization), நகரமயமாதல் (urbanization), வணிக வேளாண்மை, நீர்ப்பாசன அமைப்புகள். தொழில்மயமாதல் என்பது ஒரு நாடு வேளாண் சமூகத்திலிருந்து பொருள்-சேவை உற்பத்திச் சமூகமாக மாறுதல் — கி.பி. 1800-இல் மேற்கு ஐரோப்பாவில் தொடங்கியது. நகரமயமாதல் என்பது வளம் நிறைந்த பகுதிகளில் மக்கள் குவிதல்.
தொற்றா நோய்கள் (non-communicable diseases) ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்குப் பரவாத நோய்கள். WHO-வின்படி ஆண்டுதோறும் 3.8 கோடி (38 மில்லியன்) பேர் இவற்றால் இறக்கின்றனர்; இலங்கையில் நோய் மரணங்களில் 60% தொற்றா நோய்களால். காரணம் — புகையிலை/மது அதிகப் பாவனை, தவறான உணவுப் பழக்கம், உடற்பயிற்சியின்மை.
| தொற்றா நோய் | விளக்கம் |
|---|---|
| நாட்பட்ட சிறுநீரக நோய் (CKD) | வேளாண் பகுதிகளில் படிப்படியாகப் பரவுகின்றது; முதல் நோயாளி 1994-இல் பதவியா கோவிஜனபதயா-வில். கனரக உலோகம், வேளாண் இரசாயனம், flouride நீர், நீரிழப்பு காரணம். தடுப்பு: நாள் ஒன்றுக்கு 3.5–4.5 லீ. சுத்த நீர். |
| நீரிழிவு (diabetes) | இரத்தக் குளுக்கோசு உயர்வு; கணையத்தின் Islets of Langerhans-இல் β-செல்கள் இன்சுலினைச் சுரக்காமை. காரணம் — கோதுமை மா/பளபளப்பு அரிசி, உடற்பயிற்சியின்மை, மன அழுத்தம். |
| புற்றுநோய் (cancer) | உடலின் ஒரு பகுதியில் அசாதாரண செல்களின் கட்டுப்பாடற்ற பிரிவு. கதிர்வீச்சு + கனரக உலோகம் வெளிப்பாடு காரணங்களில் ஒன்று. |
| இதய நோய் / நுரையீரல் நோய் / இரைப்பை அழற்சி / கண்புரை | உடற்பயிற்சியின்மை, மன அழுத்தம், வாகன/தொழிற்சாலை நச்சு வாயு, ஓசோன் சிதைவால் UV கதிர் — வாழ்க்கை முறை மாற்றத்தின் விளைவுகள். |
நிலைபேண் வளர்ச்சி (sustainable development) என்பது சூழல் சமநிலையைப் பாதுகாத்து, எதிர்கால சந்ததியினரும் பயன்படுத்தும் வகையில் இயற்கை வளங்களை அறிவுப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்துதல். சூழல் முகாமை (environmental management) என்பது மனிதனின் தேவைகளை நிறைவேற்ற, இயற்கை வளங்களைச் சூழலுக்கு உகந்த முறையில் பேணுதல்.
நிலைபேண் வேளாண்மையின் முக்கிய முறைகள்: பல்பயிர்ச் செய்கை (multiple cropping) — ஒரே நிலத்தில் வெவ்வேறு பயிர்கள் வளர்த்தல், இதனால் ஒரு நோயால் முழுச் செய்கையும் அழியும் ஆபத்தும் எதிர்ப்புத் திறன் மிக்க பூச்சிகளும் குறையும். உயிரியல் பூச்சிக் கட்டுப்பாடு — பயிரைப் பாதிக்காத மற்றொரு தாவரம்/விலங்கு/நுண்ணுயிரைப் பயன்படுத்திப் பூச்சியை அழித்தல்; NIE எடுத்துக்காட்டில் தென்னைப் புழுப்பூச்சி Promecotheca cumingii-ஐ அதன் கூட்டுயிர் ஒட்டுண்ணி Dimokia javanica மூலம் வெற்றிகரமாகக் கட்டுப்படுத்தியது. கரிம உரப் பயன்பாடு — மக்கிய தாவர-விலங்குப் பொருள் மண் கட்டமைப்பையும் நுண்துளைத்தன்மையையும் மேம்படுத்தி மண் உயிரிகளின் செயற்பாட்டை அதிகரிக்கின்றது. மீள்காடாக்கம் — பெரிய அபிவிருத்தித் திட்டங்களால் குறைந்த வனப்பரப்பை மீட்டெடுத்துச் சூழல் சமநிலையை மீள நிறுவுதல்.
கார்பன் அடிச்சுவடு (carbon footprint) ஒரு தனிநபர்/நிறுவனம்/சமூகத்தின் நடவடிக்கைகளால் வளிமண்டலத்திற்கு வெளியேற்றப்படும் CO₂-வின் அளவு. நீர் அடிச்சுவடு (water footprint) பயன்படுத்தும் பொருட்களை உற்பத்தி/வழங்கப் பயன்பட்ட நன்னீர் அளவு — NIE படி மாட்டிறைச்சி 1kg = 15,500 லீ., சாக்லேட் 1kg = 24,000 லீ., சர்க்கரை 1kg = 1,500 லீ. உணவு மைல் (food mile) உற்பத்தியாளரிடமிருந்து நுகர்வோர் வரை உணவு கடத்தப்படும் தூரம் — NIE எடுத்துக்காட்டில் அரிசி+உருளை+தேங்காய்+முட்டை = 111 மைல், ஆனால் ரொட்டி+மீன் = 10,184 மைல்; உணவு மைல் குறையக் குறைய நிலைபேண்மை அதிகம்.
| 4R | பொருள் | NIE எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| Reuse (மீள்பயன்பாடு) | பொருட்களை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தல் | பொலித்தீன் |
| Reduce (குறைத்தல்) | தேவையற்ற பொருட்களைத் தவிர்த்தல் | தேவையற்ற நுண்ணுயிர்க்கொல்லி/வைட்டமின் தவிர்த்தல் |
| Replace (மாற்றீடு) | சூழலுக்கு உகந்த பொருளைப் பயன்படுத்தல் | இரசாயன உரத்திற்குப் பதில் கரிம உரம் |
| Recycle (மறுசுழற்சி) | கழிவை மீண்டும் புதிய பொருளாக்கல் | மலம்/கழிவிலிருந்து உயிர்வாயு |
சக்தி முகாமை (energy management): சக்தி உற்பத்தி-நுகர்வைத் திட்டமிட்டுக் கண்காணித்தல் — தினசரி நுகர்வுக் கண்காணிப்பு, சக்தித் தணிக்கை, சக்தித் திறன், நிலைபேண் சக்தி (சூரிய, காற்று, உயிர்த்திணிவு). வீட்டுக் கட்டடக்கலையில் கிழக்கு/மேற்குச் சுவர்களில் ஜன்னல்களைத் தவிர்த்து வடக்கு/தெற்கில் வைப்பது இயற்கைக் காற்றோட்டத்தைத் தருகின்றது.