பாரதிதாசன் — நூற்றாண்டுக் கவிதை (கட்டுரை)

கட்டுரை: பாரதிதாசனும் தமிழ்க் கவிதையும்

இந்தியா விடுதலைப் போராட்டம் வலுப்பட்டு வந்த காலகட்டத்தில் தமிழ்க் கவிதை உலகில் ஒரு புதிய குரல் ஒலித்தது. அந்தக் குரல் பாரதிதாசன் என்னும் கவிஞருடையது. தமிழ் மொழியின் மீதும் தமிழ் மக்களின் மீதும் ஆழமான அன்பு கொண்ட அவர், தம் கவிதைகள் மூலம் மக்களை விழிப்படையச் செய்தார்.

பாரதிதாசன் அவர்களின் இயற்பெயர் சுப்பிரமணிய ஐயர். பாரதியாரிடம் ஆழமான மரியாதை கொண்டிருந்த அவர், தம்மை "பாரதிதாசன்" என்று அழைத்துக்கொண்டார். "பாரதிதாசன்" = பாரதியின் தாசன் — அதாவது "பாரதியின் சேவகன்" என்று பொருள். ஒரு கவிஞனை தன் குருவாக ஏற்று அந்தப் பெயரையே தன் அடையாளமாக்கிக்கொள்வது எத்தகைய ஆழமான அன்பைக் காட்டுகிறது!

அவர் எழுதிய கவிதைகள் வெறும் அழகிய சொற்கள் மட்டுமல்ல; அவை சமுதாயத்தை மாற்றவேண்டும் என்ற தீவிர விருப்பத்தில் இருந்து பிறந்தவை. "புரட்சிக் கவிதைகள்", "குடும்ப விளக்கு", "இளையோர் இயக்கம்" என்ற தொகுப்புகள் தமிழ் கவிதை உலகில் புதிய வழிகளைத் திறந்தன. மக்கள் மொழியில், மக்கள் புரிகின்ற வார்த்தைகளில் கவிதை எழுதுவது அவரது சிறப்பான பங்களிப்பு.

பாரதிதாசனின் கவிதைகள் ஈழத்தமிழர்களையும் ஆழமாகப் பாதித்தன. இலங்கையில் தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சியில் அவரது தாக்கம் எப்போதும் உணரப்பட்டது. நூற்றாண்டுக் கவிதை என்பது ஒரு மொழியின், ஒரு கலாச்சாரத்தின் நூறு ஆண்டு வரலாற்றை பதிவுசெய்யும் கவிதை மரபு. அத்தகைய கவிதைகள் வழியாக தமிழின் வலிமையும் மக்களின் உணர்வுகளும் தலைமுறை தலைமுறையாக கடத்தப்படுகின்றன.

இலக்கணம் 1: வாக்கிய இணைப்பு

நாம் பேசும்போதும் எழுதும்போதும் பல கருத்துகளை ஒன்றாக சொல்லவேண்டி வரும். இந்த கருத்துகளை ஒழுங்காக, தெளிவாக இணைப்பதற்கு சிறப்பு சொற்கள் தேவை. இவையே வாக்கிய இணைப்புச் சொற்கள் (connectives / linking words) எனப்படும்.

உதாரணம்: "அவன் வீட்டிற்கு வந்தான். அவன் சாப்பிட்டான்." — இரண்டு வாக்கியங்கள். "அவன் வீட்டிற்கு வந்து சாப்பிட்டான்." — இணைப்புச் சொல் "வந்து" ஒன்றாக்கியது. கருத்து தெளிவு பெற்றது.

இலக்கணம் 2: பிரித்தெழுதல்

தமிழில் பல சொற்கள் சேர்ந்து ஒன்றாக எழுதப்படும். சேர்ந்தெழுதும்போது மெய்யெழுத்துகள் மாறலாம், புதிய ஒலி உருவாகலாம். அந்த சொல்லை அதன் அசல் பகுதிகளாக பிரிப்பதே பிரித்தெழுதல் (word splitting) எனப்படும்.

உதாரணம்: "வீட்டில்" என்பதில் "வீடு" என்ற பெயர்ச்சொல்லும் "இல்" என்ற வேற்றுமை உருபும் சேர்ந்துள்ளன. பிரித்தெழுதல்: வீடு + இல். இவ்வாறு பிரிக்கும்போது ஒவ்வொரு பகுதியும் தனித்தனி அர்த்தம் தரும்.

இலக்கணம் 3: பிரதேச வழக்கு → பொதுவழக்கு (நியம வழக்கு)

இலங்கையின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் வாழும் தமிழர்கள் தங்கள் சொந்த சொற்கள் மற்றும் சொற்றொடர்களை பயன்படுத்துகின்றனர். இவை பிரதேச வழக்கு (regional dialect) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. நாட்டு முழுவதும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வழக்கு பொதுவழக்கு அல்லது நியம வழக்கு (standard usage) எனப்படும்.

பிரதேச வழக்கு தவறல்ல — அது ஒரு பகுதியின் கலாச்சாரம். ஆனால் பொது மேடைகளிலும் எழுத்திலும் நியம வழக்கையே பயன்படுத்த வேண்டும்.

இலக்கணம் 4: சுருக்கம் எழுதுதல்

ஒரு நீண்ட கட்டுரையை படிக்கும்போது, அதன் முக்கிய கருத்துகளை மட்டும் சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டியிருக்கும். இதையே சுருக்கம் எழுதுதல் (summary writing) என்கிறோம்.

சுருக்கம் எழுதப்படும் சந்தர்ப்பங்கள்

1. பத்திரிகைத்துறை — செய்திகளை வெளியிடும்போது
2. விரிவுரைகளின்போது — முக்கிய கருத்துகளை குறித்துக்கொள்ள
3. புத்தக வாசிப்பு — படித்ததை மனதில் நிலைத்திட
4. தொகுப்புரைகள் — சுருக்கமாக முடிவு சொல்ல
5. சுற்று நிருபம், செய்திகள் தயாரிப்பு — அளவோடு தகவல் கொடுக்க

சுருக்கம் எழுதுவதற்கான வழிமுறைகள்

1. தரப்பட்ட மூலப்பகுதியை கருத்தூன்றி வாசிக்க வேண்டும்
2. பிரதான கருத்தை இனங்காண வேண்டும்
3. துணைக் கருத்துகளை நிரற்படுத்த வேண்டும்
4. ஒரே கருத்தை மீண்டும் மீண்டும் வராமல் குறிக்க வேண்டும்
5. மிகப் பிரதானமானவற்றை முறைப்படி ஒழுங்குபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்
6. தேவையற்றவைகளை தவிர்க்க வேண்டும்: கூறியது கூறல், விவரித்துக் கூறல், உதாரணங்கள், அணிகள், வர்ணனைகள் சேர்க்கக்கூடாது
7. பருமட்டான சுருக்கம் சொந்த மொழிநடையில் எழுத வேண்டும்
8. மூலப்பிரதியுடன் ஒப்புநோக்கி சொல்லளவைக் கவனிக்க வேண்டும்
9. திருத்தமாக மீள எழுத வேண்டும் (சொந்த மொழிநடை)
10. செய்யுள்கள் இடம்பெற்றால் வசன நடையில் பொழிப்பை சுருக்கி எழுத வேண்டும்
11. மூலப்பகுதியில் தன்மை, முன்னிலை சொற்கள் இருந்தாலும் சுருக்கம் படர்க்கையில் (third person) மட்டுமே எழுத வேண்டும்
12. சுருக்கத்தை ஒரே பந்தியில் அமைக்க வேண்டும்
13. சுருக்கம் எழுதிய பிறகு தலைப்பிட வேண்டும்