அறிமுகம் — அணுவடிவமைப்பின் வரலாற்றுப் பரிணாமம்
"அணு" என்ற தத்துவார்த்த எண்ணக்கருவானது முதன்முதலில் கிறிஸ்துவுக்கு முன் 460 ஆம் ஆண்டளவில் டெமோக்கிரிட்டஸ் (Democritus) எனும் கிரேக்க தத்துவஞானியால் முன்வைக்கப்பட்டது. எனினும், ஏறத்தாழ இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் வரை அது வெறும் தத்துவக் கோட்பாடாகவே நிலவியது. 1803 ஆம் ஆண்டிலேயே ஜான் டால்டன் (John Dalton) முதன்முதலாகப் பரீட்சார்த்த அவதானிப்புகளின் அடிப்படையில் அமைந்த அறிவியல் ரீதியான அணுக்கொள்கையை வெளியிட்டார்.
கி.மு. 440 ஆம் ஆண்டளவில் எம்பெடோக்கிளீஸ் (Empedocles) என்பவர் பிரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் மண், நெருப்பு, காற்று, நீர் ஆகிய நான்கு மூலகங்களின் சேர்க்கையினாலேயே உருவாகின்றன என்ற கொள்கையைத் தோற்றுவித்தார். இதனைத் தொடர்ந்து கி.மு. 460–370 காலப்பகுதியில் வாழ்ந்த டெமோக்கிரிட்டஸ், சடப்பொருட்களை மேலும் பிரிக்க முடியாத மிகச்சிறிய துணிக்கைகளால் ஆனவை என விவரித்து, அத்துணிக்கைகளுக்குப் பிளக்க முடியாதது என்ற பொருளுடைய "அடொமோஸ்" (Atomos) என்ற பெயரையும் சூட்டினார். எனினும், அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த பிளேட்டோ மற்றும் அரிஸ்டாட்டில் போன்ற செல்வாக்குமிக்க தத்துவஞானிகள் இக்கோட்பாட்டை நிராகரித்தமையால், அணு பற்றிய சிந்தனையானது பல நூற்றாண்டுகளாகக் கவனிக்கப்படாமல் மறக்கப்பட்டிருந்தது. பின்னர் 1808 ஆம் ஆண்டில் ஜான் டால்டன் (1766–1844) முறையான இரசாயனச் சேர்க்கை விதிகளின் துணைக்கொண்டு அணு என்ற அறிவியல் கருத்தாக்கத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்தினார்.
டால்டனின் அணுக்கொள்கை (Dalton's atomic theory, 1803)
- அனைத்துச் சடப்பொருட்களும் மேலும் பிரிக்க முடியாத, மிகச்சிறிய அணுக்கள் எனப்படும் துணிக்கைகளால் ஆக்கப்பட்டுள்ளன.
- ஒரு குறிப்பிட்ட மூலகத்தின் அணுக்கள் யாவும் திணிவிலும், வடிவம் மற்றும் ஏனைய இரசாயன இயல்புகளிலும் முற்றிலும் ஒத்தவையாகும்.
- வேறுபட்ட மூலகங்களின் அணுக்கள் வேறுபட்ட திணிவுகளையும் வெவ்வேறான இயல்புகளையும் கொண்டிருக்கின்றன.
- இரசாயனச் சேர்வைகள் உருவாகும்போது, வேறுபட்ட மூலகங்களின் அணுக்கள் தமக்கிடையே எளிய முழுஎண் விகிதங்களில் ஒன்றிணைகின்றன.
- ஓர் இரசாயனத் தாக்கத்தின்போது அணுக்கள் மறுசீரமைப்பிற்கு மாத்திரமே உள்ளாகின்றன; மாறாக, தாக்கங்களின் மூலம் அணுக்களைப் புதிதாக ஆக்கவோ அல்லது முற்றாக அழிக்கவோ முடியாது.
- அணுவானது மேலும் பிளக்கப்பட முடியாதது என்ற கூற்று தவறானது; அது புரோத்தன், நியூத்திரன், இலத்திரன் ஆகிய உப-அணுத்துணிக்கைகளால் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
- சமதானிகளின் (isotopes) கண்டுபிடிப்பானது, ஒரே மூலகத்தின் அணுக்கள் யாவும் முற்றிலும் ஒத்த திணிவைக் கொண்டவை என்ற கொள்கையைப் பொய்யாக்கியதுடன், அவை வேறுபட்ட திணிவெண்களைக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதை நிரூபித்தது.
- அணுக்கருத் தாக்கங்களின் போது அணுக்கள் பிளக்கப்பட்டு ஆற்றலாக மாற்றப்படவோ அல்லது புதிய அணுக்கள் தோற்றுவிக்கப்படவோ முடியும் என்பதால், தாக்கங்களின் போது அணுக்களை ஆக்கவோ அழிக்கவோ முடியாது என்ற கூற்று அணுக்கரு வினைகளுக்குப் பொருந்துவதில்லை (E = mc²).
இலத்திரனின் கண்டுபிடிப்பு: குரூக்ஸ் (Crookes) மற்றும் தாம்சன் (Thomson)
பிரித்தானிய இரசாயனவியலாளர் சர் வில்லியம் குரூக்ஸ் (Crookes) என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்ட கதோட்டுக் குழாய் (cathode ray tube) சோதனையானது இலத்திரனின் கண்டுபிடிப்பிற்கு அடித்தளமிட்டது. இக்குழாயானது மிகக் குறைந்த அமுக்கத்தில் வாயுவைக் கொண்ட ஒரு மூடிய கண்ணாடிக்குழாயாகும்; இதன் இரு முனைகளிலும் உலோக மின்வாய்கள் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. இவ்விரு மின்வாய்களுக்கும் இடையே உயர் அழுத்த வேறுபாடு (மின்னழுத்தம்) பிரயோகிக்கப்படும்போது, மறைமின்வாயிலிருந்து (cathode) கண்ணுக்குப் புலப்படாத கதிர்வீச்சு உமிழப்பட்டு நேர்மின்வாயை நோக்கி நேர்கோட்டில் பயணிப்பது அவதானிக்கப்பட்டது. மறைமின்வாயிலிருந்து உருவாவதன் காரணமாக இக்கதிர்கள் "கதோட்டுக் கதிர்கள்" என அழைக்கப்பட்டன.
1897 ஆம் ஆண்டில் ஜே. ஜே. தாம்சன் (J.J. Thomson) இக்கதோட்டுக் கதிர்களை மின்புலம் மற்றும் காந்தப்புலங்களுக்கு உள்ளாக்கி ஆராய்ந்ததன் மூலம், கதிர்களின் ஏற்றத்திற்கும் திணிவிற்குமான விகிதத்தை (e/m) 1.76 × 10⁸ C g⁻¹ எனக் கணித்தார். இதன் மூலம் கதோட்டுக் கதிர்கள் யாவும் மறைமின்னேற்றமடைந்த அதிவேகத் துணிக்கைகளின் ஓட்டமே என்பதை உறுதிப்படுத்தியதுடன், அத்துணிக்கைகளுக்கு இலத்திரன்கள் (electrons) என்ற பெயரும் இடப்பட்டது.
இதனைத் தொடர்ந்து 1909 ஆம் ஆண்டில் இராபர்ட் மிலிக்கன் (Millikan) தனது புகழ்பெற்ற எண்ணெய்த்துளிப் பரிசோதனை மூலம் ஓர் இலத்திரனின் மின்னேற்றத்தின் பெறுமானம் 1.602 × 10⁻¹⁹ C எனத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டார். இவ்விரு பெறுமானங்களையும் (மின்னேற்றம் மற்றும் e/m விகிதம்) தொடர்புபடுத்தியதன் விளைவாக, இலத்திரனின் ஓய்வுத்திணிவானது 9.11 × 10⁻³¹ kg எனத் துணியப்பட்டது. இத்திணிவுப் பெறுமானமானது மிக இலகுவான ஐதரசன் அணுவின் திணிவின் ஏறத்தாழ 1/1836 பங்கு மாத்திரமேயாகும். இக்கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையில் தாம்சன் 1899 இல் தனது "பிளம் புடிங் மாதிரி" அணுவடிவமைப்பை முன்வைத்தார். இதன்படி, அணுவானது ஒரு சீரான நேர்மின்னேற்றக் கோள வடிவானது என்றும், அதனுள் மறைமின்னேற்றமுடைய இலத்திரன்கள் ஆங்காங்கே பதிக்கப்பட்டுள்ளன என்றும் விவரிக்கப்பட்டது.
நேர்க்கதிர்களும் புரோத்தனின் கண்டுபிடிப்பும் (கோல்ட்ஸ்டைன், 1907)
Geiger–Marsden gold foil apparatus
Wikipedia → · CC
ஜெர்மன் பௌதீகவியலாளர் விக்டர் கோல்ட்ஸ்டைன் (Goldstein) துளையிடப்பட்ட மறைமின்வாயைக் கொண்ட ஒரு கதோட்டுக் குழாயைப் பயன்படுத்திப் பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டார். உயர் மின்னழுத்தத்தைப் பிரயோகிக்கும்போது, வழமையான கதோட்டுக் கதிர்களுக்கு எதிர்முனையில், அதாவது மறைமின்வாயின் துளைகளினூடாக அதற்குப் பின்புறமாக நேர்மின்னேற்றமடைந்த கதிர்வீச்சொன்று ஊடுருவிச் செல்வதை அவர் அவதானித்தார். இக்கதிர்கள் "நேர்க்கதிர்கள்" அல்லது "கால்வாய் கதிர்கள்" என அழைக்கப்பட்டன. கதோட்டுக் கதிர்களைப் போலன்றி, இந்நேர்க்கதிர்களின் இயல்புகளும் அவற்றின் ஏற்றம்-திணிவு விகிதமும் (e/m) குழாயினுள் நிரப்பப்படும் வாயுவின் தன்மையிலேயே தங்கியிருந்தன.
1907 ஆம் ஆண்டில் இக்குழாயினுள் மிக இலகுவான வாயுவான ஐதரசன் வாயு இடப்பட்டிருந்தபோது பெறப்பட்ட நேர்க்கதிர் துணிக்கைகளின் திணிவானது இலத்திரனின் திணிவை விட ஏறத்தாழ 1836 மடங்கு அதிகமாகக் காணப்பட்டது. ஏனைய வாயுக்களைப் பயன்படுத்தும்போது பெறப்பட்ட நேர்க்கதிர் துணிக்கைகளின் திணிவுகள் யாவும் ஐதரசனிலிருந்து பெறப்பட்ட துணிக்கையின் திணிவின் முழுஎண் மடங்குகளாகவே அமைந்திருந்தன. எனவே, ஐதரசன் வாயுவிலிருந்து பெறப்பட்ட நேர்மின்னேற்றமுடைய இத்துணிக்கையே நேர்மின்னேற்றத்தின் அடிப்படை அலகாகக் கருதப்பட்டு, அதற்குப் புரோத்தன் (proton) எனப் பெயரிடப்பட்டது. இதன் திணிவு 1.673 × 10⁻²⁴ g (1.007 u) ஆகவும், மின்னேற்றம் +1.602 × 10⁻¹⁹ C ஆகவும் துணியப்பட்டது.
நியூத்திரனின் கண்டுபிடிப்பு (சாட்விக், 1932)
Helium atom — quantum orbital model
Wikipedia → · CC
அணுக்கருவில் புரோத்தன்கள் கண்டறியப்பட்ட போதிலும், ரூதர்போர்ட் அணுவின் திணிவெண்ணானது அதிலுள்ள புரோத்தன்களின் மொத்தத் திணிவை விட மிக அதிகமாக இருப்பதைக் கூர்ந்து அவதானித்தார். இதிலிருந்து, அணுக்கருவினுள் மின்னேற்றமற்ற, ஆனால் புரோத்தனின் திணிவுக்குச் சமனான திணிவைக் கொண்ட மூன்றாவது அடிப்படைத் துணிக்கையொன்று கண்டிப்பாகக் காணப்பட வேண்டும் என்ற தர்க்கரீதியான முடிவுக்கு அவர் வந்தார்.
1932 ஆம் ஆண்டில் ஜேம்ஸ் சட்விக் (James Chadwick) அணுக்கருத் தாக்கப் பரிசோதனை மூலம் இந்த எதிர்வுரையை நிரூபித்துக் காட்டினார். அவர் பெரிலியம் (Be) இலக்கின் மீது உயர் ஆற்றலுடைய அல்பா (α) துணிக்கைகளை மோதச் செய்தபோது, அங்கிருந்து ஒரு புதிய கதிர்வீச்சு வெளியேறுவதைக் கண்டறிந்தார்:
இத்தாக்கத்தின் போது உமிழப்பட்ட துணிக்கையானது மின்புலத்திலோ அல்லது காந்தப்புலத்திலோ எவ்வித விலகலையும் காண்பிக்கவில்லை; எனவே அது மின்னேற்றமற்ற நடுநிலையான துணிக்கை என்பது உறுதியானது. மேலும் இது மிக உயர் ஊடுருவும் திறனைக் கொண்டிருந்ததுடன், புரோத்தனின் திணிவுக்குச் சமனான திணிவையும் கொண்டிருந்தது. இத்துணிக்கையே நியூத்திரன் (neutron) என அழைக்கப்படுகின்றது.
அடுத்த படி: போரின் குவாண்டம் மாதிரி (1913)
Bohr atomic model — energy shells
Wikipedia → · CC
ரூதர்போர்டின் கரு மாதிரியில் (nuclear model) ஒரு பெரிய பிரச்சினை காணப்பட்டது. பாரம்பரிய இயற்பியலின் (classical physics) படி, கருவைச் சுற்றி வரும் இலத்திரன் தொடர்ந்து சக்தியை வெளியிட்டு (radiate energy) இறுதியில் கருவினுள் விழுந்துவிட வேண்டும். ஆனால் அணுக்கள் உண்மையில் நிலையானவையாக உள்ளன.
டென்மார்க் பௌதீகவியலாளர் நீல்ஸ் போர் (Niels Bohr, 1885–1962) 1913 ஆம் ஆண்டில் இதற்குத் தீர்வு வழங்கினார். இலத்திரன் குறிப்பிட்ட சக்தி மட்டங்களில் (specific energy levels) மட்டுமே இருக்க முடியும் என்ற அவரது கருத்தின் மூலம், ஐதரசன் உமிழ்வு நிறமாலையின் (H emission spectrum) கோடுகள் சரியாக விளக்கப்பட்டன. விரிவான விளக்கத்திற்கு ஐதரசன் நிறமாலை பாடத்தைக் காண்க.
அணு மாதிரிகளின் பரிணாமம் (Evolution of Atomic Models)
அணு மாதிரிகளின் வரலாற்றுப் பரிணாமம் — டால்டனின் திண்மக் கோளம் → தாம்சனின் பிளம் புடிங் → ரூதர்போர்டின் கரு மாதிரி → போரின் சக்தி மட்ட மாதிரி.
முக்கிய காலவரிசை (Key Timeline)
| ஆண்டு (Year) | விஞ்ஞானி (Scientist) | கண்டுபிடிப்பு (Discovery) |
|---|---|---|
| 1803 | Dalton | முதல் அணுக் கொள்கை (first atomic theory) |
| 1886 | Goldstein | நேர்க் கதிர்கள் (anode rays) |
| 1897 | J.J. Thomson | இலத்திரன் (e⁻) கண்டுபிடிப்பு, e/m அளவீடு |
| 1904 | Thomson | "Plum pudding" model |
| 1909 | Millikan | எண்ணெய்த்துளிப் பரிசோதனை (oil drop): e⁻ ஏற்றம் அளக்கப்பட்டது |
| 1911 | Rutherford (Geiger & Marsden) | பொற்தகட்டுச் சோதனை: கரு (nucleus) கண்டறியப்பட்டது |
| 1913 | Bohr | குவாண்டம் (quantum) அணு மாதிரி |
| 1919 | Rutherford | புரோத்தன் (proton) பெயரிடப்பட்டது |
| 1924 | de Broglie | e⁻ ஐ அலையாகவும் கருதுதல் (wave-particle duality) |
| 1926 | Schrödinger | அலைச் சமன்பாடு (wave equation): ஓபிற்றல்கள் |
| 1932 | Chadwick | நியூத்திரன் (neutron) கண்டுபிடிப்பு |
முக்கிய விதிகள் (Key Laws): டால்டனின் காலத்திலிருந்து
1. திணிவு பாதுகாப்பு விதி (Law of Conservation of Mass, Lavoisier)
ஓர் இரசாயனத் தாக்கத்தின்போது மொத்தத் திணிவு மாறாது. அதாவது, வினைபடிகளின் (reactants) திணிவு, விளைபொருட்களின் (products) திணிவுக்குச் சமனாக இருக்கும். இதற்கான காரணம், தாக்கத்தில் அணுக்கள் புதிதாக உருவாக்கப்படுவதோ அழிக்கப்படுவதோ இல்லை; அவை மறுசீரமைப்பு மட்டுமே அடைகின்றன என்பதாகும்.
2. நிலையான விகித விதி (Law of Definite Proportions, Proust)
ஒரு சேர்வையில் (compound) மூலகங்கள் எப்போதும் நிலையான திணிவு விகிதத்தில் (fixed mass ratio) இணைந்திருக்கும். உதாரணமாக, H₂O இல் H : O = 1 : 8 (திணிவு விகிதம்) என்பது எவ்வகை மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்ட நீரிலும் மாறாதிருக்கும்.
3. பல்வேறு விகித விதி (Law of Multiple Proportions, Dalton)
இரு மூலகங்கள் ஒன்றுக்கொன்று பல்வேறு எளிய எண் விகிதங்களில் சேர்ந்து ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட சேர்வைகளை உருவாக்கக்கூடும். உதாரணமாக, CO (1:1) மற்றும் CO₂ (1:2) ஆகியவற்றில், ஒரே அளவு C உடன் சேரும் O இன் அளவுகளின் விகிதம் 1:2 ஆகும்.
- டால்டன் (1803): அறிவியல் அணுக் கொள்கை. "பிளக்க முடியாது" என்ற கூற்று தவறு.
- தாம்சன் (1897): கதோட்டுக் குழாய் (CRT) ஆய்விலிருந்து இலத்திரன் (e⁻) கண்டறியப்பட்டது; e/m = 1.76 × 10⁸ C/g.
- மிலிக்கன் (1909): எண்ணெய்த்துளிப் பரிசோதனையிலிருந்து e = 1.602 × 10⁻¹⁹ C பெறப்பட்டது.
- கோல்ட்ஸ்டைன் (1886–1907): நேர்க் கதிர்கள்; ஐதரசனிலிருந்து பெறப்பட்டது புரோத்தன் (p).
- ரூதர்போர்ட் (1911): பொற்தகட்டுச் சோதனையிலிருந்து அணுக்கரு (nucleus) கண்டறியப்பட்டது.
- போர் (1913): குவாண்டமாக்கப்பட்ட சக்தி மட்டங்கள் மூலம் ஐதரசன் நிறமாலை விளக்கப்பட்டது.
- சாட்விக் (1932): நியூத்திரன் (n), ஏற்றமற்றது.
- 3 விதிகள்: திணிவு பாதுகாப்பு (Lavoisier) · நிலையான விகித (Proust) · பல்வேறு விகித (Dalton).
அணு-மாதிரிகளின் (atomic models) வரலாற்றை எளிய ஆங்கிலத்தில் — Crash Course Chemistry #37, "The History of Atomic Chemistry":
▶ youtube.com/watch?v=thnDxFdkzZs (~10 நிமிடம்)
🎯 MCQ பயிற்சி — 10 கேள்விகள் (questions)
விடையைத் தேர்ந்தெடுங்கள் — பிறகு ஒவ்வொரு (5) விருப்பத்திற்கும் ஏன் சரி / தவறு + ஆழமான விளக்கம் (deep explanation) காண்பிக்கப்படும்.
📜 தேர்வுக் கேள்விகள் (exam-style questions)
- Niels Bohr
- James Chadwick
- Robert Millikan
- J.J. Thomson
- Ernest Rutherford
- அணு திணிவு உண்டு
- அணுக்கள் மீள்படுத்தப்படுகின்றன
- அணுக்கள் பிளக்க முடியாதவை (atoms are indivisible)
- மூலகங்கள் அணுக்களால் ஆனவை
- இரசாயன வினையில் சேர்வைகள் (compounds) உருவாகும்
- ஜோன் டால்ரன்
- J. J. தொம்சன்
- கிளென் சீபோர்க்
- எர்னஸ்ட் இரதபோர்ட்
- ரொபர்ட் மில்லிக்கன்
- X-கதிர்கள் (X-rays)
- கருவின் கட்டமைப்பு (structure of the nucleus)
- நியூத்திரன்கள் (neutrons)
- பொருளின் அலை-துணிக்கை இரட்டை இயல்பு (wave-particle dual nature)
- கதிரியக்கம் (radioactivity)
I. ஒரு கதோட்டுக் கதிர்க் குழாயினுள்ளே நேர்க் கதிர்கள்.
II. சில வகைக் கருக்களின் மூலம் உண்டாக்கப்படும் கதிர்த்தொழிற்பாடு.
மேற்குறித்த I, II ஆகிய கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்த இரு விஞ்ஞானிகளும் முறையே
- ஓயிகென் கோல்ட்ஸ்ரைனும் ஹென்றி பெக்ரலும்
- ஜே.ஜே. தொம்சனும் ஹென்றி பெக்ரலும்
- ஓயிகென் கோல்ட்ஸ்ரைனும் ரொபேட் மில்லிக்கனும்
- ஹென்றி பெக்ரலும் ஓயிகென் கோல்ட்ஸ்ரைனும்
- ஜே.ஜே. தொம்சனும் ஏணெஸ்ற் நதபோட்டும்
- 1.8 × 10⁻²⁴ J
- 1.8 × 10⁻²³ J
- 1.8 × 10⁻²² J
- 6.0 × 10⁻²⁰ J
- 6.0 × 10⁻²⁶ J
E = (6.6×10⁻³⁴ × 3×10⁸) / (1.1×10⁻²) = (19.8×10⁻²⁶) / (1.1×10⁻²) = 18×10⁻²⁴ = 1.8×10⁻²³ J.
- λ/4
- 2λ
- 4λ
- 16λ
- λ/2
E=p²/(2m) என்பதிலிருந்து p=√(2mE).
எனவே λ=h/√(2mE).
E→4E ஆக மாறும்போது: புதிய λ' = h/√(2m×4E) = h/(2√(2mE)) = (1/2)×h/√(2mE) = λ/2.
- காலவரிசை (timeline): Dalton (1803) → Thomson (1897) → Rutherford (1911) → Bohr (1913) → Chadwick (1932)
- டால்டனின் தவறுகள்: அணு பிளக்கக்கூடியது (atom IS divisible)
- நியூத்திரன் = Chadwick (1932); e⁻ = Thomson (1897); கரு = Rutherford (1911)
- 3 விதிகள் (laws): conservation of mass, definite proportions, multiple proportions
- விஞ்ஞானிகளின் பெயர்களைக் குழப்பிக்கொள்வது
- ஆண்டுகளைக் குழப்பிக்கொள்வது (Bohr 1913, Rutherford 1911)
- டால்டனின் கொள்கையில் "குவாண்டமாக்கப்பட்ட சக்தி மட்டம்" உள்ளது எனக் கருதுவது (இல்லை, அது Bohr இன் பங்களிப்பு)
History of atomic theory
Credit: Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0
📖 மேலதிக தகவல் / More on Wikipedia →