எழுத்துச் சீர்மை · வாக்கிய வகை (தனி / கூட்டு / கலப்பு) · இணைப்பிடைச் சொற்கள் · எதிர்ச் சொல் · எதிர்ப்பாற் சொல் — முழு விளக்கத்துடன் ஒரு தொடர் வாசிப்பு.
பழைய காலத்தில் ஒரே எழுத்தை வெவ்வேறு மனிதர்கள் வெவ்வேறு வடிவத்தில் எழுதினர். அச்சுக் கூடங்களிலும் ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் தனித்தனி உருக்கள் தேவைப்பட்டன. இது எழுதவும் அச்சிடவும் கடினமாக இருந்தது. இதனால்தான் தமிழ் எழுத்துகளை ஒழுங்குபடுத்தி, எளிமைப்படுத்தும் எழுத்துச் சீர்மை தேவைப்பட்டது.
எழுத்துச் சீர்மையின் நோக்கத்தை ஒரே வரியில் சொல்லலாம் — எழுத்துகளை எளிதாக்குவது. சில உயிர்மெய் எழுத்துகளின் வளைவான, சிக்கலான வடிவங்கள் எளிய வடிவங்களாக மாற்றப்பட்டன; தேவையற்ற இரட்டை உருக்கள் குறைக்கப்பட்டன. இதனால் தட்டச்சு (typing), அச்சிடல் (printing) எல்லாம் இலகுவாயின. எழுத்து வடிவம் எளிதானால், மொழியைக் கற்பதும் பரப்புவதும் அனைவருக்கும் எளிதாகிறது.
ஒரு முழுமையான கருத்தை வெளிப்படுத்தும் சொற்களின் தொகுப்பே வாக்கியம் (sentence). "மழை பெய்தது" என்பது ஒரு முழுக் கருத்தைத் தருகிறது; எனவே இது ஒரு வாக்கியம். ஆனால் "பெய்த மழை" என்பது ஒரு முழுக் கருத்தைத் தராது — அது வெறும் தொடர் மட்டுமே.
வாக்கியங்களை அவற்றின் அமைப்பின் அடிப்படையில் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கலாம் — தனி வாக்கியம், கூட்டு வாக்கியம், கலப்பு வாக்கியம். இம்மூன்றையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பார்ப்போம்.
ஒரே ஒரு முற்றுவினையை — அதாவது ஒரே ஒரு முழுமையான செயலை — கொண்டு, ஒரே ஒரு கருத்தை மட்டும் தருகின்ற வாக்கியமே தனி வாக்கியம். எடுத்துக்காட்டாக, "மாலன் ஓவியம் வரைந்தான்", "விடிவெள்ளி வானத்தில் தோன்றும்", "யூகலின் ஓடினான்" — இவை ஒவ்வொன்றிலும் ஒரே ஒரு முடிந்த செயல் மட்டுமே இருக்கிறது. அதனால்தான் இவை தனி வாக்கியங்கள்.
சமநிலையான — அதாவது ஒன்றுக்கொன்று சமமான முக்கியத்துவம் கொண்ட — இரண்டு அல்லது பல வாக்கியத் தொடர்களை இணைப்பிடைச் சொற்களால் இணைத்தால் கிடைப்பதே கூட்டு வாக்கியம். இங்கே ஒரு தொடர் இன்னொரு தொடரை விட சிறியதோ பெரியதோ அல்ல — இரண்டுமே சமம்.
எடுத்துக்காட்டாக, "குயில் கறுப்பு நிறப் பறவை" என்ற தொடரையும் "குயில் இனிமையாகப் பாடும் பறவை" என்ற தொடரையும் இணைத்தால் —
இணைப்பிற்கு உதவும் சொற்களே இணைப்பிடைச் சொற்கள். கற்க வேண்டிய பிரதான இணைப்புச் சொற்கள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன.
| இணைப்பிடைச் சொல் | பயன்பாடு |
|---|---|
| உம் | இரண்டையும் சேர்க்கும் (குகனும் இராமனும்) |
| ஆ | வினா / தெரிவு |
| அல்லது | இரண்டில் ஒன்று (தெரிவு) |
| ஆனால் | மாறுபட்ட கருத்தை இணைக்கும் |
| ஆகவே | முடிவை / விளைவைக் காட்டும் |
ஒரு தலைமைத் தொடரையும், அதனுடன் சார்ந்து நிற்கும் ஒன்றோ பலவோ தொடர்களையும் கொண்டது கலப்பு வாக்கியம். கூட்டு வாக்கியத்தில் தொடர்கள் சமம்; ஆனால் கலப்பு வாக்கியத்தில் ஒரு தொடர் தலைமை, மற்றவை அதைச் சார்ந்தவை — இதுவே இரண்டிற்குமான முக்கிய வேறுபாடு.
கலப்பு வாக்கியம் இரு வகையான சார்புத் தொடர்களால் உருவாகிறது. முதலாவது நிரப்பித் தொடர் — "என்று", "என்பது", "என்ற" போன்ற இடைச்சொற்களால் இணைவது. எடுத்துக்காட்டாக, "சுதந்திர இந்தியாவே எனது நோக்கம்" என காந்தியடிகள் கூறினார் — இங்கே தலைமைத் தொடர் "காந்தியடிகள் கூறினார்"; நிரப்பித் தொடர் "சுதந்திர இந்தியாவே எனது நோக்கம்"; இடைச்சொல் "என". இரண்டாவது எச்சத் தொடர் — "செய்து", "செய்தால்", "செய்ய" போன்ற எச்சங்களால் இணைவது. எடுத்துக்காட்டாக, "நீ கவனமாகப் படித்தால் பரீட்சையில் சித்தியடைவாய்" — எச்சத் தொடர் "நீ கவனமாகப் படித்தால்"; தலைமைத் தொடர் "பரீட்சையில் சித்தியடைவாய்".
ஒரு சொல்லுக்கு எதிரான பொருளைத் தரும் சொல்லே எதிர்ச் சொல். மொழியை வளமாகப் பயன்படுத்தவும், கருத்தைத் துல்லியமாகச் சொல்லவும் இவை உதவும். சில எடுத்துக்காட்டுகள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன.
| சொல் | எதிர்ச் சொல் |
|---|---|
| வரவு | செலவு |
| சுத்தம் | அசுத்தம் |
| வாதி | பிரதிவாதி |
| செங்கோல் | கொடுங்கோல் |
| ஏற்றுமதி | இறக்குமதி |
| ஞாபகம் | மறதி |
| உறவு | பகை |
| வினா | விடை |
| உள்நாடு | வெளிநாடு |
ஆண்பாலைக் குறிக்கும் சொல்லுக்கு நேரான பெண்பால் சொல்லே எதிர்ப்பாற் சொல். பெரும்பாலும் ஆண்பால் சொல்லின் இறுதி –அன் மாறி பெண்பாலில் –இ, –ச்சி, –அள் போன்ற விகுதிகளாக மாறும்.
| ஆண்பால் | பெண்பால் |
|---|---|
| அழகன் | அழகி |
| ஆசிரியன் | ஆசிரியை |
| இறைவன் | இறைவி |
| உழவன் | உழத்தி |
| இடையன் | இடைச்சி |
| கணவன் | மனைவி ★ |
| தந்தை | தாய் ★ |
| தம்பி | தங்கை ★ |
| தமையன் | தமக்கை |
எழுத்துச் சீர்மை = தமிழ் எழுத்துகளை எளிமைப்படுத்தி ஒழுங்குபடுத்திய மாற்றம். தனி வாக்கியம் = ஒரே முற்றுவினை, ஒரே கருத்து. கூட்டு வாக்கியம் = சமமான தொடர்கள் + இணைப்பிடைச் சொல் (உம், ஆ, அல்லது, ஆனால், ஆகவே). கலப்பு வாக்கியம் = தலைமைத் தொடர் + சார்புத் தொடர் (நிரப்பித் தொடர்: என்று/என்பது/என்ற · எச்சத் தொடர்: செய்து/செய்தால்/செய்ய). எதிர்ச் சொல் = எதிர்ப் பொருள் (வரவு↔செலவு). எதிர்ப்பாற் சொல் = ஆண்↔பெண் (அழகன்↔அழகி).