ஈழம் என்பது இலங்கையின் தமிழ்ப் பெயர். இந்த நாட்டில் தமிழர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். அவர்கள் தமது மொழியை, கலாச்சாரத்தை, இலக்கியத்தை பேணி வளர்த்தனர். ஈழத்துத் தமிழர்களின் இலக்கிய மரபு மிகவும் பழமையானது — அது இந்தியாவின் தமிழ் இலக்கிய மரபோடு இணைந்தும், தனியாக வளர்ந்தும் வந்திருக்கிறது.
புலவர் என்பவர் கவிதைகள், கட்டுரைகள், இலக்கிய படைப்புகள் எழுதும் திறன் வாய்ந்த படைப்பாளர். ஈழநாட்டுப் புலவர்கள் என்போர் இலங்கையில் வாழ்ந்து, தமிழில் சிறந்த படைப்புகளை படைத்தவர்கள்.
இவர்கள் தமிழ் மொழியை, கலாச்சாரத்தை, வரலாற்றை தமது படைப்புகளில் பேணினர். ஈழத்தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை, போராட்டங்கள், கனவுகள் ஆகியவை இவர்களது கவிதைகளில் உயிர் பெற்றன. புலவர்கள் மக்களின் குரலாக விளங்கினர்.
ஈழத்தமிழ் இலக்கியம் இலங்கை தமிழர்களின் அடையாளத்தை காக்கும் கலங்கரை விளக்கு. அரசியல் மாற்றங்கள் வந்தாலும், சூழல் மாறினாலும் — மொழியில் ஒரு படைப்பு பிறந்தால் அது என்றும் அழியாது. புலவர்கள் படைத்த ஒவ்வொரு கவிதையும், ஒவ்வொரு கட்டுரையும் தமிழ் மொழியின் வரலாற்றை உயிரோடு வைக்கிறது.
தமிழ் மொழி உலகின் பழமையான மொழிகளில் ஒன்று. ஆனால் தமிழ் மொழி என்றும் திறந்தமனதுடன் இருந்தது — பிற மொழிகளோடு தொடர்பு கொண்டபோது, அந்த மொழிகளிலிருந்து பயனுள்ள சொற்களை தமிழ் ஏற்றுக்கொண்டது. இவற்றை பிறமொழிச் சொற்கள் அல்லது கடன் சொற்கள் என்று அழைக்கிறோம்.
இலங்கையில் போர்த்துக்கேயர், ஒல்லாந்தியர், ஆங்கிலேயர் ஆட்சி செய்தனர். அரபு வணிகர்கள் கடல் வழியே வந்தனர். இந்தியாவிலிருந்து மராட்டியர், பாரசீகர் வந்தனர். பௌத்த மதம் மூலம் பாளி மொழி வந்தது. இந்த எல்லா தொடர்புகளும் தமிழில் புதிய சொற்களை சேர்த்தன. மொத்தம் ஒன்பது மொழிகளிலிருந்து தமிழ் கடன் சொற்களைப் பெற்றுள்ளது — போர்த்துக்கேயம், ஒல்லாந்து, பிரான்சியம், அரபு, மராட்டி, பாரசீகம், பாளி, ஆங்கிலம், உருது.
போர்த்துக்கேயர் (Portuguese) 16–17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இலங்கையில் ஆட்சி செய்தனர். அவர்கள் பயன்படுத்திய பல சொற்கள் தமிழில் நிலைத்தன — ஆசுப்பத்திரி (மருத்துவமனை), சப்பாத்து (காலணி), துவாய் (துண்டு), வாங்கு (வங்கி), பாண் (ரொட்டி), விறாந்தை/வராந்தா (முன்கூடம்), அலவாங்கு (தொல்லை), கரந்தை (ஒரு வகை மீன்/கரண்டி).
ஒல்லாந்தியர் (Dutch) 17–18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இலங்கையில் ஆட்சி செய்தனர். அவர்களது நீதி மற்றும் வணிக சொற்கள் தமிழில் நுழைந்தன — கந்தோர் (அலுவலகம்), நொத்தாரிசு (நோட்டரி), தோம்பு (பதிவேடு), சாக்கு (மூட்டை), இலாச்சி (முத்திரை), கேத்தில் (தீயிட்ட கொள்கலன்).
| மொழி | கடன் சொல் | பொருள் |
|---|---|---|
| போர்த்துக்கேயம் | சப்பாத்து | காலணி (shoe) |
| போர்த்துக்கேயம் | ஆசுப்பத்திரி | மருத்துவமனை (hospital) |
| ஒல்லாந்து | கந்தோர் | அலுவலகம் (office) |
| ஒல்லாந்து | தோம்பு | பதிவேடு (register) |
பிரான்சிய மொழியிலிருந்து சில சொற்கள் மட்டுமே தமிழுக்கு வந்துள்ளன — பீரோ (எழுது மேசை), துருப்பு (படை வீரர்கள்).
அரபு வணிகர்கள் கடல் வழியே இலங்கையுடன் வர்த்தகம் செய்தனர்; அவர்கள் மூலம் இலாகா (துறை/பிரிவு), தகவல் (செய்தி/விவரம்), வசூல் (பணம் வசூலிப்பது) போன்ற அரபு சொற்கள் தமிழில் சேர்ந்தன.
இந்தியாவிலிருந்து வந்த மராட்டி மொழியினர் மூலம் — குறிப்பாக உணவு மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை தொடர்பான — அட்டவணை (பட்டியல்), அபாண்டம் (பொய்), குண்டான் (கிடங்கு), பட்டாணி (கடலை வகை), சாம்பார் (ஒரு வகை குழம்பு) போன்ற சொற்கள் தமிழில் சேர்ந்தன.
பாரசீகர் (Persians) வழியாக அதிக சொற்கள் தமிழில் வந்தன — குறிப்பாக அரசு நிர்வாகம், சட்டம், வர்த்தகம் சம்பந்தமான சொற்கள்: அந்தஸ்து (தகுதி/நிலை), துப்பாக்கி (gun), புகார் (முறையீடு), சுமார் (தோராயமாக), தயார் (ready), குமாஸ்தா (கணக்கர்), வாபஸ் (திரும்புதல்), முலாம் (பூச்சு), அலாதி (தனித்துவமான), சமுக்காளம் (அழைப்பு).
பௌத்த மதம் இலங்கையில் பரவியபோது பாளி (Pali) மொழி சொற்கள் தமிழில் நுழைந்தன — குறிப்பாக மதம் சம்பந்தமான சொற்கள்: விகாரை (பௌத்த கோவில்), சீலம் (ஒழுக்கம்), பிக்கு (பௌத்த துறவி), தூபி (ஸ்தூபி/கோபுரம்), துக்கம் (துயரம்), போதி (போதி மரம்).
ஆங்கிலேயர் 19–20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இலங்கையை ஆட்சி செய்தனர். நவீன அலுவல், தொழில்நுட்பம் சம்பந்தமான சொற்கள் வந்தன — கோப்பி (copy), பென்சில் (pencil), விசுக்கோத்து (Sessions Court), மைனர் (minor), மெல் (mail), ஏக்கர் (acre), தார் (tar).
உருது மொழியிலிருந்து கச்சேரி (அலுவலகம்/கோர்ட்டு), சப்பாத்தி (கோதுமை ரொட்டி), பாக்கி (நிலுவை), ரொக்கம் (பணம்) போன்ற சொற்கள் தமிழில் சேர்ந்துள்ளன.